Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2016

ΣΑΚΧΑΡΩΔΗΣ ΔΙΑΒΗΤΗΣ

                                          











Σακχαρώδης διαβήτης *

Από Iatropedia

Τι είναι η νόσος

Ο Διαβήτης κατατάσσεται στα νοσήματα διαταραχής του μεταβολισμού. Ο μεταβολισμός είναι ο μηχανισμός με τον οποίο το σώμα μας χρησιμοποιεί τις τροφές για να δώσει ενέργεια στον οργανισμό μας. Οι περισσότερες τροφές που τρώμε διασπώνται κυρίως σε γλυκόζη. Η γλυκόζη είναι μια μορφή «ζάχαρης» στο αίμα μας και αποτελεί την κύρια πηγή «καυσίμου» για το σώμα μας.

Όταν καταναλώνουμε τις τροφές, αυτές διασπώνται σε επιμέρους συστατικά και αυτά, μεταξύ των οποίων και η γλυκόζη προωθούνται στο αίμα μας. Τα κύτταρα του οργανισμού μας χρησιμοποιούν τη γλυκόζη αυτή προκειμένου να την μετατρέψουν σε ενέργεια, για τη λειτουργία και την ανάπτυξή τους. Ωστόσο, η γλυκόζη δεν μπορεί να εισχωρήσει στα κύτταρα χωρίς την παρουσία μιας ουσίας - μεταφορέα της ινσουλίνης. Η ινσουλίνη είναι μια ορμόνη που παράγεται στο πάγκρεας. Μετά το φαγητό, το πάγκρεας αυτόματα απελευθερώνει μια ικανή ποσότητα ινσουλίνης έτσι ώστε να ωθήσει την υπάρχουσα στο αίμα γλυκόζη προς τα κύτταρα. Αυτή η μετακίνηση αντιστοιχεί και στη μείωση των επιπέδων σακχάρου (γλυκόζης) στο αίμα.
Ο άνθρωπος που πάσχει από Σακχαρώδη Διαβήτη έχει αρκετά αυξημένη ποσότητα γλυκόζης στο αίμα του (υπεργλυκαιμία). Αυτό συμβαίνει γιατί είτε το πάγκρεας δεν παράγει αρκετή ή καθόλου ινσουλίνη, ή γιατί τα κύτταρα δεν ανταποκρίνονται επαρκώς στην ινσουλίνη που παράγεται από το πάγκρεας. Ως αποτέλεσμα παρατηρείται αυξημένη κυκλοφορία γλυκόζης στο αίμα. Η παραπάνω αυτή ποσότητα γλυκόζης αποβάλλεται από το σώμα μέσω της ούρησης. Έτσι, αν το αίμα έχει επαρκή ποσότητα γλυκόζης, τα κύτταρα δεν μπορούν να την απορροφήσουν  για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες του σώματος σε ενέργεια.


Επιδημιολογικά στοιχεία

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας 171 εκατομμύρια άνθρωποι ή αλλιώς το 2,8% του παγκόσμιου πληθυσμού παρουσιάζει Σακχαρώδη Διαβήτη και υπολογίζεται πως μέχρι το 2030 το ποσοστό αυτό θα έχει σχεδόν διπλασιαστεί.


Είδη Σακχαρώδη Διαβήτη

Υπάρχουν τρεις κύριοι τύποι Διαβήτη:

Διαβήτης Τύπου 1 – Δεν παράγεται καθόλου ινσουλίνη

Διαβήτης Τύπου 2 – Δεν παράγεται αρκετή ινσουλίνη ή η παραγόμενη ινσουλίνη δεν ανταποκρίνεται στο σκοπό της.

Διαβήτης της Κύησης – Πολλές γυναίκες αναπτύσσουν διαβήτη κατά τη διάρκεια της κύησης.

Ο Διαβήτης Τύπου 1 & 2 είναι χρόνιες καταστάσεις. Ο Διαβήτης της κύησης συνήθως είναι παροδικός και διορθώνεται μετά τη γέννηση του παιδιού.


 Πως εκδηλώνεται η νόσος - Συμπτώματα

Ο Σακχαρώδης Διαβήτης συχνά δεν εμφανίζει κανένα σύμπτωμα. Εάν εμφανίζονται, τα συμπτώματα με τα οποία μπορεί να εκδηλωθεί περιλαμβάνουν την πολυδιψία (συχνή ή/και έντονη δίψα), την πολυουρία/συχνουρία (συχνή ούρηση), την πολυφαγία και  το αίσθημα πείνας, την κόπωση, τη θολή όραση, τη ναυτία, τον έμετο, την απώλεια σωματικού βάρους (παρά την πολυφαγία) και άλλα.


Διάγνωση της νόσου – Εξετάσεις

Ο Διαβήτης μπορεί να διαγνωσθεί με μια απλή εξέταση ούρων στην οποία μπορεί να ανευρεθεί υψηλή ποσότητα γλυκόζης σε αυτά. Συνήθως συνοδεύεται με μια εξέταση αίματος για να διαπιστωθούν τα επίπεδα γλυκόζης και στο αίμα.

Αν ανησυχείτε ότι πολλά από τα προαναφερόμενα συμπτώματα παρουσιάζονται και σ’ εσάς, θα πρέπει να επισκεφθείτε το γιατρό σας.


Ποιες είναι οι επιπλοκές

Οι επιπλοκές εξαρτώνται από τον τύπο του διαβήτη. Διαβάστε πιο κάτω ανάλογα με τον τύπο.
Αν ο Διαβήτης δεν ελέγχεται επαρκώς, ο ασθενής έχει σημαντικές πιθανότητες να εκδηλώσει διαταραχές όπως υπογλυκαιμία, υπεργλυκαιμία, ακόμα και κώμα. Μακροχρόνια σε περίπτωση μη ρυθμισμένου διαβήτη εμφανίζονται καρδιαγγειακά νοσήματα, αμφιβληστροειδοπάθειες, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, νευροπάθειες, αδυναμία επούλωσης τραυμάτων, γάγγραινα στα πόδια (Διαβητικό Πόδι) που μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε ακρωτηριασμό, καθώς και στυτικές δυσλειτουργίες.

Γενικά, τόσο οι βραχυπρόθεσμες, όσο και οι μακροπρόθεσμες επιπλοκές του Διαβήτη σχετίζονται με προβλήματα των αγγείων σε όλο το σώμα, με επακόλουθες βλάβες σε διάφορα όργανα (καρδιά, νεφροί, μάτια, κλπ).


Θεραπεία – Μέθοδοι αντιμετώπισης

Η θεραπεία του Διαβήτη είναι αποτελεσματική και απαραίτητη.

Όλοι οι τύποι Διαβήτη είναι θεραπεύσιμοι αλλά η θεραπεία για τους τύπους 1 και 2 διαρκούν ολόκληρη τη ζωή. Ο ασθενής λαμβάνει συχνά ινσουλίνη. Η θεραπεία για τους ασθενείς με Διαβήτη τύπου 1 είναι ενέσιμη ινσουλίνη σε συνδυασμό με δίαιτα και άσκηση.

Οι ασθενείς με Διαβήτη τύπου 2 συνήθως λαμβάνουν χάπια σε συνδυασμό με δίαιτα και άσκηση, αλλά ανάλογα με την ανταπόκριση κάποιες φορές χρειάζεται να λάβουν ινσουλίνη σε ενέσιμη μορφή.


Πώς να προφυλαχτείτε από τη νόσο – Πρόγνωση

Συνεχίστε τη ζωή σας.

Εάν έχετε Διαβήτη τύπου 1, ακολουθείτε μια σωστή διατροφή, ασκείστε και παίρνετε την ινσουλίνη, μπορείτε να συνεχίσετε τη ζωή σας χωρίς προβλήματα.

Διατηρείστε ισορροπία μεταξύ της ινσουλίνης, της διατροφής και του τρόπου ζωής σας.
Η ποσότητα της ινσουλίνης που λαμβάνετε συνδέεται άμεσα με την ποσότητα και το είδος του φαγητού που καταναλώνετε κάθε φορά. Ακόμη, η καθημερινή δραστηριότητα συνδέεται με το χρόνο και την ποσότητα της χορηγούμενης ινσουλίνης.

Ελέγξτε το Σάκχαρό σας.

Τα άτομα με διαβήτη πρέπει να ελέγχουν συχνά και σύμφωνα με τις οδηγίες του θεράποντος ιατρού τους τα επίπεδα σακχάρου (γλυκόζης).

Προλάβετε την εκδήλωση καρδιαγγειακών νοσημάτων.

Επειδή ο κίνδυνος εκδήλωσης καρδιαγγειακών νοσημάτων είναι αρκετά υψηλός για τους διαβητικούς είναι σημαντικό να ελέγχονται συχνά η αρτηριακή πίεση και η χοληστερόλη, καθώς και τυχόν άλλοι παράγοντες που μπορεί να συνυπάρχουν.

Σταματήστε το κάπνισμα!

Το κάπνισμα έχει σημαντική επίδραση σε όλο τον ανθρώπινο οργανισμό και ιδιαίτερα στο καρδιαγγειακό σύστημα. Είναι σημαντικό να διακόπτεται άμεσα.

Συμβουλευθείτε έναν ειδικό.

Ένας εξειδικευμένος επαγγελματίας υγείας θα βοηθήσει τον ασθενή πώς να ελέγξει το Διαβήτη του.

Κάποιοι από τους επαγγελματίες υγείας που μπορείτε να απευθύνεστε για οποιοδήποτε πρόβλημα σχετιζόμενο με το Διαβήτη είναι οι Γενικοί ιατροί, Ενδοκρινολόγοι, Παθολόγοι, Διαβητολόγοι, Καρδιολόγοι, Παιδίατροι, Διαιτολόγοι, Ποδίατροι, Οφθαλμίατροι, Αθλητίατροι, Νοσηλευτές καθώς και πολλοί άλλοι.

Ειδικά για τον Διαβήτη της κύησης η γυναίκα θα πρέπει να συμβουλευτεί μαιευτήρα-γυναικολόγο με ειδίκευση στις περιπτώσεις διαβητικών εγκύων.

Διαβήτης Τύπου 1

Ο Διαβήτης τύπου 1 είναι αυτοάνοσο νόσημα. Το σώμα καταστρέφει από μόνο του τα κύτταρα του παγκρέατος που παράγουν ινσουλίνη. Με αποτέλεσμα να μην μπορεί να παραχθεί η ινσουλίνη που έχει ανάγκη ο οργανισμός για να χρησιμοποιήσει τη γλυκόζη. Σχεδόν το 15% των ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη πάσχουν από Διαβήτη τύπου 1.

Είναι επίσης γνωστός και ως νεανικός Διαβήτης, καθώς οι περισσότεροι ασθενείς εμφανίζουν τη νόσο σε μικρή ηλικία. Σε αρκετές περιπτώσεις εμφανίζεται και μετά τα 18 έτη, αλλά απαντάται εξαιρετικά σπάνια μετά τα 40 έτη. Ονομάζεται επίσης και Ινσουλινοεξαρτώμενος Σακχαρώδης Διαβήτης, καθώς η λειτουργία του οργανισμού των πασχόντων απαιτεί την τακτική και σωστή λήψη της ινσουλίνης τους. Ενδιαφέρουσα εναλλακτική ή συμπληρωματική θεραπεία αποτελεί η μεταμόσχευση παγκρεατικών κυττάρων με ελπιδοφόρα αποτελέσματα, αφού στην ουσία ο οργανισμός αρχίζει εκ νέου να παράγει ινσουλίνη.

Ο τύπος 1, σε αντίθεση με τον τύπο 2, δεν μπορεί να προληφθεί. Η πλειονότητα των ατόμων είναι κανονικού βάρους και δεν παρουσιάζουν κανένα σύμπτωμα μέχρι την εκδήλωση του Διαβήτη. Ούτε η άσκηση αλλά ούτε και η διατροφή μπορούν να το αποτρέψουν. Μέχρι στιγμής παρ’ όλες τις προσπάθειες δεν έχει βρεθεί τρόπος πρόβλεψης ή καθυστέρησης εκδήλωσης του Διαβήτη τύπου 1.
Η δοκιμασία του C-πεπτιδίου είναι μια εργαστηριακή εξέταση με την οποία διαπιστώνεται αν κάποιος έχει Διαβήτη τύπου 1 ή 2.

Δίαιτα Διαβήτη Τύπου 1

Ο ασθενής με Διαβήτη τύπου 1 πρέπει να προσέχει ιδιαίτερα τι τρώει. Τροφές χαμηλές σε λιπαρά, αλάτι και σχεδόν καθόλου ζάχαρη είναι ιδανικές. Τροφές με σύνθετους υδατάνθρακες προτιμούνται. Αν πάσχετε από Διαβήτη τύπου 1 καλό θα ήταν να ζητήσετε βοήθεια ειδικού για τη ρύθμιση της διατροφής σας.

Η Άσκηση βοηθά στη ρύθμιση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα.
Πριν αρχίσετε να ασκείστε συμβουλευτείτε το γιατρό σας. Κάντε την άσκηση μέρος της καθημερινότητάς σας. Ασκηθείτε για τουλάχιστον 30 λεπτά προτιμώντας αερόβια άσκηση.


Επιπλοκές

Κάποιος με Διαβήτη τύπου 1 έχει διπλάσιες πιθανότητες εκδήλωσης καρδιακής νόσου, εγκεφαλικού, υπέρτασης, τύφλωσης, νεφρικής ανεπάρκειας και νευροπάθειας σε σύγκριση με κάποιον που δεν πάσχει από Διαβήτη. Το άτομο με Διαβήτη τύπου 1 είναι πιθανόν να παρουσιάσει προβλήματα στο κυκλοφορικό σύστημα και ειδικά στα άκρα του. Αν δεν λαμβάνει σωστά ή καθόλου θεραπεία μπορεί να καταλήξει ακόμα και σε διαβητικό κώμα.

Πως προλαμβάνουμε τις επιπλοκές

Διατηρείτε την αρτηριακή σας πίεση κάτω από 130/85 mmHg
Διατηρείτε τη χοληστερόλη σας κάτω από 200 mg
Ελέγχετε τα πόδια σας καθημερινά για σημάδια λοιμώξεων
Κάντε οφθαλμολογική εξέταση κάθε χρόνο
Κάντε οδοντιατρική εξέταση 2 φορές το χρόνο

Διαβήτης Τύπου 2

Ο οργανισμός ενός ανθρώπου με Διαβήτη Τύπου 2 είτε δεν παράγει αρκετή ινσουλίνη ή εμφανίζει αντίσταση στην ινσουλίνη που παράγει (μια κατάσταση που ονομάζεται «ινσουλινοαντίσταση» και κατά την οποία ενώ υπάρχει ινσουλίνη, αυτή δεν μπορεί να εισάγει τη γλυκόζη στα κύτταρα).

Ο Διαβήτης τύπου 2 εμφανίζεται πολύ αργότερα ηλιακά σε σχέση με το Διαβήτη Τύπου 1 και είναι ο πιο κοινός τύπος Διαβήτη. Ονομάζεται και μη ινσουλινοεξαρτώμενος, αφού δεν αντιμετωπίζεται αποκλειστικά με τη χρήση ινσουλίνης, αλλά κυρίως με χάπια.

Στην περίπτωση της ινσουλινοαντίστασης, το σώμα παράγει μεν ινσουλίνη, άλλη δράση της είναι μειωμένη. Έτσι, η γλυκόζη δεν εισχωρεί στα κύτταρα και αυτό προκαλεί δύο κύρια προβλήματα:
- Συσσώρευση της γλυκόζης στο αίμα.
- Τα κύτταρα δεν λαμβάνουν τη γλυκόζη που χρειάζονται για την ενέργεια και την ανάπτυξη του οργανισμού.

Στα αρχικά στάδια του τύπου 2, η κύρια διαταραχή είναι η ινσουλινοαντίσταση και τα αυξημένα επίπεδα ινσουλίνης στο αίμα. Υπάρχουν φάρμακα που βοηθούν στην αύξηση δράσης της ινσουλίνης και μειώνουν την παραγωγή γλυκόζης από το ήπαρ. Καθώς η ασθένεια προχωρά, σε κάποιες περιπτώσεις η παραγωγή ινσουλίνης μειώνεται και ο ασθενής χρειάζεται να παίρνει υποκατάστατα ινσουλίνης.

Η πλειοψηφία των ανθρώπων που παρουσιάζουν Διαβήτη τύπου 2 ήταν υπέρβαροι όταν εμφανίστηκε η νόσος, ενώ το 55% των ασθενών ήταν παχύσαρκοι. Πολλοί ειδικοί υποστηρίζουν πως η ύπαρξη λίπους στην περιοχή της κοιλιάς και ταυτόχρονα στα κοιλιακά-σπλαχνικά όργανα κάνει τα άτομα αυτά πιο ευάλωτα στην ανάπτυξη Διαβήτη τύπου 2.
Είναι πολύ πιθανόν τα άτομα να μπορούν να ρυθμίσουν την γλυκόζη που παράγεται κάνοντας περισσότερη άσκηση, μειώνοντας το βάρος τους και αποφεύγοντας τροφές με υψηλό ποσοστό υδατανθράκων. Ωστόσο, η ινσουλινοαντίσταση μπορεί να συνεχιστεί και οι ασθενείς θα πρέπει να συνεχίσουν και να ρυθμίσουν σωστά με τη βοήθεια ειδικού τη σωματική άσκηση, τη δίαιτα, τον έλεγχο του σωματικού τους βάρους, αλλά και την προσθήκη φαρμακευτικής αγωγής (αν απαιτείται).

Εάν ο διαβήτης επιμένει οι ασθενείς συνήθως λαμβάνουν αντιδιαβητικά χάπια. Εφόσον τα άτομα με Διαβήτη τύπου 2 παράγουν ινσουλίνη, η λήψη τέτοιων φαρμάκων συνήθως βελτιώνει την παραγωγή της, ρυθμίζει την απελευθέρωση της γλυκόζης από το ήπαρ και ως ένα βαθμό θεραπεύει την ινσουλινοαντίσταση. Εάν τα κύτταρα του παγκρέατος γίνονται όλο και περισσότερο ανενεργά, τότε ο ασθενής σύντομα θα χρειαστεί θεραπεία με ινσουλίνη για να ρυθμίσει τα επίπεδα της γλυκόζης και ινσουλίνης.

Προδιαθεσικοί Παράγοντες Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2

Ηλικία και Φυλή. Όσο αυξάνεται η ηλικία τόσο αυξάνεται και ο κίνδυνος ανάπτυξης Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2. Ειδικά οι ηλικίες άνω των 40 (για λευκούς) και άνω των 25 (για έγχρωμους, ασιάτες και κάποιες μειονότητες) έχουν μεγαλύτερη επίπτωση.

Οικογενειακό Ιστορικό Διαβήτη. Εάν υπάρχει ιστορικό διαβήτη στην οικογένεια (κάποιος συγγενής είχε ή έχει διαβήτη) ο κίνδυνος εμφάνισης είναι μεγαλύτερος. Ο βαθμός συγγένειας παίζει ρόλο στην εκτίμηση του κινδύνου.

Σωματικό Βάρος και έλλειψη δραστηριότητας. Τα 4/5 των ανθρώπων που εκδήλωσαν Διαβήτη τύπου 2 ήταν υπέρβαροι. Όσο περισσότερο υπέρβαρος είναι κάποιος τόσο μεγαλύτερος ο κίνδυνος. Ο κίνδυνος αυξάνεται περεταίρω αν το υπέρβαρο άτομο δεν επιδίδεται σε κανενός είδους φυσική δραστηριότητα.

Καρδιαγγειακά προβλήματα και εγκεφαλικά επεισόδια. Άτομα που έχουν εκδηλώσει εγκεφαλικό ή καρδιακό επεισόδιο έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης Διαβήτη τύπου 2. Το ίδιο και άτομα που έχουν υπέρταση ή άλλους προδιαθεσικούς παράγοντες.

Διαβήτης της Κύησης. Οι γυναίκες που γίνονται προσωρινά διαβητικές κατά τη διάρκεια της κύησης έχουν μεγάλο κίνδυνο εμφάνισης Διαβήτη τύπου 2 στο μέλλον. Ιδιαίτερα οι γυναίκες που κυοφορούν παιδιά με μεγάλο σωματικό βάρος.

Ψυχικές Διαταραχές. Έχει διαπιστωθεί πως άτομα με ψυχικές διαταραχές έχουν μεγάλες πιθανότητες εκδήλωσης Διαβήτη τύπου 2.

Σημαντικές καταστάσεις στο Σακχαρώδη Διαβήτη

1.      Υπογλυκαιμία

Η Υπογλυκαιμία ορισμένες φορές αναφέρεται και ως ινσουλινοαντίσταση. Εκδηλώνεται όταν το σάκχαρο του αίματος είναι σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Ακόμα και αν τηρείται αυστηρά το πρόγραμμα ελέγχου του Διαβήτη, η υπογλυκαιμία μπορεί να συμβεί και θα πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα πριν χειροτερεύσει.

Εάν αισθανθείτε συμπτώματα υπογλυκαιμίας θα πρέπει να ελέγξετε τα επίπεδα του σακχάρου σας. Η Αμερικανική Εταιρεία για τον Διαβήτη αναφέρει πως αν αισθανθείτε συμπτώματα υπογλυκαιμίας και δεν είναι δυνατός ο έλεγχος του σακχάρου καλύτερα να αντιμετωπίσετε τα συμπτώματα παρά να περιμένετε  μέχρι να βρείτε ευκαιρία να ελέγξετε το σάκχαρό σας.

Συμπτώματα Υπογλυκαιμίας.

Αίσθηση τσουξίματος γύρω από το στόμα.
Ελαφρύς πονοκέφαλος, ζάλη.
Εφίδρωση
Τρέμουλο
Πονοκέφαλος
Ωχρότητα δέρματος
Ευερεθιστότητα,
Δακρύρροια
Σπασμοί
Απόσπαση προσοχής (αφηρημάδα)
Διαταραχές αντίληψης
Αδέξιες κινήσεις
Έντονη επιθυμία για λήψη τροφής

Πως αντιμετωπίζω την υπογλυκαιμία;

Πρέπει άμεσα να αυξήσετε τα επίπεδα του σακχάρου σας. Ο συντομότερος τρόπος είναι να φάτε κάποιο τρόφιμο με ζάχαρη.
Ένα κουταλάκι ζάχαρης
1/2 φλιτζάνι χυμού
5-6 καραμέλες
Σιγουρευτείτε πως έχετε πάντα μαζί σας κάποιο από τα παραπάνω έτσι ώστε να είστε προετοιμασμένοι.


2.      Υπεργλυκαιμία

Υπεργλυκαιμία ονομάζεται η κατάσταση κατά την οποία τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα είναι πολύ υψηλά. Η υπεργλυκαιμία πρέπει να αντιμετωπίζεται άμεσα καθώς αποτελεί και την κύρια αιτία πρόκληση σοβαρών και επικίνδυνων για τη ζωή επιπλοκών σε διαβητικούς.

Υπεργλυκαιμία εμφανίζεται όταν δεν υπάρχει καθόλου ή δεν υπάρχει αρκετή ινσουλίνη στο αίμα ή η ινσουλίνη που υπάρχει δεν λειτουργεί σωστά. Πιο συχνά ένας άνθρωπος με σακχαρώδη διαβήτη εμφανίζει υπεργλυκαιμία εάν δεν λάβει σωστά τη φαρμακευτική του αγωγή ή παραλείψει μία ή περισσότερες δόσεις. Άλλα αίτια που μπορούν να οδηγήσουν σε υπεργλυκαιμία είναι η κατανάλωση γλυκών, χωρίς την κατάλληλη ρύθμιση της αγωγής ή κάποια πιθανή λοίμωξη.

Συμπτώματα Υπεργλυκαιμίας

Υψηλό σάκχαρο (γλυκόζη) στο αίμα
Υψηλό επίπεδο γλυκόζης στα ούρα
Πολυφαγία
Πολυδιψία
Πολυουρία
Θολότητα όρασης
Απώλεια Βάρους
Αργή επούλωση τραυμάτων
Ξηροστομία (στεγνό στόμα)
Καρδιακή αρρυθμία
Βαθιά και συχνή αναπνοή
Ανικανότητα
Κνησμός (φαγούρα) και ξηρό δέρμα
Κόπωση / κούραση
Καταπληξία (shock)
Κώμα

Αντιμετώπιση της Υπεργλυκαιμίας

Εάν αισθανθείτε συμπτώματα υπεργλυκαιμίας θα πρέπει να ελέγξετε τα επίπεδα του σακχάρου σας και σε περίπτωση που είναι εξαιρετικά αυξημένα να αναζητήσετε άμεσα τη βοήθεια ειδικού.
Η άσκηση μπορεί να μειώσει τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα. Προσοχή όμως: Σε περίπτωση που υπάρχουν κετονικά σωμάτια στα ούρα η άσκηση μπορεί να ανεβάσει τα επίπεδα σακχάρου πολύ περισσότερο.

Ακολουθώντας ένα ισορροπημένο διαιτολόγιο και την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα παραμένουν σε σταθερά επίπεδα.

Αν παρ’ όλα τα παραπάνω το σάκχαρο παραμένει υψηλό ίσως θα πρέπει να επανασχεδιαστεί το θεραπευτικό σχήμα.


Γκογκόσης Κωνσταντίνος, R.N., M.Sc.
Καραγιώργος Γεώργιος, Ενδοκρινολόγος
Βιλαέτη Αγάπη, Ιατρός


* Ο "Έλεγχος συμπτωμάτων" είναι ένα εργαλείο που προσφέρει το iatropedia.gr και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη γνωμάτευση ενός ιατρού. Για οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας έχετε, απευθυνθείτε σε κάποιο επαγγελματία υγείας.


    ===================================================


Έρχεται το τέλος του διαβήτη τύπου 1

Μια οριστική λύση στο ολοένα και αυξανόμενο πρόβλημα της εμφάνισης του διαβήτη τύπου 1 αναμένεται να δώσει η τελειοποίηση του τεχνητού παγκρέατος.


Έρχεται το τέλος του διαβήτη τύπου 1

Το τεχνητό πάγκρεας έχει πλέον δημιουργηθεί, αλλά θα χρειαστούν μερικά 4 χρόνια χρόνια ακόμη για να κυκλοφορήσει στην αγορά και να λύσει το πρόβλημα των πασχόντων από σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, ο οποίος είναι γνωστός και ως νεανικός διαβήτης, επειδή εμφανίζεται συνήθως στην παιδική ή εφηβική ηλικία. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, το τεχνητό πάγκρεας, που έχει δημιουργηθεί σε τρεις χώρες (ΗΠΑ, Μεγάλη Βρετανία, Ισραήλ), αναμένεται να τελειοποιηθεί και να κυκλοφορήσει το 2020.

Όπως εξηγούν Έλληνες επιστήμονες, «το τεχνητό πάγκρεας, όσο κι αν σας φαίνεται περίεργο, έχει δημιουργηθεί και εφαρμόζεται πειραματικά σε μερικά νοσοκομεία του εξωτερικού. Δεν είναι ευρέως διαθέσιμο. Είναι συσκευές για τη ρύθμιση του σακχάρου που είναι συνδεδεμένες με υπολογιστή και έχουν εφαρμοστεί εδώ κι έναν χρόνο στο πλαίσιο πειραματικών μελετών. Επειδή ακριβώς είναι συνδεμένες με υπολογιστή, προς το παρόν δεν είναι δυνατόν να τις φορά συνέχεια επάνω του ο διαβητικός. Ωστόσο, το τεχνητό πάγκρεας είναι πολύ κοντά στην τελειοποίηση και αναμένεται να είναι διαθέσιμο γύρω στο 2020. Προς το παρόν, υπάρχουν και είναι διαθέσιμες νέας τεχνολογίας αντλίες ινσουλίνης, οι οποίες αποτελούν το προστάδιο του τεχνητού παγκρέατος. Οι αντλίες αυτές συνοδεύονται από αισθητήρες γλυκόζης και προβλέπουν την πτώση των τιμών του σακχάρου, προστατεύοντας έτσι τον διαβητικό ασθενή από την υπογλυκαιμία, η οποία είναι απειλητική για τη ζωή του».

Σύμφωνα με προβλέψεις, το 2030 ένας στους δέκα ενήλικες παγκοσμίως θα πάσχει από σακχαρώδη διαβήτη. Ποσοστό 90% του διαβητικού πληθυσμού πάσχουν από διαβήτη τύπου 2, ο οποίος μπορεί να προληφθεί κυρίως μέσω της σωστής καθημερινής διατροφής αλλά και της άσκησης σε σταθερό κύκλο. Οι ειδικοί πάντως επισημαίνουν πως όσοι εμφανίσουν σάκχαρο, μετά από 8ωρη νηστεία, άνω του 126 mg/dL θα πρέπει να ξεκινήσουν άμεσα φαρμακευτική αγωγή και δίαιτα.

   ===========================================================



  ===============================================================

Διαβήτης και άσκηση :  Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε





Η συστηματική άσκηση είναι ένα από τα πιο αποτελεσματικά, μη φαρμακευτικά, μέσα πρόληψης και θεραπείας του σακχαρώδους διαβήτη.

Βοηθά στη ρύθμιση του σακχάρου

Κατά τη διάρκεια της άσκησης, οι μύες καταναλώνουν γλυκόζη για να παράγουν ενέργεια, μειώνοντας τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα. Με την άσκηση, αυξάνεται η «ευαισθησία» των μυών στην ινσουλίνη (δηλαδή, με την ίδια ποσότητα ινσουλίνης, οι μύες καταναλώνουν περισσότερη γλυκόζη). Η αυξημένη ευαισθησία διατηρείται για αρκετές ώρες μετά το πέρας της άσκησης, με συνέπεια τη μείωση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα.

Η σημασία της άσκησης

Η συστηματική άσκηση:

-Βελτιώνει τη λειτουργία της καρδιάς και την ικανότητα μεταφοράς οξυγόνου

-Αυξάνει τη μυϊκή μάζα και δύναμη

-Μειώνει το ποσοστό σωματικού λίπους

-Βελτιώνει το λιπιδαιμικό προφίλ (μείωση «κακής» χοληστερόλης-LDL, αύξηση «καλής» χοληστερόλης-HDL)

-Συμβάλλει στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης και

-Βελτιώνει τη διάθεση.

Κατάλληλα είδη άσκησης

Η αερόβια άσκηση (περπάτημα, τρέξιμο κ.ά.), η άσκηση με αντιστάσεις (βάρη, λάστιχα κ.λπ.) και ο συνδυασμός τους, έχουν θετικά οφέλη.

Εάν δεν έχετε επιπλοκές από το διαβήτη, μπορείτε να ακολουθήσετε οποιοδήποτε είδος άσκησης σας ευχαριστεί, ανάλογα με τη φυσική σας κατάσταση.

Εάν έχετε επιπλοκές από το διαβήτη, συμβουλευτείτε όπως διαβητική νευροπάθεια, αμφιβληστροπάθεια κλπ. συμβουλευτείτε τον γιατρό σας.

Τι πρέπει να προσέξετε

Πριν από τη συμμετοχή σε κάποιο πρόγραμμα άσκησης

-Ενημερώστε το θεράποντα ιατρό σας για την επιθυμία σας να ασκηθείτε

-Ενημερωθείτε για τα συμπτώματα της υπογλυκαιμίας (εφίδρωση, τρέμουλο, ταχυπαλμία κ.λπ.) και την αντιμετώπισή τους

-Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας για προσαρμογή της δόσης του φαρμάκου, σε περίπτωση που λαμβάνετε ινσουλίνη ή ινσουλινομιμητική αγωγή

-Ενημερώστε τον υπεύθυνο του προγράμματος άσκησης για την ασθένειά σας και τα φάρμακα που λαμβάνετε, καθώς και για επιπλοκές του διαβήτη που πιθανά να έχετε (νευροπάθεια, αμφιβληστροπάθεια, καρδιακή νόσο κ.ά.).

Τι πρέπει να προσέξετε πριν και κατά τη διάρκεια της άσκησης

-Πριν ξεκινήσετε την άσκηση, ελέγξτε τη γλυκόζη στο αίμα. Εάν τα επίπεδα γλυκόζης είναι: α) 100-250 mg/dl, μπορείτε να ξεκινήσετε την άσκηση, β) χαμηλότερα από 100 mg/dl, καταναλώστε κάποιο υδατανθρακικό σνακ πριν την έναρξη της άσκησης, και γ) υψηλότερα από 250 mg/dl και έχετε υψηλά επίπεδα κετονών, θα πρέπει να αποφύγετε την άσκηση εκείνη την ημέρα και να απευθυνθείτε στον ιατρό σας για οδηγίες ρύθμισης του διαβήτη.

-Φροντίστε να προμηθευτείτε άνετα αθλητικά υποδήματα. Ελέγξτε τα πόδια σας για πιθανά έλκη.

-Ενυδατωθείτε καλά πριν και κατά τη διάρκεια της άσκησης.

-Να διαθέτετε μετρητή γλυκόζης και «πλάνο» υπογλυκαιμίας (π.χ. χυμό/νέκταρ).

-Μην ασκείστε αργά το βράδυ (για αποφυγή νυκτερινής υπογλυκαιμίας).

Πόσο πρέπει να ασκηθείτε για να έχετε οφέλη

Η αυξημένη κατανάλωση γλυκόζης από τους μυς με την άσκηση, διαρκεί μόνο για ορισμένες ώρες (περίπου 24 ώρες μετά το πέρας της άσκησης). Για το λόγο αυτό, η άσκηση θα πρέπει να πραγματοποιείται τουλάχιστον πέντε φορές την εβδομάδα ή και καθημερινά, εάν αυτό είναι εφικτό. Ξεκινήστε με κάτι απλό, όπως περπάτημα, 2-3 φορές την εβδομάδα για 30 λεπτά την ημέρα. Εάν δεν είναι εφικτή η συνεχόμενη άσκηση 30 λεπτών (σε άτομα με χαμηλά επίπεδα φυσικής κατάστασης), τότε προτείνεται εναλλακτικά 10λεπτη άσκηση, 3 φορές την ημέρα. Στη συνέχεια, ορίστε ως στόχο να αυξήσετε τη συχνότητα άσκησης στις 5 φορές την εβδομάδα.

    ============================================================


Νεανικός διαβήτης: Καμπάνια ευαισθητοποίησης στα σχολεία

Νεανικός διαβήτης: Καμπάνια ευαισθητοποίησης στα σχολεία

Νεανικός διαβήτης: Καμπάνια ευαισθητοποίησης στα σχολεία

«Ο 11χρονος Παύλος αιφνιδιάζεται όταν μαθαίνει ότι έχει παιδικό διαβήτη. Η πρόκληση είναι μεγάλη και αλλάζει τη συμπεριφορά του στο σπίτι και στο σχολείο. Όμως είναι αποφασισμένος να μην αφήσει τον διαβήτη να τον καταδυναστεύει, αλλά να ζήσει μαζί του. Θα τα καταφέρει;»

Θα το μάθουμε αφού διαβάσουμε το βιβλίο του Φίλιππου Μανδηλαρά, «Ο Παντεσπάνιους κι εγώ - Το Ημερολόγιο ενός παιδιού με σακχαρώδη διαβήτη»,το οποίο με την θεατρική του διασκευή και ενημερωτικό υλικό με γενικές πληροφορίες για τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 αποστέλλονται σε όλα τα δημοτικά σχολεία της Ελλάδας.

Η πρωτοβουλία ευαισθητοποίησης για τον διαβήτη τύπου 1 ή νεανικό διαβήτη στο σχολικό περιβάλλον, φέρει την έγκριση του υπουργείου Παιδείας και τελεί υπό την αιγίδα της Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρείας (ΕΔΕ) και της Ελληνικής Ομοσπονδίας για τον Διαβήτη (ΕΛΟΔΙ).
Είναι σημαντικό, τονίζουν οι ειδικοί, οι εκπαιδευτικοί να είναι ενημερωμένοι, καθώς, παράλληλα με την οικογένεια, καλούνται να παίξουν έναν πολύ ουσιαστικό ρόλο στην καθημερινότητα των παιδιών που ζουν με διαβήτη. Στη χώρα μας η αυτοάνοση αυτή νόσος προσβάλλει περίπου 300 άτομα κάθε χρόνο, τα οποία, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, είναι παιδιά σχολικής ηλικίας.
«Για σοβαρό κενό γνώσης γύρω από τη νόσο στο οικογενειακό, αλλά και το σχολικό περιβάλλον» έκανε λόγο ο Ιωάννης Ιωαννίδης, πρόεδρος της Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρείας, ενώ ο Αριστείδης Ράπτης, Πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας για το Διαβήτη, εξέφρασε την ελπίδα «η ενημέρωση της σχολικής κοινότητας µέσω του βιβλίου «Το ημερολόγιο ενός παιδιού µε σακχαρώδη διαβήτη» να βελτιώσει την αποδοχή και υποστήριξη των παιδιών που ζουν µε διαβήτη και να τα βοηθήσει να αναπτύξουν τις ικανότητές τους και να αυξήσουν την αυτοπεποίθησή τους».


   =====================================================


Συνέντευξη με την εκπαιδευτικό και μητέρα παιδιού με παιδικό διαβήτη κ. Μαριάννα Μεταξά


thumbnail


Το infokids.gr μίλησε με την εκπαιδευτικό, μητέρα παιδιού με νεανικό διαβήτη και αναπληρωματικό μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Ομοσπονδίας για το Διαβήτη (ΕΛΟΔΙ) και μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Αγώνος κατά του Νεανικού Διαβήτη (ΠΕΑΝΔ) κ. Μαριάννα Μεταξά για όλα τα θέματα με τα οποία μπορεί να έρθει αντιμέτωπο ένα παιδί με διαβήτη τύπου 1 στο χώρο του σχολείου, για το τι οφείλει να γνωρίζει το σχολείο και οι εκπαιδευτικοί από την πλευρά τους για το παιδί, την οικογένειά του και την ασθένεια, αλλά και το τι γίνεται από την πλευρά της πολιτείας.

1. Κα Μεταξά, λόγω της αύξησης των περιστατικών διαβήτη τύπου 1, μια μορφή του διαβήτη που απαντάται σε πολλά πλέον παιδιά, ένας εκπαιδευτικός σε δημοτικό σχολείο σίγουρα κάποια χρονιά θα έχει 1 ή και περισσότερα περιστατικά παιδιών με διαβήτη μέσα στην τάξη. Πόσο ενημερωμένος πρέπει να είναι ο εκπαιδευτικός για να αντεπεξέλθει με τον καλύτερο τρόπο σε μια τέτοια περίπτωση;

Στη χώρα μας η «γλυκιά νόσος »προσβάλλει περίπου 300 άτομα κάθε χρόνο, τα οποία, κυρίως, είναι παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας. Καθώς το παιδί περνάει τη μισή του μέρα στο σχολείο κατανοούμε την αναγκαιότητα της ενημέρωσης όχι μόνο του εκπαιδευτικού αλλά και όλων όσων έρχονται σε επαφή με το παιδί στο σχολικό περιβάλλον Από τον διευθυντή του σχολείου, τους δασκάλους που μπαίνουν στην τάξη του παιδιού, τους συμμαθητές του, τους υπεύθυνους του κυλικείου. Όλοι πρέπει να γνωρίζουν πώς να αντιμετωπίσουν –με διακριτικότητα και υπευθυνότητα- κάθε πρόβλημα που μπορεί να παρουσιαστεί κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο σχολείο. Επομένως θα πρέπει να είναι ενήμεροι για την ιατρική ρουτίνα του παιδιού, να αναγνωρίζουν έγκαιρα τα συμπτώματα όταν δε νιώθει καλά, καθώς και τι μπορούν να κάνουν για να αποφύγουν ένα υπογλυκαιμικό ή υπερλυκαιμικό κώμα - καταστάσεις που επηρεάζουν τη σχολική επίδοση του παιδιού και δύναται να θέσουν σε κίνδυνο τη ζωή του.

image008

2. Προβλέπεται από το υπουργείο σχετική εκπαίδευση-ενημέρωση του δασκάλου αναφορικά με τις επιπλοκές της ασθένειας που ενδέχεται να παρουσιαστούν στο σχολείο, έτσι ώστε όταν και εάν χρειαστεί να μπορέσει να παρέμβει αποτελεσματικά;

Μία σημαντική πρωτοβουλία ενημέρωσης για τον παιδικό διαβήτη βρίσκεται σε εξέλιξη τον τελευταίο μήνα που φιλοδοξεί να γίνει ένα πολύτιμο εργαλείο στα χέρια του δασκάλου, να ενημερώσει και να ευαισθητοποιήσει εκπαιδευτικούς και παιδιά για το διαβήτη και να καλύψει το κενό που υπήρχε μέχρι τώρα στη σχολική πραγματικότητα.

Πιο συγκεκριμένα, έγινε αποστολή σε όλα τα δημόσια και ιδιωτικά δημοτικά της χώρας μας όλου του υλικού της πρωτοβουλίας που περιλαμβάνει το βιβλίο του Φίλιππου Μανδηλαρά «Ο Παντεσπάνιους και εγώ- Το ημερολόγιο ενός παιδιού με διαβήτη», μαζί με τη θεατρική διασκευή του και ενημερωτικό υλικό για τους εκπαιδευτικούς. Η πρωτοβουλία έχει την έγκριση του υπουργείου Παιδείας και είναι υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Διαβήτη και της Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρίας.

Δυστυχώς από το υπουργείο δεν προβλέπεται σχετική εκπαίδευση-ενημέρωση του δασκάλου. Ο δάσκαλος σε περίπτωση που έχει ένα «γλυκό παιδί» στην τάξη του αρχικά θα πρέπει να το αγκαλιάσει και να το αποδεχτεί και στη συνέχεια μπορεί να ενημερωθεί από τους γονείς του παιδιού και από το γιατρό που παρακολουθεί το παιδί. Επίσης σύλλογοι όπως η ΠΕΑΝΔ (Πανελλήνια Ένωση Αγώνα κατά του Νεανικού Διαβήτη) σε περίπτωση που τους καλέσουν οι εκπαιδευτικοί ή ο γονέας του παιδιού που πάσχει από διαβήτη-οργανώνουν ημερίδα ενημέρωσης στο χώρο του σχολείου λύνοντας κάθε απορία μαθητών και εκπαιδευτικών. Επίσης έχει κυκλοφορήσει εκπαιδευτικό dvd ευαισθητοποίησης για τον ινσουλινοεξαρτώμενο διαβήτη. Πριν ένα περίπου μήνα έγινε αποστολή σε όλα τα δημόσια και ιδιωτικά δημοτικά της χώρας μας του βιβλίου «Ο Παντεσπάνιους και εγώ, το ημερολόγιο ενός παιδιού με διαβήτη», μαζί με τη θεατρική διασκευή του και ενημερωτικό υλικό για τους εκπαιδευτικούς. Το βιβλίο έχει την έγκριση του υπουργείου Παιδείας και είναι υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Διαβήτη και της Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρίας. Φιλοδοξεί να γίνει ένα πολύτιμο εργαλείο στα χέρια του δασκάλου, να ενημερώσει και να ευαισθητοποιήσει εκπαιδευτικούς και παιδιά για το διαβήτη και να καλύψει το κενό που υπήρχε μέχρι τώρα στη σχολική πραγματικότητα.



3. Σήμερα, τα παιδιά, όπως και οι γονείς τους, δεν κρύβουν την ασθένεια. Οι προκαταλήψεις και τα ταμπού τείνουν να εκλείψουν σε γενικές γραμμές, παρ' όλα αυτά, πιστεύετε ότι υπάρχει ανάγκη ενημέρωσης στο προσωπικό αλλά και στα παιδιά του σχολείου σχετικά με το «τι είναι διαβήτης, ότι ο διαβήτης δεν είναι μεταδοτική ασθένεια, ποιες είναι οι ενδείξεις και οι τρόποι αντιμετώπισης της υπογλυκαιμίας και ποιες είναι οι απαιτούμενες ενέργειες σε περίπτωση ανάγκης»;

Απόλυτα δεν θα συμφωνήσω μαζί σας στην άποψη ότι οι γονείς δεν κρύβουν την ασθένεια καθώς υπάρχουν περιπτώσεις που οι γονείς –ιδιαίτερα σε επαρχιακές πόλεις αποφεύγουν να αναφέρουν το πρόβλημα υγείας του παιδιού τους από φόβο μήπως περιθωριοποιηθεί ή το στοχοποιήσουν ή «τι θα πει ο κόσμος». Δεν έχουμε κανένα λόγο να ντρεπόμαστε για τα γλυκά παιδιά μας. Είμαστε περήφανοι γι' αυτά και τα θαυμάζουμε για τη δύναμη ψυχής που δείχνουν.
Το αν το παιδί θα το αποκαλύψει ή όχι στο φιλικό του κύκλο και σε ποιους θα το πει είναι αποκλειστικά δική του επιλογή. Επιβάλλεται -όπως αναφέρθηκε και παραπάνω- να ενημερωθεί ολόκληρη η σχολική κοινότητα για να υποδεχτεί σωστά ένα παιδί με διαβήτη. Και οι συμμαθητές του είναι χρήσιμο να γνωρίζουν γιατί μπορεί και οι ίδιοι να χρειαστεί να ειδοποιήσουν τον εκπαιδευτικό σε ώρα ανάγκης. Χρειάζεται συλλογική αντιμετώπιση από όλους. Το ερώτηµα αναφορικά µε τη νηπιαγωγό, τον δάσκαλο (ή τον καθηγητή) δεν είναι ''αν πρέπει να το πουν οι γονείς'', αλλά ''πώς πρέπει να το πουν».Δηλαδή, πώς µπορούν να µοιραστούν µαζί του τις πληροφορίες που απαιτούνται για την πρόληψη και αντιµετώπιση προβλημάτων στο σχολικό περιβάλλον. Να βοηθήσουν οι γονείς τον εκπαιδευτικό να κατανοήσει πως είναι δίπλα του, μαζί του και δεν είναι απέναντί του. Και από τις πιο αναγκαίες πληροφορίες που θα πρέπει να του δώσουν είναι πώς να προλάβει μία υπογλυκαιμία ή μια υπεργλυκαιμία και ποιες πρέπει να είναι οι αντιδράσεις του για να προσφέρει βοήθεια στο παιδί. Ένα γρήγορο σνακ σε περίπτωση χαμηλού σακχάρου έξτρα χορήγηση ινσουλίνης σε υψηλή τιμή, μία μέτρηση, είναι απλές ενέργειες που μπορούν να αποβούν σωτήριες για το παιδί. Και βέβαια ο δίαυλος επικοινωνίας ανάμεσα σε γονιό και εκπαιδευτικό πρέπει να είναι πάντα ανοιχτός!

4. Ποιες είναι οι υποχρεώσεις ενός σχολείου απέναντι σε ένα παιδί που έχει διαβήτη;

Υποχρέωση του σχολείου απέναντι σε ένα παιδί που έχει διαβήτη είναι να το βοηθήσει να νιώσει ασφαλές στο σχολικό περιβάλλον, χωρίς υπερπροστασία, χωρίς οίκτο, χωρίς περιθωριοποίηση.  Να αποδεχτεί το παιδί με διαβήτη-όπως και κάθε παιδί που παρουσιάζει κάποια ιδιαιτερότητα και να το βοηθήσει να ξεδιπλώσει το δυναμικό που κρύβει μέσα του. Να συμβάλει στην ομαλή ένταξή του ή επανένταξή του στη σχολική ζωή μετά την έλευση του διαβήτη. Να ενημερώσει την υπόλοιπη τάξη πως ο χαρακτήρας του συμμαθητή τους δεν άλλαξε με το διαβήτη, πως είναι το ίδιο παιδί όπως ήταν και πριν νοσήσει. Να το ενθαρρύνει με κάθε τρόπο ώστε να ενισχύσει την αυτοεκτίμησή του που- ειδικά το πρώτο διάστημα από τη διάγνωσή του- είναι πληγωμένη με την αλλαγή της καθημερινότητάς του.

paidia


5. Από την εμπειρία σας ως δασκάλα, σας έχει ποτέ συμβεί ένα παιδί με διαβήτη να απομονωθεί από το περιβάλλον των συμμαθητών του, δημιουργώντας του εντέλει ψυχολογικό πρόβλημα ;

Μέχρι σήμερα δεν έχει τύχει στην τάξη μου ή στα σχολεία που έχω υπηρετήσει παιδί με διαβήτη, με μόνη εξαίρεση την κόρη μου που την είχα μαθήτρια για μία χρονιά στο δημοτικό. Από την εμπειρία μου όμως ως δασκάλα, ως μητέρα παιδιού με διαβήτη που πέρασε από την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση και από την επαφή μου με μητέρες γνωρίζω πως η απομόνωση του παιδιού από τους συμμαθητές του είναι δυνατόν να συμβεί. Τα παιδιά με διαβήτη είναι συναισθηματικά ευάλωτα, καθώς πέρα από τις υποχρεώσεις τους απέναντι στο σχολείο έχουν εντάξει στην καθημερινότητά τους πολλαπλές μετρήσεις και ενέσεις. Επιπλέον διακατέχονται από το φόβο της απόρριψης και της μη αποδοχής από τους συμμαθητές ή το δάσκαλο. Αν δεν γίνουν οι κατάλληλοι χειρισμοί από τον εκπαιδευτικό, αν ο ίδιος πρώτιστα δεν αποδεχτεί το παιδί και δεν του απλώσει το χέρι του για να συμβάλει στην ένταξή του στην τάξη, αν δεν κατανοήσουν οι συμμαθητές του πως όλοι είμαστε διαφορετικοί αλλά όλοι είμαστε ίσοι, τότε μπορεί να προκληθεί σοβαρό ψυχολογικό πρόβλημα στο παιδί. Έτσι δηµιουργείται ένας φαύλος κύκλος, καθώς το παιδί οδηγείται σε απομόνωση, μελαγχολία, ακόμα και άρνηση να πάει στο σχολείο, γεγονός που δυσχεραίνει την επίδοσή του. Και η αρνητική ψυχολογική διάθεση επηρεάζει και τη ρύθμιση του διαβήτη. Ένας ακόμα λόγος που καθιστά αναγκαία την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση όλων μας για τη γλυκιά νόσο.

6. Δεδομένου ότι στις μικρές ηλικίες, τα παιδιά δεν χρησιμοποιούν αντλία αλλά κάνουν ενέσεις ινσουλίνης, ποιος είναι ο υπεύθυνος για την χορήγησή της μέσα στη σχολική κοινότητα; Κάποιος συγγενής, που θα πρέπει να πηγαινοέρχεται στο σχολείο, ο δάσκαλος, ή κάποιος νοσηλευτής που θα πρέπει να βρίσκεται ούτως ή άλλως σε ένα σχολείο;

Όλο και πιο μικρά παιδιά σε ηλικία προτιμούν τη χρήση αντλίας ινσουλίνης αντί των καθημερινών ενέσεων πετυχαίνοντας έτσι καλύτερη ρύθμιση και μεγαλύτερη ευελιξία στα γεύματα. 'Ενα παιδί όμως στο νηπιαγωγείο ή στις πρώτες τάξεις του δημοτικού μπορεί να μην είναι σε θέση να χειριστεί σωστά την αντλία ή να κάνει τη σωστή δόση ινσουλίνης με την ένεση. Αυτό αγχώνει τις μητέρες που ανησυχούν για την υγεία του παιδιού τους όταν δεν βρίσκονται κοντά του. Όταν δεν εργάζονται πηγαινοέρχονται στο σχολείο τις ώρες που το παιδί πρέπει να κάνει μέτρηση ή ένεση, κάτι που δεν είναι πάντα εφικτό. Ο δάσκαλος ακόμα και αν γνωρίζει για το διαβήτη μπορεί να αρνηθεί να κάνει ένεση ή να μη γνωρίζει επαρκώς τη χρήση της αντλίας. Η στήριξη των μαθητών από σχολικό νοσηλευτή είναι ένα θετικό μέτρο που εφαρμόστηκε από τη φετινή σχολική χρονιά. Μετριάζει την αγωνία των μητέρων και αποφορτίζει το δάσκαλο από το φόβο μήπως συμβεί κάτι στο παιδί, καθώς έχει τη σιγουριά ότι βρίσκεται κάποιος αρμόδιος σε θέματα υγείας κοντά του. Αρκεί η παρουσία του νοσηλευτή να είναι διακριτική στο χώρο του σχολείο για να μη νιώσει το παιδί ότι χρήζει ειδικής μεταχείρισης .Σε μεγαλύτερες τάξεις του δημοτικού συνήθως το ίδιο το παιδί έχει εκπαιδευτεί και γνωρίζει πώς να χειριστεί το διαβήτη του.

7. Θυμάστε κάποιο περιστατικό που σας προκάλεσε αμηχανία;

Το πιο δυσάρεστο γεγονός που μου έχει συμβεί είναι η διαπίστωση πως ένα παιδί με διαβήτη δεν είναι πάντα επιθυμητό σε εκδρομές. Και εδώ αιτία είναι η ελλιπής ενημέρωση, καθώς το παιδί μπορεί να συμμετέχει κανονικά σε όλες τις σχολικές δραστηριότητες χωρίς να νιώθει ότι μπαίνει στο περιθώριο. Αρκεί να μην αμελεί την ιατρική του φροντίδα .. Δεν υπάρχει λόγος να νιώθει αποκλεισμό και απόρριψη. Δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση και από κανέναν να αντιμετωπίζεται ως άρρωστο ή διαφορετικό, αλλά ως ένα φυσιολογικό παιδί που πρέπει να ακολουθήσει ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα.
Είναι ένα παιδί όπως όλα τα άλλα,που έχει ανάγκη να νιώσει και να πιστέψει πως ο διαβήτης δεν τον καταδυναστεύει, δεν τον απομονώνει, δεν του στερεί τη χαρά της ζωής!

8. Η συνεργασία σχολείου – γονέων φανταζόμαστε πως είναι θεμελιώδης για την καλή -σωματική και ψυχική- υγεία του παιδιού. Επιτυγχάνεται πάντα;

Όχι δεν επιτυγχάνεται πάντα. Η επικοινωνία χρειάζεται δύο πλευρές τον πομπό και τον δέκτη. Από τη μία είναι ο γονιός που πρέπει να είναι αρωγός του δασκάλου να είναι δίπλα του να τον στηρίξει και να τον διευκολύνει στο έργο του. Να τον ενημερώσει με κάθε λεπτομέρεια για το διαβήτη χωρίς ενοχή ή ντροπή. Να ξεδιαλύνει τους φόβους του που είναι απόλυτα σεβαστοί και δικαιολογημένοι. Από την άλλη είναι ο δάσκαλος. Δεν είναι κατακριτέο να αγνοεί το τι είναι ο διαβήτης. Κατακριτέα όμως είναι η ημιμάθεια, η άρνηση να σκύψει πάνω στο παιδί και η προσκόλληση στο γράμμα του νόμου με τη πρόφαση « ότι αυτό δεν είναι δική μου δουλειά » Ζητούμενο είναι η ασφάλεια του παιδιού τις ώρες παραμονής του στο σχολείο. Και για αυτό το λόγο θα πρέπει και ο γονέας να είναι πάντα διαθέσιμος όταν τον καλεί ο δάσκαλος αλλά και ο εκπαιδευτικός να βοηθήσει το παιδί να νιώσει πως ανήκει στην σχολική ομάδα. Συνεργασία ενημέρωση ευαισθητοποίηση, θεμελιώδεις λίθοι για την υγεία του παιδιού, σωματική και ψυχική.

aaa


9. Αλλά και ξεχωριστά, ο ρόλος του δασκάλου απέναντι στο παιδί που νοσεί, πρέπει να είναι κεφαλαιώδους σημασίας, καθώς ο δάσκαλος είναι αυτός που εξισορροπεί καταστάσεις, αλλά και αυτός που στηρίζει ψυχολογικά τα παιδί. Τι πιστεύετε;

Για τη διαμόρφωση της αυτοεκτίμησης και της αυτοαξίας του παιδιού σημαντικό ρόλο έχει ο δάσκαλος και το σχολικό περιβάλλον. Είναι αναγκαίο να αναφερθεί ότι το αίσθηµα αξίας ή απαξίας που ένα παιδί έχει για τον εαυτό του καθορίζεται από την αξία που οι ''σηµαντικοί άλλοι'' (οι γονείς, τα αδέλφια, άλλα µέλη του οικογενειακού περιβάλλοντος, ο δάσκαλος, οι φίλοι, κ.λπ.) του αποδίδουν. Επομένως ο δάσκαλος μπορεί να στηρίξει ουσιαστικά το παιδί όταν επιστρέψει στη σχολική τάξη μετά τη διάγνωση του διαβήτη. Να του περάσει το μήνυμα πως είναι εδώ, είναι δίπλα του, το αποδέχεται και το αγαπά, να καλλιεργήσει μια σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα σε εκείνον και το παιδί. Να αγγίξει την ψυχή του, όχι μόνο το μυαλό του. Δεν είμαστε μόνο μεταδότες γνώσεων, μεταλαμπαδεύουμε και αξίες στα παιδιά μας. Και ο ρόλος του δασκάλου στην υποδοχή και αποδοχή του παιδιού από τους συμμαθητές είναι καθοριστικός. Μόνο εκείνος μπορεί να ενισχύσει μια θετική συμπεριφορά και να προλάβει παρεμβαίνοντας έγκαιρα τον σιωπηλό εφιάλτη κάθε παιδιού, το μπούλινγκ. Απαιτούνται λεπτοί χειρισμοί από εκείνον και ευαισθησία για την αποτροπή ενός τέτοιου φαινομένου.

10. Και κάτι τελευταίο. Ένα παιδί με διαβήτη ίσως χρειαστεί να κάνει περισσότερες απουσίες στη διάρκεια της χρονιάς από έναν άλλο μαθητή. Τι πρόβλεψη υπάρχει γι' αυτό;

Ένα παιδί με διαβήτη πράγματι μπορεί να χρειαστεί να νοσηλευτεί ή να είναι πιο ευάλωτο σε ιώσεις σε σχέση με τα υπόλοιπα παιδιά. Στο δημοτικό δεν ισχύει ιδιαίτερη ρύθμιση για επιπλέον απουσίες. Προάγεται ένα παιδί αν έχει φοιτήσει τουλάχιστον τα 2/3 της σχολικής χρονιάς, σε διαφορετική περίπτωση δίνει εξετάσεις στη λήξη των μαθημάτων για να επιβεβαιώσουμε ότι έχει καλύψει τη διδαχθείσα ύλη. Στο γυμνάσιο και στο λύκειο υπάρχει προσαύξηση των δικαιολογημένων απουσιών σε παιδιά που πάσχουν από σοβαρές ασθένειες. Αρκεί το παιδί να προσκομίσει δικαιολογητικό από νοσοκομείο και ένα έχει ένα καλό μέσο όρο μαθημάτων.

  =====================================================


Διαβήτης : Τα ελληνικά βότανα που τον καταπολεμούν πιο αποτελεσματικά





Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες ο αριθμός των ανθρώπων που πάσχουν από διαβήτη παγκοσμίως έχει εκτοξευθεί τα τελευταία χρόνια, απόρροια της κακής διατροφής από το “γρήγορο φαγητό” και της ελλιπούς σωματικής άσκησης από την καθιστική εργασία και τις πολλές ώρες μπροστά στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές.

Ο διαβήτης έχει χαρακτηριστεί ως η επόμενη μεγάλη μάστιγα μετά τον καρκίνο. Γι' αυτό είναι σημαντικό να γνωρίζετε ποιες είναι εκείνες οι τροφές που περιορίζουν τον κίνδυνο εκδήλωσης διαβήτη, ή τον καταπολεμούν πιο αποτελεσματικά.

Η “απάντηση” κρύβεται στα βότανα που παρέχει η Φύση. Δείτε ποια είναι αυτά που καταπολεμούν τον διαβήτη πιο αποτελεσματικά:

Βασιλικός: Σε μια μικρή επιστημονική μελέτη στην οποία συμμετείχαν 40 άτομα με διαβήτη τύπου-2, διαπιστώθηκε ότι εκείνοι που καταναλώνουν βασιλικό ήταν σε θέση να μειώσουν επίπεδα της γλυκόζης νηστείας στο αίμα τους κατά περίπου 17,6%. Επιπλέον, τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα τους μετά την κατανάλωση ενός γεύματος μειώθηκαν κατά 7,3%.

Κανέλα: Το αρωματικό αυτό φυτό δεν ανεβάζει τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, αλλά το αντίθετο. Σε έρευνα του 2003 διαπιστώθηκε ότι μετά από μόλις 40 ημέρες, ένας τύπος κανέλας που ονομάζεται Cinnamomum aromaticum ή cassia βρέθηκε ότι μειώνει τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα κατά σχεδόν 30%.

Χαμομήλι: Το χαμομήλι έχει την ικανότητα να βοηθά στη μείωση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα, να αφαιρεί από αυτό τη ζάχαρη και να την αποθηκεύσει στο ήπαρ. Αυτό το καθιστά μια εξαιρετική επιλογή ανάμεσα σε άλλα βότανα και μπαχαρικά που μπορείτε να προμηθευτείτε για να κάνετε κάποιο ρόφημα, όπως τσάι.

Κύμινο: Η πικάντικη, καπνιστή γεύση του κύμινου είναι ακόμα μια γεύση που μπορούν να απολαύσουν οι διαβητικοί ή όσοι αντιμετωπίζουν κίνδυνο εκδήλωσης διαβήτη. Όχι μόνο μειώνει τη χοληστερόλη και το σάκχαρο στο αίμα, αλλά ρυθμίζει τα υποπροϊόντα της γλυκοζυλίωσης (AGEs), τα οποία είναι επιβλαβή ανησυχητικό για εκείνους που έχουν την ασθένεια.

   =======================================================


Ένα βήμα πριν το τεχνητό πάγκρεας χάρη στις αντλίες ινσουλίνης με αισθητήρες


Ένα βήμα πριν το τεχνητό πάγκρεας χάρη στις αντλίες ινσουλίνης με αισθητήρες


Νέας τεχνολογίας αντλίες ινσουλίνης, οι οποίες συνοδεύονται από αισθητήρες γλυκόζης, προβλέπουν την πτώση των τιμών του σακχάρου, προστατεύοντας έτσι το διαβητικό ασθενή από την υπογλυκαιμία, η οποία είναι απειλητική για τη ζωή του.

«Με τις αντλίες αυτές μπορούμε να πούμε ότι βρισκόμαστε το προστάδιο για το τεχνητό πάγκρεας», επισημαίνει ο επίκουρος καθηγητής Παθολογίας-Διαβητολογίας στο ΑΠΘ,Τριαντάφυλλος Διδάγγελος, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, με αφορμή το «2ο Σεμινάριο Συνεχιζόμενης Ιατρικής Εκπαίδευσης στην Ινσουλινοθεραπεία, στις Αντλίες Ινσουλίνης και στη Νεότερη Τεχνολογία για τον Σακχαρώδη Διαβήτη», οι εργασίες του οποίου άρχισαν σήμερα, Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου, στη Θεσσαλονίκη.

Οι νέου τύπου αντλίες ινσουλίνης κυκλοφορούν από το 2015 και στη χώρα μας, αλλά η χρήση τους δεν είναι ακόμη διαδεδομένη.

Όπως εξηγεί ο κ. Διδάγγελος, οι αισθητήρες που συνοδεύουν τις νέου τύπου αντλίες ινσουλίνης τοποθετούνται υποδόρια στον ασθενή και δίνουν ασύρματα τις τιμές της γλυκόζης, αλλά και την πρόβλεψη της πτώσης των τιμών της δύο ώρες αργότερα. Με αυτόν τον τρόπο, η αντλία ινσουλίνης ρυθμίζεται και απενεργοποιείται ή επανενεργοποιείται αυτόματα, όταν χρειαστεί, δηλαδή σταματά ή συνεχίζει να δίνει ινσουλίνη και έτσι αποφεύγεται η υπογλυκαιμία.
Οι παλιάς τεχνολογίας αντλίες, όπως αναφέρει ο κ. Διδάγγελος, δίνουν τις εφάπαξ δόσεις ινσουλίνης στον ασθενή, αλλά θα πρέπει ο ίδιος να διακόπτει τη λειτουργία τους. Να σημειωθεί ότι, σήμερα, περίπου 1.400 διαβητικοί σε όλη την Ελλάδα κάνουν χρήση των παλαιού τύπου αντλιών ινσουλίνης.

Στο πλαίσιο του σεμιναρίου, 20 γιατροί θα εκπαιδευτούν, με προσομοίωση, στη λειτουργία των νέας τεχνολογίας αντλιών ινσουλίνης και των αισθητήρων, ενώ θα υπάρξει και ξεχωριστή εκπαίδευση παιδιάτρων για τη χρήση τους στα διαβητικά παιδιά, τα οποία είναι εξαιρετικά ευαίσθητα στην ινσουλίνη και παρουσιάζουν μεγάλες διακυμάνσεις στις τιμές της γλυκόζης.


     =============================================================


Το κολατσιό των παιδιών στο σχολείο με διαβήτη τύπου 1


kolatsio



Η σωστή διατροφή θεωρείται ακρογωνιαίος λίθος στη ρύθμιση του σακχαρώδους διαβήτη, τόσο σε ενήλικες, όσο και σε παιδιά. Ο νεανικός διαβήτης ή διαβήτης τύπου 1 εμφανίζεται κυρίως σε νέους ανθρώπους μικρότερους από 40 ετών, με ιδιαίτερη έξαρση ανάμεσα στα 12 και 15 έτη , ενώ ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2 εμφανίζεται κυρίως σε μεγαλύτερες ηλικίες λόγω της συνύπαρξης του με αυξημένο σωματικό βάρος και παχυσαρκία. Τα παιδιά με διαβήτη τύπου 1 πρέπει να ελέγχουν σε όλη τους τη ζωή τα επίπεδα του σακχάρου τους στο αίμα και να προσπαθούν για την καλή τους ρύθμιση. Ωστόσο, μπορούν να ζουν μια φυσιολογική ζωή χωρίς ιδιαίτερους περιορισμούς, αλλά με κάποιες υποχρεώσεις κυρίως όσον αφορά τη διατροφή τους.
Γενικότερα, τα παιδιά με διαβήτη πρέπει να τρώνε υγιεινά, ακολουθώντας τις αρχές της Μεσογειακής Διατροφής καταναλώνοντας όσπρια, ψάρι , κοτόπουλο, ζυμαρικά και ψωμί κατά προτίμηση ολικής αλέσεως, διότι απορροφώνται πιο αργά από τον οργανισμό, φρούτα, λαχανικά και σαν κύρια πηγή λίπους να προτιμάται το ελαιόλαδο.

Φυσικά, δεν πρέπει ποτέ να παραλείπεται το πρωινό γεύμα. Το πρωινό είναι εκείνο που διακόπτει την περίοδο νηστείας και προμηθεύει το σώμα και τον εγκέφαλο με την απαραίτητη ενέργεια και τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζονται μετά την περίοδο του νυχτερινού ύπνου, κατά τη διάρκεια του οποίου ο οργανισμός συνεχίζει να χρησιμοποιεί τη γλυκόζη του αίματος ως καύσιμο για όσες διαδικασίες συνεχίζονται και στον ύπνο. Για το λόγο αυτό, το πρωινό είναι το γεύμα που στόχο έχει να ρυθμίσει καλύτερα τα επίπεδα της γλυκόζης του αίματος . Ειδικότερα, σε παιδιά με ινσουλινοθεραπεία η παρουσία του πρωινού είναι αδιαμφισβήτητη, αφού η απουσία του θα οδηγήσει άμεσα σε υπογλυκαιμικές κρίσεις και αδυναμία ρύθμισης του διαβήτη. Στο πρωινό πρέπει να συμπεριλαμβάνετε πάντα τρόφιμα με φυτικές ίνες μέσα από δημητριακά ολικής αλέσεως, ψωμί πολύσπορο, παξιμάδια κρίθινα σε συνδυασμό με τρόφιμα που αποτελούν πηγές πρωτεϊνών, όπως ημιαποβουτυρωμένο γάλα, γιαούρτι, τυρί καθώς και αυγό .
Συνήθως οι γονείς των παιδιών με ΣΔ ανησυχούν για το τι καταναλώνουν τα παιδιά τους στο κυλικείο του σχολείου. Καλό θα ήταν να αποφεύγεται η κατανάλωση λιπαρών τροφών όπως είναι οι τυρόπιτες, πίτσες, κρουασάν , τα αναψυκτικά αφού είναι πλούσια σε ζάχαρη καθώς επίσης και διάφορα γλυκίσματα όπως είναι οι σοκολάτες, οι γκοφρέτες κ.α. Προσοχή επίσης πρέπει να δοθεί σε χυμούς με την ένδειξη «νέκταρ» ή «φρουτοποτό». Οι χυμοί αυτοί έχουν περιεκτικότητα σε φρούτο και φυσικό χυμό περίπου 20% και είναι ακατάλληλοι, δεδομένου ότι είναι πλούσιοι σε ζάχαρη.

Οι γονείς θα πρέπει να φροντίζουν να ετοιμάζουν το κολατσιό του παιδιού από το σπίτι ώστε να είναι σίγουροι για την ποιότητα του τροφίμου που πρόκειται να καταναλώσει το παιδί. Θα μπορεί λοιπόν το παιδί να έχει μαζί στην τσάντα του :

* Τοστ με ψωμί ολικής άλεσης, γαλοπούλα, τυρί, μαρούλι, ντομάτα
* Κουλούρι Θεσσαλονίκης ολικής αλέσεως ή πολύσπορο
* φρούτα εποχής κομμένα σε ατομικά μπολ
* Creamcrackers και φρυγανιές σίκαλης
* Ένα κομμάτι κέικ σπιτικό χωρίς ζάχαρη
* Πίτες (χορτόπιτες, τυρόπιτες) παρασκευασμένες με αγνά υλικά και ελαιόλαδο
* Βραστό αυγό
* Ανάλατους ωμούς ξηρούς καρπούς (αμύγδαλα, καρύδια, φουντούκια)

Καλό θα είναι επίσης το παιδί να έχει πάντα μαζί του λίγες καραμέλες ή κάποιο χυμό ακόμη και 1-2 κουταλάκια ζάχαρη σε περίπτωση υπογλυκαιμίας.
Τέλος θα πρέπει οι γονείς να παροτρύνουν τα παιδιά να συμμετέχουν σε αθλητικές δραστηριότητες και αυτό γιατί η συστηματική άσκηση έχει ευνοϊκή επίδραση στο παιδί με διαβήτη. Ευνοϊκή επίδραση στο παιδί έχει το καθημερινό περπάτημα και η γυμναστική 3-4 φορές την εβδομάδα (ποδόσφαιρο, κολύμβηση, μπάσκετ).

Δημήτρης Γρηγοράκης

Κλινικός Διαιτολόγος- Διατροφολόγος, ΜSc Επιστημονικός Διευθυντής Κέντρου Διαιτολογικής Υποστήριξης & Μεταβολικού Ελέγχου ΛΟΓΩ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ, Πρόεδρος Ελληνικής Διατροφολογικής Εταιρείας

   =============================================================


Χάρβαρντ και MIT πολύ κοντά στη θεραπεία του διαβήτη τύπου 1

 Χάρβαρντ και ΜΙΤ πολύ κοντά στη θεραπεία του διαβήτη τύπου 1


Πολύ κοντά στην ανακάλυψη μιας νέας θεραπείας του διαβήτη τύπου 1 βρίσκονται επιστήμονες των πανεπιστημίων Χάρβαρντ και ΜΙΤ στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίοι κατάφεραν να «σβήσουν» τα συμπτώματα της νόσου εργαστηριακά σε πειραματόζωα για έξι μήνες με τη βοήθεια κυττάρων που παράγουν ινσουλίνη στον οργανισμό.

Το 2014 επιστήμονες του Χάρβαρντ ανακάλυψαν πώς να παράγουν μεγάλες ποσότητες κυττάρων που παράγουν ινσουλίνη. Σήμερα μια ομάδα του ΜΙΤ εμφύτευσε τα ανθρώπινα βλαστικά κύτταρα σε ποντίκια. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι τα κύτταρα άρχισαν να παράγουν αμέσως ινσουλίνη ανάλογα με τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα και ήταν σε θέση να διατηρήσουν σταθερά τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα για 174 ημέρα – όσο κράτησε η μελέτη. Οι επιστήμονες δηλώνουν έτοιμοι να δοκιμάσουν την νέα θεραπεία σε άτομα με την πάθηση και να απαλλάξουν τους ασθενείς από το καθημερινός άγχος των ενέσεων της ινσουλίνης.

«Είμαστε ενθουσιασμένοι με τα αποτελέσματα της μελέτης. Εργαζόμαστε σκληρά για να αναπτύξουμε αυτή τη νέα τεχνολογία στην κλινική», δήλωσε ο δρ. Ντάνιελ Άντερσον, καθηγητής εφαρμοσμένης Βιολογίας στο ΜΙΤ και επικεφαλής της επιστημονικής ομάδας.
Τα ευρήματα δημοσιεύονται στα περιοδικά Nature Medicine και Nature Biotechnology και οι έρευνες διενεργήθηκαν με χρηματοδότηση από το Ίδρυμα Έρευνας Νεανικού Διαβήτη (JDRF). Σε μια από τις μελέτες, οι ειδικοί ήταν σε θέση να δημιουργήσει ένα νέο τροποποιημένο υλικό αλγινικού για τα κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη – έτσι ώστε να μην τα απορρίψει το ανοσοποιητικό μας σύστημα.

«Αυτές οι θεραπείες στοχεύουν στην αποτελεσματική και μακροχρόνια ανεξαρτησία του ασθενούς από την ινσουλίνη και κατά συνέπεια της απαλλαγής του καθημερινού άγχους της διαχείρισης της νόσου για μήνες, ίσως για χρόνια ή και για ένα χρόνο, χωρίς χρειάζεται να καταστείλουμε το ανοσοποιητικό σύστημα. Το ίδρυμα μας είναι ενθουσιασμένο με τα ευρήματα αυτά και ελπίζουμε να δούμε νέα πρόοδο σε κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους και, τελικά, μια νέα θεραπεία του διαβήτη τύπου 1», τόνισε η αντιπρόεδρος του Ιδρύματος Έρευνας Νεανικού Διαβήτη. Αξίζει να σημειωθεί ότι επικεφαλής της πρωτοποριακής έρευνας του Χάρβαρντ το 2014 ήταν ο δρ. Νταγκ Μέλτον, ο οποίος προσπαθεί να βρει μια θεραπεία για το γιο του Σαμ που είχε διαγνωστεί με διαβήτη τύπου 1 από μωρό.

  ===================================================================


Διαβήτης (ασθένεια)


Ο Μπλε Κύκλος είναι σύμβολο του διαβήτη, όπως η κόκκινη κορδέλα για το AIDS


Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μεταβολική ασθένεια η οποία χαρακτηρίζεται από αύξηση της συγκέντρωσης του σακχάρου στο αίμα (υπεργλυκαιμία) και διαταραχή του μεταβολισμού της γλυκόζης, είτε ως αποτέλεσμα ελαττωμένης έκκρισης ινσουλίνης είτε λόγω ελάττωσης της ευαισθησίας των κυττάρων του σώματος στην ινσουλίνη. Οι κύριοι τύποι σακχαρώδους διαβήτη είναι ο διαβήτης τύπου 1, ο διαβήτης τύπου 2 και ο διαβήτης της κύησης. Ο σακχαρώδης διαβήτης έχει χρόνια πορεία και μπορεί να προκαλέσει μια σειρά σοβαρών επιπλοκών, όπως καρδιαγγειακή νόσο, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, βλάβες του αμφιβληστροειδούς, βλάβες των νεύρωνστυτική δυσλειτουργία κ.ά. Πρωτεύοντα ρόλο στη θεραπεία του σακχαρώδους διαβήτη παίζει η χορήγηση ινσουλίνης.


Ταξινόμηση

Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1

Παλαιότερα αποκαλούμενος ινσουλινοεξαρτώμενος ή νεανικός διαβήτης. Χαρακτηρίζεται από καταστροφή των β-κυττάρων του παγκρέατος, που είναι υπεύθυνα για την παραγωγή ινσουλίνης, με αποτέλεσμα ολική έλλειψη ή ελάχιστη έκκριση ινσουλίνης. Η ευαισθησία των κυττάρων στην ινσουλίνη είναι συνήθως φυσιολογική, ιδιαίτερα στα πρώιμα στάδια. Ο τύπος αυτός αποτελεί την κυριότερη αιτία διαβήτη σε παιδιά, μπορεί όμως να προσβάλλει και τους ενήλικες. Η καταστροφή των β-κυττάρων του παγκρέατος είναι στην πλειοψηφία των περιπτώσεων αυτοάνοσης αιτιολογίας. Στο μεγαλύτερο ποσοστό των ασθενών με διαβήτη τύπου 1 ανιχνεύονται στην κυκλοφορία ένα ή περισσότερα είδη αυτοαντισωμάτων, οι ασθενείς δε αυτοί εμφανίζουν αυξημένη προδιάθεση και για άλλες αυτοάνοσες παθήσεις. Παρ’ όλα αυτά, σ’ ένα μικρό ποσοστό ασθενών με διαβήτη τύπου 1 δεν ανιχνεύονται αυτοαντισώματα, ο τύπος δε αυτός ονομάζεται ιδιοπαθής σακχαρώδης διαβήτης. Οδιαβήτης τύπου 1 εισβάλλει συνήθως απότομα και οδηγεί συχνά στην ανάπτυξη κέτωσης και διαβητικής κετοξέωσης εάν το έλλειμμα ινσουλίνης δεν καλυφθεί. Ο ασθενής είναι απόλυτα εξαρτημένος από την εξωγενή χορήγηση ινσουλίνης προκειμένου τα επίπεδα σακχάρου του αίματος να διατηρηθούν σε φυσιολογικά επίπεδα.
Σακχαρώδης διαβήτης τύπου  

(παλαιότερα αποκαλούμενος μη ινσουλινοεξαρτώμενος διαβήτης) Χαρακτηρίζεται από το συνδυασμό ελαττωμένης έκκρισης ινσουλίνης και ελαττωμένης ευαισθησίας των κυττάρων στη δράση της (φαινόμενο που ονομάζεται ινσουλινοαντοχή). Στα πρώτα στάδια της νόσου, η ελαττωμένη ευαισθησία στην ινσουλίνη είναι η κύρια διαταραχή, ενώ τα επίπεδα ινσουλίνης στο αίμα είναι αυξημένα.

Ο διαβήτης τύπου 2 είναι η συχνότερη αιτία διαβήτη στους ενηλίκους. Σπουδαίος προδιαθεσικός παράγοντας για την ανάπτυξη διαβήτη τύπου 2 είναι η παχυσαρκία. Η παχυσαρκία προδιαθέτει στην ανάπτυξη ινσουλινοαντοχής πιθανόν λόγω της παραγωγής από το λιπώδη ιστό ουσιών που ελαττώνουν την ευαισθησία των κυττάρων στην ινσουλίνη. Άλλοι προδιαθεσικοί παράγοντες είναι η ηλικία και το οικογενειακό ιστορικό.

Στον διαβήτη τύπου 2, τα συμπτώματα είναι πιο ήπια και η πιθανότητα εμφάνισης διαβητικής κετοξέωσης είναι μικρή. Παρ’ όλ’ αυτά, ο κίνδυνος απώτερων και σοβαρών επιπλοκών παραμένει υψηλός. Το πρώτο βήμα στη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2 είναι η αλλαγή του τρόπου ζωής του ασθενούς, με στόχο την απώλεια βάρους, την αύξηση της σωματικής άσκησης και την υγιεινή διατροφή. Εάν κριθεί απαραίτητο, χρησιμοποιούνται αντιδιαβητικά φάρμακα. Στην περίπτωση που η θεραπεία αποτύχει, κρίνεται σκόπιμη η χορήγηση ινσουλίνης για τον έλεγχο και αυτών των ασθενών.

Διαβήτης της κύησης

Πρόκειται για την εμφάνιση σακχαρώδους διαβήτη για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. (δεν συμπεριλαμβάνονται στον ορισμό γυναίκες με γνωστό διαβήτη πριν από την έναρξη της εγκυμοσύνης). Ο τύπος αυτός μοιάζει με το διαβήτη τύπου 2 ως προς το ότι χαρακτηρίζεται από ταυτόχρονη ελαττωμένη έκκριση ινσουλίνης και ελαττωμένη ευαισθησία των κυττάρων στην ινσουλίνη. Παχύσαρκες γυναίκες είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν διαβήτη της κύησης. Ο τύπος αυτός διαβήτη αφορά στο 3-5% των κυήσεων. 30-40% των γυναικών με διαβήτη κύησης θα αναπτύξουν διαβήτη τύπου 2 αργότερα στη ζωή τους. Ο διαβήτης της κύησης είναι αναστρέψιμος και υποχωρεί μετά τον τοκετό, μπορεί όμως να προκαλέσει περιγεννητικές επιπλοκές και προβλήματα στην υγεία μητέρας και νεογνού.

Άλλοι τύποι διαβήτη

Σακχαρώδης διαβήτης μπορεί να εμφανιστεί και στις ακόλουθες περιπτώσεις :
Γενετικά ελαττώματα των β-κυττάρων του παγκρέατος
Γενετικό ελάττωμα της δράσης της ινσουλίνης
Νόσοι του παγκρέατος
Ορμονικές διαταραχές και ενδοκρινικά νοσήματα
Διαβήτης λόγω λήψης φαρμάκων

Επιδημιολογικά στοιχεία

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το 2006 οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη παγκοσμίως ξεπερνούν τα 170 εκατομμύρια, αριθμός που αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2030 καθώς η συχνότητα της νόσου αυξάνει ραγδαία. Εκτιμάται ότι στην Ελλάδα το 5.9% του γενικού πληθυσμού πάσχει από σακχαρώδη διαβήτη. Ο διαβήτης είναι συχνότερος στον ανεπτυγμένο κόσμο (ιδιαίτερα ο διαβήτης τύπου 2) και φαίνεται ότι συνδέεται άμεσα με το λεγόμενο δυτικό τρόπο ζωής που περιλαμβάνει τη διαβίωση στα μεγάλα αστικά κέντρα, τον ανθυγιεινό τρόπο διατροφής και την καθιστική ζωή. Αποτελεί μια από τις κύριες αιτίες θανάτου παγκοσμίως.

Κλινική εικόνα

Συμπτώματα

Η κλασική συμπτωματολογία του σακχαρώδους διαβήτη περιλαμβάνει την πολυουρία, την πολυδιψία, την πολυφαγία και την απώλεια σωματικού βάρους. Στονδιαβήτη τύπου 1, η εισβολή της νόσου είναι συνήθως απότομη και συχνά η πρώτη εκδήλωσή της μπορεί να είναι η ανάπτυξη διαβητικής κετοξέωσης, με ναυτίαεμέτους, διάχυτο κοιλιακό άλγος και απώλεια συνείδησης. Στον διαβήτη τύπου 2, η νόσος εισβάλλει βαθμιαία, πολυφαγία παρατηρείται σπανιότερα, ενώ συχνά συνυπάρχουν αδυναμία, κόπωση, ζάλη και ευπάθεια σε λοιμώξεις. Συχνά, η συμπτωματολογία στον διαβήτη τύπου 2 λείπει τελείως και ο ασθενής αισθάνεται υγιής.

Κλινικά σημεία

Η αύξηση του σακχάρου στο αίμα προκαλεί απώλεια υγρών μέσω οσμωτικής διούρησης. Σημεία αφυδάτωσης (ψυχρό και ξηρό δέρμα με ελαττωμένη σπαργή, αποξηραμένοι βλεννογόνοι και ανώμαλη και ξηρή γλώσσα) παρατηρούνται όταν η απώλεια υγρών δεν αντισταθμίζεται επαρκώς. Όταν εγκατασταθεί η διαβητική κετοξέωση, χαρακτηριστική είναι η αναπνοή Kussmaul, που συνίσταται σε βαθιές, παρατεταμένες και συνοδευόμενες από αναστεναγμό αναπνοές, καθώς και η απόπνοια ακετόνης (χαρακτηριστική οσμή στην αναπνοή του ασθενούς). Θόλωση της διανοίας, μειωμένη αντίδραση στα ερεθίσματα, υπνηλία και κώμα ακολουθούν εάν η κετοξέωση δεν αντιμετωπιστεί.

Διάγνωση

Η διάγνωση του διαβήτη είναι εύκολη όταν υπάρχουν τα κλασικά συμπτώματα και αρκεί η επιβεβαίωση με τη μέτρηση του σακχάρου του αίματος. Η διάγνωση μπαίνει επίσης εύκολα όταν ο ασθενής παρουσιάζεται με συμπτώματα και σημεία διαβητικής κετοξέωσης. Τα διαγνωστικά κριτήρια που έχουν θεσπιστεί για τη διάγνωση του σακχαρώδους διαβήτη είναι τα ακόλουθα :

Παρουσία κλασικών συμπτωμάτων του διαβήτη και τιμή γλυκόζης σε οποιαδήποτε στιγμή > 200 mg/dl

Τιμή σακχάρου νηστείας (που λαμβάνεται δηλαδή μετά από 8 τουλάχιστον ώρες αποχής από την πρόσληψη τροφής) > 126 mg/dl

Τιμή σακχάρου 2 ώρες μετά από φόρτιση με 75g γλυκόζης από του στόματος > 200 mg/dl
Ένας άλλος χρήσιμος δείκτης είναι η τιμή της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c). Δεν χρησιμοποιείται για τη διάγνωση του σακχαρώδους διαβήτη, αλλά για την παρακολούθηση της ρύθμισης του σακχάρου αίματος, αφού αντικατοπτρίζει τη μέση τιμή σακχάρου αίματος τους τελευταίους 3 μήνες πριν την εξέταση. Τιμές HbA1c < 6% θεωρούνται ενδεικτικές καλού γλυκαιμικού ελέγχου.

Επιπλοκές

Η πιθανότητα ανάπτυξης επιπλοκών λόγω του σακχαρώδους διαβήτη μειώνεται όσο καλύτερα ρυθμίζονται οι τιμές του σακχάρου στο αίμα. Μια σειρά παραγόντων, όπως το κάπνισμα, τα αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης, η παχυσαρκία, η αρτηριακή υπέρταση και η καθιστική ζωή, επιταχύνουν την ανάπτυξη επιπλοκών. Οι επιπλοκές του σακχαρώδους διαβήτη διακρίνονται σε οξείες και χρόνιες.

Οξείες

Διαβητική κετοξέωση και διαβητικό κώμα

Η διαβητική κετοξέωση είναι μια επικίνδυνη επιπλοκή, θεωρείται επείγον περιστατικό και απαιτεί την άμεση διακομιδή του ασθενούς στο νοσοκομείο. Ο ασθενής εμφανίζει σημεία αφυδάτωσης, αναπνοή Kussmaul (βαθιές, παρατεταμένες και συνοδευόμενες από αναστεναγμό αναπνοές) και απόπνοια ακετόνης. Συχνά, τα σημεία αυτά συνοδεύονται από διάχυτο κοιλιακό άλγος. Το επίπεδο συνείδησης δεν επηρεάζεται αρχικά, στη συνέχεια όμως μπορεί να εμφανιστούν σταδιακά πτώση του επιπέδου συνείδησης, υπνηλία, λήθαργος και τελικά κώμα. Σε σοβαρότερες περιπτώσεις παρατηρούνται υπόταση και κυκλοφορική καταπληξία (shock). Με την κατάλληλη και έγκαιρη θεραπεία, η διαβητική κετοξέωση αποτελεί κατάσταση πλήρως αναστρέψιμη. Είναι πιο συχνή σε σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1.

Υπερωσμωτικό μη κετωτικό κώμα

Χαρακτηρίζεται από αύξηση της ωσμωτικότητας του πλάσματος (>350 mOsm/L), πολύ υψηλά επίπεδα σακχάρου αίματος (>600 mg/dl) και απουσία κετοξέωσης. Προέχουν τα σημεία της αφυδάτωσης, ενώ επίσης εμφανίζονται διαταραχές του επιπέδου συνείδησης και ηλεκτρολυτικές διαταραχές. Διάφορες αιτίες μπορούν να πυροδοτήσουν την εμφάνιση του υπερωσμωτικού μη κετωσικού κώματος, όπως η σηψαιμία, το έμφραγμα του μυοκαρδίου, η παγκρεατίτιδα, η αιμορραγία από τογαστρεντερικό και η λήψη φαρμάκων. Εμφανίζεται συχνότερα σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2.

Υπογλυκαιμία

Αποτελεί ουσιαστικά επιπλοκή της θεραπείας του σακχαρώδους διαβήτη. Μπορεί να προκληθεί από λανθασμένη δοσολογία κατά τη χορήγηση ινσουλίνης (αυξημένη δόση), έντονη σωματική άσκηση ή μειωμένη λήψη τροφής ή υδατανθράκων. Ο ασθενής εμφανίζει ευερεθιστότητα και αυξημένη εφίδρωση ενώ μπορεί να προκληθούν διαταραχές του επιπέδου συνείδησης, απώλεια συνείδησης ή/και κώμα. Απαιτείται άμεση πρόσληψη γλυκόζης από το στόμα (γλυκά,ζαχαρούχα αναψυκτικά κλπ) ή, σε περίπτωση που ο ασθενής είναι αναίσθητος, ενδοφλέβια χορήγηση γλυκόζης.

Χρόνιες

Διαβητική μικροαγγειοπάθεια
Προσβολή των τριχοειδών και προτριχοειδών αγγείων που με τη σειρά της προκαλεί :
Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια : Υπερπλασία των τριχοειδών στην επιφάνεια του αμφιβληστροειδή και προσβολή της ωχράς κηλίδας, που οδηγούν σε απώλεια όρασης. (Ο σακχαρώδης διαβήτης αποτελεί τη συχνότερη αιτία τύφλωσης στο Δυτικό κόσμο)
Διαβητική νεφροπάθεια : Προσβολή των νεφρών με βλάβες του σπειράματος, των αγγείων και του διάμεσου ιστού που μπορεί να οδηγήσουν σε νεφρική ανεπάρκεια.
Διαβητική νευροπάθεια : Μονο- ή πολυνευροπάθεια ή νευροπάθεια του αυτόνομου νευρικού συστήματος. Συχνά εμφανίζεται απώλεια της αισθητικότητας (αρχικά στα κάτω άκρα) και στυτική δυσλειτουργία.
Διαβητική μακροαγγειοπάθεια
Εμφάνιση αρτηριοσκλήρυνσης, νωρίτερα και σοβαρότερης μορφής από ότι σε μη διαβητικούς. Προσβολή αρτηριών μεσαίου και μεγάλου μεγέθους.
Στεφανιαία νόσος, που μπορεί να οδηγήσει σε στηθάγχη ή οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου.
Αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, κυρίως ισχαιμικού τύπου.
Άλλες επιπλοκές
Ευπάθεια σε λοιμώξεις.
Υπερλιπιδαιμίες, λιπώδης διήθηση του ήπατος, ξανθώματα και ξανθελάσματα.

Αντιμετώπιση

Πολύ σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση του διαβήτη παίζει η εκπαίδευση του διαβητικού ασθενούς όσον αφορά στη διατροφή που πρέπει να ακολουθεί, στον έλεγχο του σακχάρου από τον ίδιο και στη χορήγηση ινσουλίνης. Η στρατηγική αντιμετώπισης έχει ως στόχο αφενός τον μακροχρόνιο γλυκαιμικό έλεγχο του ασθενούς κι αφετέρου την εξάλειψη των παραγόντων που αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης των χρόνιων επιπλοκών του διαβήτη, δηλαδή τη διακοπή του καπνίσματος, τον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης και των επιπέδων χοληστερόλης, την αύξηση της σωματικής άσκησης και την υιοθέτηση από τον ασθενή του υγιεινού τρόπου ζωής. Σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 1, η χορήγηση ινσουλίνης είναι απαραίτητη για την εξασφάλιση των επιθυμητών επιπέδων γλυκόζης. Αντίθετα, σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, ο γλυκαιμικός έλεγχος είναι δυνατόν να επιτευχθεί αρχικά με έλεγχο του σωματικού βάρους και δίαιτα ή με χορήγηση αντιδιαβητικών φαρμάκων από του στόματος. Ινσουλίνη θα χρειαστούν οι ασθενείς αυτοί σε περίπτωση αποτυχίας του γλυκαιμικού ελέγχου με τα παραπάνω μέτρα. Ο συνηθέστερος τρόπος χορήγησης της ινσουλίνης είναι η υποδόρια χορήγηση. Ο τύπος ινσουλίνης, η δόση και η συχνότητα χορήγησης εξαρτώνται αποκλειστικά από τις ανάγκες του εκάστοτε ασθενούς. Για το λόγο αυτό, το σχήμα της ινσουλινοθεραπείας είναι απόλυτα εξατομικευμένο.


   =================================================================


ΠΗΓΕΣ













   ===============================================================



Τι είναι ο σακχαρώδης διαβήτης; Πώς λειτουργεί η ινσουλίνη; Πώς αυξάνεται το σάκχαρο στο αίμα; Ποια είναι τα συμπτώματα και ποιες οι επιπλοκές του διαβήτη; 'Ολα με απλά λόγια, από τον παθολόγο-διαβητολόγο Σπύρο Γαρζώνη.


                                  Εκπομπή Υγεία Για Όλους - Σακχαρώδης Διαβήτης


Δημοσίευση σχολίου