Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2016

Δημήτρης Χορν


                                   



                 







                       
                           -------------------------------------------------------------------------

Ο ερωτευμένος σκηνοθέτης που παραλίγο να χτυπήσει τον Χορν στην πρώτη ταινία της «Φίνος Φιλμς». Προβλήθηκε ενώ οι Γερμανοί ήταν ακόμη στην Ελλάδα. Πρωταγωνιστούσαν οι Βεάκης, Κωνσταντάρας, Σ. Γιούλη... 



Δημήτρης Χορν και Λάμπρος Κωνσταντάρας κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων το 1943.

Η ταινία με τίτλο «Η Φωνή της Καρδιάς», με πρωταγωνιστές τους Αιμίλιο Βεάκη, Λάμπρο Κωνσταντάρα, Δημήτρη Χορν, Καίτη Πάνου και μια πλειάδα γνωστών ηθοποιών του ελληνικού κινηματογράφου, αποτελεί την κορωνίδα των ταινιών του Φιλοποίμην Φίνου. Είναι η πρώτη ταινία που προβλήθηκε με την επίσημη επωνυμία «Finos Films» αλλά και η πρώτη που γυρίστηκε μετά την εισβολή των Γερμανών στην Αθήνα το 1941.

Η_φωνή_της_καρδιάς_(αφίσα)


Η υπόθεση της ταινίας ήταν δραματική. Ο Κυρ-Σπύρος μόλις είχε βγει από τη φυλακή όπου εξέτισε την ποινή του για τη δολοφονία του εραστή της γυναίκας του. Προσπαθώντας να επιβιώσει, πιάνει δουλειά σε ένα ταβερνάκι όπου συχνάζει μια κοπέλα, η οποία είναι η χαμένη του κόρη. Αν και δεν την αναγνωρίζει, δημιουργείται μια στοργική σχέση και ο Κυρ-Σπύρος προσπαθεί να τη βοηθήσει να παντρευτεί τον νέο που αγαπάει, τον οποίο όμως δεν θέλει η μητέρα της.

Σε αυτή την ταινία κάνουν το ντεμπούτο τους ο Δημήτρης Χορν, η Καίτη Πάνου και Σμαρούλα Γιούλη. Η ταινία προβαλλόταν επί τρεις συνεχείς εβδομάδες σε τρεις κινηματογράφους στο κέντρο της Αθήνας. Συνολικά έκοψε  102. 237 εισιτήρια. Μάλιστα, η κοσμοσυρροή έξω από τους κινηματογράφους Ρεξ και Έσπερος, ενόχλησε ιδιαίτερα τους Γερμανούς κατακτητές.


"Η Φωνή της Καρδιάς" στον κινηματογράφο Ρεξ


Ο ερωτευμένος σκηνοθέτης που παραλίγο να χαλάσει την ταινία Ο σκηνοθέτης της ταινίας, Δημήτρης Ιωαννόπουλος, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων ερωτεύτηκε την πρωταγωνίστρια της ταινίας, Καίτη Πάνου. Για τον λόγο αυτό σε μια σκηνή όπου ο Δημήτρης Χορν έπρεπε να την φιλήσει εκείνος αντέδρασε πολύ έντονα και παραλίγο να πιαστούν στα χέρια. Όμως υπήρξαν και άλλα ευτράπελα στην πρώτη μεγάλη παραγωγή της Finos Films. Ο συνθέτης, ποιητής και χρονογράφος Χρήστος Χαιρόπουλος, ο οποίος είχε αναλάβει τη μουσική επιμέλεια της ταινίας απείλησε να αποχωρήσει την στιγμή που έμαθε πως θα ακουγόταν μέσα από την ταινία ένα βαρύ ρεμπέτικο τραγούδι. Στην ταινία η φωνή του Αιμίλιου Βεάκη ντουμπλαρίστηκε από αυτή του ηθοποιού Τζαβάλα Καρούσου.  




             "Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ"-1942-ΑΙΜ ΒΕΑΚΗΣ-Ν.ΤΣΑΓΑΝΕΑ-Δ.ΧΟΡΝ



                   -------------------------------------------------------------------------


Ηθοποιός -ότι κι αν πεις- σημαίνει Δημήτρης Χορν 


"Στιγμές, σκέψεις, τραγούδια, άνθρωποι, έρωτες, ρόλοι ενός θρυλικού ηθοποιού που ζητούσε συγνώμη απ’ το κοινό αν πίστευε πως δεν έπαιξε καλά". 

Tης Αλεξάνδρας Τσόλκα.


Δημήτριος-Ελευθέριος Χορν: 9 Μαρτίου 1921 - 16 Ιανουαρίου 1998. Ήταν σπουδαίος ηθοποιός όσο ζούσε και θρυλικός από όταν πέθανε. Πατέρας του ήταν ο γνωστός στρατιωτικός και θεατρικός συγγραφέας Παντελής Χορν. Νονά του η μεγάλη ηθοποιός Κυβέλη Ανδριανού. Μικρός όταν ήταν, η Ελλάδα διχάζονταν σε βασιλικούς και βενιζελικούς. Οι διχασμοί έβρισκαν πάντα αφορμές να υπάρχουν και όταν μεγάλωσε και όταν, ακόμα, έκανε έξοδο απ τη σκηνή. Παντρεύτηκε δυο φορές. Τη μια με τη Ρίτα Φιλίππου και τη δεύτερη και τελευταία με την Άννα Γουλανδρή, τη χήρα του Αλέξανδρου Παπάγου.

Για εφτά χρόνια εκστασίαζε το κοινό, δίνοντας του υλικό για προσωπικά όνειρα, μέσα απ' τον παράφορο έρωτα του με την Έλλη Λαμπέτη. Παθιασμένα τον αγάπησε και η Εντίθ Πιάφ, που ερωτικά της γράμματα προς τον ηθοποιό δόθηκαν στην δημοσιότητα πριν λίγα χρόνια. Ίδρυσε με την δεύτερη σύζυγο του το Ίδρυμα Γουλανδρή-Χορν, με σκοπό την μελέτη του ελληνικού πολιτισμού. Δεν απέκτησε παιδιά. Γλέντησε, αγάπησε, ξενύχτησε, μελέτησε, γέλασε, έκανε θέατρο σπουδαίο. Μέχρι τέλους βασανιζόταν με το θέατρο. Μια φορά, στο τέλος μιας παράσταση του, ζήτησε από το κοινό συγγνώμη, γιατί ήταν «άθλιος» στην ερμηνεία του. Τον χειροκρότησαν, επευφημώντας τον…  Όπως πάντα… Κάποτε είπε: «Ποτέ δεν έπαψα να πιστεύω ότι ήταν λάθος μου να γίνω ηθοποιός». Αναμετριόταν με το ταλέντο του και τα όρια… Βασανιζόταν…

Θόδωρος Κρίτας: «Ο Χορν αγάπησε τους ανθρώπους, τη ζωή, έκανε πολλούς φίλους, στους οποίους πολλαπλά συμπαραστάθηκε. Όμως και οι άνθρωποι τον αγάπησαν όχι μόνο για την υπέροχη τέχνη του αλλά και για την ανθρωπιά που κουβαλούσε μέσα του. Όταν βρισκόταν με κάποια συντροφιά είτε την αποτελούσαν επώνυμα και σπουδαία πρόσωπα είτε απλοί ανώνυμοι φίλοι, εκείνος ήταν το κέντρο της. Κρεμόντουσαν όλοι απ’ τα χείλη του. Νόμιζες πως είχε κάποιον μαγνήτη που τραβούσε τον κόσμο γύρω του…».





Ο Δημήτρης Χορν κάποτε έλεγε: «Δεν αρκεί να θέλεις κάτι. Πρέπει να είσαι και έτοιμος να παλέψεις γι' αυτό», «δεν είναι κακό να βασανίζεσαι. Κακό είναι να βαριέσαι», «η επιτυχία είναι εξίσου δύσκολη να τη χειριστείς, με την αποτυχία», «μη φοβάσαι το τρακ. Πηγαίνει πάντα εκεί, όπου υπάρχει ταλέντο»…
  
Δέσποινα Γερουλάνου: «Είχε μεγάλη αδυναμία και μεγάλο θαυμασμό στον Καραμανλή. Βγαίνανε, τρώγανε μαζί, ο Καραμανλής, ο Χατζιδάκις, ο Μινωτής, αλλά τον Καραμανλή του είχε μία ιδιαίτερη αδυναμία και τρομερό θαυμασμό, δηλαδή δεν μπορούσες να πεις κουβέντα για τον Καραμανλή, ήτανε το ίνδαλμά του…»
  
Ο Δημήτρης Χορν κάποτε έγραψε: «Οι ποιητές και οι λογοτέχνες δίνουν την φυσιογνωμία του έθνους. Αυτή λοιπόν τη φυσιογνωμία επιχειρούν σήμερα να την παραμορφώσουν. Δεν έχουμε φυσιογνωμία ελληνική. Υπάρχει μια νοοτροπία που θέλει να τα απλοποιήσει όλα. Κι αναρωτιέμαι γιατί; Γιατί οι άνθρωποι δεν πρέπει να μοχθούν; Γιατί ο καρπός του μόχθου περιφρονείται τόσο πολύ, ενώ  τόσο ανάγκη τον έχουμε τώρα ειδικά που ανήκουμε στην Ευρώπη και χρειαζόμαστε όσο ποτέ άλλοτε τα πνευματικά όπλα; Αυτή η νοοτροπία της απλοποιήσεως μας έχει οδηγήσει στο σημείο να κακοποιούμε και να εκχυδαΐζουμε τα πάντα. Είναι απελπιστικό, οδυνηρό, για να μην πω θανατηφόρο. Αναρωτιέται λοιπόν, κανείς τι θα παραλάβει και από ποιους η νέα γενιά με την οποία τόσο πολύ ασχολείται η παρούσα κατάσταση. Τι σκοπό έχουν άραγε οι υπεύθυνοι που μεταχειρίζονται τόσο άσχημα την γλώσσα; Τι τέλος πάντων θέλουν να παραδώσουν και από ποιους το παρέλαβαν; Ύβρις και τίποτε άλλο χαρακτηρίζει την παρούσα κατάσταση. Ύβρις και, δυστυχώς, της ύβρεως, πάντοτε έπεται η Νέμεσις. Τώρα βέβαια μιλάμε περί πολιτιστικού κόσμου, περί πολιτιστικών εκδηλώσεων. Τι θα πει πολιτιστικό; Παίζουμε με τις λέξεις. Λέμε λέξεις. Και βεβαίως πίσω απ’ αυτές τις λέξεις δεν υπάρχει τίποτε άλλο παρά ένας μοναδικός σκοπός: Η ερείπωση της γλώσσας, η κατάργηση των εννοιών, ώστε οι άνθρωποι ούτε να συνεννοούνται, ούτε να μπορούν να σκέφτονται. Γιατί μόνον έτσι θα μπορούν ορισμένοι να κάνουν την δουλειά τους: Να θάψουν τον τόπο…  Είμαι Έλληνας, γι’ αυτό πονώ και υποφέρω για ότι βλέπω μπροστά μου. Για ότι αισθάνομαι να έρχεται...».

«Έζησα πολύ φτωχικά στα παιδικά μου χρόνια. Νομίζω πως έπαιξε ρόλο θετικό. Θυμάμαι ότι υπήρχε μια εποχή που τρυπούσαν τα παπούτσια μου και έβαζα χαρτόνια από τσιγάρα για να τα κλείσω. Πιστέψτε με, δε με έβλαψε σε τίποτα αυτό. Παιχνίδια είχα πολλά. Μου έφερνε η νονά μου, η Κυβέλη. Όμως έπαιζα και πολύ στο δρόμο. Μπάλα, ξυλίκι…»

«Βγήκα στο θέατρο, γιατί μια μέρα τρώγαμε στο σπίτι μου κι ο πατέρας μου αγαπούσε πολύ τον μεσημεριανό του ύπνο. Μου λέει: «Αχ, αύριο το μεσημέρι δε θα κοιμηθώ. Πρέπει να πάω στη Δραματική Σχολή». Ήταν Πρόεδρος της Επιτροπής Εισαγωγικών Εξετάσεων. «Μ’ έχουν βάλει Πρόεδρο στην Επιτροπή την Εξεταστική… Γι’ αυτούς που θέλουν να γίνουν ηθοποιοί».
-«Πού είναι αυτό;»
-«Εκεί στην οδό Στάικου».
Μια και δυο πηγαίνω εγώ, ήταν ο Συναδινός Διευθυντής στη σχολή, να υποβάλω μια αίτηση για να δώσω εισαγωγικές. Και μου λέει, έχει λήξει η προθεσμία, αλλά επειδή είσαι γιος του Παντελή θα κάνουμε μια εξαίρεση. Το είπα λοιπόν του πατέρα μου και μου λέει: «Σ’ ευχαριστώ παιδί μου. Δε θα χάσω το μεσημεριανό μου ύπνο, διότι δε θα πάω. Δεν μπορώ να είμαι Πρόεδρος της Επιτροπής και να δίνεις εσύ εξετάσεις»...»



Γιώργος Γεωγλερής: «Ηδονικό δεν ήταν μόνο όταν έπαιζες με τον Χορν. Ηδονικό ήταν και όταν τον παρατηρούσες, όντας επί σκηνής. Ένα περιστατικό από τον «Ερρίκο Δ΄» του Πιραντέλο, που παίζαμε στο Μουσούρη είναι η σκηνή που αυτός, περιστοιχισμένος από τους ανθρώπους που έχει φτιάξει για να υποδηλώνει το περιβάλλον του, τους διηγείται κάτι. Ήταν τέτοιος ο τρόπος και η μαγεία της στιγμής, όπου πέραν του ότι η πλατεία θα ‘λεγε κανείς πως είχε «αδειάσει», όχι βήχας και τέτοια, ούτε ανάσα δεν ακουγόταν. Αλλά και εμείς οι ίδιοι απάνω νομίζαμε ότι ήταν τόσο ζωντανά αυτά που πολλές φορές ξεχνιόμασταν…».

Μάρω Κοντού: «Στην 'Οδό Ονείρων' είχε αυτό το θείο τραγούδι το 'Ηθοποιός σημαίνει φως' και κάθε βράδυ πηγαίναμε στην κουίντα να απολαύσουμε αυτή την ερμηνεία. Ποιος να φανταστεί ότι σ’ ένα τραγούδι μελωδικότατο θα μπορούσε και εκεί ο Δημήτρης Χορν να είναι τεράστιος… μεγάλος…»
  
Δημήτρης Χορν: «Είχε κάνει η Μαρίκα Κοτοπούλη μια σχολή δραματική. Κι ήρθε η Έλλη Λαμπέτη να δώσει εξετάσεις. Κι υπήρχε μια αντιπάθεια. Μετά όταν συνεργαζόμασταν μαζί με τον Παππά είχαμε ένα έργο, τη «Βαθιά Γαλάζια Θάλασσα» που φιλιόμασταν. Κι εγώ δε χωνεύω αυτά τα ψεύτικα φιλιά πάνω στη σκηνή. Φιλιόμασταν κι από κει ξεκίνησε ένας έρως…»

  
Δημήτρης Χορν: «Η Έλλη Λαμπέτη. Ήταν μια καλή ηθοποιός, ήταν χαρά να παίζεις μαζί της. Είχε την ικανότητα να κάνει τα ασήμαντα σημαντικά. Και αφόρητη ζηλιάρα. Δεν τολμούσα ούτε βλέμμα να ρίξω σε άλλη γυναίκα. Γινόταν χαλασμός. Ζήλευα κι εγώ ελεεινά. Ήμασταν μαζί επτά χρόνια. Όταν με άφησε, ήμουν ως ταύρος εν υαλοπωλείω. Πληγώθηκε ο εγωισμός μου. Δεν μπορώ να πω πως δεν την αγάπησα. Και τη θαύμαζα πολύ σαν ηθοποιό. Αλλά δεν ήταν η γυναίκα της ζωής μου».



                          ----------------------------------------------------------------


Ο σερ του ελληνικού θεάτρου Δημήτρης Χορν

Ο πρίγκιπας πανιού και σανιδιού που δικαίωσε το «ηθοποιός σημαίνει φως»


Ο σερ του ελληνικού θεάτρου Δημήτρης Χορν


Σεμνός, αριστοκρατικός και αισθαντικός, ο εθνικός μας πρωταγωνιστής υπήρξε μια λαμπερή προσωπικότητα, παραμένοντας διαχρονικά γοητευτικός, ταλαντούχος και σπιρτόζος.
Ο Τάκης Χορν άφησε τη δική του σφραγίδα στα θεατρικά και κινηματογραφικά πράγματα της Ελλάδας, ως ηθοποιός-ορόσημο και σύμβολο μιας ολόκληρης υποκριτικής γενιάς. Ως ένας άνθρωπος χαρισματικός και πληθωρικός με δυνατό χιούμορ και πηγαία διάθεση αυτοσαρκασμού, ο Χορν άφησε πίσω του έναν ανεξίτηλο μύθο που υπερβαίνει σαφώς τα υποκριτικά του χαρίσματα.
Ως γνήσιος μποέμ μιας άλλης εποχής, ο Χορν ήταν ακούραστο πειραχτήρι, η ίδια η χαρά της ζωής, μια χαρά συνδυασμένη βέβαια με ποιότητα, καλαισθησία και καλώς εννοούμενο αριστοκρατισμό. Φαινόταν να τα έχει όλα, να είναι προικισμένος με φινέτσα, στιλ, αέρα, ύφος και λάμψη, αν και εκείνος κρατούσε πάντα μικρό καλάθι για τον εαυτό του, άλλο ένα χαρακτηριστικό που προσιδιάζει στους πραγματικά σπουδαίους.
Μπορεί να ισχυριζόταν ότι είχε προδώσει όλους τους ρόλους που είχε ενσαρκώσει, αν και η κινηματογραφική και θεατρική ιστορία έχει σαφώς διαφορετική ετυμηγορία από την ειλικρινή ανασφάλεια του μεγάλου καλλιτέχνη. Ως απόδειξη λειτουργεί το γεγονός ότι το «στιλ Χορν», όπως ονομάστηκε το παίξιμό του, δεν άφησε πίσω μιμητές ή σχολή, καθώς υπήρξε ανεπανάληπτο !
Ο Χορν είχε ταυτοχρόνως το χάρισμα να ταιριάζει παντού, από τις πιο ετερόκλητες παρέες μέχρι και τα μεγάλα τζάκια, λες και ήταν κάπου ανάμεσα στον Φάουστ (έτσι όπως τον υποδύθηκε στο «Αλίμονο στους νέους»), στον Κλέωνα του «Μια ζωή την έχουμε» και τον ερωτοχτυπημένο Παύλο της «Κάλπικης Λίρας» που ήθελε να ζωγραφίσει το «σ’ αγαπώ». Όταν μάλιστα βάλθηκε να κατακτήσει τη θεατρική σκηνή της Αθήνας, όλες οι πόρτες άνοιξαν μονομιάς, λες και το ελληνικό θέατρο περίμενε χρόνια τον σαγηνευτικό και αιθέριο αυτό πρωταγωνιστή.
Χαρακτηριστικό εδώ είναι το γεγονός ότι οι συνάδελφοί του έχαναν τις ατάκες τους επειδή τον χάζευαν πάνω στη σκηνή, την ίδια ώρα που οι γυναίκες τον ερωτεύονταν κεραυνοβόλα και μια ολόκληρη χώρα λάτρευε τον Τάκη της. Όσο όμως τα φώτα της δημοσιότητας τον κυνηγούσαν κατά πόδας, τόσο εκείνος τα απωθούσε κρατώντας την προσωπική του ζωή μακριά από την αδιακρισία του φακού. Κι όμως, ο φλογερός του έρωτας με την Έλλη Λαμπέτη το 1953 θα γράψει μια δική του χρυσή σελίδα στην ιστορία του θεάτρου, μέχρι να χωρίσουν οι δρόμοι τους για πάντα. Ακόμα και η Εντίτ Πιαφ τον ερωτεύτηκε κεραυνοβόλα όταν τον πρωτοαντίκρισε σε εμφάνισή της στην Αθήνα τον Σεπτέμβριο του 1946, με τον παθιασμένο -αν και ανεκπλήρωτο έρωτά της- να απεικονίζεται γλαφυρά στις φλογερές επιστολές που του έστελνε!
Ο Χορν αγάπησε τους ανθρώπους και τη ζωή, έκανε πολλούς φίλους, στους οποίους συμπαραστάθηκε όπως μπορούσε. Αλλά και οι άνθρωποι τον αγάπησαν όχι μόνο για την υπέροχη τέχνη του αλλά και για τη ζεστή ανθρωπιά που κουβαλούσε μέσα του. Γι’ αυτό και ενώ έβγαλε χρήματα πολλά, κατάφερνε να ξεμένει διαρκώς από δαύτα! Τα ξόδευε χαρίζοντάς τα σε όσους ζητούσαν τη βοήθειά του, ενώ γαλαντόμος καθώς ήταν πλήρωνε πάντα αυτός τα τραπεζώματα και τα κεράσματα σε όποια συντροφιά κι αν βρισκόταν, ακόμα και όταν έβγαινε με τον Ελύτη, τον Χατζιδάκι, τον Μινωτή και τον Καραμανλή, τη μεγάλη αδυναμία του.
Μεγαλύτερος από την τέχνη που τόσο πιστά υπηρέτησε, ο Χορν ήταν πλασμένος από κείνα τα υλικά που φτιάχνονται τα όνειρα. Γι’ αυτό και υπήρξε κορυφαίος ηθοποιός, τόσο κορυφαίος που θεωρούσε ακράδαντα πως «Ποτέ δεν έπαψα να πιστεύω ότι ήταν λάθος μου να γίνω ηθοποιός»! Ακόμα και όταν βρισκόταν στο απόγειο της καριέρας του, δεν δίσταζε να ζητήσει συγγνώμη από το κοινό για την «άθλια ερμηνεία» του.

Πρώτα χρόνια

ddmttoohhornnr1

Ο Δημήτρης-Ελευθέριος Χορν γεννήθηκε στις 9 Μαρτίου 1921 στην Αθήνα με το θέατρο να κυλά στις φλέβες του. Κι αυτό γιατί πατέρας του ήταν ο γνωστός θεατρικός συγγραφέας Παντελής Χορν και νονά του η ίδια η Κυβέλη! Ο μικρός Τάκης, όπως τον φώναζαν, μεγαλώνει λοιπόν πάνω στο σανίδι και παρακολουθεί πρόβες και παραστάσεις πολύ πριν καταλάβει τον εαυτό του. «Είχα έναν έρωτα με το θέατρο από μικρό παιδί», θα πει αργότερα, «έζησα μες το θέατρο. Όπως ξέρετε, ο πατέρας μου ήταν θεατρικός συγγραφέας και η νονά μου ήταν η μεγάλη Κυβέλη. Από μικρό παιδί λοιπόν ήμουνα μες το θέατρο. Την πρώτη φορά που βγήκα στη σκηνή ήμουν δύο ετών, σε ένα έργο του πατέρα μου, με την Κυβέλη … Θυμάμαι έντονα τον κόσμο κάτω στην πλατεία. Τη δεύτερη φορά έπαιξα πάλι με την Κυβέλη. Ήμουν τεσσάρων ετών τότε και έκανα ένα από τα παιδιά της στη ‘‘Νόρα’’ του Ίψεν».
Κάπως έτσι άρχισαν όλα για τον Χορν, απλά απλά και χωρίς πολλή πολλή σκέψη, καθώς το χειροκρότημα φαινόταν να τραβάει το παιδί-θαύμα του θεάτρου, που ανέβηκε στη σκηνή αναρίθμητες φορές στα πρώτα του αυτά χρόνια: «Με παίρνανε συχνά σε παραστάσεις. Ίσως κανένας συνομήλικός μου δεν είχε δει τόσο πολλά έργα και τόσο πολλούς ηθοποιούς».


ddmttoohhornnr2

Παρά τη φήμη που απολάμβανε ωστόσο ο πατέρας του, η ζωή της οικογένειας δεν ήταν πάντα άνετη. Ο Χορν εξομολογούνταν συχνά ότι όταν ο πατέρας του έκανε επιτυχία, έμεναν στη «Μεγάλη Βρετάνια», όταν όμως το έργο πάτωνε εισπρακτικά, η φαμίλια μετακόμιζε σε ένα φτηνό δωματιάκι στο Μεταξουργείο. «Έζησα πολύ φτωχικά στα παιδικά μου χρόνια», θα πει χρόνια αργότερα, «νομίζω πως έπαιξε ρόλο θετικό. Θυμάμαι ότι υπήρχε μια εποχή που τρυπούσαν τα παπούτσια μου και έβαζα χαρτόνια από τσιγάρα για να τα κλείσω. Πιστέψτε με, δε με έβλαψε σε τίποτα αυτό. Παιχνίδια είχα πολλά. Μου έφερνε η νονά μου, η Κυβέλη. Όμως έπαιζα και πολύ στο δρόμο. Μπάλα, ξυλίκι».
Παρά το γεγονός ότι αγάπησε το θέατρο από τρυφερή ηλικία, η απόφασή του να σπουδάσει θεατρίνος ήρθε σαν ένα παιχνίδι της μοίρας. Ας τον ακούσουμε:
«Βγήκα στο θέατρο γιατί μια μέρα τρώγαμε στο σπίτι μου κι ο πατέρας μου αγαπούσε πολύ τον μεσημεριανό του ύπνο. Μου λέει: ‘‘Αχ, αύριο το μεσημέρι δε θα κοιμηθώ. Πρέπει να πάω στη Δραματική Σχολή’’. Ήταν πρόεδρος της Επιτροπής Εισαγωγικών Εξετάσεων. ‘‘Με έχουν βάλει πρόεδρο στην Επιτροπή την Εξεταστική. Γι’ αυτούς που θέλουν να γίνουν ηθοποιοί’’. ‘‘Πού είναι αυτό;’’. ‘‘Εκεί στην οδό Στάικου’’. Μια και δυο πηγαίνω εγώ, ήταν ο Συναδινός διευθυντής στη σχολή, να υποβάλω μια αίτηση για να δώσω εισαγωγικές. Και μου λέει: ‘‘έχει λήξει η προθεσμία, αλλά επειδή είσαι γιος του Παντελή θα κάνουμε μια εξαίρεση’’. Το είπα λοιπόν του πατέρα μου και μου λέει:
‘‘Σ’ ευχαριστώ παιδί μου. Δε θα χάσω το μεσημεριανό μου ύπνο, διότι δε θα πάω. Δεν μπορώ να είμαι πρόεδρος της Επιτροπής και να δίνεις εσύ εξετάσεις’’»!

ddmttoohhornnr3

Ο Χορν δίνει λοιπόν τις εξετάσεις του, αν και δεν πρόλαβε να πει παρά μόνο τέσσερις-πέντε ατάκες, όταν και τον διέκοψαν λέγοντάς του «καλά, καλά, αρκεί». Από το εξεταστικό κέντρο έφυγε απογοητευμένος, πιστεύοντας πως δεν πέρασε. Την επόμενη όμως μέρα συνάντησε τυχαία στον δρόμο τον Βεάκη και ο μεγάλος μας ηθοποιός του εκμυστηρεύτηκε: «Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο μας δρόσισες μέσα σ’ αυτή την ανομβρία»! Έτσι έμαθε ότι πέρασε…

Το σανίδι και ο έρωτας με τη Λαμπέτη

ddmttoohhornnr4

Αφού σπούδασε λοιπόν στη Δραματική Σχολή του Βασιλικού Θεάτρου (του σημερινού Εθνικού), έκανε το ντεμπούτο του το 1940, σε ηλικία 19 ετών, στην οπερέτα του Στράους «Η Νυχτερίδα». Αμέσως μετά θα παίξει δίπλα στην Κοτοπούλη και σύντομα θα αναλάβει πρωταγωνιστικούς ρόλους, μιας και ξεχείλιζε από ταλέντο. Ήδη από πολύ νωρίς στην καριέρα του, και συγκεκριμένα το 1944, συγκρότησε δικό του θίασο (από κοινού με τη Μαίρη Αρώνη) και λίγο αργότερα συνέπραξε με τη Βάσω Μανωλίδου. Το 1945 συνεργάστηκε με τον θίασο της Μελίνας Μερκούρη και κατόπιν επιστρέφει στην αγκαλιά του Βασιλικού Θεάτρου, όπου θα παραμείνει μέχρι το 1950.
Τα επόμενα δύο χρόνια, ο Χορν θα ταξιδέψει στην Αμερική και την Αγγλία για να δει παραστάσεις στο εξωτερικό και να εμβαθύνει στην τέχνη του και το 1953 επιστρέφει στην Ελλάδα, έτοιμος να μαγέψει τα πλήθη. Γιατί τότε ακριβώς συγκροτεί τον νέο του θίασο, με την Έλλη Λαμπέτη και τον Γιώργο Παππά, που μέχρι το 1959 θα πιάσει τη θεατρική Ελλάδα από τα μαλλιά!

ddmttoohhornnr13

Το θεατρόφιλο κοινό έμοιαζε μαγεμένο από την αύρα του Τάκη και της Έλλης και ο παθιασμένος έρωτάς τους θα γίνει το παραμύθι μιας ολόκληρης εποχής. Ο δεσμός τους επισπεύδει το διαζύγιο της Λαμπέτη με τον Μάριο Πλωρίτη και μαζί θα γράψουν μία από τις χρυσές σελίδες της ελληνικής υποκριτικής τέχνης. Οι παραστάσεις τους μένουν θρυλικές και όσοι τις είδαν τις θυμούνταν για πάντα.
Χορν και Λαμπέτη είχαν γνωριστεί από την εποχή που η Έλλη ήταν φοιτήτρια ακόμα στη δραματική σχολή και το πρώτο συναίσθημα που ένιωσαν ο ένας για τον άλλον ήταν η αντιπάθεια! Σύντομα όμως η αντιπάθεια μετατράπηκε σε έναν θυελλώδη έρωτα. Χαρακτηριστικό εδώ είναι το σχόλιο του σκηνοθέτη Μιχάλη Κακογιάννη, ο οποίος είχε πει πως όταν οι δύο ηθοποιοί είχαν κοινό γύρισμα, προσπαθούσε να τους κρατήσει χωριστά τις νύχτες για να μην είναι εξαντλημένοι την επόμενη μέρα στο γύρισμα. Η σχέση τους έγινε το αγαπημένο θέμα κοινού και σκανδαλοθηρικού Τύπου, αν και το βασιλικό ζευγάρι του ελληνικού θεάτρου θα χωρίσει έπειτα από επτά χρόνια κοινής ζωής, το 1959.

ddmttoohhornnr9

Παρά το γεγονός ότι κανείς δεν έμαθε ποτέ τους λόγους του χωρισμού τους, μιας και αμφότεροι οι ηθοποιοί κράτησαν το στόμα τους σφαλιστό, είναι γνωστό πως για πολλά χρόνια δεν μιλούσαν καν μεταξύ τους, ενώ από τη στιγμή του χωρισμού δεν έπαιξαν ποτέ ξανά μαζί. «Η Έλλη Λαμπέτη ήταν μια καλή ηθοποιός, ήταν χαρά να παίζεις μαζί της. Είχε την ικανότητα να κάνει τα ασήμαντα σημαντικά», θα πει χρόνια αργότερα ο Χορν, για να συνεχίσει: «Και αφόρητη ζηλιάρα. Δεν τολμούσα ούτε βλέμμα να ρίξω σε άλλη γυναίκα. Γινόταν χαλασμός. Ζήλευα κι εγώ ελεεινά. Ήμασταν μαζί επτά χρόνια. Όταν με άφησε, ήμουν ως ταύρος εν υαλοπωλείω. Πληγώθηκε ο εγωισμός μου. Δεν μπορώ να πω πως δεν την αγάπησα. Και τη θαύμαζα πολύ σαν ηθοποιό. Αλλά δεν ήταν η γυναίκα της ζωής μου».

ddmttoohhornnr6

Ο Χορν σπανίως αποκάλυπτε τα χρονικά της προσωπικής του ζωής, καθώς μισούσε τη δημόσια έκθεση, κάποια στιγμή μίλησε ωστόσο για τους δύο γάμους του, τον πρώτο με τη Ρίτα Φιλίππου και τον δεύτερο με την Άννα Γουλανδρή (τη χήρα του Παπάγου) το 1967, στο πλευρό της οποίας θα παραμείνει μέχρι να τους χωρίσει ο θάνατός της το 1988: «Την πρώτη μου γυναίκα, τη Ρίτα Φιλίππου, την απατούσα συνεχώς και της το έλεγα. Την τρίτη μου γυναίκα, την Άννα Γουλανδρή, την αγάπησα πάρα πολύ».

ddmttoohhornnr5

Ταυτοχρόνως, έντονη ήταν και η ραδιοφωνική παρουσία του, καθώς εκτός από τις μαγνητοφωνήσεις δεκάδων θεατρικών έργων, κρατούσε και εβδομαδιαία πεντάλεπτη εκπομπή σε κείμενα του Κώστα Πρετεντέρη: ο Χορν διάβαζε φανταστικά γράμματα ακροατών στην εκπομπή «Ο Ταχυδρόμος έφτασε» και έγραψε για άλλη μια φορά Ιστορία.
Επιπλέον, την περίοδο 1974 -1975 αποδέχθηκε την πρόσκληση και διατέλεσε γενικός διευθυντής της ΕΡΤ.

Κινηματογραφική καριέρα και τελευταία χρόνια

ddmttoohhornnr7

Ο Χορν έπαιξε τα πάντα στο θέατρο με απίστευτη επιτυχία (εκτός από τραγωδία!), καταφέρνοντας να μεταμορφώνει ακόμα και θεωρητικά εύκολους ρόλους σε κάτι μαγικό. Αν και την επιτυχία την καταφρονούσε διαχρονικά. Εξίσου αμφιθυμική στάση διατηρούσε και για τον κινηματογράφο, γι’ αυτό και έπαιξε σε μόλις 10 ταινίες, που ήταν προφανώς αρκετές για να περάσει στην αιωνιότητα το τεράστιο υποκριτικό του ταλέντο.
Ο Χορν δεν αγαπούσε το σινεμά, καθώς η ανασφάλεια που ένιωθε για την υποκριτική του κλιμακωνόταν στον κινηματογράφο. Όπως είχε εξομολογηθεί στον Φρέντυ Γερμανό: «Εγώ δεν αγάπησα ούτε τον εαυτό μου ούτε την τέχνη μου. Και υπάρχουν νύχτες που τις περνάω κάνοντας την ίδια εφιαλτική ερώτηση: εάν έπρεπε να βγω στο θέατρο;». Όταν μάλιστα τον μάλωσε ο Γερμανός γιατί ήταν υπερβολικά αυστηρός με τον κινηματογραφικό εαυτό του, εκείνος τον αποστόμωσε με το αμίμητο: «Με έχετε δει στο σινεμά;»!

ddmttoohhornnr8

Παρά ταύτα, κόσμησε το ελληνικό πανί με την παρουσία του σε αξέχαστες επιτυχίες όπως το «Μια ζωή την έχουμε» (1958), «Μια του κλέφτη» (1960), «Αλίμονο στους νέους» (1961), «Η κάλπικη λίρα» (1954), «Το κορίτσι με τα μαύρα» (1956) κ.ά.
Για την ερμηνεία του μάλιστα στο «Μια του κλέφτη» τιμήθηκε με βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1960. Αν και πάλι δεν του είπε τίποτα, καθώς φαινόταν να απαξιώνει τη ζηλευτή του επιτυχία και κανείς δεν ήξερε εάν μιλούσε από μετριοφροσύνη ή από αλαζονεία…
Όσο κυλούσαν τα χρόνια, αποτραβιόταν διαρκώς από τη δημόσια ζωή και οι πάμπολλοι φίλοι του λιγόστευαν, αν και με τον Ελύτη, τον Χατζιδάκι και τον Κωνσταντίνο Καραμανλή δεν χώρισαν ποτέ.
Το 1983 παίρνει την αμετάκλητη απόφαση να βυθιστεί στη σιωπή, όπου και παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του. Μόνος πλέον και μακριά από τη λάμψη που είχε γνωρίσει, κανείς δεν ήξερε γιατί πήρε την οριστική αυτή απόφαση να αποτραβηχτεί. Αν και όσοι τον ήξεραν υποδείκνυαν με νόημα ότι τη χρονιά εκείνη έφυγε από τον κόσμο η «Αγαπούλα», όπως την έλεγε άλλοτε, η Έλλη Λαμπέτη.

ddmttoohhornnr16

Μια από τις τελευταίες του δράσεις έλαβε χώρα το 1980, όταν ίδρυσε με τη σύζυγό του Άννα Γουλανδρή το Ίδρυμα Γουλανδρή-Χορν, με σκοπό τη μελέτη του ελληνικού πολιτισμού. Η ελληνική πολιτεία του απένειμε τον Χρυσό Σταυρό του Γεωργίου Α’, αποδεικνύοντας ότι κανείς δεν τον είχε ξεχάσει.

ddmttoohhornnr18

Τα τελευταία 4 χρόνια της ζωής του τον χτύπησε η νόσος του Αλτσχάιμερ. Ο Δημήτρης Χορν άφησε την τελευταία του πνοή στις 16 Ιανουαρίου 1998 έπειτα από πολύμηνη και άνιση μάχη με τον καρκίνο. Μετά τον θάνατό του, καθιερώθηκε στη μνήμη του το Βραβείο Χορν για πρωτοεμφανιζόμενα φιντάνια του θεάτρου. Στην τελευταία συνέντευξη που έδωσε λίγο πριν φύγει από τον κόσμο, η Σεμίνα Διγενή τον ρώτησε αν είμαστε πολιτισμένοι ως λαός. «Όχι», της απάντησε κοφτά ο Χορν, «όχι, γιατί δεν είμαστε ελεύθεροι»…

   ---------------------------------------------------------------------------------------------

ΕΛΛΗ ΛΑΜΠΕΤΗ-ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ

Αγαπητοί Συνοδοιπόροι του CINEFIL
σήμερα έχουμε την ύψιστη Τιμή να "φιλεξονούμε" στο χώρο μας ένα ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ και ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΙΔΥΜΟ που πραγματικά αποτελεί ένα από τα κορυφαία στον Κόσμο της Τέχνης του Θεάτρου και του Κινηματογράφου.
Δύο τεράστιες Μορφές που δέθηκαν μαζί σε μια μοιραία διαδρομή που την τύλιξε ο γαλάζιος ουρανός μα και τα γκρίζα σύννεφα της Υποκριτικής.
Δύο Ηθοποιοί που, τι ειρωνία, στο θεατρικό σανίδι και στο Κινηματογραφικό Κάδρο ασκούσαν Υποκριτική και Ερμηνεία, όμως στην ίδια την Προσωπική τους ζωή δέθηκαν με έναν ΠΑΘΙΑΣΜΕΝΟ ΕΡΩΤΑπου αποτέλεσε θα έλεγε κανείς "δρώμενο" στα παρασκήνια που ζούσαν και μεγαλουργούσαν.
Ειλικρινά πρέπει να είναι πραγματικά "μαγικό" να ερωτεύεσαι μέσα στη Σκηνή.....! είναι γεμάτο γοητεία και αισθησιασμό να παίζεις "κρυφτό" την ώρα της ερμηνείας...

Σε μας μένει το απαύγασμα αυτού του Ερωτικού Πάθους, όπως το ζήσαμε σαν Κοινό και κόσμος των παρασκηνίων, σαν ένα λαμπερό και εκτυφλωτικό φως, που λάμπει κάποτε ζεστά, τρυφερά κάποτε καυτά και εξουθενωτικά..
Σε μας μένει η ΤΕΧΝΗ τους.....! μια ΤΕΧΝΗ που είναι ποτισμένη στο ΕΡΩΤΙΚΟ τους ΠΑΘΟΣ.....!
Κάτι που φαίνεται, που δίνεται, που εισπράττεται από όλους μας....

Σκοπός μας είναι να δούμε την ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ τους ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ επί σκηνής με κάποιες άδολες ματιές σε εκείνη την παράλληλη μεγάλη φωτιά που αντάριαζε στη ζωή τους.
Να σταθούμε στις ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ που έκαναν μαζί και όπως αυτές έμειναν στην Ιστορία του Ελληνικού και Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου.

Για να πιάσουμε το κουβάρι λοιπόν λίγο στην αρχή του.......
Η ΕΛΛΗ ΛΑΜΠΕΤΗ και ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ σημάδεψαν τα Ελληνικά και όχι μόνο ΘΕΑΤΡΙΚΑ και ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ, ως ΔΙΔΥΜΟ, στην αρχή της δεκαετίας του 1950 ως περίπου στο τέλος της.
Σαν ΔΙΔΥΜΟ επί σκηνής "οργίασαν" από το 1949 και έκλεισαν το 1959στο ΘΕΑΤΡΙΚΟ και ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΧΩΡΟ.
Η Αρχή γίνεται με τον ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΘΙΑΣΟ που συγκροτουν οι δυό τους με τον ΜΕΓΑΛΟ ΗΘΟΠΟΙΟ μας και πρόωρα χαμένο ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΠΠΑ το 1952.
Πρωτύτερα είχαν συναντηθεί οι δυό τους στην ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ  "ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ" του ΓΡΗΓΟΡΗ ΞΕΝΟΠΟΥΛΟΥ το 1949.

Εκεί θα γνωριστούν καλλιτεχνικά και κάπου εκεί θα δεθούν μαζί στην ΤΕΧΝΗ.
Στην προσωπική τους ζωή η ΕΛΛΗ ΛΑΜΠΕΤΗ είναι ήδη παντρεμένη με τον ΜΑΡΙΟ ΠΛΩΡΙΤΗ και ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ ελεύθερος.
Η Καταγωγή τους, ταξικά, είναι εντελώς διαφορετική, με τον ΧΟΡΝ να έχει πλούσια Αστική αριστοκρατική καταγωγή σε αντίθεση με την ΕΛΛΗ που οι ρίζες της είναι "Επαρχιακές", γεγονός που έπαιξε και σοβαρό ρόλο στις κρίσιμες μεταξύ τους στιγμές στη συνέχεια.
Η Επόμενη καλλιτεχνική τους συνεργασία και συνεύρεση είναι πάλι στο ΘΕΑΤΡΟ στην Παραταση "ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ η ΕΥΤΥΧΙΑ" όπου και εκεί στα1952 θα ξεκινήσουν τα ΠΡΩΤΑ ΕΡΩΤΙΚΑ ΣΚΙΡΤΗΜΑΤΑ μεταξύ τους γεμάτα ρομαντισμό και τρυφερότητα, ακόμα και επάνω στη σκηνή με χαρακτηριστικά μηνύματα..
Για τη συνέχεια η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ τους είναι ΘΕΑΤΡΙΚΗ σε μεγάλες και επιτυχημένες ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ:
"ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΚΟΥΚΛΑΣ" του ΕΡΡΙΚΟΥ ΙΨΕΝ, "ΑΓΑΠΟΥΛΑ" το 1953 όπου πλέον ο Έρωτας δηλώνει παρών....!
Και κάπου εδώ ξεκινάει το ταξίδι τους, το μαγικό και λαμπερό στον ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ, που έδωσε Μνημειώδεις συμμετοχές σε Ταινίες που άφησαν τη σφραγίδα του θρύλου στον Κινηματογράφο.
Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ είναι εκείνος ο ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ και ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ που παίρνει το δίδυμο ΛΑΜΠΕΤΗ-ΧΟΡΝ από το "χέρι", τους τραβάει από το θεατρικό σανίδι και τους ανοίγει την διάπλατη "λεωφόρο" της Μεγάλης Οθόνης, γεγονός που θα τους οδηγήσει στην ύψιστη ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΑΤΑΞΙΩΣΗ στα Μεγάλα ΦΕΣΤΙΒΑΛΣ και ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ.

1954  "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΞΥΠΝΗΜΑ"

alt





Είναι η πρώτη Κινηματογραφική ταινία που συνυπάρχει το μεγάλο μας δίδυμο.
Σε ΣΕΝΑΡΙΟ-ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ του ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗ πρωταγωνιστούν στην γεμάτη φρεσκάδα και τρυφερότητα αυτή ταινία, μαζί με τους ΣΑΠΦΩ ΝΟΤΑΡΑ και ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ.


 alt




alt


Τα γυρίσματα της ταινίας γίνονται στο ΚΑΪΡΟ και η ΕΛΛΗ ΛΑΜΠΕΤΗ "νιώθοντας" ότι κάτι αλλάζει έντονα στον ερωτικό της κόσμο ζητάει από το σύζυγό της, ΜΑΡΙΟ ΠΛΩΡΙΤΗ, να την ακολουθήσει εκεί κάτι που ο ίδιος δεν κάνει.
Στα γυρίσματα της ταινίας το ΕΡΩΤΙΚΟ ΠΑΘΟΣ των ΔΥΟ πρωταγωνιστών αφήνει "εποχή" και φτάνει σε σημείο να ..."προβληματίσει" ακόμα και τον κοινό τους φίλο ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗ.
Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ κάθε πρωί στα γυρίσματα συναντούσε τους δύο πρωταγωνιστές "εξουθενωμένους" στην κυριολεξία από τοασίγαστο ΕΡΩΤΙΚΟ τους πάθος, γεγονός που τον αναγκάζει να παρέμβει δραστικά σε σημέιο ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗΣ με το να ...κοιμάται ο ίδιος στο δωμάτιο της ΕΛΛΗΣ ΛΑΜΠΕΤΗ (!!!).
Πανέμορφο και ...χαρακτηριστικό ότι κάποιο βράδυ ο ...έρμος ο ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ, εξουθενωμένος από την κούραση των γυρισμάτων αποκοιμάται και τον ξυπνούν οι .....ΕΡΩΤΙΚΕΣ ΦΩΝΕΣ των δύο ΕΡΑΣΤΩΝ: ΧΟΡΝ-ΛΑΜΠΕΤΗΣ από το δπλανό ....δωμάτιο.
Η ΕΛΛΗ ΛΑΜΠΕΤΗ γυρίζοντας στην ΑΘΗΝΑ ανακοινώνει πλέον ότι δεν είναι μαζί με τον ΜΑΡΙΟ ΠΛΩΡΙΤΗ.

Το 1955 είναι η σειρά του ΓΙΩΡΓΟΥ ΤΖΑΒΕΛΛΑ σε ΠΑΡΑΓΩΓΗ της ΑΝΖΕΡΒΟΣ, να δώσει ένα ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ με την
"ΚΑΛΠΙΚΗ ΛΙΡΑ"
σε ΣΕΝΑΡΙΟ δικό του βασισμένο σε τέσσερις σπονδυλωτές διαφορετικες ιστορίες μαζί με τους:
ΒΑΣΙΛΗ ΛΟΓΟΘΕΤΙΔΗ, ΙΛΥΑ ΛΙΒΥΚΟΥ, ΣΠΕΡΑΝΤΖΑ ΒΡΑΝΑ, ΜΙΜΗ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟ, ΟΡΕΣΤΗ ΜΑΚΡΗ, ΖΩΡΑ ΤΣΑΠΕΛΗ.

alt

Οι ΛΑΜΠΕΤΗ και ΧΟΡΝ "οργιάζουν" μεγαλουργώντας στο τελευταίο θέμα της ταινίας με τη σχέση ΖΩΓΡΑΦΟΥ και ΜΟΝΤΕΛΟΥ που έμεινε στην ιστορία και με το "Σ' ΑΓΑΠΩ" της ΕΛΛΗΣ ΛΑΜΠΕΤΗ που έμελλε να συγκλονίσει με την μοναδική του έκφραση θεατές, κριτικούς, κινηματογραφιστές.







 alt


alt


alt

Ο ΕΡΩΤΑΣ των δύο πρωταγωνιστών πλέον, είναι φανερός, έντονος, δεν έχει να κρυφτεί από τις ...αδιάκριτες ματιές των οπερατέρ.
Η φλογερή τους Αγάπη εκφράζεται και ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΑ με τρόπο που ξεχειλίζει τρυφερότητα στην ΤΑΙΝΙΑ γεγονός που της δίνει χαρακτήρα συναισθηματικού ...ντοκυμανταίρ.
Αν σε όλα τούτα προσθέσεις τη μαγική ΜΟΥΣΙΚΗ του ΜΑΝΟΥ ΧΑΤΖΗΔΑΚΙ συγκροτείς μια από τις 20 ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

To 1956 έρχεται η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ στην οποία θα τους απολαύσουμε να δημιουργούν αλλά και να μεγαλουργούν ταυτόχρονα

Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ πάλι γράφει και ΣΚΗΝΟΘΕΤΕΙ το θρυλικό:
"ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΑ ΜΑΥΡΑ"
ταινία που τιμήθηκε με ΧΡΥΣΗ ΣΦΑΙΡΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΞΕΝΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ και ήταν ΥΠΟΨΗΦΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ στο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΝΝΩΝ την ίδια χρονιά.
Γυρισμένη στην ΥΔΡΑ η ταινία, με την ΕΛΛΗ ΛΑΜΠΕΤΗ να είναι περισσότερο ΕΚΤΥΦΛΩΤΙΚΗ όσο ποτέ, ΕΞΑΝΑΓΚΆΖΟΝΤΑΣ τον ...Οπερατέρ να φιθυρίζει βλέποντάς την "Oh my God......!!!" και το ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΟΡΝ εκφραστικό, ερωτευμένο, μαγεμένο από εκείνη την μοναδική ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ και ΘΛΙΨΗ που έβγαζε η μορφή της ΕΛΛΗΣ ΛΑΜΠΕΤΗ.



 alt


Μαζί τους οι: ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΟΥΝΤΑΣ, ΕΛΕΝΗ ΖΑΦΕΙΡΙΟΥ, ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ, ΑΝΕΣΤΗΣ ΒΛΑΧΟΣ, ΝΟΤΗΣ ΠΕΡΓΙΑΛΗΣ, ΝΙΚΟΣ ΦΕΡΜΑΣ, ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΕΓΓΟΣ
Στην ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΣΗ ο μεγάλος WALTER LASSALY ενώ τη μουσική γράφει ο μεγάλος ΑΡΓΥΡΗΣ ΚΟΥΝΑΔΗΣ.


 alt



alt


alt


Η Ταινία αυτή δίνει στην Οθόνη μια τραγικότητα τόσο εμφανή που πραγματικά δύσκολα συναντάς και σπάνια στην Κινηματογραφική σκηνή.
Μια "παγερή" σιωπή είναι στιγμές που σε καθηλώνει, τα βλέμματα των ΧΟΡΝ-ΛΑΜΠΕΤΗ και η αργή, βασανιστική τους ανταπόκριση είναι τέτοια που σε κρατάνε καθηλωμένο προσμένοντας το επόμενο καθαρτικό βήμα που έρχεται κορυφώνοντας το δράμα.

ΜΕΓΑΛΕΣ πραγματικά ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ από το ΜΕΓΑΛΟ αυτό δίδυμό μας.....!

Αυτή θα είναι και η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ τους ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ στην οποία συναντιώνται.....
Το 1956 θα φύγει ΠΡΟΩΡΑ από τη ζωή ο κοινός τους κρίκος ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΠΑΣ και έχουν ήδη αρχίσει τα πρώτα ΣΥΝΝΕΦΑ και στην προσωπική τους σχέση, που βήμα το βήμα θα εξελιχθούν σε εμπόδια και σταδιακές ρήξεις που θα οδηγήσουν κάπου στα 1958 στον οριστικό χωρισμό μέσα από πολλά κύματα και παράλληλες εκρήξεις.

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΑ βέβαια μετά το "ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΑ ΜΑΥΡΑ" συναντήθηκαν και άλλες φορές, όμως όλες στο ΘΕΑΤΡΟ με σημαντικές και μεγάλες δουλειές κάτω από τη σκιά της ΘΥΕΛΛΩΔΟΥΣ ΣΧΕΣΗΣ τους που αργόσβησε με την αναχώρηση της ΕΛΛΗΣ στην Αμερική...


Εμείς ρουφάμε την ευωδία αυτής της ΣΥΝΥΠΑΡΞΗΣ που μετουσίωσε ένα ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΟ ΔΙΔΥΜΟ που είναι πραγματικά ΚΡΙΜΑ που έδωσε μόνο ΤΡΕΙΣ ΤΑΙΝΙΕΣ στον Ελληνικό Κινηματογράφο αλλά περισσότερες ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ.

Εμείς θα ζούμε με την ΑΝΑΜΝΗΣΗ της ΜΟΡΦΗΣ τους, με το ΒΛΕΜΜΑ τους, με το πόσο ΖΩΗ και ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ μπορεί να αναδείξει ένας ΕΡΩΤΑΣ στην ΤΕΧΝΗ....

Δύο "αταίριαστοι" κοινωνικά άνθρωποι, που κάποια στιγμή και χρόνια, ο έρωτας, απάλυνε τις διαφορετικές τους αφετηρίες και σκέψεις ζωής, που η Φύση τους στέρησε ίσως ένα φυσικό συνδετικό κρίκο που θα άλλαζε την πορεία τους (Ένα παιδί.......).

 "ΝΙΚΗΤΕΣ" από αυτήν την ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ είναι η ΤΕΧΝΗ.....! Ο ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ.....!
Εμείς όλοι, το Κοινό, οι συντελεστές του Θεάτρου και Κινηματογράφου, οι απλοί άνθρωποι και θεατές των σκηνικών στιγμών τους...

ΕΜΕΙΣ θα μείνουμε στο αλησμόνητο   "Σ' ΑΓΑΠΩ" που σφράγισε για πάντα την καρδιά μας....


               --------------------------------------------------------------------------------

                                 

16.1.1998 - 10 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  06/01/2008 

Λοβέρδου Μυρτώ

 ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ


ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΦΩΣ 

Ένα μεσημέρι του 1937, καθώς η οικογένεια Χορν έτρωγε στο σπίτι, ο πατέρας του (ο συγγραφέας Παντελής Χορν) θυμήθηκε ότι εκείνο το απόγευμα είχε συνεδρίαση με την επιτροπή της δραματικής σχολής του Εθνικού Θεάτρου - εξαιτίας της οποίας θα έχανε και τον προσφιλή του απογευματινό ύπνο. «Ποια δραματική σχολή;» ρώτησε ο Δημήτρης Χορν. Αυτό ήταν: Η απάντηση τον οδήγησε κατ' ευθείαν στη Δραματική του Εθνικού («Βγήκα στο θέατρο χωρίς να το σκεφθώ» θα πει αργότερα «γιατί βαριόμουν το Πανεπιστήμιο»). Αν και η προθεσμία για τις αιτήσεις είχε λήξει, έκαναν μιαν εξαίρεση«στον γιο του Παντελή Χορν». Ως την επομένη που ήταν οι εξετάσεις, έμαθε τους «Μοιραίους» του Βάρναλη και ένα απόσπασμα από τον «Πραματευτή» του Γρυπάρη.«Δεν ξέρεις πόσο μας δρόσισες...» του είπε ο Αιμίλιος Βεάκης που συμμετείχε στην επιτροπή. Και έτσι ο Δημήτρης Χορν μπήκε στη Σχολή του Εθνικού. Εκτός από τον Βεάκη, δάσκαλοί του ήταν ο Παπαγεωργίου, ο Μουζενίδης και κυρίως ο Ροντήρης, στον οποίο χρωστούσε, όπως έλεγε, τον φανατισμό του για το θέατρο.
Η σχέση του όμως με το σανίδι μετρούσε πολλά χρόνια αφού, λόγω του πατέρα του, συνήθιζε να συχνάζει στα παρασκήνια. Η νονά του, η Κυβέλη, τον έβγαλε για πρώτη φορά στη σκηνή σε ηλικία μόλις οκτώ μηνών (στην αγκαλιά της), στο έργο του πατέρα του «Γειτόνισσες». Ακολούθησαν και άλλες παρόμοιες συμμετοχές σε παραστάσεις, προτού ανεβεί στο σανίδι ως επαγγελματίας πλέον ηθοποιός, το καλοκαίρι του 1940 στη «Νυχτερίδα του Στράους, με το Εθνικό στη Θεσσαλονίκη. Με τη δεύτερη εμφάνισή του, στον «Βοκκάκιο» του Σουπέ, το 1941, πήρε την πρώτη του κριτική. «Ο νέος κ. Χορν στο ρόλο του πρίγκηπος Πέτρου εφάνηκε καλός ηθοποιός...» έγραψε ο Ιω. Ψαρούδας στο «Ελεύθερο Βήμα» (31.1.1941). Έναν χρόνο αργότερα, ο Αχιλλέας Μαμάκης έγραφε στα «Αθηναϊκά Νέα», με αφορμή τη συμμετοχή του στο «Ταξίδι του γάμου», ότι «υπήρξε σωστή αποκάλυψις. Το μουσικόν θέατρο βρίσκει σε αυτόν έναν λαμπρό μπριλάντε... δείχνει ότι έχει πλούσιο και πολύμορφο ταλέντο». Διαβάζοντας τις κριτικές που συνόδευσαν τα πρώτα χρόνια της πορείας του, εύκολα γίνεται αντιληπτό ότι ξεχώρισε από την αρχή. Είχε, όπως αποδείχθηκε, το χάρισμα του πρωταγωνιστή. Το 1942 έκανε τον πρώτο του γάμο - παντρεύτηκε τη Ρίτα Φιλίππου.
Το 1944 ίδρυσε θίασο με τη Μαίρη Αρώνη - είχαν προηγηθεί συνεργασίες με τον θίασο της Κοτοπούλη και με την κυρία Κατερίνα Ανδρεάδη. Ακολούθησε ο θίασος Μανωλίδου - Αρώνη - Χορν, η επιστροφή του στο Βασιλικό Θέατρο επί Ροντήρη, οι συνεργασίες του με τη Μελίνα Μερκούρη («Το Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι», «Το τραγούδι της κούνιας»), ο θίασος με τους Έλλη Λαμπέτη και Γιώργο Παππά ή τον Κώστα Μουσούρη. Από το 1956 ως το 1960 ο Δημήτρης Χορν και η Έλλη Λαμπέτη έγιναν το δημοφιλέστερο (ίσως) θεατρικό ζευγάρι στην ιστορία του ελληνικού θεάτρου, ανεβάζοντας σειρά έργων στο «Κεντρικόν». Ήταν τότε που εκτός από τη μεγάλη θεατρική επιτυχία, οι δυο τους μοιράζονταν και μια έντονη προσωπική σχέση, η οποία περνούσε και μέσα από τους ρόλους τους. Εχουν, δε, προηγηθεί οι τρεις ταινίες που έκαναν μαζί (1953-1956): «Κυριακάτικο Ξύπνημα», «Η κάλπικη λίρα», «Το κορίτσι με τα μαύρα». Όταν η Λαμπέτη έφυγε για την Αμερική, εκείνος συνέχισε μόνος του στο «Κεντρικόν» και στη συνέχεια στο ελεύθερο θέατρο, πάντοτε με δικό του θίασο. Ενδιάμεσα έπαιξε και πάλι στο Εθνικό (το 1964 και ύστερα επί διευθύνσεως Αλέξη Μινωτή), ενώ το 1968 αποχώρησε οριστικά από την πρώτη σκηνή της χώρας και συνέχισε την πορεία του, παίζοντας συνεχώς, με εξαίρεση κάποια διαλείμματα για ταξίδια με τη δεύτερη γυναίκα του, την Αννα Γουλανδρή (είχαν παντρευτεί το 1967). Με το «Σλουθ» που μοιράστηκε με τον Αλέκο Αλεξανδράκη, το 1970, σύσσωμη η κριτική υποκλίθηκε στο μεγάλο ταλέντο του.
Το τρακ, πάντως, δεν έπαψε ποτέ να τον ακολουθεί. Ο ίδιος έλεγε ότι ντρεπόταν και φοβόταν την έκθεσή του στο κοινό. Ως το τέλος. Γι' αυτό και συνήθιζε να διηγείται ένα σχετικό ανέκδοτο: Μια εκκολαπτόμενη ηθοποιός αναρωτιέται γιατί η καθιερωμένη γαλλίδα πρωταγωνίστρια Ρεζάν έχει τόσο πολύ τρακ πριν από την πρεμιέρα της, ενώ εκείνη δεν έχει καθόλου. «Δεν πειράζει, παιδί μου, της αποκρίθηκε η Ρεζάν. Το τρακ έρχεται μαζί με το ταλέντο...». Και ο Δημήτρης Χορν διέθετε μπόλικο ταλέντο, αν και ορισμένοι τον μέμφονταν γιατί το σπατάλησε σε ελαφρείς ρόλους, σε ρόλους χαριτωμένων τύπων και δεν αφιερώθηκε στους ήρωες του δραματικού και του τραγικού ρεπερτορίου, γιατί δεν έπαιξε ποτέ τραγωδία. Ερμήνευσε, ωστόσο, μια σειρά από ρόλους κλασικών και νεοκλασικών δραματουργών, ξεκινώντας από τον Σαίξπηρ.
«Ο κοινός, καλός ηθοποιός, αποδίδει τον ρόλο του. Ο σπουδαίος - και γι' αυτό σπάνιος - ηθοποιός τον βαθαίνει, τον πλαταίνει, τον πλουταίνει. Ο καλός ηθοποιός είναι εκτελεστής - ο κάλλιστος είναι συνδημιουργός. Κι αυτή η συν-δημιουργία, αυτή η αναδημιουργία δεν είναι λιγότερο επώδυνη από την αρχική και πρωτότυπη, συνοδεύεται από ατέλειωτα ερωτήματα, από στρατούς αμφιβολίες, από αλυσίδες βασανισμούς (....). Έτσι κι ο Δημήτρης Χορν. Αδιάκοπα αυτοελέγχεται, αυτοβασανιζόμενος, αυτοκατηγορούμενος,αυτοσαρκαζόμενος» έγραφε ο Μάριος Πλωρίτης στο «Κατευόδιο στον Δημήτρη Χορν» («Το Βήμα», 25.1.1998).
Πέρα από καλός και ταλαντούχος ηθοποιός, πέρα από χαρισματικός και πληθωρικός άνθρωπος, με έντονο χιούμορ και πηγαία διάθεση αυτοσαρκασμού, χαριτωμένος και γοητευτικός συγχρόνως, ή μήπως για όλα αυτά μαζί, ο Δημήτρης Χορν άφησε πίσω του έναν μύθο. Αυτός ο μύθος τον ακολουθεί δέκα χρόνια μετά τον θάνατό του, τον συστήνει στις γενιές που δεν τον έζησαν, που δεν τον είδαν να παίζει, στις γενιές που θα 'ρθουν. Ανήκει στους λίγους εκείνους τυχερούς της ζωής και της τέχνης που έσπασαν τα όρια που θέτει το επάγγελμά τους, που πήγαν πέρα από την κριτική για την υποκριτική τους, που δεν περιορίστηκαν στον έπαινο για τη σκηνική τους απόδοση. Ο Χορν μετέδιδε τη χαρά της ζωής, συνδυασμένη με ποιότητα, υψηλό γούστο και καλαισθησία. Ήταν κάπου ανάμεσα στον Φάουστ, έτσι όπως τον υποδύθηκε στο «Αλίμονο στους νέους», στον Κλέωνα τού «Μια ζωή την έχουμε», στον Παύλο της «Κάλπικης Λίρας» που ήθελε να ζωγραφίσει το «σ' αγαπώ»... της Έλλης Λαμπέτη.
Ο Χορν είναι ο ηθοποιός που έδωσε υπόσταση στα μπουλβάρ και στις κομεντί, που δεν χρειάστηκε να ερμηνεύσει Οιδίποδα για να πάρει τη θέση του στην Πινακοθήκη των Ελλήνων Ηθοποιών, που κάθε του παράσταση είχε ενδιαφέρον πρωτίστως για τον ίδιο - και όχι για το έργο που επέλεγε. Ο Τάκης, όπως τον αποκαλούσαν οι φίλοι του, ήταν μέλος μιας επίλεκτης συντροφιάς του πνεύματος, της τέχνης και της κοινωνικοπολιτικής ζωής του τόπου και μοιραζόταν μαζί τους σκέψεις, απόψεις και... ανέκδοτα.
Γι' αυτό και με ό,τι καταπιάστηκε, δεν πέρασε απαρατήρητος: Ούτε όταν έκανε θέατρο στο ραδιόφωνο ούτε όταν έγινε, μετά τη Μεταπολίτευση, ο πρώτος διευθυντής της Ελληνικής Ραδιοφωνίας - Τηλεόρασης - και ας παραιτήθηκε τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς. Ούτε όταν ανέβηκε στη σκηνή του Μεγάρου Αθηνών για να αφηγηθεί τον «Πέτρο και τον Λύκο». Και όσα τραγούδια είπε, δύσκολα τα ακούει κανείς με άλλη φωνή.Ηθοποιός σημαίνει φως...
Το λεύκωμα «Δημήτρης Χορν» του Ιδρύματος Γουλανδρή - Χορν θα επανεκδοθεί με τη χορηγία του υπουργείου Πολιτισμού. Τον Μάρτιο του 2008 θα δοθούν τα θεατρικά βραβεία «Δημήτρης Χορν»


                 ---------------------------------------------------------------------------



                            Δημήτρης Χορν Μάνος Χατζιδάκις Ηθοποιός σημαίνει Φως


Ηθοποιός σημαίνει φως.
Είναι καημός πολύ πικρός
και στεναγμός πολύ μικρός.

Μίλησε, κλαις;
Όχι δε λες.
Μήπως πεινάς;
Και τι να φας!
Όλο γυρνάς, πες μου πού πας;

Σ’ αναζητώ στο χώρο αυτό,
γιατί είμ’ εγώ πολύ μικρός
και θλιβερός ηθοποιός.
Θα παίξεις μια, θα παίξω δυο.
Θα κλάψεις μια, θα κλάψω δυο.

Σαν καλαμιά θα σ’ αρνηθώ,
θα σκεπαστώ, θα τυλιχτώ
μ’ άσπρο πανί κι ένα πουλί,
άσπρο πουλί που θα καλεί τ’ άλλο πουλί,
το μαύρο πουλί.

Παρηγοριά στη λυγαριά, υπομονή!
Αχ πώς πονεί!
Κι ύστερα λες για δυο τρελές
που μ’ αγαπούν γιατί σιωπούν,
γιατί σιωπούν......

Έλα στο φως, παίζω θα δεις.
Είμαι σοφός μην απορείς,
έλα στο φως, παίζω θα δεις.

Ηθοποιός, ό,τι κι αν πεις
είναι καημός πολύ πικρός
και στεναγμός πολύ βαθύς.

Ηθοποιός, είτε μωρός, είτε σοφός
είμαι κι εγώ, καθώς κι εσύ είσαι παιδί,
που καρτερεί κάτι να δει.
Πιες το κρασί, στάλα χρυσή
απ’ την ψυχή, ως την ψυχή.

            ------------------------------------------------------------------------

Δημήτρης Χορν

Ο Δημήτρης Χορν (το πλήρες όνομά του ήταν Δημήτριος - Ελευθέριος Χορν, 9 Μαρτίου 1921 - 16 Ιανουαρίου 1998) ήταν Έλληνας εβραϊκής καταγωγής ηθοποιός.

 Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το Μάρτιο του 1921 σε ξενοδοχείο της οδού Σταδίου στο κέντρο της Αθήνας. Πατέρας του ήταν ο γνωστός στρατιωτικός και θεατρικός συγγραφέας Παντελής Χορν. Νονά του η μεγάλη ηθοποιός Κυβέλη Ανδριανού. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 1940. Είχε πρωταγωνιστήσει σε δεκάδες θεατρικά έργα. Έκανε το ντεμπούτο του το 1940 στην οπερέτα του Στράους "Η Νυχτερίδα". Αμέσως μετά εμφανίστηκε στο "Θέατρο Ρεξ" της Μαρίκας Κοτοπούλη σε πρωταγωνιστικούς ρόλους. Ανάμεσα σ΄ αυτά "Δωδεκάτη νύκτα", "Ριχάρδος Β'", "Ριχάρδος Γ'", "Άμλετ", "Τίμων ο Αθηναίος" (Σαίξπηρ), "Ημερολόγιο ενός τρελού" (Γκόγκολ), "Ιβάνωφ" (Τσέχωφ), "Ερρίκος Δ'" (Πιραντέλο).
Το 1943 - 1944 συμμετείχε στο θίασο Κατερίνας. Το 1944 συγκρότησε δικό του θίασο με τη Μαίρη Αρώνη και αργότερα με τη Βάσω Μανωλίδου. Το 1945 συνεργάστηκε με το θίασο Μελίνας Μερκούρη και Νίκου Χατζίσκου. Από το 1946 έως το 1950 επέστρεψε στο Εθνικό Θέατρο. Το 1951 μετέβη στην Αμερική και Αγγλία, όπου και παρέμεινε επί διετία παρακολουθώντας την εξέλιξη του θεάτρου.
Από το 1953 που επέστρεψε μέχρι το 1959 συγκρότησε μαζί με την Έλλη Λαμπέτη και το Γιώργο Παππά δικό τους θίασο και ανεβάζουν έργα όπως το "Νυφικό κρεβάτι", "Ο βροχοποιός" κ.ά., επιχειρώντας "τουρνέ" σε Κωνσταντινούπολη και Αίγυπτο.
Συμμετείχε μόλις σε δέκα κινηματογραφικές ταινίες, με αξιόλογες επιτυχίες όπως "Μια ζωή την έχουμε" (1958),"Μια του κλέφτη"(1960) (για την ερμηνεία του σε αυτή την ταινία ο Χορν τιμήθηκε με βραβείο Α' ανδρικού ρόλου στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1960), " Αλίμονο στους νέους" (1961), "Η κάλπικη λίρα" (1954), "Το κορίτσι με τα μαύρα" (1956),"Ο μεθύστακας"(1950),"Η φωνή της καρδιάς"( 1942), "Χειροκροτήματα"(1944), "Κυριακάτικο ξύπνημα"(1954), και "Η Αθήνα τη νύχτα"(1962).

Ξακουστή η ραδιοφωνική εκπομπή του με τίτλο "Ο Ταχυδρόμος Έφτασε". Με μια σουρεαλιστική ειρωνεία στη φωνή του, διάβαζε φανταστικά γράμματα ακροατών, σε κείμενα του Κώστα Πρετεντέρη. Ο Δημήτρης Χορν "άφησε" και δεκάδες μαγνητοφωνήσεις θεατρικών έργων.
Ξακουστό είναι το επτάχρονο ειδύλλιο με τη μεγάλη Ελληνίδα ηθοποιό Έλλη Λαμπέτη, την οποία ανάγκασε να κάνει έκτρωση στο παιδί τους αν και δεν παντρεύτηκαν ποτέ. Πολλά χρόνια αργότερα παραδέχτηκε πως "...η Έλλη δεν ήταν η γυναίκα της ζωής μου". Πριν όμως υπήρξε παντρεμένος με τη Ρίτα Φιλίππου.

Το 1967, χρόνια μετά το τέλος της σχέσης του με την Λαμπέτη παντρεύτηκε την Άννα Γουλανδρή (χήρα Παπάγου), η οποία είχε ήδη δύο παιδιά. Έζησαν μαζί μέχρι το θάνατο της το 1988.Παρά τις ιδιοτροπίες του, ο συνδυασμός του ταλέντου με τη γοητεία και τη φινέτσα των τρόπων του τον ανέδειξε ως έναν από τους κορυφαίους Έλληνες ηθοποιούς.Λέγεται πως κάποτε μετά από το τέλος μιας παράστασης στην οποία πρωταγωνιστούσε, ζήτησε συγγνώμη για την "άθλια" ερμηνεία του από τους θεατές, οι οποίοι παρ' όλα αυτά τον καταχειροκρότησαν.
Μιλούσε Αγγλικά και Γαλλικά. Διετέλεσε Γενικός Διευθυντής της ΕΡΤ την περίοδο 1974 - 1975. Υπήρξε στενότατος φίλος του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Το 1980 ίδρυσαν μαζί με τη σύζυγο του, Άννα Γουλανδρή, το Ίδρυμα Γουλανδρή-Χορν, σκοπός του οποίου είναι η μελέτη του ελληνικού πολιτισμού.

Τιμήθηκε από την ελληνική πολιτεία με το Χρυσό Σταυρό Γεωργίου Α'.
Ο Δημήτρης Χορν τα τελευταία τέσσερα χρόνια (απ' το 1994), έπασχε από τη νόσο του Αλτσχάιμερ. Τελικά, πέθανε στις 16 Ιανουαρίου 1998, ύστερα από πολύμηνη μάχη, με την επάρατη νόσο. Κηδεύτηκε στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών. Μετά το θάνατό του, καθιερώθηκε στη μνήμη του βραβείο (Βραβείο Χορν), το οποίο απονέμεται σε νέους ηθοποιούς του θεάτρου.
Προς τιμήν του, το Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο-Λύκειο Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης ονομάστηκε "Δημήτρης Χορν".

Εργογραφία

Αλάτι και πιπέρι (1942) - Θίασος Κοτοπούλη
Κυρία με τις καμέλιες (1942) - Θίασος Κοτοπούλη
Φάντασμα του Μετροπόλ (1943) - Θίασος Κοτοπούλη
Σύζυγοι με δοκιμή (1943) - Θίασος Κατερίνας
Παράξενο ιντερμέτζιο (1943) - Θίασος Κατερίνας
Ρομάντζο (1944) - Θίασος Κατερίνας
Θυσία (1944) - Θίασος Αρώνη-Χορν
Δωδέκατη νύχτα (1945) - Θίασος Μανωλίδου-Χορν

Βασιλικό (Εθνικό) Θέατρο
1946-1950:

Ρουί Μπλας
Άνθρωπος και υπεράνθρωπος
Ριχάρδος Β΄
Η στρίγγλα που έγινε αρνάκι
Κουρέας της Σεβίλης
Βολπόνε
Παιχνίδι του έρωτα και της τύχης
Ανυπόμονη καρδιά

Θίασος Λαμπέτη-Χορν Παππά
1952-1955:

Βαθιά γαλάζια θάλασσα
Νόρα
Αγαπούλα
Τρεις άγγελοι
Γαλάζιο φεγγάρι
Μια γυναίκα χωρίς σημασία

Θίασος Μουσούρη
1955-56:

Πρόσκληση στον Πύργο
Το τελευταίο βαλς

Θίασος Λαμπέτη Χορν
1956-1959:

Αριστοκρατικός δρόμος
Βροχοποιός
Ζίζη
Νυφικό κρεβάτι
Παιχνίδι της Μοναξιάς
Βάβας
Μαθήματα γάμου
Εταιρεία θαυμάτων
Ρομανσέρο
Εραστής από χαρτόνι

Θίασος Δημήτρη Χορν

Ο δειλός κι ο τολμηρός (1960-61)
Αλίμονο στους νέους (1961)
Ταξιδιώτης χωρίς αποσκευές (1962)
Θωμάς ο δίψυχος (1962)
Οδός Ονείρων (1962)
Κορίτσια στον αέρα (1963)
Ο ανθρωπάκος (1963)
Ένα φιλί μπροστά στον καθρέφτη (1963)
Το ημερολόγιο ενός τρελού (1963-64)
Δικέφαλος Αετός (1964)
Ένας έρωτας που δεν τελειώνει ποτέ (1964)
Ο Κοζάκος (1964)

Εθνικό θέατρο
1964-65:

Λορεντζάτσιο
Το ταξίδι της μέρας μέσα στη νύχτα
Επίσης ως θιασάρχης
Το αυγό (1966)
Ιβάνοφ (1967)
Δον Ζουάν (1968)
Η καλή καρδιά της Ελεωνόρας (1968)
Σλουθ (1970)
Ριχάρδος Γ΄(1980)
Τίμων ο Αθηναίος (1980)
Άρχουσα τάξη (1981)
Χιτ (1981)
Ερρίκος ο Δ΄(1982)
Αρχιμάστορας Σολνές (1983)
Ο Πέτρος και ο λύκος (1993)

Ρήσεις

"Ποτέ δεν έπαψα να πιστεύω ότι ήταν λάθος μου να γίνω ηθοποιός"
"Μη φοβάσαι το τρακ. Πηγαίνει πάντα εκεί, όπου υπάρχει ταλέντο"
"Δεν αρκεί να θέλεις κάτι. Πρέπει να είσαι και έτοιμος να παλέψεις γι' αυτό"
"Κανένα ελάττωμα δεν μπορεί να σου στερήσει την επιτυχία" (Ο ίδιος δεν έβλεπε τους συμπρωταγωνιστές του στη σκηνή, επειδή είχε μυωπία)
"Δεν είναι κακό να βασανίζεσαι. Κακό είναι να βαριέσαι"
"Η επιτυχία είναι εξίσου δύσκολη να τη χειριστείς, με την αποτυχία"
Γνωστά τραγούδια
"Ηθοποιός σημαίνει φως"
"Οι θαλασσιές οι χάντρες"
"Ποιος το ξέρει"
"Ας είναι καλά το γινάτι σου"
"Πες μου μια λέξη"
"Το πάρτυ"

              -----------------------------------------------------------------------------------

ΠΗΓΕΣ









           -----------------------------------------------------------------------------------




Η εκπομπή «ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ» στο επεισόδιο «ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ» ανιχνεύει την προσωπικότητα και το ταλέντο του ηθοποιού ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΟΡΝ. Ο θεατρικός συγγραφέας και σκηνοθέτης ΑΛΕΞΗΣ ΣΟΛΩΜΟΣ μιλάει για την γνωριμία του με τον ηθοποιό από την παιδική τους ηλικία, την πρώτη τους συνάντηση στην παιδική παράσταση «ΒΙΟΛΑΝΤΟ» και για τη συμμετοχή του στα θεατρικά δρώμενα του ΚΑΡΟΛΟΥ ΚΟΥΝ στο Κολέγιο Αθηνών. Η ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΓΕΡΟΥΛΑΝΟΥ, που με προτροπή του ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΟΡΝ είχε συμμετάσχει στην παράσταση «ΑΡΧΙΜΑΣΤΟΡΑΣ ΣΟΛΝΕΣ» του ΙΨΕΝ, περιγράφει τον άνθρωπο και φίλο ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΟΡΝ. Η ΛΕΛΑ ΦΙΛΙΠΟΥ, αδερφή της πρώτης συζύγου του ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΟΡΝ, μιλάει για τη σχέση του ηθοποιού με την ΡΙΤΑ ΦΙΛΙΠΟΥ. Ο συμπρωταγωνιστής του σε πολλές θεατρικές παραστάσεις ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΩΓΛΕΡΗΣ περιγράφει το μεγαλείο του ηθοποιού ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΟΡΝ και σημειώνει ότι ο ρόλος του Τρελού στην παράσταση «ΔΩΔΕΚΑΤΗ ΝΥΧΤΑ» και του ΡΙΧΑΡΔΟΥ Β', ύφαναν τη σχέση του ΧΟΡΝ με τον θεατρικό συγγραφέα ΟΥΙΛΙΑΜ ΣΑΙΞΠΗΡ. Ο ηθοποιός αφηγείται περιστατικά που έζησε από κοντά στα παρασκήνια των θεάτρων με τον ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΟΡΝ. Η ηθοποιός ΜΑΡΩ ΚΟΝΤΟΥ διηγείται με λεπτομέρεια την πρώτη τους συνάντηση. Ο ηθοποιός και φίλος του, ΘΕΟΔΟΣΗΣ ΙΣΑΑΚΙΔΗΣ, μιλάει για τις εξαίρετες συζητήσεις τους στο εξοχικό του μαζί με τον ποιητή ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ, ενώ παρουσιάζει άγνωστες πλευρές του χαρακτήρα του ηθοποιού. Ο ΘΕΟΔΟΣΗΣ ΙΣΑΑΚΙΔΗΣ περιγράφει την ατμόσφαιρα που επικρατούσε στα καμαρίνια πριν από κάθε παράσταση. Ο σκηνοθέτης και ηθοποιός ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ περιγράφει τις πρόβες του ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΟΡΝ, μιλάει για την σχέση τους και τον χαρακτηρίζει ευγενή άνθρωπο. Σε αποσπάσματα από παλαιότερη εκπομπή του ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟΥ, ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ περιγράφει τα ανάμεικτα συναισθήματα που του προκαλούν οι παραστάσεις, την εμπειρία της διαδικασίας των εξετάσεων στο Εθνικό Θέατρο και τη σχέση του με την ΕΛΛΗ ΛΑΜΠΕΤΗ. Προβάλλονται αποσπάσματα από τις ταινίες «ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑΤΑ» και «ΚΑΛΠΙΚΗ ΛΙΡΑ» του Γ.ΤΖΑΒΕΛΛΑ, «ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΑ ΜΑΥΡΑ» και «ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΞΥΠΝΗΜΑ» του ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗ, «ΑΛΙΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ» του ΑΛΕΚΟΥ ΣΑΚΕΛΑΡΙΟΥ και «Η ΑΘΗΝΑ ΤΗ ΝΥΧΤΑ» του ΚΛΕΑΡΧΟΥ ΚΟΝΙΤΣΙΩΤΗ. Ακούγονται αποσπάσματα από θεατρικές παραστάσεις στις οποίες πρωταγωνιστούσε ο μεγάλος ηθοποιός, προβάλλεται απόσπασμα από την παράσταση «ΤΙΜΩΝ Ο ΑΘΗΝΑΙΟΣ», το οποίο είναι ενδεικτικό της υποκριτικής ικανότητάς του και τέλος ακούγεται το τραγούδι «ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΦΩΣ» από την παράσταση «ΟΔΟΣ ΟΝΕΙΡΩΝ», που ερμήνευσε ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ.

                                 ------------------------------------------------------------------------




Η Δημοσιογράφος και παρουσιάστρια της εκπομπής «ΑΝΘΡΩΠΟΙ», ΣΕΜΙΝΑ ΔΙΓΕΝΗ παρουσιάζει ένα αφιέρωμα σε έναν από τους κορυφαίους Έλληνες ηθοποιούς, τον ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΟΡΝ (9 Μαρτίου 1921 – 16 Ιανουαρίου 1998), έξι μέρες μετά το θάνατό του. Στο επεισόδιο αφιέρωμα στον μεγάλο ηθοποιό προβάλλεται παλαιότερη συνέντευξη, που είχε δώσει στην παρουσιάστρια. Γοητευτικός, αριστοκράτης και ευγενής κερδίζει από την πρώτη στιγμή τους συντελεστές της εκπομπής αλλά και τους τηλεθεατές. Μιλάει για τους έρωτες της ζωής του, την ΡΙΤΑ ΦΙΛΙΠΠΟΥ, την Ηθοποιό ΕΛΛΗ ΛΑΜΠΕΤΗ και την τελευταία σύζυγό του ΑΝΝΑ ΓΟΥΛΑΝΔΡΗ. Είναι αποκαλυπτικός και ειλικρινής, δεν φοβάται να κρίνει το υποκριτικό του ταλέντο και να μιλήσει για το χαρακτήρα του. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης αναδεικνύεται το μεγαλείο, η γενναιοδωρία και η ξεχωριστή προσωπικότητα του ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΟΡΝ. Ο Ηθοποιός ΑΡΗΣ ΛΕΜΠΕΣΟΠΟΥΛΟΣ περιγράφει τη στιγμή που ο ΤΑΚΗΣ ΧΟΡΝ τον συνεχάρη μετά από μια παράσταση και μιλάει με αγάπη και θαυμασμό για την μεγαλοψυχία του. κατά τη διάρκεια της εκπομπής προβάλλονται φωτογραφίες και αποσπάσματα από τις κινηματογραφικές ταινίες «ΚΑΛΠΙΚΗ ΛΙΡΑ» και «ΜΙΑ ΖΩΗ ΤΗΝ ΕΧΟΥΜΕ» του Γ. ΤΖΑΒΕΛΛΑ, «ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΞΥΠΝΗΜΑ» του ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗ, «ΑΛΙΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ» του ΑΛΕΚΟΥ ΣΑΚΕΛΑΡΙΟΥ και «Η ΑΘΗΝΑ ΤΗ ΝΥΧΤΑ» του ΚΛΕΑΡΧΟΥ ΚΟΝΙΤΣΙΩΤΗ, στις οποίες πρωταγωνίστησε ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ.


                          -----------------------------------------------------------------------


Συνέντευξη του Δημήτρη Χορν στην εκπομπή του Ηλία Μαλανδρή Εστιν Ουν στο SevenX.
ημ. πρώτης προβολής: 8 Φεβρουαρίου 1994.


                        --------------------------------------------------------------------------------


                           
Δημοσίευση σχολίου