Πέμπτη, 19 Μαΐου 2016

Sylvie Guillem - Russell Maliphant ( Συλβί Γκιγιέμ - Ράσελ Μάλιφαντ )









«Push» με δύο παγκοσμίους φήμης χορευτές: τη Sylvie Guillem και τον Russell Maliphant. 

Από τις μεγαλύτερες μπαλαρίνες όλων των εποχών και κορυφαία της γενιάς της, η διασημότερη εν ζωή χορεύτρια, η super star Συλβί Γκιγιέμ και το hot είδωλο του σύγχρονου χορού, ο χορευτής και χορογράφος, Ράσελ Μάλιφαντ, παρουσιάζουν την παράσταση που λάτρεψε το παγκόσμιο κοινό και ύμνησε η διεθνής κριτική! Το θρυλικό πλέον «PUSH», μαζί με τα SOLO, SHIFT και TWO, στην πιο επιτυχημένη μείξη, στη συνάντηση κορυφής του κλασικού μπαλέτου με την πρωτοπορία. Σε μια «συγκλονιστική συνεύρεση του μέλλοντος με την ιστορία».
Με «Αυτό που θα μείνει στη μνήμη μας σαν η καλύτερη παράσταση της καριέρας τους» κατά τον διεθνή τύπο, έρχονται στην Ελλάδα δύο «ιερά τέρατα» της παγκόσμιας χορευτικής σκηνής! Από τη μία η μεγαλύτερη εν ζωή χορεύτρια, η προστατευόμενη του Ρούντολφ Νουρέγιεφ, η Μούσα του Κένεθ Μακ Μίλαν και του Γουίλιαμ Φορσάιθ, η μοναδική Συλβί Γκιγιέμ! Η διάσημη Γαλλίδα super star με τις πρωτόγνωρεςδεξιότητες που άλλαξαν τα πρότυπα των σωματότυπων και τα γενικότερα δεδομένα στον κλασσικό χορό, και την καθιέρωσαν ως κορυφαία των κορυφαίων στο παγκόσμιο καλλιτεχνικό στερέωμα.
Η περίφημη «αύρα» της, η «απαράμιλλη τεχνική» της, η «ανατριχιαστική ευλυγισία» της, η «εξωπραγματική ταχύτητα και ισορροπία», το χιούμορ αλλά και τα πασίγνωστα καπρίτσια της, δόμησαν στο όνομά της τον γνωστότερο σύγχρονο σκηνικό μύθο!

Αποτέλεσμα εικόνας για sylvie guillem russell maliphant images

Από την άλλη το χοτ είδωλο της τελευταίας δεκαετίας, ο φημισμένος χορευτής και χορογράφος Ράσελ Μάλιφαντ, που έχει τιμηθεί το 2003 με το βραβείο Λώρενς Ολίβιε. Ο πρωτοπόρος δημιουργός που άνοιξε νέους δρόμους στο σύγχρονο χορό, ιδρύοντας ένα καινούριο «χορογραφικό λεξιλόγιο» μια καθαρή κομψή νέα γλώσσα, με απαιτητική σωματικότητα, υπαινικτικό αισθησιασμό και μαγνητική ενέργεια. Ένα νέο δεδομένο στην κοινωνία της μοντέρνας και ανατρεπτικής κινησιολογικής τέχνης, που στη σύμπραξή του με τον προσωπικό κώδικα της Συλβί Γκιγιέμ, δημιουργούν μια άκρως επιτυχή μείξη, μια «συγκλονιστική συνεύρεση του Μέλλοντος με την Ιστορία». Σε μια μεγάλη παράσταση που στη διεθνή της περιοδεία υμνήθηκε από τους κριτικούς και λατρεύτηκε από το κοινό. «Συν – χορογράφος» - όπως τον αποκάλεσαν, ένας από τους διασημότερους φωτιστές του κόσμου, ο περίφημος Μάικλ Χαλς!


                   -------------------------------------------------------------------------


Sylvie Guillem (κορυφαία χορεύτρια)




Μια από τις κορυφαίες διεθνώς χορεύτριες, ασυμβίβαστη και προστατευόμενη του Ρούντολφ Νουρέγιεφ, έρχεται στην πόλη μας όχι για τη «Giselle», τη «Λίμνη των Κύκνων» ή τον «Δον Κιχώτη», έργα κλασικού μπαλέτου με τα οποία ξεχώρισε στο παρελθόν, αλλά για μια παράσταση σύγχρονου χορού, είδος το οποίο διερεύνησε σε βάθος πειραματιζόμενη με τα όριά του. Η Sylvie Guillem έδωσε συνέντευξη στην Νατάσα Χολιβάτου και το περιοδικό CITY.

Τι ακριβώς θα παρουσιάσετε στο Μέγαρο Μουσικής της Θεσσαλονίκης στην παράσταση χορού με τίτλο «Push»; Πρόκειται για ένα συνδυασμό σύγχρονου χορού και κλασικού μπαλέτου;

Εκτός από το «Push», η παράσταση αποτελείται και από τρεις ακόμη solo χορογραφίες, με τους αντίστοιχους τίτλους«Solo», «Shift» και Two». Όλες οι χορογραφίες έχουν την υπογραφή του χορευτή και χορογράφου Russell Maliphant και τις ερμηνεύουμε εμείς οι δύο. Προσωπικά πιστεύω ότι αυτή η παράσταση αποτελεί μια συναισθηματική προσέγγιση απέναντι στην παράδοση καθώς και απέναντι στο μέλλον του χορού.


Υπάρχει θεματική συγγένεια μεταξύ αυτής της κοινής χορογραφίας και των υπόλοιπων τριών χορογραφιών;

Φυσικά και υπάρχει θεματική συνάφεια μεταξύ των διαφορετικών χορογραφιών, της κοινής μας χορογραφίας με τον Russell και των solos. Το σύνολο που θα παρουσιάσουμε είναι μια ενιαία παράσταση. Κάθε κομμάτι της είναι συνέχεια του προηγούμενου περιγράφοντας και αναπτύσσοντας την ίδια ιδέα. Η κάθε μία από τις χορογραφίες που θα παρουσιάσουμε εισχωρεί και συνδιαλέγεται τόσο με την προηγούμενη όσο και με την επόμενη.

Πώς γεννήθηκε το «Push»; Ποια ήταν η έμπνευσή σας και πώς προέκυψε η όλη ιδέα; Τι συναισθήματα φιλοδοξείτε να μεταδώσετε στο κοινό που θα έρθει να σας παρακολουθήσει;

Ο Russell είχε την πρώτη έμπνευση. Όσον αφορά στα συναισθήματα που ελπίζουμε ότι θα μεταδώσουμε στο κοινό, δεν πρόκειται για τίποτε άλλο από τη φυσική επιθυμία του κάθε καλλιτέχνη όταν βρίσκεται επί σκηνής: να νιώσει ότι στο κοινό φτάνει το μήνυμά του, ότι το κοινό δηλαδή το κατανοεί.

Πώς εξηγείτε τη μεγάλη επιτυχία του «Push»σε ολόκληρο τον κόσμο;

Η επιτυχία έχει άμεση σχέση με την ειλικρίνεια και την καλλιτεχνική αυθεντικότητα της δημιουργίας. Το «Push» χαρακτηρίζεται και από τα δύο αυτά γνωρίσματα.

Με ποιο τρόπο πιστεύετε ότι η χορογραφική προσωπικότητα του Russell Maliphant έχει συνεισφέρει στο «Push»;

Ο Russell δεν είναι μόνο ένας δημιουργός με γνώση, φαντασία και πυγμή, αλλά είναι επίσης και ένας εκπληκτικός χορευτής. Δεν νομίζω ότι κάποιος άλλος θα μπορούσε να ερμηνεύσει τον ρόλο του, στο ίδιο επίπεδο με τον Russell.



           ---------------------------------------------------------------------------



Russell Maliphant (κορυφαίος χορευτής)







Με σπουδές στο Royal Ballet School, χορευτής αλλά και πολυβραβευμένος χορογράφος που ξεχώρισε φέρνοντας φρέσκο αέρα στο σύμπαν του σύγχρονου χορού μέσα από την ενσωμάτωση στοιχείων κλασικού μπαλέτου, αυτοσχεδιασμού, γιόγκα, καποέιρα, tai chi και chi gung, έρχεται να παρουσιάσει στο πλευρό της μεγάλης ντίβας, Sylvie Guillem, μια πρωτοποριακή χορευτική εμπειρία. O Russel Maliphant έδωσε συνέντευξη στην Νατάσα Χολιβάτου και το περιοδικό CITY.

Συνεργάζεστε στο «Push», με μια μεγάλη κυρία του σύγχρονου χορού, την Sylvie Guillem. Μιλήστε μας λίγο γι’αυτήν τη συνεργασία.

Για μένα, η Sylvie δεν είναι μόνο μια πολύ σημαντική χορεύτρια και η top μπαλαρίνα της γενιάς της. Περισσότερο απ’ όλα, είναι ένα απίστευτα πειθαρχημένο άτομο με τα δικά της πιστεύω και τη δική της κοσμοθεωρία. Η εμπειρία της είναι ιδιαίτερα σημαντική για μένα, καθώς με κάνει να γίνομαι καλύτερος χορογράφος. Η Sylvie είναι αυτή που δίνει το στίγμα της χορογραφίας και με βοηθάει να ανακαλύπτω διαφορετικές προσεγγίσεις μέσα σ’ αυτήν.

Ποια είναι η συνεισφορά του στενού και σχεδόν μόνιμου συνεργάτη σας, Michael Hulls και των φωτισμών του στις χορογραφίες που θα παρουσιάσετε;

Ο φωτισμός υπογραμμίζει, υποστηρίζει ή καταστρέφει μια ιδέα. Τον θεωρώ πολύ σημαντικό παράγοντα σε όλες τις χορογραφίες. Είμαι τυχερός που συνεργάζομαι με τον Michael Hulls και η συνεισφορά του στο «Push» είναι ανεκτίμητη. Ο Michael συμπεριφέρεται σαν σκηνοθέτης. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο συνηθίζω να λέω ότι είναι δύο οι χορογράφοι στο «Push». Εγώ και ο Michael.

Ποια είναι η προσωπική σας εκτίμηση για το τι σημαίνει επιτυχία σε έναν τομέα τόσο «δυσπροσδιόριστο» και αμφιλεγόμενο όσο ο σύγχρονος χορός;

Η επιτυχία στις τέχνες, καθώς και σε οτιδήποτε άλλο στη ζωή, συνίσταται στην αυθεντικότητα, το αληθινό συναίσθημα και σε μια ειλικρινή προσέγγιση.

Σε τι αναφέρεται το «Push» κατά τη γνώμη σας και με ποιο τρόπο έχει να κάνει με μια δημιουργική σύζευξη του παρελθόντος και της ιστορίας με το μέλλον του χορού;

Αυτό συμβαίνει μέσα από τις επιρροές και τις επιδράσεις του tai chi, της capoeira και του flamenco. Οι χορευτικές κινήσεις και οι στάσεις διαλογισμού αναμειγνύονται σε ένα μοναδικό και ενιαίο χορευτικό θέμα, με το δικό μας σκεπτικό και γνώση του χορού όπως εγώ και η Sylvie τον αντιλαμβανόμαστε. Η δημιουργικότητα έγκειται στον συγχρονισμό και στις κοινές ρίζες. Αυτή είναι η απόδειξη ότι η τέχνη μιλά σε μια διεθνή γλώσσα.

Είστε ένας νεαρός καλλιτέχνης και παρά το νεαρό της ηλικίας σας έχετε ήδη λάβει ποικίλα βραβεία. Με ποια κριτήρια επιλέγετε χορευτές για την ομάδα σας και σε ποιες πλευρές του χορού, δίνει περισσότερο έμφαση η «Russell Maliphant Company»;

Στο ανοιχτό μυαλό, τη φαντασία, την έλλειψη δογματισμού, τη διαθεσιμότητα και το ενδιαφέρον κάποιου να ανακαλύψει καινούρια πράγματα. Φυσικά και στην επαγγελματική συνείδηση και την αφοσίωση σ’ έναν κοινό στόχο, μέσα από τη συνέπεια και την σκληρή δουλειά.


          ----------------------------------------------------------------------------------------

ΧΟΡΟΣ 16.12.2013


Συλβί Γκιγιέμ: «Δεν είχα σχεδόν καθόλου παιδική ηλικία, διότι πάντα χόρευα»

Στο Παρίσι και το Λονδίνο είναι γνωστή ως «Mademoiselle Non». Η Γκιγιέμ είπε από νωρίς «όχι» στις συνεργασίες με τα μεγάλα θέατρα, που θα την καθήλωναν σε μία πόλη και σε μία ομάδα χορού, και επέλεξε να εργάζεται ως ανεξάρτητη καλλιτέχνις. Το πρώτο «όχι» το είπε το 1989 στον Νουρέγεφ, όταν εγκατέλειψε τη σκέπη του στο Paris Opera Ballet (όπου είχε γίνει δεκτή ως το νεότερο «αστέρι» στην ιστορία) για το αντίπαλο Royal Ballet of London.
Για την επόμενη δεκαετία κέρδισε βραβεία ως η καλύτερη μπαλαρίνα και εμφανίστηκε σε όλο τον κόσμο, πειραματιζόμενη συνεχώς πάνω στην τέχνη της. Από το 2006 αφιερώθηκε κυρίως στον σύγχρονο χορό, συνεργαζόμενη με το Sadler's Wells Theatre στο Λονδίνο. Ζει μόνιμα στην Ελβετία. Μιλήσαμε μέσω Skype, πριν φτάσει στην Αθήνα για τις χριστουγεννιάτικες παραστάσεις στο Μέγαρο Μουσικής: το κλασικό «Μαργαρίτα και Αρμάνδος» με τα Μπαλέτα του Τόκιο και το μοντέρνο «Sacred Monsters» με τον περίφημο χορευτή-χορογράφο Άκραμ Καν.

Αποζητάτε ακόμα πάντα το καινούργιο;

Αυτό μου αρέσει περισσότερο. Το βρίσκω ταυτόχρονα φοβιστικό και συναρπαστικό. Είναι δύσκολο να βάζεις τον εαυτό σου όλη την ώρα σε αυτήν τη θέση, αλλά μόνο έτσι εξελίσσεσαι.

∆εν έχετε κουραστεί τόσα χρόνια;

Καθόλου. Όταν κουραστώ, θα σταματήσω.

Αυτό είναι το μυστικό της επιτυχίας σας;

∆εν θα το έλεγα. Αυτός είναι ο τρόπος μου να ζω. Θα ήταν εύκολο να είχα μείνει στο Παρίσι, όπου δεν θα χρειαζόταν να ρισκάρω. Άλλοι θα μου έλεγαν τι να χορέψω, πότε να κάνω οικογένεια ή να πάρω σύνταξη. Αλλά εγώ αποφάσισα κάτι άλλο, γιατί με τραβούσε ο έξω κόσμος.

Σας αρέσει και να σοκάρετε, όπως τότε που φωτογραφηθήκατε γυμνή για τη Vogue, το 2001;

∆εν νομίζω ότι εκείνες οι φωτογραφίες ήταν σοκαριστικές. Ποτέ δεν κάνω πράγματα για εντυπωσιασμό. Οι χορευτές έχουμε διαφορετική σχέση με το σώμα μας. Τον περισσότερο καιρό ντυνόμαστε, ξεντυνόμαστε και είμαστε ημίγυμνοι πάνω στη σκηνή. Οπότε, για μένα ήταν απολύτως φυσιολογικό.

Θα ξαναφωτογραφιζόσασταν γυμνή;

Φυσικά. Επειδή είμαι 48 ετών; Ακόμα περνώ την ώρα μου ημίγυμνη στη σκηνή.

Όταν ήσαστε νέα, σας άρεσε περισσότερο να χορεύετε;

Νομίζω ότι τώρα έχω μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και παίρνω μεγαλύτερη χαρά. Αλλά το πρόβλημα είναι κοινωνικό. Το όνομά μου φιγουράρει στις εφημερίδες από 16 ετών και μόνο τα τελευταία χρόνια έχει την ηλικία μου δίπλα. Τι μπορώ να κάνω γι΄ αυτό; Αποφάσισα ότι θα κάνω το καλύτερο που μπορώ, όσο μπορώ, και θα σταματήσω όταν δεν θα θέλω πια να βγω στη σκηνή ή όταν δεν θα βρίσκω δουλειά. Αλλά αυτή η στιγμή δεν έχει φτάσει ακόμα.

Έχει αλλάξει όμως, ο τρόπος που προσεγγίζετε το χορό;

Φυσικά. Όταν είσαι νέα, είσαι γεμάτη ενέργεια, αλλά δεν είσαι σε θέση να αναλύσεις τις καταστάσεις. Κάνεις τα πάντα για να εμπλουτίζεις το ρεπερτόριό σου. Με τα χρόνια αποκτάς αναφορές. Τώρα η πρόκληση για μένα είναι τα συναισθήματα και η εμπειρία.

Ο σωματικός πόνος πώς αντιμετωπίζεται μετά τόσα χρόνια;

Ο πόνος δεν αυξάνεται με τα χρόνια, αλλά κάποια στιγμή έχεις απαυδήσει. Όταν ήμουν νέα και συμμετείχα σε δύο παραστάσεις ταυτόχρονα, είχα δεμένα και τα γόνατα και την πλάτη μου για να αντέξω. Τότε δεν με πείραζε. Αλλά όταν σου συμβαίνει ξανά και ξανά... Ευτυχώς κατάλαβα νωρίς ότι έπρεπε να προσέχω τον εαυτό μου και να μην το παρακάνω.

Είστε πιο προσγειωμένη τώρα από ό,τι όταν ήσαστε νεότερη;

Πάντα ήμουν προσγειωμένη, γιατί ο σεβασμός για το κοινό απαιτεί πολλή δουλειά. Ποτέ δεν θεώρησα σημαντικό να σε αναγνωρίζουν στο δρόμο, γιατί γνώριζα το προσωπικό κόστος.

Αλλά χρησιμοποιείτε τη δημοσιότητα για να προωθήσετε το σκοπό της οικολογικής οργάνωσης Sea Shepherd;

Θα το έκανα ακόμη και εάν δεν ήμουν διάσημη. Αυτό που μου αρέσει σε αυτή την οργάνωση είναι ότι προχωρούν στη δράση και δεν αρκούνται στα λόγια. ∆εν έχουμε χρόνο. Ο κόσμος πεθαίνει. Συντελείται μια σφαγή. Η Sea Shepherd ήταν κομμάτι της Greenpeace, αλλά αποχώρησαν όταν η Greenpeace έγινε πολύ πολιτική και προσεκτική.

Τα «όχι» σας ήταν πιο σημαντικά στη ζωή σας από τα «ναι» σας;

Νομίζω πως, όταν δεν είσαι σίγουρη για τα «ναι» σου, καλά θα κάνεις να είσαι σίγουρη για τα «όχι» σου. Όταν ήμουν νέα, δεν γνώριζα πολλά πράγματα, αλλά ήξερα ποια ήταν αυτά που δεν ήθελα να κάνω.

Ήταν δύσκολο να πείτε «όχι» στον Ρούντολφ Νουρέγεφ;

Καθόλου.

∆εν ήταν καλή η σχέση σας;

Ήταν πολύ ντροπαλός κι εγώ ήμουν πολύ ντροπαλή. Ήταν πολύ αυθόρμητος κι εγώ ήμουν πολύ αυθόρμητη. Και οι δύο είχαμε πρόβλημα επικοινωνίας. Οπότε περιοριζόμασταν στα πολύ βασικά και, όταν ήμασταν χαρούμενοι, το δείχναμε ο ένας στον άλλο, και όταν ήμασταν λυπημένοι επίσης. Κάποιες φορές ήταν εκρηκτικό και κάποιες φορές ήταν παράδεισος.

Κοιτάζοντας πίσω, τι ήταν εκείνο που σας έκανε να ξεχωρίζετε; Ίσως η σπάνια ευλυγισία σας;
Ευλυγισία στο μυαλό ή ευλυγισία στο σώμα; 

Υπάρχουν πολλοί ευλύγιστοι άνθρωποι. Η ευλυγισία δεν είναι σημαντική.

Τότε τι είναι;

Αυτό που αποκαλώ ευλυγισία του μυαλού είναι να βλέπεις ότι ο κόσμος είναι μεγαλύτερος από μια εταιρεία χορού, από ένα όνομα, από το να είσαι χορεύτρια. Είναι το να συναντάς απίστευτους ανθρώπους και να προσπαθείς να μάθεις όσο περισσότερα μπορείς, θέτοντας τον εαυτό σου σε κίνδυνο. Και χρειάζεσαι ευλυγισία για να είσαι σε θέση να παραδεχτείς πως όσα έχεις δεν είναι αρκετά. Πως θέλεις περισσότερα.

Ποιους θεωρείτε απίστευτους ανθρώπους;

∆εν είχα σχεδόν καθόλου παιδική ηλικία, διότι πάντα χόρευα. Οι πρώτοι απίστευτοι άνθρωποι που συναντώ είναι, φυσικά, μέσα στη δουλειά μου. Έπειτα, πριν από λίγο καιρό, γνώρισα στην Κίνα έναν 80χρονο που ήταν γεμάτος ζωή και γύριζε τον κόσμο με το ποδήλατό του. Και στην Sea Shepherd έχω γνωρίσει ανθρώπους που έχουν μοναδικό κουράγιο.

∆εν είναι περίεργο που, ενώ ψάχνετε πάντα το καινούργιο, έχετε παραμείνει με τον ίδιο σύντροφο για σχεδόν 20 χρόνια (σ.σ. τον φωτογράφο Gilles Tapie);

Παραδέχομαι ότι είναι αρκετά σπάνιο. Υποθέτω πως το γεγονός ότι δεν είμαστε παντρεμένοι -και άρα δεν μας κρατάει μαζί κανένας οικονομικός ή νομικός δεσμός- κάνει τη σχέση μας ακόμη πιο δυνατή. Ίσως εάν παντρευτούμε να χωρίσουμε σε σύντομο διάστημα, όπως οι περισσότεροι...

Γιατί είπατε «όχι» στα παιδιά;

∆εν είπα «όχι» στ΄αλήθεια. ∆εν είχα ποτέ το χρόνο. Και επίσης δεν ήμουν σίγουρη πώς θα τα μεγάλωνα. Είναι τεράστια ευθύνη. Τώρα είμαι χαρούμενη που δεν έκανα παιδιά, διότι δεν θα ήξερα τι να τα κάνω. Νομίζω ότι το μέλλον για τα παιδιά είναι λίγο σκοτεινό.

Γιατί επιλέξατε την Ελβετία για να ζείτε;

Γιατί ήθελα να έχω σκύλους, και αυτό δεν ήταν δυνατόν στην Αγγλία. Και γιατί είχα πολλούς φίλους εξαιτίας του Μορίς Μπεζάρ, που έμενε εκεί. Μου αρέσουν τα βουνά της και το ότι βρίσκεται στο κέντρο της Ευρώπης.

∆εν είναι και το ότι σας εξυπηρετεί η φορολογική νομοθεσία;

Όλοι το λένε αυτό. Αλλά στην Ελβετία πληρώνω περισσότερους φόρους από’ ό,τι στην Αγγλία!

Ποια γνώμη έχετε για το κοινό της Ελλάδας;

Πάντα έχω ένα πολύ καλό συναίσθημα στην Ελλάδα. Την αγαπώ και μου αρέσει να ξαναέρχομαι.

Τώρα, με την κρίση, δεν είναι πολυτέλεια κάποιος να δώσει τόσα χρήματα για να σας δει να χορεύετε;

∆εν νομίζω ότι η τέχνη είναι πολυτέλεια. Είναι μια διανοητική κατάσταση και επιλογή. Ακόμη και σε περιόδους μη κρίσης, πάντα υπήρχαν άνθρωποι που έλεγαν ότι το μπαλέτο ή η όπερα ή το θέατρο είναι για την ελίτ που έχει χρήματα. Αλλά την ίδια στιγμή αυτό που δεν αντιλαμβάνονται είναι ότι κάποιοι άνθρωποι δίνουν πολύ περισσότερα για να αγοράσουν ρούχα ή ένα ζευγάρι παπούτσια ή ένα εισιτήριο για έναν ποδοσφαιρικό αγώνα. Η τέχνη υπάρχει ανεξάρτητα από τα χρήματα.


Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Κ (τεύχος 550)



                  -----------------------------------------------------------------------


Ο ριζοσπάστης της κίνησης Ράσελ Μάλιφαντ στο Μέγαρο

Ένα πορτρέτο του πρωτοπόρου της γλώσσας του χορού, αναμορφωτή της κίνησης, της επιδραστικής προσωπικότητας της ευρωπαϊκής δημιουργίας που έρχεται στο Μέγαρο


 o-rizospastis-tis-kinisis-rasel-malifant-sto-megaro

Της Αργυρώς Μποζώνη


17 Μαρ. 16


Το σώμα είναι για τον Ράσελ Μάλιφαντ η μεγάλη πηγή έμπνευσης. Είναι αυτό που αναμετράται με το φως κι τη βαρύτητα, αλλά και με την ίδια του τη σκέψη, τον στοχασμό του σε έννοιες φιλοσοφικές και επιστημονικές. Ή στις ιδέες της τέχνης.



Έρχεται στο Μέγαρο με τη νέα του παράσταση με τίτλο Conceal | Reveal (Απόκρυψη | Αποκάλυψη) που δημιούργησε ειδικά για την επέτειο των 20 ετών από τη δημιουργία της ομάδας του, ενώ παράλληλα γιορτάζει τα 20 χρόνια  συνεργασίας του με τον σπουδαίο σχεδιαστή φωτισμού Μάικλ Χάλς (Michael Hulls) και την κοινή πορεία τους στην παγκόσμια χορευτική σκηνή.



Το Conceal | Reveal αποτελείται από νέες και παλαιότερες, διάσημες κλασικές χορογραφίες του Μάλιφαντ, όπως το περίφημο Broken Fall σε  μουσική Barry Adamson που πρωτοπαρουσιάστηκε από τη Συλβί Γκιγιέμ και το Ballet Boyz, κερδίζοντας το βραβείο Olivier ως η καλύτερη νέα χορογραφία, το 2004. 

Παράλληλα, μία νέα χορογραφία, ένα μοναδικό κουιντέτο διάσημων χορευτών με τίτλο Piece No. 43αποτελεί τη γέφυρα – σύνδεση μεταξύ της κλασικής και σύγχρονης κίνησης, διερευνώντας τον τρόπο με τον οποίο η δυναμική αρχιτεκτονική του φωτισμού μπορεί να πλαισιώσει την κίνηση του σώματος και να τροφοδοτήσει τη σχέση τους με τα ρυθμικά, γεμάτα συναισθήματα και ενέργεια στοιχεία της μουσικής.

                                                     Russell Maliphant

Ανέβηκε στις 22 Ιουλ 2006
Solo dance by Russell Maliphant


Conceal | Reveal

Η παράσταση ολοκληρώνεται με το Both, and, ένα σόλο που σηματοδοτεί και την επιστροφή της Ντάνα Φούρας (Dana Fouras), πρώην χορεύτριας του The Royal Ballet Company, ελληνικής καταγωγής και συζύγου του Μάλιφαντ, η οποία μετά από 10 χρόνια απουσίας, επιστρέφει στη σκηνή για τη συγκεκριμένη χορογραφία.

Conceal | Reveal
Conceal | Reveal

Ο Μάλιφαντ γεννήθηκε στην Οττάβα του Καναδά, ασχολήθηκε με τον χορό σε ηλικία δέκα χρόνων χάρη στην αδελφή του. «Στα δεκαέξι μου βρέθηκα στη Royal Ballet School. Δεν ήμουν σίγουρος για το τι ακριβώς έψαχνα, αλλά ήξερα καλά πως με προκαλούσε ό,τι είχε σχέση με την ανθρώπινη μορφή ή, για να είμαι πιο ακριβής, ό,τι ανάγκαζε την ανθρώπινη μορφή να κινείται. Αυτό μπορεί να ονομαζόταν αθλητισμός ή ακροβασία, να είχε σχέση με το πώς πίνει κάποιος σε ένα μπαρ ή πέφτει στον δρόμο, μπορεί να ήταν ο τρόπος που παίζουμε τένις ή που περπατάμε». 

Conceal | Reveal
Conceal | Reveal



Ανέβηκε στις 6 Δεκ 2011

Sylvie Guillem and Russell Maliphant - PUSH

After the sell-out success of her two London seasons the legendary Sylvie Guillem returns, joined onstage by Russell Maliphant for the very first time at Birmingham Hippodrome.

Sylvie Guillem is widely regarded as the most 'brilliant ballerina of her generation' THE GUARDIAN

Russell Maliphant has developed a unique approach to choreography, encompassing his vast experience of ballet and contemporary dance as well as capoeira, t'ai chi and yoga, to create a language which is elegant, articulate and resonant.

'A choreographer of persistent accomplishment and a performer of enduring fascination.... mesmerising' THE TIMES on Russell Maliphant

This mixed programme features Push - a duet combining the abilities of this extraordinary partnership set to an original score by Andy Cowton, and a Solo, performed by Guillem to the music of Carlos Montoya. The evening is completed by Shift, Maliphant's signature solo and the powerful, driving solo, Two, performed by Guillem.

                                   -----------------------------------------------------

Αυτό που τον εντυπωσίαζε πάντα ήταν η προσπάθεια του σώματος να αψηφήσει το νόμο της βαρύτητας. Αγαπά την τέχνη και εμπνέεται από τα γλυπτά των Χένρι Μουρ και Ροντέν. Κάποιες φορές προετοιμάζει τις χορογραφίες του πάνω σε γλυπτά και σχέδια. Ακόμα και στα αυτοσχεδιαστικά κομμάτια του, η γλυπτική στέκει πάντα στον πυρήνα της δουλειάς του.

Ο άλλος πυρήνας είναι το φως. «Με ενδιαφέρει», λέει « ο τρόπος που το φως γλύφει το σώμα. Η αλλαγή φωτισμού έχει τη δύναμη να μεταβάλλει τόσο τις γραμμές του σώματος όσο και την αρχιτεκτονική του χώρου. Για μένα η κίνηση και η άρθρωση έχουν μία απόλυτα λογική σχέση με τη ροή, τη βαρύτητα, τη δυναμική, τη φόρμα, το ρυθμό και το χώρο. Αυτά τα στοιχεία συνδέονται όχι μόνο με το σώμα, αλλά και με την κατεύθυνση και την ένταση του φωτός. Τόσο ο Μάικλ Χαλς, (ο διευθυντής φωτισμών, με τον οποίο συνεργάζεται στενά στις παραστάσεις του) όσο και εγώ θεωρούμε ότι το φως αλληλεπιδρά με ένα μοναδικό τρόπο στην κίνηση και πάνω σε αυτό το δεδομένο δουλεύουμε κάθε μας χορογραφία, για αυτό εξάλλου πολλές φορές τον έχω αποκαλέσει και συν – χορογράφο»

Ο Ράσελ Μάλιφαντ είναι βασικός συνεργάτης του Sadler’s Wells. Εκπαιδεύτηκε στο Royal Ballet School και μεταπήδησε στο Sadler’s Wells Ballet Company μέχρι που ακολούθησε μία ανεξάρτητη καριέρα στη χορογραφία. Ως χορευτής έχει συνεργαστεί με ομάδες όπως οι DV8 Physical Theatre, Michael Clark & Company, Laurie Booth και Rosemary Butcher. Έχει μελετήσει ανατομία, φυσιολογία και βιομηχανική. Το 1996 δημιούργησε την ομάδα του Russell Maliphant Company. Συνεργάζεται σταθερά με τον σχεδιαστή φωτισμού Michael Hulls και εκτός από τη δική του ομάδα, έχει συνεργαστεί στενά με καλλιτέχνες και ομάδες όπως οι Sylvie Guillem, Robert Lepage, The Ballet Boyz, Lyon Opera Ballet, Cobos Mika, The Batsheva Ensemble και Ballet de Lorraine.


Russell Maliphant | Conceal | Reveal - Trailer (Sadler's Wells)

Δημοσιεύτηκε στις 24 Νοε 2015

This year marks the 20th year of the collaboration between choreographer Russell Maliphant and lighting designer Michael Hulls. Together they have developed a unique and unparalleled language between light and movement that is revered the world over.

                          --------------------------------------------------------------------------


Ο Ράσελ Μάλιφαντ, χορογράφος της Σιλβί Γκιγιέμ,  στο Μέγαρο Μουσικής 


Ο Ράσελ Μάλιφαντ, χορογράφος της Σιλβί Γκιγιέμ, τον Μάρτιο στο Μέγαρο Μουσικής [εικόνες & βίντεο]









«Δύο σώματα που χορεύουν, σπάνια δείχνουν τόσο όμορφα όσο στις χορογραφίες του Russell Maliphant» - The Guardian

Ο φημισμένος χορευτής και συνεργαζόμενος χορογράφος του κορυφαίου διεθνώς χορευτικού οργανισμού Sadler’s Wells,  Russell Maliphant επιστρέφει στην Ελλάδα με αφορμή την νέα του παράσταση με τίτλο Conceal|Reveal (Απόκρυψη|Αποκάλυψη), την οποία δημιούργησε για την επέτειο των 20 ετών από την δημιουργία της ομάδας του ενώ παράλληλα γιορτάζει τα 20 χρόνια  συνεργασίας του με τον σπουδαίο σχεδιαστή φωτισμού Michael Hulls και την κοινή πορεία τους στην παγκόσμια χορευτική σκηνή. Η παράσταση τιμά την μοναδική και απαράμιλλη γλώσσα και επικοινωνία που μπορεί να αναπτυχθεί ανάμεσα στο φως και την κίνηση και που αυτοί οι δύο σπουδαίοι καλλιτέχνες κατάφεραν να αναπτύξουν κατά την διάρκεια των τελευταίων δύο δεκαετιών.

Ο Maliphant δήλωσε χαρακτηριστικά: «Για μένα η κίνηση και η άρθρωση έχουν μία απόλυτα λογική σχέση με τη ροή, τη βαρύτητα, τη δυναμική, τη φόρμα, τον ρυθμό και το χώρο. Αυτά τα στοιχεία συνδέονται όχι μόνο με το σώμα, αλλά και με την κατεύθυνση και την ένταση του φωτός. Τόσο ο Michael όσο και εγώ θεωρούμε ότι το φως αλληλεπιδρά με ένα μοναδικό τρόπο στην κίνηση και πάνω σε αυτό το δεδομένο δουλεύουμε κάθε μας χορογραφία για αυτό εξάλλου πολλές φορές τον έχω αποκαλέσει και «συν – χορογράφο».

Ο ίδιος ο Russell Maliphant αποτελεί το hot είδωλο της τελευταίας δεκαετίας στην παγκόσμια χορευτική σκηνή, έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία και διακρίσεις και έχει συνεργαστεί ως πρώτος χορευτής και χορογράφος με σημαντικές ομάδες όπως το Royal Ballet, το Batsheva Ensemble, το μπαλέτο της Λωραίνης και το μπαλέτο της Λυών. Επίσης συνέπραξε κατά καιρούς και με σπουδαίους συναδέλφους του όπως οι Robert Lepage, Adam Cooper, Agnes Oaks κλπ, ενώ επί 10 χρόνια υπήρξε ο βασικός χορογράφος της Sylvie Guillem. Πρωτοπόρος δημιουργός, άνοιξε νέους δρόμους στο σύγχρονο χορό, μέσα από το πάντρεμα στοιχείων και τεχνικών του κλασικού μπαλέτου με τη γιόγκα, την καποέιρα και το τάι-τσι.

Για αυτή την ειδική και σημαντική περίσταση, ο Maliphant δημιούργησε μία νέα παράσταση στηριζόμενη σε νέες αλλά και κάποιες παλαιότερες, διάσημες, «κλασικές» χορογραφίες του, όπως το διάσημο Broken Fall, σε  μουσική Barry Adamson που πρωτοπαρουσιάστηκε από τη Sylvie Guillem και το BalletBoyz, κερδίζοντας το βραβείο Olivier ως η καλύτερη νέα χορογραφία το 2004.  
Παράλληλα, μία νέα χορογραφία, ένα μοναδικό κουιντέτο διάσημων χορευτών με τίτλο Piece No. 43, αποτελεί τη γέφυρα – σύνδεση μεταξύ της κλασικής και σύγχρονης κίνησης, διερευνώντας τον τρόπο με τον οποίο η δυναμική αρχιτεκτονική του φωτισμού, μπορεί να πλαισιώσει την κίνηση του σώματος και να τροφοδοτήσει τη σχέση τους με τα ρυθμικά, γεμάτα συναισθήματα και ενέργεια στοιχεία της μουσικής.
Η παράσταση ολοκληρώνεται με το σόλο που σηματοδοτεί και την επιστροφή της πρώην χορεύτριας του The Royal Ballet Company, ελληνικής καταγωγής και συζύγου του Maliphant,Dana Fouras, η οποία μετά από 10 χρόνια απουσίας, επιστρέφει στη σκηνή για τη συγκεκριμένη χορογραφία που ο Maliphant δημιούργησε. Η Fouras έχει χορέψει μερικές από τις πιο σημαντικές και διάσημες χορογραφίες του Maliphant, όπως το Sheer και το Two και έχει συνεργαστεί μαζί του για πολλές παραγωγές σε ταινίες και την τηλεόραση. Το νέο σόλο έχει τίτλο Both, and και είναι σε μουσική του καινοτόμου συνθέτη Mukul ενώ τα κοστούμια έχει φτιάξει η θρυλική σχεδιάστριαStevie Stewart.

Ένας πραγματικά καινοτόμος χορογράφος λοιπόν, εκφραστής της μεταμοντέρνας βρετανικής σκηνής, που ίδρυσε ένα καινούργιο
«χορογραφικό λεξιλόγιο» και έχει γίνει μαγνήτης για μερικούς από τους πιο ευφυείς χορευτές του κόσμου, έρχεται στην Αθήνα, για να παρουσιάσει μία παράσταση καθαρτήριο για το ελληνικό κοινό. Ένας χορογράφος σύμβολο της υψηλής αισθητικής και της ποιότητας, που σε κάθε νέα του δουλειά, αποσπώντας τόσο τους διθυράμβους των κριτικών όσο και τη λατρεία του κοινού, έρχεται απλά να δικαιώσει την παγκόσμια φήμη του και να επιβεβαιώσει των καταξίωση του.



Αναλυτικό Πρόγραμμα:

Broken Fall
Χορογραφία: Russell Maliphant
Φωτισμοί: Michael Hulls
Χορευτές: Carys Staton, Adam Kirkham, Nathan Young
Μουσική: Barry Adamson

Both, and
Χορογραφία: Russell Maliphant
Φωτισμοί: Michael Hulls
Χορός: Dana Fouras
Μουσική: Mukul
Κοστούμια: Stevie Stewart

Piece No. 43
Χορογραφία: Russell Maliphant
Φωτισμοί: Michael Hulls
Χορευτές: Dana Fouras, Adam Kirkham, Carys Staton, Yu Hsien Wu, Nathan Young
Μουσική: Mukul

Κριτικές στον Διεθνή Τύπο:

«Ένας μεγάλος σύγχρονος χορογράφος, με ένα εντυπωσιακά ομοιογενές ύφος που νιώθεις ότι βγαίνει αβίαστα» - The Guardian

«Η παράσταση αυτή σε απορροφά απόλυτα» - Daily Telegraph

«Οι φωτισμοί του Michael Hulls, δεν είναι απλώς ένα στοιχείο της παράστασης, δημιουργούν τη διάθεση, κατευθύνουν το μάτι και ορίζουν το χώρο» - Financial Times

«Μερικές από τις πιο όμορφες εικόνες και καινοτόμες ιδέες που έχω δει στο χορό τα τελευταία χρόνια» - Daily Express


Sadler’s Wells

Sadler's Wells
Sadler's Wells, London


Sadler's Wells
Sadler's Wells, London


Sadler's Wells - Sadlers Wells Clod - Anatomy1 (2011)
Sadler's Wells, London


Sadler's Wells - Jonzi D s Breaking Convention 2011
Sadler's Wells, London


Sadler's Wells
Sadler's Wells, London

Το Sadler’s Wells είναι ένας παγκόσμιος ηγέτης στο σύγχρονο χορό με αποστολή την παραγωγή και την παρουσίαση των καλύτερων νέων έργων στο Λονδίνο αλλά και σε όλο τον κόσμο. Υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Alistair Spalding, το πρόγραμμα του θεάτρου φιλοξενεί μέσα στη χρονιά όλα τα είδη χορού, από το σύγχρονο στο φλαμένγκο, από το bollywood στο κλασικό μπαλέτο και από τη σάλσα στους χορούς του δρόμου. Από το 2005 έχει καταφέρει να παρουσιάσει πάνω από 90 νέες παραστάσεις χορού, κυρίως βραβευμένες και να διοργανώσει μεγάλες παραγωγές ανά τον κόσμο. Η έδρα του είναι στην περιοχή Islington στο βόρειο Λονδίνο, και στεγάζεται στο κτίριο το οποίο χτίστηκε στο 1683 από τον Richard Sadler. Το κτίριο έχει διαδραματίσει έναν επιφανή ρόλο στην ιστορία του θεάτρου, με το Royal Ballet και την Όπερα του Λονδίνου να έχουν ξεκινήσει από εκεί.

Russell Maliphant

Βασικός συνεργάτης του Sadler’s Wells, ο Russell Maliphant εκπαιδεύτηκε στο Royal Ballet Scholl και μεταπήδησε στο Sadler’s Wells Ballet Company μέχρι που ακολούθησε μία ανεξάρτητη καριέρα στη χορογραφία. Ως χορευτής έχει συνεργαστεί με ομάδες όπως οι DV8 Physical Theatre, Michael Clark & Company, Laurie Booth και Rosemary Butcher, έχει μελετήσει ανατομία, φυσιολογία και βιομηχανική. Το 1992 χορογράφησε  το πρώτο του σόλο και δημιούργησε την ομάδα του (Russell Maliphant Company) το 1996. Συνεργάζεται σταθερά με τον σχεδιαστή φωτισμού Michael Hulls και εκτός από την δική του ομάδα, έχει συνεργαστεί στενά με καλλιτέχνες και ομάδες όπως οι Sylvie Guillem, Robert Lepage, TheBalletBoyz, Lyon Opera Ballet, CobosMika, The Batsheca Ensemble και Ballet de Lorraine.
Έχει τιμηθεί με τα βραβεία:  Time Out Live, το South Bank Show Dance Award, Olivier , Circle National Dance Award κ.α.
Τα σημαντικότερα έργα του είναι: Sheer, Choice, Broken Fall, PUSH, No Shadow, Eonnagata, The Rodin Project, Erebus , Fallen, Second Breath. Το 2011 του απονεμήθηκε ένα τιμητικό διδακτορικό στη σχολή Καλών Τεχνών από το Πανεπιστήμιο του Plymouth.

Michael Hulls

Ο Hulls εκπαιδεύτηκε στο χορό και το θέατρο στο Dartington College και το 1992 κέρδισε υποτροφία από το  Arts Council για να παρακολουθήσει εργαστήρια φωτισμού χορού στη Νέα Υόρκη με την Jennifer Tipton. Τα τελευταία 20 χρόνια δουλεύει αποκλειστικά για παραστάσεις χορού και συγκεκριμένα με τον χορογράφο Russell Maliphant και έχει καταφέρει να εδραιωθεί ως ο «χορογράφος του φωτισμού». Οι συνεργασίες τους με τον Maliphant έχουν αποσπάσει διεθνή κριτικές και αναγνώριση καθώς και πολλά βραβεία και διακρίσεις. Το 2009 ο Hulls έγινε ο πρώτο βασικός συνεργάτης του Sadler’s Wells, που δεν είναι χορογράφος.

Dana Fouras

Η ελληνικής καταγωγής Dana Fouras, σπούδασε κλασικό χορό στην Αυστραλία και στο Royal Ballet School. Έχει κερδίσει δύο φορές το βραβείο Adeline Genee, το 1984 και 1985 και ένα Prix de Lausanne το 1986. To 1988 έγινε η πρώτη χορεύτρια του Royal Ballet χορεύοντας σπουδαίους ρόλους, ενώ το 1994 αποφάσισε να αποχωρήσει για να ακολουθήσει μία καριέρα μόνη της και να δημιουργήσει συνεργασίες με κορυφαίους χορευτές όπως οι Irek Mukhamedov, Jonathon Burrows και Russell Maliphant. Μάλιστα η συνεργασία της με τον Maliphant της απέδωσε ένα Time Out Live Award για τη χορογραφία Sheer.

                     ---------------------------------------------------------------------------







Russell Maliphant και Michael Hulls


     -----------------------------------------------------------------------------------------------



Συλβί Γκιγιέμ από το Α ως το Ω: Το Ηρώδειο υποκλίνεται στο μεγάλο της Αντίο

Είναι η γυναίκα για την οποία ο, διάσημος Νουρέγιεφ έχει πει ότι θα τον έκανε να αλλάξει σεξουαλικές προτιμήσεις. Το «αντίο» της χορεύτριας - θρύλου στο Ηρώδειο.


 sulbi-gkilem-apo-to-a-ws-to-w-to-irwdeio-upoklinetai-sto-megalo-tis-antio


Της Κατερίνας Λυμπεροπούλου

03 Ιουν. 15

«Έχω δώσει σε έναν φίλο μου την άδεια να με σκοτώσει εάν συνεχίζω να χορεύω για υπερβολικά μεγάλο διάστημα ακόμα» είπε στην περίφημη συνέντευξη τύπου που έδωσε στο Λονδίνο τον περασμένο Νοέμβριο. «Χαίρομαι διότι η απόφασή μου να αποσυρθώ τον απαλλάσσει απ’ αυτό το καθήκον…»
  Μετά από 39 χρόνια που χορεύει και εξακολουθεί να τα απολαμβάνει με τον ίδιο τρόπο, η Συλβί Γκιγιέμ αποφάσισε να κρεμάσει τις πουέντ της. Ο ζωντανός θρύλος που κατάργησε τις αποστάσεις μεταξύ κλασσικού και σύγχρονου χορού δίνει την αποχαιρετιστήρια παράσταση «Life in Progress» (Ζωή εν εξελίξει) στο Ηρώδειο σηματοδοτώντας την πρεμιέρα των εκδηλώσεων του Φεστιβάλ Αθηνών στις 3 και 4 Ιουνίου.

Εν αρχή ην η γυμναστική 

Γεννήθηκε το 1965 στο 11ο Διαμέρισμα, μια εργατική περιοχή στο Παρίσι. Ο πατέρας της ήταν μηχανικός και η μητέρα της γυμνάστρια. Και το μήλο έπεσε κάτω από τη μηλιά (στην αρχή τουλάχιστον). Το 1976 σε ηλικία 11 χρονών η Συλβί Γκιγιέμ – γιατί περί αυτής ο λόγος – είδε το όνομά της να φιγουράρει στη λίστα της εθνικής ομάδας ενόργανης γυμναστικής της Γαλλίας για τους Ολυμπιακούς του Μόντρεαλ.
   Από τη γυμναστική είχε έτοιμο σώμα για μπαλέτο. Κι επειδή ως άνθρωπος ρεαλιστής κατάλαβε ότι η καριέρα στη γυμναστική θα τελείωνε μετά την εφηβεία, αποφάσισε να ασχοληθεί με το χορό που θα διαρκούσε περισσότερο.
   Μπαίνει στην Όπερα του Παρισιού και στα 19 της ανακηρύσσεται etoile από τον Νουρέγιεφ, μετά την ερμηνεία της στη «Λίμνη των Κύκνων». Το δίδυμο Νουρέγιεφ - Γκιγιέμ φέρνει την Όπερα του Παρισιού στο προσκήνιο. Ο Νουρέγιεφ παραμένει πάντα ο μέντοράς της. Η ίδια, πάντως, πιστεύει ότι η «Λίμνη των Κύκνων» αποτελεί την προσωπική αποτυχία της, επειδή έχει τόσο υψηλή ιδέα για αυτό το έργο, που ποτέ δεν κατάφερε να το χορέψει αρκετά ικανοποιητικά για την ίδια.

Σ.Γκιλέμ - Ρ.Νουρέγιεφ: Λϊμνη των Κύκνων (1984)
Σ.Γκιγιέμ - Ρ.Νουρέγιεφ: Λϊμνη των Κύκνων (1984)

Εκείνη κι ο Νουρέγιεφ

   Ο Νουρέγιεφ την επηρεάζει βαθύτατα. Τόσο ως προς την άποψη που η Σιλβί διαμορφώνει για το κλασικό μπαλέτο, όσο και ως προς τις αντιλήψεις για τη δουλειά και τη ζωή. Χορεύουν μαζί, τής δίνει το δικαίωμα στην ανακάλυψη και στον πειραματισμό – μετά τόσα χρόνια, ακόμη λέει σε συνεντεύξεις της, ο Νουρέγιεφ μου έλεγε αυτό, εκείνο... Η δημόσια δήλωση -του διάσημου gay- Νουρέγιεφ ότι η Σιλβί είναι η μόνη γυναίκα που θα μπορούσε να τον κάνει να αλλάξει σεξουαλικές προτιμήσεις, η μόνη γυναίκα που θα μπορούσε να παντρευτεί, κάνει τον γύρο του κόσμου. Το 1988, προς τιμήν των πεντηκοστών γενεθλίων του Νουρέγεφ, η Βασιλική Όπερα της Αγγλίας τον προσκαλεί για μια παράσταση της «Ζιζέλ» στο Λονδίνο, την παλιά του βάση. Εκείνος δέχεται και παίρνει μαζί του ως παρτενέρ την νεαρή Γκιγιέμ για να την παρουσιάσει στο βρετανικό κοινό.

Βασιλικό Μπαλέτο Λονδίνου. Σε διάλειμμα από τις πρόβες Ωραία Κοιμωμένη (1994)
Συλβί Γκιγιέμ ή «Mademoiselle No»

    Σε ηλικία 23 χρόνων άφησε εμβρόντητο τον Νουρέγιεφ, αλλά και σύσσωμη τη Γαλλία, όταν εγκατέλειψε το Μπαλέτο της Όπερας του Παρισιού για να ενταχθεί στο Βασιλικό Μπαλέτο του Λονδίνου. Ο τότε υπουργός Πολιτισμού, Ζακ Λανγκ, κλήθηκε να λογοδοτήσει γι' αυτό στο Κοινοβούλιο, ενώ η γαλλική εφημερίδα «Le Monde» αποκάλεσε την αναχώρησή της «εθνική καταστροφή».
  «Είχα φτάσει σε τέτοιο σημείο ασυνεννοησίας με τους ανθρώπους της Όπερας, που δεν υπήρχε γυρισμός. Θα ήταν αυτοκτονικό. Για να επιβιώσω και να ανοιχτώ στον κόσμο θα έπρεπε να σπάσω τον τοίχο της ανοησίας που στεκόταν στο δρόμο μου και ποτέ να μην κοιτάξω πίσω», είπε.
  Εξακολούθησε να είναι αντισυμβατική, πρωτοπόρος και ατίθαση. Η καριέρα της διαμορφώθηκε τόσο έντονα από τα «¨Όχι» που ο πρώην διευθυντής του Βασιλικού Μπαλέτου Anthony Dowell την αποκαλούσε «Mademoiselle No».
    Όταν της δόθηκε το πρώτο βραβείο Nijinsky το 2001 για «την καλύτερη μπαλαρίνα του κόσμου», άφησε άφωνους όλους τους παρευρισκόμενους όταν επιτέθηκε στη διοργάνωση αποκαλώντας τα βραβεία ως επιζήμια καλλιτεχνικά, καθώς ενθαρρύνουν τον «πολιτισμό του σούπερ μάρκετ». Η Συλβί Γκιγιέμ φωτογράφισε τον εαυτό της γυμνό για τη γαλλική Vogue για να παρουσιάσει –σύμφωνα με την ίδια: «τον τρόπο που πραγματικά είμαι και τον τρόπο που βλέπω τον εαυτό μου» (κεντρική φωτογραφία).
Το πρόγραμμα της «Life in Progress»
   Το πρόγραμμα της περιοδείας της «Life in Progress» περιλαμβάνει δύο νέα έργα των Άκραμ Καν και Ράσελ Μάλιφαντ, καθώς και ένα σόλο με τίτλο «Bye», γραμμένο ειδικά για την περίσταση από τον Ματς Εκ. Η σειρά των τελευταίων της παραστάσεων ολοκληρώνεται τον Δεκέμβριο στο Τόκυο.


 

    -----------------------------------------------------------------------------------------------------


Δέκα πράγματα που αξίζει να μάθετε για τη Συλβί Γκιγιέμ

26 Νοεμβρίου 2013


Main_slider


Η Συλβί Γκιγιέμ είναι μία από τις performers που έχει περάσει στη σφαίρα του μύθου, που έχτισε τη λαμπρή πορεία της με εργαλεία την απαράμιλλη δεξιοτεχνία, την επίμονη δουλειά και την πίστη της στο μοντέρνο χορό. Λίγο πριν τη δούμε να συναντιέται στη σκηνή του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών με τον γνωστό χορευτή και χορογράφο Άκραμ Καν, αλλά και τα Μπαλέτα του Τόκυο σε μια τριπλή παρουσίαση, μάθετε δέκα πράγματα για εκείνη που έχουν ενδιαφέρον.

1. Η μεγάλη μπαλαρίνα πιστεύει ότι η ημερήσια εξάσκηση κλασσικού μπαλέτου, που οφείλει να κάνει κάθε χορεύτρια, είναι απίστευτα βαρετή. «Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο πολύ!» λέει γελώντας. «Προσπαθώ να την κάνω όσο πιο νωρίς γίνεται το πρωί, για να απαλλαγώ από αυτήν».
2 . Υπήρξε η πιο νέα ‘danseuse étoile’ –πρώτη χορεύτρια-  που ανακηρύχτηκε ποτέ στην ιστορία του Μπαλέτου της Όπερας του Παρισιού σε ηλικία μόλις 19 ετών.
3 . Ο Ρούντολφ Νουρέγιεφ, γνωστός για τις gay ερωτικές προτιμήσεις του, είχε δηλώσει ότι μόνο για την Γκιγιέμ θα «αλλαξοπιστούσε», καθώς ήταν η μόνη γυναίκα που θα μπορούσε να έχει παντρευτεί: «Θα άλλαζα τις προτιμήσεις μου μόνο για τη Συλβί».
4. Σε ηλικία 23 χρονών άφησε εμβρόντητους, τον Νουρέγιεφ και όλο το γαλλικό έθνος, όταν έφυγε από το  Μπαλέτο της Όπερας του Παρισιού για να ενταχθεί στο Royal Ballet. Ο γάλλος υπουργός Ζακ Λανγκ κλήθηκε να λογοδοτήσει γι’ αυτό στο γαλλικό κοινοβούλιο, ενώ η γαλλική εφημερίδα Le Monde αποκάλεσε την αναχώρησή της «εθνική καταστροφή».
5. Ο πρώην διευθυντής του Βασιλικού Μπαλέτου Anthony Dowell την αποκαλούσε «Mademoiselle No» λόγω των πολλών ΟΧΙ που έλεγε.
6. Όταν της δόθηκε το πρώτο βραβείο Nijinsky το 2001 για «την καλύτερη μπαλαρίνα του κόσμου», άφησε άφωνους όλους τους παρευρισκόμενους όταν επιτέθηκε στη διοργάνωση αποκαλώντας τα βραβεία ως επιζήμια καλλιτεχνικά, καθώς ενθαρρύνουν τον «πολιτισμό του σούπερ μάρκετ».
7. Το ρωσικό μπαλέτο, που ήταν γνωστό για τις μικρές, λεπτεπίλεπτες χορεύτριές του, άρχισε να γεμίζει με ψηλά νέα κορίτσια μετά την εμφάνιση και την επιτυχία της Γκιγιέμ.
8. Φωτογράφισε η ίδια τον εαυτό της γυμνό για τη γαλλική Vogue για να παρουσιάσει –σύμφωνα με την ίδια: «τον τρόπο που πραγματικά είμαι και τον τρόπο που βλέπω τον εαυτό μου».
9. Πιστεύει ότι η «Λίμνη των Κύκνων» αποτελεί την προσωπική αποτυχία της, επειδή έχει τόσο υψηλή ιδέα για αυτό το έργο, που ποτέ δεν κατάφερε να το χορέψει αρκετά ικανοποιητικά για την ίδια.
10. Είναι χορτοφάγος, ενώ συνηθίζει να συμμετέχει σε εκστρατείες για την ευαισθητοποίηση του κόσμου υπέρ της καλής διαβίωσης των ζώων και τη διάσωση των ωκεανών.

Λενιώ Αλεξίου

                     ---------------------------------------------------------------------

Sylvie Guillem in PUSH by Russell Maliphant
Ανέβηκε στις 8 Φεβ 2010
Sylvie Guillem - "Push" by Russell Maliphant; Teatro La Fenice di Venezia

Sadler's Wells shorts: Sylvie Guillem & Russell Maliphant in PUSH
Discover why PUSH is such a modern classic, and is one of Sadler's Wells' most successful productions. See it at the London Coliseum July 29 -- August 3 2014. 

Sylvie Guillem and Russell Maliphant Discuss dancing together in PUSH
An interview with Sylvie Guillem and Russell Maliphant on dancing together in Maliphant's PUSH that took place at City Center in New York in 2007. Produced and interviewed by Howard Silver for Bloomberg MUSE.



Swan Lake - III Act - Sylvie Guillem, Manuel Legris, Cyril Atanasoff
III Act pas de trois in Nureyev's version with Sylvie Guillem, Manuel Legris and Cyril Atanasoff from 1988

            ---------------------------------------------------------------------------------


ΠΗΓΕΣ












Δημοσίευση σχολίου