Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2015

ΠΟ. ΛΕ. Μ. ΑΣ. - ΜΑΙΡΗ ΣΟΥΡΛΗ


                                            TRIVAGO - ΚΛΙΚ ΕΔΩ !

                                           ------------------------------------

                                            AIR TICKETS - ΚΛΙΚ ΕΔΩ !

     ----------------------------------------------------------------------------------------------------------



ΜΑΙΡΗ ΣΟΥΡΛΗ

    ========================================================



( Εισαγωγικό σημείωμα )

«Όταν ο ήλιος του πολιτισμού είναι χαμηλά στον ορίζοντα, ακόμα και οι νάνοι ρίχνουν μεγάλες σκιές.

Karl Kraus, 1874-1936, Αυστριακός συγγραφέας »

                       =============================

Η κρίση που μαστίζει τη χώρα μας εδώ και χρόνια δεν είναι μόνο οικονομική όπως πολλοί υποστηρίζουν.

Είναι πρωτίστως πνευματική, συνεπώς ηθική.

Ένας από τους καλύτερους τρόπους να αντισταθούμε, να πολεμήσουμε είναι να προτάξουμε τη συλλογική μας δράση μέσω του πολιτισμού, μέσω των Γραμμάτων και των Τεχνών.

Ο ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ θέλοντας να ευχαριστήσει εμπράκτως και όχι τυπικώς τα μέλη εκείνα που κοσμούν τη σελίδα του με τα πονήματά τους, αποφάσισε να προχωρήσει στη δημιουργία Πολιτιστικού Λευκώματος Μελών ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΥ .  ( ΠΟ. ΛΕ. Μ.  ΑΣ. )

Η συγκεκριμένη ανάρτηση του ΠΟ. ΛΕ. Μ. ΑΣ. είναι αφιερωμένη στη κυρία Μαίρη Σουρλή .

Ο ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ δίνει βήμα λόγου κι έκφρασης στον κόσμο του κι εύχεται όμορφες δημιουργίες και συλλεκτικές αναρτήσεις !

Μαίρη σ΄ ευχαριστώ για το « ταξίδι »  !


Τρύφωνας Παπαλεωνίδας


ΥΓ : Ο ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ ευχαριστεί θερμά τη κα Μαίρη Σουρλή για την ευγενική συγκατάθεση και παραχώρηση υλικού.


 
 =====================================================






ΜΑΙΡΗ ΣΟΥΡΛΗ

Η Μαίρη Σουρλή γεννήθηκε μες στην άνοιξη, που ξεφυτρώνουν λουλούδια, ψυχές, χαμόγελα και λόγια! Μεγάλωσε στο γραφικό χωριό Βαμβακού Λακωνίας.

Μετά τις σπουδές της και τα χρόνια παραμονής της στο Σύδνεϋ της Αυστραλίας σήμερα κατοικεί μόνιμα στο Μούλκι (Κιάτου) Κορινθίας.

Ασχολείται με την ποίηση και τον πεζό λόγο.
Έχει εκδώσει τα πεζά:

<<Το παιδί που νοστάλγησα>>,

<< Ο περιπλανώμενος νους ανιχνεύει το νόημα της ζωής >>,

<<Περπατώντας την ελληνική ψυχή με αφορμή την κρίση>>

και τις ποιητικές συλλογές:

 << Μονοπάτια αφύπνισης>>

και <Καθρεφτίζοντας την ψυχή>>

Έχει ακόμη πολύ ανέκδοτο υλικό για τέσσερις ποιητικές συλλογές.

Έχει διακριθεί σε δυο διαγωνισμούς ποίησης: στον Παγκορινθιακό ποιητικό διαγωνισμό του Σωματείου Λόγου και τέχνης ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ και στο λογοτεχνικό διαγωνισμό του Δήμου Ξυλοκάστρου. Έχει πάρει μέρος στο διαγωνισμό ποίησης στα ΒΑΒΡΩΝΙΑ 2014.

Είναι μέλος λογοτεχνικών και πολιτιστικών συλλόγων της Κορινθίας.

 [Μέλος της Εταιρείας Κορίνθιων Συγγραφέων, μέλος του Συλλόγου Στέγης Πολιτών Σικυωνίων και του Συλλόγου Δραστηριοτήτων των Γυναικών Μουλκίου. ]

Επίσης συνεργάζεται με το περιοδικό <<ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ>>

Το αγαπημένο της μότο είναι, αντιστεκόμαστε, χαμογελάμε!! Το χαμόγελο και η θέλησή μας για ζωή είναι η δύναμή μας! Μην ξεχνάμε τις αισθήσεις μας, ν’ ακούμε, να βλέπουμε, να μυρίζουμε, να γευόμαστε, ν’ ακουμπάμε!
Ευγνωμονεί τον Πανάγαθο που μπορεί  ν‘ αντικρίζει κάθε μέρα τη γιορτινή ματιά του ήλιου! Λατρεύει τη ζωή, τη φύση, το πορτοκαλί της ζωντάνιας και της έκπληξης κι όσους την κρατούν χαμογελαστή. Ονειρεύεται έναν αλλαγμένο κόσμο. Αν δεν της αρέσει αυτό που την περιβάλλει, δημιουργεί το δικό της κόσμο.
Νιώθει πως δοκίμασε να φυτέψει ακόμη ένα δέντρο και πως υπάρχουν ακόμη χιλιάδες ανείπωτα λόγια, που σχηματίζουν την τέχνη της ζωής!





   ===================================================





Σύντομη προσέγγιση στο ποιητικό της Μαίρης Σουρλή.
--ΡΙΓΗ ΠΡΟΣΜΟΝΗΣ—

Με το πρόσφατο βιβλίο της η ποιήτρια κάνει μια σημαντική παρουσία στο λογοτεχνικό μας χώρο.. Ευπροσήγορος δημιουργός, καλόκαρδος και προσφιλής. Αναφτερουγίζει και οδοιπορεί με στίχους ανθρωποκεντρικής φοράς και ανάτασης. Το στοιχείο του συναισθήματος, καθοδηγεί και οργανώνει όλο το φάσμα της ποιητικής της πορείας. Έντονο και διάχυτο συναίσθημα, λυτρωτικής-προσωπικής και κινητήριας δύναμης και ποιητικής δημιουργίας. Όταν μάλιστα διαχέεται στις καλές και φωτεινές στιγμές που μας δίνει η Φύση και το περιβάλλον.
Ο στοχασμός και η ποίηση εδώ, χρησιμοποιούν, το αιώνιο φίλτρο της ηρεμίας, της γαλήνης και της ανάτασης που απορρέουν από την στενή σχέση της δημιουργού με τη Φύση.
Η ποιήτρια αντλεί δυνάμεις δημιουργίας από την άμεση επικοινωνία που κρατεί και διευρύνει με τον συνάνθρωπο-δημιουργό.
Η αμεσότητα στη σχέση, ο καθαρός λόγος, η ποιητική διαύγεια, το ερωτικό στοιχείο που κατακλύζει το έργο της...είναι στοιχεία που οικοδομούν και την συνολική ποιητική της οδοιπορία.
Στίχοι όπως ΄΄λουλούδι γλυκόπιοτης απαντοχής΄΄ ή ΄΄ με μια γεμάτη αγκαλιά // γεμάτη αχτιδένια χαμόγελα ΄΄...υπογραμμίζουν συχνά την ευαισθησία, την ζεστασιά και τον καλόγνωμο χαρακτήρα της. Τα ερεθίσματα ποικίλα. Σκεπτόμενη και με φρόνηση πορεύεται σκιτσάρει και ιχνογραφεί την εποχή της.
Της ευχόμαστε από καρδιάς υγεία -και κάθε καλό στη ζωή της..

Κώστας Καρούσος

Ποιητής-Πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών








Στο διάβα του ταξιδιού


Ήρθες σα ροδαυγής αγνάντεμα
ευγενής στόχων μου εραστής,
μπλέχτηκες στα κύτταρά μου…
Θρόισμα ρυακιού θαλπωρή
ανάσας, ράντισε τα σύννεφα.
Έμπνευση θάλασσας δακρύων
κύματα ζωής ανατάραξες,
μέθυσαν τα εωθινά γιασεμιά,
γλύκαναν με νότες τα δειλινά.
Άπλωσες μεγάλη αγκαλιά
πάθους λάμψης θεία,
ματιών μου αγκυροβόλημα
απανεμιά στη μοναξιά μου.
Αχαλίνωτοι πόθοι διαβαίνουν
από όνειρο σε όνειρο κορφής
φωτός, με ανέγγιχτες αλήθειες
ξεδιπλώνοντας φτερά…
Ουρανοί αγγέλων άνοιξαν
πύλες ψυχής, σε σώμα μουσικό.
Πέσανε αστέρια στην καρδιά μου
ανταλλάσσοντας τον πόνο,
με γύρη απ’ αγάπης προσμονή
κι αναστεναγμούς χαράς,
ενός χρυσοφτέρουγου έρωτα!
Πουλιά κελαηδάνε στα κλώνια
ποιητικά φιλιά πεθυμιάς…
Παραζάλης ιριδισμοί χρόνου
με σέρνουν σε απάτητο λειμώνα.
Χορεύει αόρατο το πνεύμα
θερμή αγαλλίαση ψυχής,
έχω τον ήλιο για ελπίδα
στη σκέψη να με περπατεί…


Μαίρη Σουρλή
Από την εν πλω ποιητική μου συλλογή

<<Ρίγος προσμονής>>

  


     ==========================================================



ΤΟ ΜΑΖΙ

Αγάπη ρέουσα...
από πορφυρένια ρόδα
συναντιέται σε φτερωτά όνειρα!
Μαγικό σκίρτημα φωτεινής ομορφιάς
πλημμυρεί το “είναι”
αμάραντο μοσχοβόλημα
στολίζει με άστρα τον ουρανό,
το “μαζί” αγγίζει το φως…


Φουντώνουν οι αισθήσεις
στροβιλίζονται σκέψεις, εικόνες,
χτύπο με χτύπο πάλλονται οι καρδιές
δάκρυ με δάκρυ μιλούν οι ματιές!
Αγάπη ποτισμένη ερωτικό πάθος
ξεχύνεται αιθέρια
σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης…
Ένα φιλί ταξιδεύει
αιώνια στον ουρανό,
όλο το σύμπαν χαμογελά...
Υποσχέσεις στα κύματα θάλασσας
γιομίζει ήλιο η καρδιά!
Χρυσίζουν τα σύννεφα με πνοή…
αναβλύζει κρυστάλλινη πηγή ζωής
αόρατα νήματα ελπίδας πλέκονται
στη λαχτάρα της προσμονής!


Ω, είμαστε μαζί… επιτέλους μαζί!
Γλυκά αγγίγματα σκέψεων
ενωμένο πνεύμα στη σιωπή,
αγκαλιάζει τη συντρόφισσα ψυχή
ρίγη συγκίνησης…
πορφυρές ανταύγειες δειλινού
απλώνουν μελωδίες του έρωτα,
χαμόγελα στα χείλη
σ’ έναν ολάνοιχτο ορίζοντα…


Μαίρη Σουρλή

5/4/2016


      

     =======================================================



ΔΙΑΜΑΝΤΕΝΙΟ ΑΥΡΙΟ

Αναδύονται μελωδίας αύρες…
Μες στα μάτια σου θάλασσες
όνειρα κόσμων βυθού, προσδοκίες…
Σκέψης άστρων κλώνοι
σε μαγικά μονοπάτια,
τα “θέλω” ξυπνάνε αισθήσεις…
Φεγγάρια φλερτάρουν
με του γιαλού το κύμα
αγναντεύοντας με λαχτάρα
ανατολές, κοιλάδες,
άκρες δεσμών σε ουράνια τόξα
καρδιάς, που χορεύει στο θρόισμα
από φθινοπωρινά φύλλα.
Αφουγκράζομαι φωνές κοχυλιών
πρωτόγνωρης ηδονής χαρές…
Γλυκοπότιστων λουλουδιών
χαμόγελα, φωλιάζουν στις αχτίδες .
Δε σκιάζεται η ομορφιά αγάπης ,
αναγεννά χτύπους… μύχιες ελπίδες.
Έρωτας αγγέλου φτερά
με οδηγούν μες στη σιωπή
κι εγώ τ’ ακολουθώ…
γυρεύοντας το φιλί που γυρεύεις.
Δε φυλακίζεται το πνεύμα,
δε σβήνει το τραγούδι ζωής,
ούτε ο ήλιος της ποιητικής ψυχής,
που αγγίζει την αιωνιότητα…
Αντιστέκομαι χωρίς ελπίδα
πονεμένης μου φυγής προσκύνημα
στήνω γέφυρες να πνίξω το άδικο.
Στα πέλαγα δισταγμών
άυλων θλίψης αναπνοών
μαζί σου βγαίνω στον άνεμο
να συναντήσω το διαμαντένιο αύριο!

Μαίρη Σουρλή

30/3/2016



   ----------------------------------------------------------------------------------------------------


− Τι είναι πραγματική ευτυχία, ποιό το μυστικό της, και πώς θα ορίζαμε την ομορφιά;

Η ομορφιά δεν έχει ορισμό ούτε μπαίνει σε καλούπια.
Το κυνήγι για την ευτυχία περνάει μέσα απ’ το εσωτερικό ταξίδι του Είναι μας με όλο το φως...!
Είναι η διαδρομή να φτάσουμε μέχρι εκεί κι όχι μόνο η επίτευξη.
Την κουβαλάμε μαζί μας, όπως όλες τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας.
Κάθε προσπάθεια μετράει όπως τα γκολ της ευτυχίας.
Κάθε χαρά και ικανοποίηση είναι και μια μικρή ευτυχία που τη φωνάζει το χαμόγελο, που βγαίνει απ’ τα βάθη της ψυχής μας.
Είναι ο τρόπος της ύπαρξής μας, όλα αυτά που έχουμε καταφέρει να αποχτήσουμε, που μας περιβάλλουν, που μας έκαναν ευτυχισμένους, που εξακολουθούν να μας συμβαίνουν και να μας μαθαίνουν τη χαρά και την ομορφιά, την αγάπη και την καλοσύνη γεμίζοντας νόημα ζωής!
Η ίδια η ευτυχία ζητά καταφύγιο σε φωτεινές ψυχές, εξαρτάται απ’ τις περιστάσεις ή τη στάση μας απέναντι στη ζωή.
Καμιά φορά όμως ξεγλιστράει σαν άπιαστο όνειρο μαζί με όλα τα άλλα.
Το πραγματικό κλειδί της είναι το δόσιμο της ελεύθερης ψυχής από αγάπη και θέληση· όπου αναπτύσσεται δημιουργική έλξη, στην κάθε κατεύθυνση για συναισθηματική πληρότητα…!
Συνεχίζεται...

Μαίρη Σουρλή
Απόσπασμα από το κεφάλαιο: <Στα μυστήρια των ερωτημάτων>
από το βιβλίο μου:
<<Ο περιπλανώμενος νους ανιχνεύει το νόημα της ζωής>>



          ===============================================


ΙΠΠΟΤΗΣ


Ακριβοθώρητος γητευτής
άνεμος καρδιοκατακτητής,
τ’ άλογο του έρωτα σέρνει,
σε παραμυθένια μονοπάτια
υπερβαίνοντας σιωπές απόρθητες.
Σε ανοιχτό χρόνο ταξιδεύει η ψυχή
αόρατου βάθους
πυρωμένες ανάσες πάθους,
καλπασμοί στο βάθος της σκέψης
σε ηλιόλουστα λιβάδια,
πόθοι αντικριστοί φωσφορίζουν
σε μαργαριταρένιας λάμψης μάτια.
Ο ιππότης και η νεράιδα
μες από φυλλώματα και κλαδιά
κανακεύουν τ’ όνειρο
πέρα από μάχες και πύργους
τραγουδώντας την αγάπη
που θάλλει ανθισμένη,
αφυπνίζοντας αισθήσεις
σε αγνά πέπλα καρδιάς.
Τρέφει τη νύχτα ο πόθος.....
Άγνωρης νιότης ομορφάδα...
στο ανέλπιστο τής ευτυχίας σώμα...
Αντάμα σε άσπρο σύννεφο
λόγια απ’ το πεπρωμένο
έρχονται και ξεπεζεύουν
σε μια θεσπέσια ανατολή…

Ο Ιππότης και η Νεράιδα
αιώνια στεφανωμένοι
στου ονείρου το φως!

Μαίρη Σουρλή
Απ' την εν πλω ποιητική μου συλλογή
<<Ρίγος προσμονής>>



   ================================================


ΛΑΜΠΥΡΙΣΜΑΤΑ ΖΩΗΣ

Είμαστε δέντρα αγάπης
περήφανα, ροδογέλαστα
καρδιάς που καλλιεργείται
νεροδεσιάς, ψιθύρων και δέους.
Δεχόμαστε του ήλιου τη ζέστα
σ΄ ένα μαγευτικό παρόν
υψώνουμε χέρια
στον άφταστο ουρανό.
Ο πόθος αγγέλων
μάς γνέφει από ψηλά
αποκαλύπτοντας μυστικά
που κρύβουν στις φωλιές τους
τα πουλιά!
Με μάτια ορθάνοιχτα
χαϊδεύουμε τη λάμψη
των συναισθημάτων μας.
Μαγεμένα άστρα σπιθίζουν,
σαν κύμα τραβάνε
οι στιγμές προσμονής,
κάτω απ’ το δρεπάνι
του φεγγαριού
ξυπνούν μακρινές μουσικές.
Ξεγυμνώνουμε τον πόνο
τραγουδάμε την ανθισμένη χαρά
θυμίζουμε θαλερές πτυχές μας.
Στου ζέφυρου το χάδι
γεύση αγάπης γαληνής,
γλύκας του έρωτα,
μιας διαβατάρικης πνοής
ανθοβολεί το φως ψυχής!
Όνειρα στα καρπόφυλλα
δάκρυα και αγέραστοι καημοί
θροΐζουν την αυγή.
Αιθέρια νοήματα γαληνοφόρα
στέλνονται στο γέρμα
των χρόνων που θα ’ρθουνε...
Συμπαντική ομορφιά
πλέκεται με στιχουργική υφή,
αναγεννάται θέληση για ζωή!
Ξεδιψάμε με προσευχή!

Μαίρη Σουρλή
17/2/20016




   ==================================================

<<Μετά πόνου μάθησης>>

Μοχθούμε….. Κάθε μέρα, κάθε ώρα και στιγμή διδασκόμαστε.
Απ’ τις εμπειρίες καταξιωνόμαστε και πληρωνόμαστε.
Ακόμη και οι μικρές ρίζες της μάθησης αποδίδουν γλυκούς χυμώδεις καρπούς.
Δέκτες μας η ανθρωπιά και το φιλότιμο! Η ωρίμανση μέσω της μάθησης, που είναι σταμπάρισμα και σφράγισμα επιφέρει την ανάπτυξη.
Η δύναμη υπάρχει, αρκεί να μη λείπει το καρφί της θέλησης. Η γνώση είναι το πιο άξιο δώρο που μας δίνεται. Η κορύφωσή της γίνεται σοφία. Χύνεται αποκαλυπτικό φως…
Καλό είναι να μην υπάρχει έλλειψη του κορμού της γνώσης του παρελθόντος, του βαθύτερου εαυτού μας, των υποχρεώσεων και καταστάσεων, που μας δείχνουν τον δρόμο της μύησης και την κατάχτηση της αυτογνωσίας.
Ν’ αφήνονται στις μνήμες ταυτότητες. Οι ιδέες να διακινούνται ελεύθερα δίχως περιορισμούς. Να υπάρξει ελευθέρωση της δημιουργίας του τόπου μας και της επινοητικότητας μας!
Αγαπάμε το ωραίο και μένουμε στην απλότητα, αξιώνοντας το σεβασμό στην ελευθερία μας! Μέχρι ν’ ανοίξει ο δρόμος της επιτυχίας, όραμα λοιπόν, όνειρο και σκοπός, γιατί αυτά συμβάλλουν στην ψυχική μας υγεία! Ποθούμε, αναζητούμε, νοσταλγούμε, επιχειρούμε…
Η αξία του θησαυρού της μάθησης είναι ν’ αφήνει τη σφραγίδα της στο τοπίο του νου, της μνήμης και της καρδιάς. Να μη σπάει η χρυσή εσωτερική κλωστή της ζωής της.
Να υπάρχει υγιεινή διαβίωση σχέσεων και μυητική βαθιά γνώση της ουσιαστικής αξίας του χρόνου που χάνεται, για να μη δυσκολεύονται οι βηματισμοί των μελλοντικών οραμάτων…

Απ’ το βιβλίο μου
<< Ο περιπλανώμενος νους ανιχνεύει το νόημα της ζωής>>


Μαίρη Σουρλή

 


    =================================================================





Μαίρη Σουρλή: Το ποιητικό και συγγραφικό της έργο


Η Μαίρη Σουρλή, συνεργάτιδα του περιοδικού, πεζογράφος και ποιήτρια, µεγάλωσε στο Βαµβακού Λακωνίας, ξενιτεµένη 20 χρόνια στο Σίδνευ Αυστραλίας, επιστρέφει στην Ελλάδα µε την οικογενειά της (το σύζυγό και τα τρία τους παιδιά) και διαµένει στο Μούλκι (Κιάτο) Κορινθίας.
Εµφανίζεται στα γράµµατα το 2010 µε το βιβλίο της (πεζό) µε τίτλο «Tο παιδί που νοστάλγησα». Πρόκειται για ένα αφηγηµατικό αυτοβιογραφικό, νοσταλγικό βιβλίο που διαπνέεται όλο από ροµαντισµό το νόστο, τη συγκίνηση και την ευαισθησία χρόνων τρυφερών παιδικών και εφηβικών που σφραγίζουν ανεξίτηλα όλη τη µετέπειτα ζωή.
Η συγγραφέας αναφέρεται, όπως µας λέει στον προλογό της σε αληθινά περιστατικά από την παιδική ηλικία, την οικογένειακή ζωή τα µαθηµατικά χρόνια περιλαµβάνοντας λαογραφικά στοιχεία από τη ζωή στο χωριό, την επαφή µε την φύση…Πόσο πιο ωραία θα µπορούσε να εκφράσει την αγάπη της για αυτά τα χρόνια, αν όχι µε την φράση :«Ω! Τί υπέροχο θα ήταν το ρολόι να είχε σταµατήσει εκεί που γέρνει η θύµηση, στη ροδαλή τη νιότη!…».
Το 2011 συνεχίζει τη συγγραφική της δραστηριότητα µε το βιβλίο (ποιητικό)«Μονοπάτια αφύπνισης». Στίχοι µε ελεύθερο µέτρο που προσπαθούν να κρατήσουν κάποια στοιχεία παραδοσιακής ποίησης. Το αντικειµενό τους η ζωή, η σκληρή πραγµατικότητα και ο στοχασµός για ανάλυση καταστάσεων, για εύρεση διεξόδων. Ποιήµατα που καταθέτουν σκέψεις, συναισθήµατα, προβληµατισµούς που καταθέτουν ψυχή που πάλλεται από αγάπη για τη ζωή για τον άνθρωπο, τη φύση και να χαρίσει όνειρο, αισιοδοξία, ελπίδα. Η ποιήτρια λέει «κρατώντας τ’ όνειρο στα χέρια»: Τ’ όνειρό µου έγινε αστέρι./Έγινε ευχή…/Τραγούδι αγάπης! Τραγούδι γλυκιάς χαράς!/Έγινε µοσχοβόληµα λουλουδιών στο φως…/ άγγιγµα ψυχής -µακρύς στοχασµός…».
Το 2013 εκδίδει το ποιητικό της βιβλίο: «Καθρεφτίζοντας την ψυχή». Η έκδοση έγινε από τον Ιερό Ναό της Κοιµήσεως Θεοτόκου Βαµβακούς και αφορά ποιήµατα που εκφάζουν έντονα το θρησκευτικό συναίσθηµα και την ακλόνητη πίστη πως η γαλήνη, η δύναµη και η αντίσταση ψυχής αποκτιούνται µες από τις ιερές γραφές της εκλησίας της Χριστιανοσύνης, της ορθοδόξου θρησκείας µας. Από εκεί ο άνθρωπος αντλεί όλο το κουράγιο να συνεχίζει τον αγώνα του στη ζωή. Έτσι στη «φλέβα φιλαλληλίας» λέει: «Ανάβουµε το λύχνο αγάπης /στις καρδιές µας /διαµαντένια άστρα/πέφτουν στις αγκαλιές µας!/».
Το 2014 εκδίδει το «Ο περιπλανώµενος νους ανιχνεύει …το νόηµα της ζωής»(πεζό). Ένα βιβλίο 500 περίπου σελίδων όπου στην τελευταία σελίδα η συγγραφέας µας παραπέµπει στις πηγές από όπου άντλησε το θεµατικό της περιεχόµενο που αφορά σκέψεις, προβληµατισµούς, αξίες ηθικές, ιδανικά, ψυχικές συγκρούσεις διαπροσωπικές σχέσεις, ….Καταθέτει την εµπειρία της, τις γνώσεις της, τα επιχειρήµατά της προσπαθώντας µες από όλα αυτά να βοηθήσει τον αναγνώστη µέσα σ’ αυτά τα πολλά αδιέξοδα που καθηµερινά βιώνουµε.
Γενικό συµπέρασµα η συµφιλίωση του ανθρώπου µε το περιβάλλον του και η αντιµετώπιση µιας πραγµατικότητας που ακόµα κι αν δεν είναι αρεστή, πρέπει να γίνεται αποδεκτή για την ένταξη του ατόµου στην κοινωνία, αποφεύγοντας έτσι το περιθώριο που είναι πιο οδυνηρό από κάθε τι άλλο.
Το 2015 εκδίδεται το «Περπατώντας την ελληνική ψυχή µε αφορµή την κρίση». Από τον τίτλο φαίνεται πόσο η συγγραφέας έχει επηρεαστεί από την κρίση που τα τελευταία 6-7 χρόνια βασανίζει όλο σχεδόν τον κόσµο και τη χώρα µας, µε αποτέλεσµα να επιχειρήσει ένα ακόµα συγγραφικό της έργο 300 περίπου σελίδων που χωρίζεται σε τρεις ενότητες.

Α) Ιστορίες ζωής που αφορούν συγκινητικές, ζεστές ανθρώπινες διηγήσεις που έχουν ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα.

Β) Τα Λυρικά που είναι ποιήµατα µε ελεύθερο στίχο καταγραφής συναισθηµάτων,σκέψεων, στοχασµών .

Σχετικά η ίδια εκφράζεται ποιητικά: «Αφουγκράζοµαι…/αγγίζω τη σιωπή µου /γράφω στις καρδιές µου /.Οι στοχασµοί µου /τρέφουν όνειρα στο φώς /δίπλα στο κύµα/.Γι’ αυτά που ήρθαν /που θα ‘ρθουν και θα χαθούν /λέει µια φωνή/.»

 Γ) Προβληµατισµοί ζωής που αφορούν µικρά δοκιµιακά κείµενα µε περιεχόµενο τη σηµερινή ψυχολογική κατάσταση, τον τρόπο ζωής την µεταξύ µας επικοινωνία την αγωνία της ψυχής για το ξεπέρασµα των δυσκολιών .Πώς ξεπερνάς κάθε κρίση; Με τέχνη .Την τέχνη της ζωής κατά William Harlitt: «Η τέχνη της ζωής είναι να απολαµβάνεις τα λίγα …και να αντέχεις τα πολλά».
Η Μαίρη Σουρλή ένας άνθρωπος µε ιδιαίτερες ευαισθησίες, µε καλλιτεχνική ψυχή, ανθρώπινη, συµπονετική, κάνει τον αγώνα της µε τη συγγραφική τέχνη να προσεγγίσει, να επικοινωνήσει και να βοηθήσει το συνάνθρωπό της να µη χάσει την πίστη του στις αξίες της ζωής και το κουράγιο του στις αντιξοότητές της και προπάντων µη χάσει τα όνειρά του και την ελπίδα του, την αισιοδοξία και το χαµόγελό του που όσο δύσκολα κι αν φαίνονται, σίγουρα δεν είναι ακατόρθωτο αρκεί να ανακαλύψει τις εσωτερικές δυνάµεις της άφθαρτης ψυχής του.

 Ελένη Συκά – Κοντόζογλου


ΠΗΓΗ





            =================================================


Απόσπασμα απ' τον επίλογο του βιβλίου μου:

<< Το παιδί που νοστάλγησα>>

{Θα ‘θελε να ξεφυλλίσει το χρόνο προς τα πίσω βιαστικά. Στον ίδιο χώρο να τα ζήσει όλα σαν ανέμελο παιδί, που παίζει κυνηγώντας για πάντα το τόπι της, όπως η Άννα στο αναγνωστικό της δεκαετίας του ’60.
Επιπλέον λέει ότι ο σκοπός της, δεν είναι να γινόταν παιδί, αφού μέσα στην ψυχή της, στα συναισθήματα και την αγάπη για ζωή, νιώθει ότι παραμένει πάντα παιδί!!!}
Εκείνο που ενδιαφέρει σήμερα τον κόσμο είναι, πώς θα ζήσει καλύτερα. Τον ενδιαφέρει το αύριο και πώς θα ξεπεράσει την κρίση, που τον τελευταίο καιρό έχει μπει ανήσυχα στο κεφάλι μας και στη τσέπη μας. Η εμπιστοσύνη στον εαυτό μας, είναι η πιο ισχυρή πίστη που αντισταθμίζει προσπάθειες κι αγωνίες για επιβίωση. Προσπαθούμε να δημιουργούμε όνειρα ζωής, που να ενώνονται με την πραγματικότητα σε μια επίτευξη στόχων και να ανταποκριθούμε σε εξαιρετικά δύσκολα καθήκοντα. «Τα καλειδοσκόπια αντενδείκνυνται, γιατί αλλάζουν όμορφα τις καταστάσεις». Γι’ αυτό αναθεωρούμε τις όποιες καταστάσεις.
Ενάντια στην όποια καταπίεση της κοινωνίας, πάντα θα υπάρχει η προσωπική θεώρηση, η ανάγκη για ελευθερία επιλογής, η ανάγκη για μοίρασμα και επικοινωνία. Θα υπάρχει καλλιτεχνικό όραμα μέσα από την πολιτισμική μας παραγωγική δύναμη και την πίστη στις αξίες που ενδυναμώνουν την κοινωνία. Μέσα από την αγωγή και την ωριμότητα που εντοπίζεται στην ψυχή μας, βλέπουμε τα πράγματα διαφορετικά, απ’ την άλλη πλευρά της ζωής. Μαθαίνουμε να προσαρμοζόμαστε στις ανάγκες μας, να προετοιμαζόμαστε και ν’ αλλάξουμε τον τρόπο της ζωής μας.
Ας επαναπροσδιορίσουμε έννοιες.
Ας γίνουμε πιο εφευρετικοί και δραστήριοι.
Ας αλλάξουμε τον τρόπο της σκέψης μας, δίνοντας προτεραιότητα στο εξαιρετικό έναντι του καθημερινού.
Ας κινούμαστε με ευγενή αισθήματα και συναισθήματα, με ποιότητα, που είναι το πνεύμα, που τρέφεται από την πίστη που ανεβαίνει στην καρδιά μας, που ξυπνάει τη δύναμη και μας δίνει φτερά! Η ενεργητική συμμετοχή μας στην πορεία του κοινωνικού γίγνεσθαι θα δώσει την ώθηση για το ευοίωνο μέλλον των παιδιών μας.
Ας διορθώσουμε κάποιες αδικίες.
Ας αυξήσουμε τον πολιτισμό της ψυχής μας! Τίποτε δεν είναι αξεπέραστο. Αρκεί να υπάρχει υγεία, κέφι, αισιοδοξία, αγάπη, πάθος προσφορά, αλληλεγγύη και δικαιοσύνη.
Ας φροντίσουμε να πλουτίζουμε το παρόν, για να πάμε συνειδητά στο αύριο. Μέσα από μια φιλοσοφική εμβάθυνση, όλοι οι άνθρωποι μεταφέρουν μηνύματα από γενεά σε γενεά, απ’ αυτά που έζησαν, που ζουν και θα ζήσουν. Η μνήμη συντηρεί την ενθύμηση, βλέπει την παράδοση μια εποχής, ενός τόπου, μιας ιστορίας που αποτελεί ένωση με τη γενική ιστορία στο διάβα του χρόνου. Μέσα από μια ελπιδοφόρα σκέψη, επίκληση χαράς και προσδοκίας, που μοιάζει με παιδική δέηση, διασώζει στιγμές που σου δίνουν δύναμη και σε εκτινάσσουν σε άλλη διάσταση.
Οι εικόνες της παιδικής ηλικίας κι ό,τι αγάπησε κανείς βαθιά στο χθες, είναι αυτό που θέλει να θυμάται… Σημασία έχει να ονειρεύεσαι… ακόμα και μέσα στη ζωή του λυκόφωτος. Να φτάνεις στο ιδιόμορφο στάδιο, όπου να νιώθεις ότι ζεις και ξαναγεννιέσαι πάλι και πάλι…



Μαίρη Σουρλή

                          =======================================



Ονείρων ανθισμένες σιωπές
σβήνουν κάποτε σαν ίσκιοι
ψυχών φτερουγίσματα
ταξίδι αδιάκοπης φυγής
η φθορά
σιγοσβήνει το γέρμα
ελπίδα που περνά στο αίμα
χαράς λυγμοί
κύματα μελωδίας πόνου
στα κύτταρα
ίδια η φύση που γεννά
αεράκι ίδιο η ζωή
που ανασαίνει και πάει
πεταλούδες του έρωτα
στο θάνατο που περιμένει
βυθισμένοι ορίζοντες
στο δέος
νάμα ότι καλό
αποχτήσεις στους χρόνους
η μόνη τιμή που αξίζεις
να συναντήσεις το αιώνιο.
Της καρδιάς οι ρωγμές
Τα’ ασημένια φιλιά
οι αβάσταχτοι πόθοι
σηκώσανε φωνές
νεφέλες αταξίδευτες...


Πνευματικά Δικαιώματα
Μαίρη Σουρλή

11/11/2015

    ==============================================



ΡΕΜΒΑΣΜΟΣ

Φεγγόλουστα νερά
κυματισμών αντιφέγισμα
χαμόγελο ανατέλλει
σε δυσεύρετα χείλια
ψίθυροι αναδύονται
από πορφυρά κοχύλια.
Σαν τετράχορδη λύρα
ηχούν οι χτύποι καρδιάς
εωθινές στιγμές
άνθη κι ελπίδες
στο ηλιοβασίλεμα…
Μια βαρκούλα αγάπης
πλέει σε αστροπέλαγα
άγρυπνης αγκαλιάς ονείρων.
Μελίρρυτης ζεύξης
αναβλύζουσα θωπεία
σκιρτήματα χρυσής χαράς
λυτρωτικός καθαρμός…
Ψυχές γυμνές στο φως
πλέρια κορμιά στη ρέμβη
ποθούν μια θάλασσα φιλί
στη σιγαλιά του έρωτα!!

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Μαίρη Σουρλή

7/11/2015


           
Αφιερωμένο σ' αυτούς που αντέχουν κι αγαπούν
και σε κάποιους
που πάντα θα χρωστάμε ένα χαμόγελο!

   ============================================

ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΨΥΧΗ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΜΑΙΡΗ ΣΟΥΡΛΗ

======================================================






     =====================================================





Δημοσίευση σχολίου