Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2016

Μισέλ Τουρνιέ - Michel Tournier





                      ----------------------------------------------------------------------------------

                            ΤΑ ΜΕΤΕΩΡΟΛΟΓΙΚΑ ( ΒΙΒΛΙΟ ) - ΚΛΙΚ ΕΔΩ !

                       ---------------------------------------------------------------------------------


Η ‘παιδικότητα’ του Μισέλ Τουρνιέ


της Μαριζας Ντεκάστρο.


tournie


                       ---------------------------------------------------------------------------------

        ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ Ή ΣΤΙΣ ΜΟΝΕΣ ΤΟΥ ΕΙΡΗΝΙΚΟΥ ( ΒΙΒΛΙΟ ) - ΚΛΙΚ ΕΔΩ !

                       -----------------------------------------------------------------------------------

Το μυθιστόρημα, Παρασκευάς ή στις μονές του Ειρηνικού (μετ. Χρήστος Λαζος, εκδ. Εξάντας, 1986) του Μισέλ Τουρνιέ, εκκινεί από τον κλασικό Ροβινσώνα του Ντάνιελ Ντε Φόε και τον επεξεργάζεται εμβαθύνοντας στην προσωπικότητα του ήρωα καθώς και τις ιδέες περί πολιτισμού και εκπολιτισμού.

Το μυθιστόρημα αποτελείται από δύο διακριτά μέρη.  Στο πρώτο παρακολουθούμε την πάλη του Ροβινσώνα με τη μοναξιά, τον αγώνα του να δαμάσει τη φύση του νησιού του, να επιβληθεί πάνω της, να εξακολουθήσει με δυο λόγια να είναι ο παντοδύναμος άνθρωπος που κατέχει τον πολιτισμό. Στο δεύτερο μέρος, με την εμφάνιση και τη σύλληψη του Παρασκευά, οι όροι αντιστρέφονται. Ο Ροβινσώνας παραδίδεται στον νεαρό ιθαγενή και ανακαλύπτει μια ζωή έξω από τις νόρμες όσων πρέσβευε η κοινωνία από την οποία προερχόταν. Εδώ βρίσκεται η διαφορά του με τα υπόλοιπα μυθιστορήματα ίδιου θέματος που έχουν γραφτεί- τα γνωστότερα Η μυστηριώδης νήσος και Ελβετοί Ροβινσώνες του Ιουλίου Βέρν.

Όταν ένας Βρετανός εκδότης πρότεινε στο συγγραφέα να εκδώσει το μυθιστόρημα εικονογραφημένο ώστε να είναι προσιτό σε νεαρότερους αναγνώστες, ο συγγραφέας στην αρχή το αρνήθηκε. Τα θέματα που έθεσε στον εκδότη αφορούσαν τη γλώσσα, την έκταση του κειμένου, το περιεχόμενο. Στη συνέχεια συναίνεσε να εκδoθεί ο Παρασκευάς… με τον τίτλο Παρασκευάς ή η άγρια ζωή το 1971 από τον Flammarion, εκτός σειράς, με εικονογράφηση του Paul Durand.
Σε μία συνέντευξη που έδωσε στις 6 Δεκεμβρίου του 1971 στον J. Fr. Josselin, του Nouvel Observateur, αφηγείται το τρόπο με τον οποίο τελικά το διασκεύασε.

Εκμαίευσα την Άγρια ζωή από τις Μονές του Ειρηνικού. Κατά κάποιο τρόπο έβγαλα την ψυχή του βιβλίου. Επιτέλους, είμαι βέβαιος ότι αυτό που έγραψα, και ό,τι γράψω στο μέλλον θα χαρακτηρίζεται από παιδικότητα. Το νέο μυθιστόρημα, επισήμανε ο συγγραφέας, γράφτηκε με τα παιδιά, και κατά μία άποψη, υπαγορεύτηκε απ’ αυτά. Εξηγεί λοιπόν ότι αφηγήθηκε την ιστορία του σε μία ομάδα παιδιών φροντίζοντας να αφήνει την υπόθεση ‘ανοιχτή’ και προσπαθώντας ταυτόχρονα να επινοεί νέα επεισόδια που να αντιστοιχούν στις βαθύτερες ανάγκες ή τις επιθυμίες του ακροατηρίου του, ιδιαίτερα στο δεύτερο μέρος μετά καταστροφή, από την αταξία του Παρασκευά, των δομών που έχει εγκαταστήσει ο Ροβινσώνας στο νησί. Επινόησα μαζί τους κάθε είδους παιχνίδια και ομολογώ πώς μ΄ αρέσουν τόσο που θα τα ενσωματώσω στην νέα έκδοση του αρχικού μυθιστορήματος, γράφει. 
Το κείμενο αυτό είναι αφιερωμένο στο μεγάλο συγγραφέα και φωτίζει, ελπίζουμε, μία πτυχή της δουλειάς του.

Ο Τουρνιέ βέβαια διασκεύασε τον εαυτό του στην παιδική εκδοχή του Παρασκευάς ή στις μονές του Ειρηνικού. Ο τρόπος όμως που το επεξεργάστηκε θέτει το γενικότερο ζήτημα των διασκευών.


Μισέλ Τουρνιέ
Παρασκευάς ή η άγρια ζωή
Εικ. Georges Lemoine
Μετ. Δημήτρης Ραυτόπουλος
εκδ. Πατάκη, 2003


       -----------------------------------------------------------------------------------

              ΕΡΩΤΙΚΟ ΑΠΟΔΕΙΠΝΟ ( ΒΙΒΛΙΟ ) - ΚΛΙΚ ΕΔΩ !

        -----------------------------------------------------------------------------------


Τουρνιέ (Tournier), Μισέλ (1924)




Ο ΤΣΑΛΑΠΕΤΕΙΝΟΣ


                    -----------------------------------------------------------------

                         Ο ΤΣΑΛΑΠΕΤΕΙΝΟΣ ( ΒΙΒΛΙΟ ) - ΚΛΙΚ ΕΔΩ !

                  ---------------------------------------------------------------------

Περίληψη

Γεννημένος στο κέντρο του Παρισιού, κατάλαβε αμέσως ότι επρόκειτο για την πιο αφιλόξενη πόλη του κόσμου, ιδιαίτερα απέναντι στους νέους. Έτσι, σ' όλη του τη ζωή έζησε στο πρεσβυτέριο ενός μικρού χωριού στην κοιλάδα του Σεβρέζ, όταν δεν ταξίδευε ανά τον κόσμο, με μια ιδιαίτερη προτίμηση στη Γερμανία και το Μαγκρέμπ. Η τέφρα του είναι τοποθετημένη στον κήπο του, στο εσωτερικό ενός λαξευτού μνημείου που παριστάνει έναν κοιμώμενο με το πρόσωπο σκεπασμένο από ένα ανοιχτό βιβλίο, που τον κουβαλούν έξι μαθητές, οι οποίοι με τη λύπη τους φέρνουν στο νου μια παιδική εκδοχή των Αστών του Καλαί του Ροντέν. Μετά από μακροχρόνιες σπουδές φιλοσοφίας, έφτασε αρκετά αργοπορημένος στο μυθιστόρημα, το οποίο είχε εξαρχής συλλάβει ως μια μυθοπλασία, κατά το δυνατόν συμβατική φαινομενικά, που αποκαλύπτει μια μεταφυσική υποδομή, αλλά είναι προικισμένη με μια ενεργητική ακτινοβολία. Μ' αυτή την έννοια πρόφεραν συχνά τη λέξη μυθολογία μιλώντας για το έργο του. Αν του χρειαζόταν ένας πρόγονος και μια ετικέτα, θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί τον J. K. Huysmans και τον όρο του μυστικού νατουραλιστή. Κι αυτό γιατί στα μάτια του όλα είναι ωραία, ακόμη και η ασχήμια· όλα είναι ιερά, ακόμη και η λάσπη. Σχετικά με τον έρωτα έλεγε: "Υπάρχει ένα αδιάψευστο σημείο στο οποίο αναγνωρίζεις ότι αγαπάς κάποιον ερωτικά, κι αυτό είναι όταν το πρόσωπό του σου εμπνέει περισσότερη φυσική επιθυμία από οποιοδήποτε άλλο μέρος του κορμιού του". Αν υπάρχει ένα μνημείο προς τιμήν του, ιδού η επιτάφια επιγραφή που θα ήθελε να έγραφαν σ' αυτό: "Σε λάτρεψα, μου το ανταπέδωσες εκατονταπλάσια. Σ' ευχαριστώ, ζωή!"
(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

"Κάποια εφημερίδα έκανε τελευταία μια έρευνα με το ακόλουθο θέμα: ποιο θα είναι κατά τη γνώμη σας το σημαντικό γεγονός που θα σημαδέψει το έτος 2000; Απάντησα χωρίς δισταγμό: ο θάνατός μου. Και επικαλέστηκα την τεράστια και μεγαλοπρεπή ακολουθία που θα συνοδεύσει τη σορό μου στο Πάνθεον, υπό τους ήχους του Αλεγκρέτο της 7ης Συμφωνίας του Μπετόβεν. Θα μου πει κανείς: γιατί να πεθάνετε το έτος 2000; Γιατί θα είμαι 76 ετών. Ο πατέρας μου πέθανε σ' αυτή την ηλικία, όπως κι ο πατέρας του κ.ο.κ. Είναι μια ωραία ηλικία για να πεθάνεις. Με λίγη τύχη και λογική, αποφεύγεις τα βάσανα και τις ταπεινώσεις των γηρατειών. Κι έπειτα φτάνει, δεν είναι αρκετή μια ζωή μέχρις εκεί;"

               -------------------------------------------------------------------------

         ΕΛΕΑΖΑΡ Ή Η ΠΗΓΗ ΚΑΙ Η ΒΑΤΟΣ ( ΒΙΒΛΙΟ ) - ΚΛΙΚ ΕΔΩ !

             --------------------------------------------------------------------------


Για τον Μισέλ Τουρνιέ, υπάρχει το ροζ χιούμορ, που δεν ξεφεύγει από τα όρια της κοσμιότητας και της ευπρέπειας. Υπάρχει το μαύρο χιούμορ, που αδιαφορεί για το σεβασμό που οφείλει κάποιος στους νεκρούς και περιφρονεί τον ίδιο το θάνατο. Αλλά υπάρχει κι ένας τρίτος τύπος, το λευκό χιούμορ. Είναι μεταφυσικό και χαιρετίζει την ανάδυση του απόλυτου εν μέσω του ιστού των σχετικοτήτων όπου ζούμε. «Είναι το γέλιο του Θεού ή, αν προτιμάτε, το γέλιο του Διαβόλου. Γιατί μ’ αυτό αποκρύπτεται το κενό που μας περιβάλλει».


Και παραθέτει δύο ανέκδοτα, πολύ κοντινά το ένα στο άλλο, που περιγράφουν ακριβώς τη φύση του. Ενώ, όμως, το πρώτο μας παραδίδει στην απλότητά του τον ίδιο τον ορισμό του λευκού χιούμορ, το δεύτερο τον υπερβαίνει, φτάνοντας στο λυρισμό και την ιερουργία.

 «Το πρώτο ανέκδοτο αφορά τον Αντουάν Μπιμπεσκό, τον μεγάλο Παριζιάνο κοσμικό, σκεπτικιστή και τελείως μπλαζέ, τον οποίο ένας φίλος προσκαλεί να επισκεφτεί το σπίτι του. Πρόκειται για έναν άνθρωπο πλούσιο και μέγα γνώστη της τέχνης, και το σπίτι του είναι ένας παροξυσμός εκλεπτυσμένης ομορφιάς και άψογης πολυτέλειας. Μόλις τελειώνει η περιήγηση, ο Μπιμπεσκό αφήνεται να βυθιστεί σε μια πολυθρόνα και λέει: «Ναι, σύμφωνοι. Αλλά γιατί όχι τίποτα;» 

Η δεύτερη ιστορία αναφέρεται σε μια πολύ γνωστή φράση του Ζαν Kοκτό. Μόλις είχε δείξει σ’ έναν δημοσιογράφο τα αγαπημένα και πολύτιμα αντικείμενα που, γεμάτα αναμνήσεις, περιέβαλαν την καθημερινότητά του. Και ο επισκέπτης θέτει την αναπόφευκτη ερώτηση: «Αν το σπίτι έπιανε φωτιά και δεν μπορούσατε να πάρετε μαζί σας παρά μόνο ένα πράγμα, ποιο θα διαλέγατε;» Κι η απάντηση του Κοκτό: «Τη φωτιά».

tournier

Μισέλ Τουρνιέ. εισηγητής του λευκού χιούμορ, ήτοι του γέλιου του Θεού ή του Διαβόλου.

         ---------------------------------------------------------------------------

                Ο ΔΡΑΚΟΣ ( ΒΙΒΛΙΟ ) - ΚΛΙΚ ΕΔΩ !

           ---------------------------------------------------------------------------

Ο ΔΡΑΚΟΣ


Περιγραφή

Μια παιδική ηλικία στερημένη από τρυφερότητα, μια εφηβεία γεμάτη ταπεινώσεις και ένα επάγγελμα που ο ίδιος θεωρεί κατώτερό του έχουν κάνει τον Αβελ Τιφόζ εχθρό της κοινωνίας και των ανθρώπων που την ενσαρκώνουν. Από τότε όμως που το κολέγιό του κάηκε την ημέρα που εκείνος επρόκειτο να τιμωρηθεί αυστηρά για κάτι που δεν είχε κάνει, νιώθει μέσα του να δυναμώνει η πεποίθηση ότι υπάρχει μια μυστική συνενοχή ανάμεσα στα πράγματα και την προσωπική του μοίρα. Έτσι, όταν κατηγορείται εξίσου άδικα για το βιασμό μιας ανήλικης, τον γλιτώνει από τα κάτεργα η επιστράτευση του 1939. Αιχμάλωτος πολέμου πλέον, μεταφέρεται με τους συντρόφους του στην Ανατολική Πρωσία· στην απέραντη και έρημη πεδιάδα της ο Τιφόζ βλέπει τη Γη της Επαγγελίας που περίμενε και βρίσκει μέσα στην αιχμαλωσία του μια παράξενη ελευθερία.

       ---------------------------------------------------------------------------------



Περιγραφή

Το τελευταίο μέχρι στιγμής μυθιστόρημα του μεγάλου Γάλλου συγγραφέα αποτελεί στην ουσία ένα κανονικό γουέστερν, με Ινδιάνους, παρανόμους, βίσονες και κροταλίες, αλλά και μια απόπειρα αποκρυπτογράφησης του προαιώνιου μυστήριου του Μωυσή.

 --------------------------------------------------------------------------------------------

    Ο ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ Ή Η ΠΡΩΤΟΓΟΝΗ ΖΩΗ ( ΒΙΒΛΙΟ ) - ΚΛΙΚ ΕΔΩ !

----------------------------------------------------------------------------------------------


ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ Η' Η ΠΡΩΤΟΓΟΝΗ ΖΩΗ - ΣΥΛΛΟΓΗ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ

Ένας κόσμος, όχι ανεξερεύνητος αλλά καινούργιος, γεννιέται κάτω από το βλέμμα του Ροβινσώνα. Ο ναυαγός στο έρημο νησί επιζεί και όχι μόνον αυτό, αλλά κατορθώνει να δημιουργεί μεγάλα πλεονάσματα, να συσσωρεύει, κατά το οικονομικό πρότυπο της κοινωνίας που κουβαλάει η ιδεολογία του. Για να μην ξεχάσει την ανθρώπινη γλώσσα, επιβάλλει στον εαυτό του να σκέφτεται φωναχτά. Εκείνο που ξεχνάει ολότελα είναι το χαμόγελο: γίνεται ανίκανος για ευτυχία. Πυγμαλίωνάς του σε μια νέα ελεύθερη και διαρκή ευτυχία θα γίνει ο νέγρος Παρασκευάς. Το πρόβλημα της ευτυχίας θέτει ο Παρασκευάς-Ροβινσώνας κατά Τουρνιέ. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

"Δεύτερη μεταγραφή (η πρώτη του 1967 αφορούσε ενηλίκους) του κλασικού έργου του Ντάνιελ Ντεφόε από τον Μισέλ Τουρνιέ. Το κείμενο απευθύνεται μάλλον σε έμπειρους αναγνώστες, και πολύ φοβάμαι ότι μεγάλη πλειοψηφία των μαθητών του δημοτικού δεν θα καταφέρει να το εκτιμήσει στην παρούσα του μορφή. Η στοίχιση του κειμένου μοιάζει σφιχτή σαν μπετόν, οι περιγραφές συχνά γίνονται μακροσκελείς, ενώ την εικονογράφηση (μία σελίδα σε κάθε δεύτερο κεφάλαιο) θα την χαρακτήριζα επιεικώς πρόχειρη έως απαράδεκτη. Από την άλλη, τα κεφάλαια μπορεί να μην έχουν αρίθμηση ή τίτλο, όμως η έκτασή τους είναι μικρή (μέχρι 5-6 σελίδες το καθένα) οπότε διαβάζονται σχετικά ξεκούραστα.
Το βιβλίο μπορεί να προταθεί μόνο σε μαθητές Στ' τάξης ή Γυμνασίου, αφού οι μικρότερες ηλικίες δύσκολα θα εκτιμήσουν την ουσία του, που βρίσκεται στην άσκηση κριτικής προς τις αξίες του δυτικού κόσμου." [Από τον ιστοχώρο Παιδική Λογοτεχνία: http://paidiki-logotexnia.blogspot.gr/]


                ------------------------------------------------------------------------

                       Η ΧΡΥΣΗ ΣΤΑΓΟΝΑ ( ΒΙΒΛΙΟ ) - ΚΛΙΚ ΕΔΩ !

                ------------------------------------------------------------------------


Η ΧΡΥΣΗ ΣΤΑΓΟΝΑ


Περιγραφή

Tο μεγάλο μάθημα γύρω από τη συνάντηση δύο κόσμων που μας δίνει εδώ ο Mισέλ Tουρνιέ ―απαλλαγμένος από κάθε δυτικοκεντρισμό― αποτελεί κι ένα έμμεσο μάθημα για τη δική μας δυνατότητα άμυνας στον καταιγισμό από εικόνες που συνιστά πλέον την καθημερινή μας ζωή. Ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα από έναν συγγραφέα που είναι σε θέση να αποδώσει, όσο λίγοι άλλοι, το μαγικό παιχνίδι των συμβόλων.


          -----------------------------------------------------------------------------

                 Ο ΦΕΤΙΧΙΣΤΗΣ ( ΒΙΒΛΙΟ ) - ΚΛΙΚ ΕΔΩ !

          --------------------------------------------------------------------------------


Ο ΦΕΤΙΧΙΣΤΗΣ


Περιγραφή

Ένας φετιχιστής διηγείται την ιστορία του: ένας θεατρικός μονόλογος που αφορά έναν άνθρωπο που η "καθήλωσή" του στο ρούχο αποτελεί την ικανή και αναγκαία συνθήκη για τη σεξουαλική συνεύρεση, που δεν μπορεί να λάβει χώρα έξω από αυτήν. Το κείμενο με το υποδόριο χιούμορ του και με την αφοπλιστική αφέλεια του ομιλούντος υποκειμένου του, ρίχνει μια σκιά χάριτος σ'αυτό το πρόσωπο, το οποίο δεν φαίνεται διατεθειμένο να απαλλαγεί από το πάθος του, που εδώ, εξαιτίας της μάλλον φωτεινής προσέγγισης του συγγραφέα, μοιάζει περισσότερο με παιχνίδι, παρά τα καταστροφικά του αποτελέσματα. 

    ------------------------------------------------------------------------------------

          ΕΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΓΙΑ ΒΑΣΙΛΙΑΔΕΣ ( ΒΙΒΛΙΟ ) - ΚΛΙΚ ΕΔΩ !

    ------------------------------------------------------------------------------------


ΕΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΓΙΑ ΒΑΣΙΛΙΑΔΕΣ

Περιγραφή

Το οχυρό της Κλερικούρ θα παραδοθεί τελικά στα αγγλικά στρατεύματα που το πολιορκούν; Αφού έριξαν το σοφό Φαμπέρ στη φυλακή επειδή άναψε το φιτίλι του μικρού κανονιούμ, τελικά τον απελευθέρωσαν με πανηγυρικό τρόπο; Μια ιστορία όπου πρωταγωνιστές είμαι η Τύχη και το Τυχαίο....

     ----------------------------------------------------------------------------------------


[Το παιχνίδι της μεταμφίεσης]                                                                          Μισέλ Τουρνιέ


Σεπτέμβρης τον 1759. Ο Ροβινσόνας ξυπνάει ναυαγός ο' ένα άγριο ερημικό νησί του Ατλαντικού ωκεανού. Δίνει σκληρή μάχη με τον εαυτό του για να προσαρμοστεί στην καινούργια του ζωή κοντά στην παρθένα φύση, μακριά από τον πολιτισμό. Στον αγώνα του αυτόν θα τον βοηθήσει ο Παρασκευάς, ένας Ινδιάνος που ο Ροβινσόνας σώζει από το θάνατο. Αυτός θα μυήσει σιγά σιγά το Ροβινσόνα στη φυσική ζωή και στην αναγνώριση της αξίας των απλών πραγμάτων.


Δεν πέρασε πολύς καιρός και ο Παρασκευάς επινόησε άλλο παιχνίδι, ακόμα πιο ενδιαφέρον και περίεργο από τα δύο αντίγραφα*.

Εν' απόγευμα ξύπνησε κάπως απότομα το Ροβινσόνα που έπαιρνε το μεσημεριάτικο υπνάκο του κάτω από έναν ευκάλυπτο. Είχε σκαρώσει ένα μασκάρεμα, που ο Ροβινσόνας δεν κατάλαβε αμέσως το νόημά του. Είχε χώσει τα πόδια του μέσα σε κομμάτια από παλιά ρούχα δεμένα σαν να 'ταν παντελόνι. Ένα κοντό γιλέκο σκέπαζε τους ώμους του. Φορούσε ψάθινο καπέλο, μα σαν να μη του 'φτανε αυτό, κρατούσε και ομπρέλα από φοινικόφυλλα. Και, το σπουδαιότερο, είχε ψεύτικη γενειάδα από κομμάτια μπαμπάκι κολλημένα στα μάγουλά του.

—  Ξέρεις ποιος είμαι; Ρώτησε το Ροβινσόνα σεργιανώντας* μπροστά του όλο μεγαλοπρέπεια.

—  Όχι.

—  Είμαι ο Ροβινσόνας Κρούσος, από την πόλη Γιορκ της Αγγλίας, ο αφέντης του άγριου Παρασκευά!

—  Τότε εγώ ποιος είμαι; Ρώτησε ο Ροβινσόνας εμβρόντητος*

—  Μάντεψε!

Ο Ροβινσόνας τον ήξερε απέξω κι ανακατωτά τον Παρασκευά και καταλάβαινε τον παραμικρό υπαινιγμό* του. Σηκώθηκε και χάθηκε μέσα στο δάσος.
Αφού ο Παρασκευάς ήταν Ροβινσόνας, ο παλιός Ροβινσόνας, αφέντης του σκλάβου Παρασκευά, στο Ροβινσόνα δεν έμενε παρά να γίνει Παρασκευάς, ο παλιός σκλάβος Παρασκευάς. Πραγματικά, δεν είχε πια την τετράγωνη γενειάδα και τα κουρεμένα μαλλιά που είχε πριν από την έκρηξη, και έμοιαζε τόσο πολύ με τον Παρασκευά, που δε χρειαζόταν μεγάλη προσπάθεια για να παίξει το ρόλο του. Έτριψε μόνο το πρόσωπο και το σώμα του με καρυδόζουμο, για να σκουρύνει, κι έδεσε πίσω από τα γοφό του την πέτσινη μπροστέλα* των Αραουκανών, που φορούσε ο Παρασκευάς, όταν ξεμπάρκαρε στο νησί. Έπειτα παρουσιάστηκε στον Παρασκευά και του είπε:

—  Ορίστε, είμαι ο Παρασκευάς!

Αμέσως ο Παρασκευάς βάλθηκε να φτιάξει μεγάλες φράσεις στα καλύτερά του αγγλικά και ο Ροβινσόνας του απαντούσε με λίγες λέξεις στα αραουκανικά που είχε μάθει τον καιρό που ο Παρασκευάς δεν καταλάβαινε γρι από εγγλέζικα.

—  Σ' έσωσα από τους ομοφύλους σου*, που ήθελαν να σε θυσιάσουν στα κακοποιό πνεύματα, είπε ο Παρασκευάς.

Και ο Ροβινσόνας γονάτισε στη γη, έσκυψε το κεφάλι ως το χώμα μουρμουρίζοντας φοβισμένα ευχαριστώ. Τέλος, πιάνοντας το πόδι του Παρασκευά, το 'βαλε πάνω στο σβέρκο του.
Το έπαιξαν πολλές φορές αυτό το παιχνίδι. Εκείνος που το άρχιζε ήταν πάντα ο Παρασκευάς. Μόλις παρουσιαζόταν με την ομπρέλα και τα ψεύτικα γένια του, ο Ροβινσόνας καταλάβαινε ότι απέναντι του βρισκόταν ο Ροβινσόνας και λοιπόν ελόγου του* έπρεπε να παίξει το ρόλο του Παρασκευά. Αλλωστε, ποτέ δεν έπαιζαν σκηνές φανταστικές, παράσταιναν μόνο επεισόδια της παλιάς ζωής τους, τότε που ο Παρασκευάς ήταν φοβισμένος σκλάβος και ο Ροβινσόνας αυστηρό αφεντικό. Έπαιζαν την ιστορία των μασκαρεμένων κάκτων, την άλλη με την καταστροφή του ορυζώνα ή το κρυφό κάπνισμα της πίπας κοντά στην μπαρουταποθήκη. Καμιά σκηνή όμως δεν άρεσε τόσο πολύ στον Παρασκευά, όσο αυτή της αρχής, όταν τον κυνηγούσαν οι Αραουκανοί, που ήθελαν να τον θυσιάσουν, και τον έσωζε ο Ροβινσόνας.

Αυτός είχε καταλάβει πως το παιχνίδι έκανε καλό στον Παρασκευά, γιατί τον αλάφρωνε από τη δυσάρεστη ανάμνηση της σκλαβιάς του. Μα και στον ίδιο το Ροβινσόνα έκανε καλό το παιχνίδι, γιατί είχε ακόμα μερικές τύψεις, που ήταν άλλοτε σκληρός αφέντης του Παρασκευά.

μετάφραση: Δημήτρης Ραυτόπουλος

* το παιχνίδι με τα δύο αντίγραφα: ο Παρασκευάς έφτιαξε ένα ομοίωμα του Ροβινσόνα κι ύστερα με τη σειρά του ο Ροβινσόνας έκανε το ίδιο * 


              ----------------------------------------------------------------

Μισέλ Τουρνιέ

Γέννηση
19 Δεκεμβρίου 1924
Παρίσι
Θάνατος
18 Ιανουαρίου 2016
Choisel
Υπηκοότητα
Ιδιότητα
συγγραφέας, μεταφραστής και μυθιστοριογράφος
Βραβεύσεις
Βραβείο Γκονκούρ (1970), Τάγμα της Αξίας της Βάδης-Βυρτεμβέργης και Μεγάλο Βραβείο μυθιστορήματος της Γαλλικής Ακαδημίας
Σχολές Φοίτησης



Ο Μισέλ Τουρνιέ, γαλ. Michel Tournier, Παρίσι 1924 - 18 Ιανουαρίου 2016, ήταν Γάλλος συγγραφέας με πολύπλευρο συγγραφικό έργο.

Βιογραφικές αναφορές

Το 1941 τελειώνει το Λύκειο Παστέρ στο Νεϊγί και εμπεδώνει την απόφασή του να σπουδάσει φιλοσοφία και το επόμενο έτος γράφεται στη Σορβόνη και παρακολουθεί φιλοσοφία, ενώ το 1944 εμβαθύνει τις γνώσεις του στα αρχαία ελληνικά και ετοιμάζει τη διπλωματική εργασία του με θέμα τις πλατωνικές ιδέες. Ασχολείται ειδικά με τα οντολογικά προβλήματα που θέτει το δεύτερο μέρος του Παρμενίδη.

 Γίνεται ευρύτερα γνωστός με τα μυθιστορήματα «Παρασκευάς ή στις Μονές του Ειρηνικού» (1967) που του αποφέρει το μεγάλο βραβείο της Γαλλικής Ακαδημίας, ενώ το 1970 εκδίδει το μυθιστόρημα «Le roi des aulnes», που είχε επεξεργασθεί πολλές φορές, για το οποίο με ομόφωνη απόφαση τού απονέμεται το βραβείο Γκονκούρ.

Ο Τουρνιέ μαζί με άλλους συγγραφείς όπως ο Άρθουρ Μίλερ, ο Γκύντερ Γκρας, ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες και άλλοι σημαντικοί συγγραφείς, συνέβαλλε σε μια ανθολογία διηγημάτων που εκδόθηκε το 2004 με τίτλο "Λέγοντας Ιστορίες" (ελληνική μετάφραση/Καστανιώτης). Τα έσοδα από τις πωλήσεις του βιβλίου διατέθηκαν στη μάχη ενάντια στο AIDS στη Νότια Αφρική. Ο Τουρνιέ έγραψε επίσης και παιδικά βιβλία, και του άρεσε να μιλάει σε σχολεία για τα βιβλία του.



Βιβλιογραφία

Ελληνόγλωσση βιβλιογραφία

Παρασκευάς ή στις Μονές του Ειρηνικού, εκδόσεις ΕΞΑΝΤΑΣ, 1986 ISBN 960-256-277-3
Ο Τσαλαπετεινός, μια συλλογή από διηγήματα και νουβέλες, εκδόσεις ΕΞΑΝΤΑΣ
Κάσπαρρ, Μελχιόρ και Βαλτάσαρ ένα αφήγημα με θέμα την παράδοση των τριών Μάγων, εκδόσεις ΕΞΑΝΤΑΣ
Μετεωρολογικά (Les Météores 1975), εκδ. ΕΞΑΝΤΑΣ

Ξενόγλωσση βιβλιογραφία

Le roi des aulnes

Παραπομπές
Άλμα πάνω↑ Παρασκευάς ή στις Μονές του Ειρηνικού, σ. 342, εκδ. Εξάντας


              ------------------------------------------------------------------------------

ΠΗΓΕΣ








             -----------------------------------------------------------------------------



Δημοσίευση σχολίου