Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2015

ΠΟ. ΛΕ. Μ. ΑΣ. - ΜΙΧΑΛΗΣ ( MICHEL ) ΚΟΚΚΙΝΟΣ



Μιχάλης ( Michel ) Σ. Κόκκινος

                               =============================

( Εισαγωγικό σημείωμα )

«Όταν ο ήλιος του πολιτισμού είναι χαμηλά στον ορίζοντα, ακόμα και οι νάνοι ρίχνουν μεγάλες σκιές.

Karl Kraus, 1874-1936, Αυστριακός συγγραφέας »

                                        
Η κρίση που μαστίζει τη χώρα μας εδώ και χρόνια δεν είναι μόνο οικονομική όπως πολλοί υποστηρίζουν.

Είναι πρωτίστως πνευματική, συνεπώς ηθική.

Ένας από τους καλύτερους τρόπους να αντισταθούμε, να πολεμήσουμε είναι να προτάξουμε τη συλλογική μας δράση μέσω του πολιτισμού, μέσω των Γραμμάτων και των Τεχνών.

Ο ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ θέλοντας να ευχαριστήσει εμπράκτως και όχι τυπικώς τα μέλη εκείνα που κοσμούν τη σελίδα του με τα πονήματά τους, αποφάσισε να προχωρήσει στη δημιουργία Πολιτιστικού Λευκώματος Μελών ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΥ .  ( ΠΟ. ΛΕ. Μ.  ΑΣ. )

Η συγκεκριμένη ανάρτηση του ΠΟ. ΛΕ. Μ. ΑΣ. είναι αφιερωμένη στον κύριο Μιχάλη ( Michel ) Σ. Κόκκινο.

Ο ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ δίνει βήμα λόγου κι έκφρασης στον κόσμο του κι εύχεται όμορφες δημιουργίες και συλλεκτικές αναρτήσεις !


ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ




          ========================================


Ιχνηλατώντας τα εικαστικά αποτυπώματα του Μιχάλη ( Michel ) Κόκκινου, νιώθεις τους κραδασμούς μιας απογείωσης χωρίς να βρίσκεσαι μέσα σε άτρακτο. .

Νιώθεις τη λάβα χωρίς να φοράς τη προστατευτική στολή. .

Η λάβα κατακαίει, κατασπαράσσει. .

Η λάβα κάνει το χώμα γόνιμο, εύφορο. .

Ο Μιχάλης Κόκκινος γίνεται ο ίδιος λυκόφως που αναζητά ασύνειδη έξοδο μέχρι να πει τετέλεσται.

Κάνει την αγάπη δέντρο και το δέντρο χρώμα θερμό.

Αναζητεί τη Γυναίκα ως καμβά και χρώμα λυτρωτικό.

Με αυτή την έννοια γίνεται φωβιστής, γίνεται εξπρεσσιονιστής, γίνεται ο ίδιος αγάπη μέσα από τη δημιουργία του για να συντριβεί και να γεννηθεί ξανά « στη νύχτα εκείνη όπου ο θάνατος παίρνει τη μορφή της Παναγιάς » όπως εξομολογείται ο ίδιος.

  Το χρώμα είναι πρωτεύον, το αντικείμενο δευτερεύον..

Ένα νησί, ένα σύμπλεγμα νησιών όπως το γενεαλογικό του δέντρο. .

Μιχάλη, σ΄ ευχαριστώ για το ταξίδι.



Τρύφωνας Παπαλεωνίδας



ΥΓ :  Ο ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ ευχαριστεί θερμώς τον ζωγράφο Michel Κόκκινο για την ευγενική συγκατάθεση και παραχώρηση υλικού μέσα από την επίσημη ιστοσελίδα του :



===================================================================



ΜΙΧΑΛΗΣ ( MICHEL ) Σ. ΚΟΚΚΙΝΟΣ



" ΄Ωρες"

Λάδι σε μουσαμά 60x80 cm
Πίνακας: Μιχάλης Κόκκινος
Κείμενο: Τρύφωνας Παπαλεωνίδας

Μια συνύπαρξη λαμβάνει χώρα. 
Εικόνας και λέξης. 
Η ποίηση είναι γεννήτορας μυριάδων εικόνων, εν προκειμένω 12. 
12 ώρες, μισή ζωή. 
24 ώρες, ολόκληρη ζωή. 
Η αγωνία να κλείσει ο κύκλος. 
Η αρχή να γίνει τέλος και το τέλος να γίνει ο σκοπός της αρχής. 
Ο Μιχάλης Κόκκινος προχωρά.
Διανύει την απόσταση.
Μετατρέπει τον δημιουργό σε δημιούργημα.
ΠΛάθει τη λέξη που γίνεται σκοπός. 
Μέχρι να κλείσει ο κύκλος και να ανοίξει ξανά. 
Στο επέκεινα...

ΩΡΕΣ

Σαν πήγε μία
χορευτική λατρεία
αγκυροβόλιο
στο πέλαγο μισό
στο ηλιοδρόμιο
εσένα καρτερώ

Σαν πήγε δύο
φιλί αντίο
για να σαλπάρουμε
στη λησμονιά
και η γιορτή μας
απανεμιά

Σαν πήγε τρεις
τι κι αν φανείς
γλυκοχαράματα
ειν΄ τα κρινόσπαρτα
γλυκοχαράματα
τα αιματοστάλαχτα

Σαν πήγε τέσσερις
βαρύς ο πέλεκυς
αναερείπωση
του χρόνου λύτρωση
θα γίνεις Στίλβη
θα γίνεις Νύμφη

Σαν πήγε πέντε
οργή Φουέντε
δεν φταίει ο βράχος
μηδέ το κύμα
σα να ναι λάθος
σα να ναι κρίμα

Σαν πήγε έξι
θα πω τη λέξη
κρατώ τη πένα
χορεύει η σκέψη
με μια αγγελία
μιαν απουσία

Σαν πήγε εφτά
ήταν ζεστά κεριά
από το χρόνο
κρύα, κυρτά
σε ποιον μιλάω ;
εγώ ρωτάω ;

Σαν πήγε οκτώ
στον γυρισμό
πότε ξεκίνησα ;
ακόμη εδώ ;
το Ponte Vecchio
δεν θα διαβώ

Σαν πήγε εννιά
μια φασαρία
μια σιγαλιά
μια ηρεμία
στη Φωκίωνος τα πρωινά
στη Τσιμισκή τα δειλινά

Σαν πήγε δέκα
γυμνή γυναίκα
κρασί θα πιω
με τον Λόπε Δε Βέγα
για της ζωής του
θα μου πει
το μέγα πάθος
για τις comedias
de capa
y de espada
για τη Χουάνα
τη Φελιθιάνα

Σαν πήγε έντεκα
πάνω που έφευγα
κάτι σαν φως
και σαν σκοτάδι
μια μέρα ακόμη
κι ας είναι βράδυ
σαν του Βερμέερ φτωχό κορίτσι
μαργαριτένιο το σκουλαρίκι

Σαν πήγε δώδεκα
κι ακόμη εδώ ;
μα δεν ξεκίνησα
και τι θα βρω ;
μια Ελλάδα ψάχνω
κι αναζητώ
Ζορμπάς και Λόρκα
και Μπολιβάρ
και Εφιάλτης
No pasarán ( ? )

Τρύφωνας Παπαλεωνίδας

                    ==============================

ΜΙΧΑΛΗΣ ( MICHEL ) Σ. ΚΟΚΚΙΝΟΣ





"Θρήνος" (Από την σειρά έργων "Characters") Μικτή τεχνική σε ειδικό χαρτί 38,5x31,5 cm κολλημένο σε μαύρο μακετόχαρτο 70x50 cm "Πάνω στη μαύρη θάλασσα, έπλεε ένα νούφαρο. Πάνω στο κύμα ένας κρίνος. Και μες την ψυχή της, ένας αβάσταχτος θρήνος" (Μ.Κ. από την ποιητική συλλογή "Πλούτωνας & Περσεφόνη", Εκδ. Όμβρος, Αθήνα 1995 "Στην αγκαλιά του πατέρα" Μικτή τεχνική σε χαρτόνι 37x34 cm

   ==============================================================


Apres Regnier Μικτή τεχνική σε χαρτόνι 30x26,50 cm

 ================================================================





"Μεγάλη Παρασκευή στα Ιωάννινα" Υδατογραφία 25x37 cm …«Όποιος θέλει να σώσει την ζωή του, αυτός θα την χάσει…» (Κατά Μάρκον)




 ================================================================


"Εκεί που ο σπαραγμός ελλοχεύει" Λάδι σε βελούδο, 87x115 cm


 ..."Γιατί ο εξπρεσιονισμός, ενέχει όλο τον σπαραγμό της ανθρώπινης ψυχής...!" (Γιώργος Μπουζιάνης, 1885-1959)

  =============================================================




"Mόνος" Λάδι σε μουσαμά, 60x90cm ..."Μόνος σε σκοτεινούς και μαύρους διαδρόμους, βρήκα την πραγματικότητα. Τη ροή του αμεθύστου. Αυτό που κανείς, δεν γνώρισε, και κανείς, ποτέ δεν θα γνωρίσει"! (Μ.Κ. "Πλόυτωνας & Περσεφόνη")

 ===============================================================


 

“Abstract” 60x102 cm σε χαρτί (λεπτομέρεια) "Πορφυρό, κίτρινο, κόκκινο...πορτοκαλί! Φύλλα σε σχήμα βελόνας. Αθάνατο, αγαπημένο Βόρειο Σέλας! Ένα δάκρυ κύλησε, εκεί στην άκρη... Εκεί, που μια καμπάνα, μακριά... με τον ψυχρό ήχο της, θρηνεί τη μέρα που σβήνει!"

  ==============================================================



“Καθήκον” Σινική σε χαρτόνι, 25x35 cm 19 Mαρτίου 2016 Ναι, είναι καθήκον, όσων απελευθερώνονται από αυτά τα δεσμά, και ανεβαίνουν τον ανηφορικό δρόμο, να γυρίσουν πίσω στο "σπήλαιο" και να μοιραστούν μαζί με τους δεσμώτες, τους κόπους και τις τιμές, σπουδαίες ή τιποτένιες, και να τους απελευθερώσουν. Ακόμα και με τον κίνδυνο, να πεθάνουν.

 ===============================================================





"Στην αγκαλιά του πατέρα" Μικτή τεχνική σε ειδικό χαρτί 37x34 cm



 =======================================================



"Έπαιξα"

Λάδι σε μουσαμά 106x60 cm

"Έπαιξα λαούτο,
Έπαιξα οκαρίνα,
Έπαιξα σαξόφωνο,
'Επαιξα τούμπα,
 Έπαιξα βιολί και μπάσο,
Έπαιξα φυσαρμόνικα,
 Έπαιξα πάνω από όλα πιάνο,
Έπαιξα με τον ευατό μου,
Έπαιξα με την αγάπη,
Έπαιξα με τον έρωτα,
 Έπαιξα με την τέχνη,
 Έπαιξα με το ά-λογο,
την παραίσθηση,
την ψευδαίσθηση
και το άδικο,
Έπαιξα με την νηνεμία,
τις φουρτούνες,
τα ναυάγια
και τις άγκυρες,
 Έπαιξα ζάρια,
και έπαιξα με τον θάνατο,

και νίκησα!"

 ==================================================================




"Une petite collection"
Pour C.Z.
Peinture Michel Kokkinos

Music Nina


Πίνακες: Michel Kokkinos

Μουσική: The Moody Blues

  =======================================================




"Αίαντας", Μικτή τεχνική σε καμβά από βαμβάκι 153x150 cm



"Αλέξανδρος ο Μέγας",Μικτή τεχνική σε καμβά από βαμβάκι 50,5x101 cm


Μιχάλης Κόκκινος

           ===================================



 


Προσθήκη στη σειρά "Aριάδνη" "Ασκληπιός" Μικτή τεχνική σε βαμβακερό καμβά 50,5x92 cm


         ============================================



 
"Στη λάντζα" Λάδι σε μουσαμά 70x91 cm Γιατί υπάρχουν κι άτομα που γίνονται κομμάτια, σκαλώνει η ζωή τους στην πονηριά των άλλων. Όχι!!!!!!!!!!!!! Μακριά! Ο Θεός να μας φυλάει και η ώρα η κούφια. Το έργο μου αυτό, πρωτίστως το αφιερώνω στον εαυτό μου, και μετά σε όλες και όλους τους φίλους μου, που έχουν δουλέψει στο τύλιγμα του "σουβλάκι", στη ζωή που την έχουν πάρει από εκεί που την έχουν, ή είχαν αφήσει. Αφιερώνω, ακόμη, αυτό το έργο, στους ανθρώπους που ζούνε υποβρύχια, για να υπάρχουμε Τέλος.. Βγάζω το καπέλο, στους ανθρώπους, που έρχονται μια στιγμή στη ζωή μας και .. λένε... σ' Αγαπώ!!!


         =============================









"Έτσι κι αλλιώς" Μικτή τεχνική σε mdf 39,5x45 cm

"Έτσι κι αλλιώς η Γη θα γίνει κόκκινη. Ή κόκκινη από αίμα, ή κόκκινη από θάνατο"

Wolf Biermann



               ===========================


 
"Όταν η Γη ανθίσει" Λάδι σε πινακίδα 50x70 cm ..."Μα δεν είναι οι καρδιές όλες το ίδιο καμωμένες, ούτε κι οι ομορφιές στο κόσμο δίκαια μοιρασμένες..."

(Αττίκ, "Ζητάτε να σας πω")

 ================================================




 
"Madonna mia..." Από τη σειρά "Πορτρέτα γυναικών" Μικτή τεχνική σε φωτογραφικό χαρτί 50x70 cm
" Ο άνδρας είναι ένας Κώδικας. H γυναίκα ένα Ευαγγέλιο! Ο Κώδικας διορθώνει, το Ευαγγέλιο τελειοποιεί. Ο άνδρας Σκέφτεται, η γυναίκα Ονειρεύεται. Το να σκέφτεσαι είναι σαν να έχεις το κεφάλι μιας κάμπιας. Το να ονειρεύεσαι είναι σαν να έχεις στο κεφάλι ένα φωτοστέφανο. Ο άνδρας είναι ένας Ωκεανός, η γυναίκα μία Λίμνη. Ο ωκεανός έχει το μαργαριτάρι που στολίζει, η λίμνη το ποίημα που θαμπώνει. Ο άνδρας είναι ένας Αετός που πετά και η γυναίκα είναι το Αηδόνι που τραγουδάει. Το να πετάς είναι σαν να κυριαρχείς το χώρο, το να τραγουδάς είναι σαν να κατακτάς την ψυχή. Ο άνδρας είναι ένας Ναός, η γυναίκα είναι το Ιερό. Μπροστά στον Ναό ανακαλύπτουμε τους εαυτούς μας, μπροστά στο Ιερό υποκλινόμαστε!"

Victor Hugo

    =============================================


Υπάρχει μια νύχτα,

που ο θάνατος παίρνει τη μορφή της Παναγιάς.

Σε μια τέτοια νύχτα θα ήθελα να ξαναγεννηθώ”

Μιχάλης Κόκκινος

         ===================================================


O Mιχάλης Σ. Kόκκινος γεννήθηκε στον Πειραιά το 1962.  Έζησε με την οικογένεια του στις Βρυξέλλες, στη Λοζάννη, στη Ζυρίχη και στο Μόναχο.

Το 1980 απεφοίτησε από το «Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Αθηνών».  Έκανε μουσική και σύνθεση στο Mόναχο καθώς και ζωγραφική δίπλα στον παππού του γλύπτη Μιχαήλ Γ. Κόκκινο (1900-1990) και τη θεία του, επίσης γλύπτρια και ζωγράφο, Ειρήνη Μ. Κοκκίνου (1928), των οποίων το καλλιτεχνικό έργο έχει τύχει των υψηλοτέρων διεθνών διακρίσεων.  Ο Μιχάλης Σ. Κόκκινος ζωγραφίζει συνειδητά από 11 ετών.

Aπό το 1982 μέχρι το 2006 υπήρξε:

• Eκδότης της εφημερίδας «Eλληνική Φωνή του Mονάχου».

• Aνταποκριτής της εφημερίδας «Eθνικός Kήρυκας των Bρυξελλών».

• Mέλος της Eνώσεως Aνταποκριτών Eλληνικού Tύπου του Eξωτερικού.

Aπό το 1982 μέχρι το 2000 υπήρξε μέλος της Διεθνούς Eνώσεως Δημοσιογράφων Tύπου της Γαλλικής Γλώσσας.

Από το 1983 μέχρι το 1989 υπήρξε εκδότης των εκδόσεων «Tέχνη & Λόγος».

Aπό το 1984 μέχρι το 2006 υπήρξε εκδότης των «Eκδόσεων Όμβρος».
Tο 1988-89 έπαιξε σε διαφημίσεις για την Stefi Films.

To 1990-91 έπαιξε με το «Θεατρικό Eργαστήρι του Πειραιά» στο «Δημοτικό Θέατρο Πειραιά» στον «Ποπολάρο» και στον «Πειρασμό» του Γρ. Ξενόπουλου σε πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Tο 1991-92 το «Aντιθέατρο» της Mαρίας Ξενουδάκη ανέβασε το θεατρικό του έργο «Tα μονόπρακτα ενός Aγίου».

Το 1997 ίδρυσε στη Κάλυμνο το «’Ιδρυμα Μιχαήλ & Νίκης Κοκκίνου» του οποίου υπήρξε και πρόεδρος μέχρι το 1998.

Το 2004 δημιούργησε στο Λουτράκι-Κορινθίας την «Kokkinos Gallery» την οποία και λειτούργησε μέχρι το 2006.

Το 2005 ίδρυσε στην Κάλυμνο την Αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρεία με την επωνυμία «Μουσείο Μιχαήλ Γ. Κόκκινου- Πολιτιστικός Οργανισμός Καλύμνου»  http://www.mkokkinos.gr/mousio-michail-g-kokkinou-politistikos-organismos-kalimnou/
 του οποίου υπήρξε και Διευθύνων Σύμβουλος μέχρι το 2008.

Από το 2007 μέχρι το 2009 υπήρξε Art Director στην Αφοί Ν.Παππά & ΣΙΑ ΑΕΒΕ Ανώνυμη Εκτυπωτική & Εκδοτική Εταιρεία, Aθήνα.

Tο 2006 κυκλοφορεί σε CD τον ορχηστικό του κύκλο «ΩΚΕΑΝΟΣ» για βιολί, βιόλα, βιολοντσέλο και κοντραμπάσο.

O Μιχάλης Kόκκινος έχει επίσης συγγράψει και εκδώσει μέχρι σήμερα έντεκα βιβλία από τα οποία το ένα κυκλοφορεί με ψευδώνυμο. Τα βιβλία του «Το Ζεϊμπέκικο», «Κι εκείνη είπε, όχι…» και «Sti Michaela» έχουν μεταφραστεί στα γερμανικά, γαλλικά και αγγλικά.

Έχει δύο κόρες κι ένα γιο 31, 12 και 27 ετών αντίστοιχα.

Αναλυτικότερα για τον Μιχάλη Κόκκινο, μπορεί κανείς να ανατρέξει στον συλλεκτικό τόμο Η
«Βιογραφίες Συγχρόνων Προσωπικοτήτων της Ελλάδος» έκδοση «Ελληνική Εθνική Γραμμή», Αθήνα 2002 υπό την αιγίδα του τ. προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλου.


           ======================================


Στέλλα Παπαθανασίου, Ποιήτρια

Η ζωγραφική του Μιχάλη Κόκκινου είναι κατά βάση ανθρωποκεντρική.
Όταν απεικονίζει τοπία ή την φιγούρα σε συνάρτηση με στοιχεία του περιβάλλοντος, τα παρουσιάζει μέσα από μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα που αποδίδει ρευστές και εσωτερικά συγκρουσιακές ή αντιφατικές καταστάσεις, που αποτυπώνουν αινίγματα της ζωής, δίνοντας εναύσματα στοχασμού στον θεατή.

Τα θέματα του καλλιτέχνη, με συμβολικό ή αλληγορικό περιεχόμενο, προέρχονται από μετουσιωμένες παρατηρήσεις της καθημερινότητας, συνδυασμένες με μνήμες και εντυπώσεις, οι οποίες αναβλύζουν άλλοτε από το ατομικό και πότε από το συλλογικό υποσυνείδητο.

Η πηγαία εικαστική γραφή του Μιχάλη Κόκκινου διακρίνεται για την ρευστότητα και την εξπρεσιονιστική της ελευθερία, αναδεικνύοντας τις χυμώδεις εντάσεις, αλλά και τις ομιλητικές αντιπαραθέσεις του χρώματος, καθώς αυτές διαμορφώνουν εικόνες υποβλητικές, με την φωταύγεια και τις δραματικές σκιές να δραστηριοποιούν τον νου και την φαντασία του θεατή, προκειμένου να διαισθανθεί πίσω από τα ορατά, τα υφέρποντα κυρίως και τα σιωπηλά παραλειπόμενα της κάθε σύνθεσης.


         ==============================


Οι πίνακες του Michel Κόκκινου είναι μακρινοί και συγχρόνως κοντινοί…
Είτε με χρώμα, είτε με μαύρο και άσπρο, αναδύουν την αυθεντικότητά του, το μυστήριο του και τον πλούσιο εσωτερικό του κόσμο.

O Michel Κόκκινος δεν οπισθοχωρεί! Προχωρεί πάντα… ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ πάντα… Γνωρίζει πως η ομορφιά κάνει τον κόσμο καλύτερο και αγωνίζεται ακατάπαυστα για να διατηρήσει αυτήν την ομορφιά, που κρύβει μέσα του βαθιά.
Ο Michel Kόκκινος ξέρει να αγκαλιάζει ολόκληρο το σύμπαν, με το θαύμα του έργου του. Τα έργα του είναι λουλούδια του ήλιου και κοχύλια του φεγγαριού.
Το χρώμα του μεταμορφώνεται σε ήχο…
Ο ήχος του μεταμορφώνεται σε χρώμα…
Βλέπει από μακριά αυτό που βρίσκεται κοντά…
Βλέπει από κοντά αυτό που βρίσκεται μακριά…

Μαρία Φιλίππου, Καλλιτέχνης, Παρίσι, Μάιος 2007


            =============================================



Ελληνική Πύλη Πληροφόρησης

Συνέντευξη στον Απόστολο Μιχαϊλίδη


1) Που γεννηθήκατε και μεγαλώσατε;

Γεννήθηκα στον Πειραιά τον Δεκέμβριο του 1962.
Έζησα με την οικογένεια μου στις Βρυξέλλες, στη Λοζάννη, στη Ζυρίχη και στο Μόναχο.
Το 1980 απεφοίτησα από το «Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Αθηνών»

2) Πότε αποφασίσατε να ασχοληθείτε επαγγελματικά με τη ζωγραφική και γιατί;

Από τα πρώτα παιδικά μου χρόνια γνώριζα ότι θα ασχοληθώ επαγγελματικά με τη ζωγραφική και τις τέχνες γενικότερα, καθώς στην ουσία μεγάλωσα μέσα στα ατελιέ των παππού μου γλύπτη Μιχαήλ Κόκκινου και της θείας μου επίσης γλύπτριας και ζωγράφου Ειρήνης Κοκκίνου.

3) Ποιες είναι οι πηγές της έμπνευσής σας;

Το πρόσωπο «της μυστικής αγαπημένης», που στην ουσία είναι πάντοτε το πρόσωπο αναφοράς. Και τοπίο να ζωγραφίσω μέσα στο μυαλό μου κάπου πετάει το όραμα της γυναίκας.

4) Υπάρχει κάποιο χρώμα η κάποια χρώματα που να απεικονίζονται περισσότερο στα έργα σας και αν ναι, υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος για αυτό;

Xωρίς αμφιβολία τα θερμά (κίτρινο, πορτοκαλί, κόκκινο). Ξυπνούν αναμνήσεις, διεγείρουν συναισθήματα, δημιουργούν συνειρμούς, ενεργοποιούν τις αισθήσεις. Tα δυνατά χρώματα φέρνουν τον θεατή σε κατάσταση εγρήγορσης και αφύπνισης.

5) Έχετε παιδιά; Αν ναι θα θέλατε να ακολουθήσει το παιδί σας η τα παιδιά σας την δική σας πορεία;

Έχω τρία παιδιά. Η μεγάλη μου κόρη είναι δικηγόρος. Ο γιος μου τελειώνει το Πολυτεχνείο, ενώ η εξάχρονη κόρη μου Μιχαέλα είναι ακόμη μικρή και δεν ξέρω τι θα θελήσει να κάνει. Αλλά, ναι, μακάρι να ασχοληθεί με την τέχνη.

6) Ποια ήταν η καλύτερη και η χειρότερη στιγμή στη καριέρα σας;

Η καλύτερη στιγμή της καριέρας μου ήταν όταν είδα μια νέα γυναίκα γύρω στα 25 να κλαίει κοιτώντας έναν πίνακά μου. Η χειρότερη, όταν έκαψα έναν πίνακά μου και την επόμενη μέρα το μετάνιωσα.

7) Μετανιώσατε ποτέ που γίνατε ζωγράφος και δεν ακολουθήσατε κάποια άλλη καριέρα;

Εάν μετάνιωνα θα ήταν προδοσία. Θα ήταν σαν να είχα μετανιώσει που έκανα παιδιά.

8) Έχετε και ένα website, http://www.mkokkinos.gr/

Μιλήστε μας λίγο πιο αναλυτικά για τη συγκεκριμένη ιστοσελίδα.

Είναι μια ιστοσελίδα που αφορά το εν γένει έργο μου. Τόσο στη ζωγραφική, όσο και στη συγγραφή, αλλά και τη μουσική. Εκεί μπορεί κανείς να με γνωρίσει από μακριά…

9) Ποια είναι η συμβουλή που δίνετε στα νέα παιδιά που ξεκινάνε τώρα τη καριέρα τους στο χώρο της ζωγραφικής;

Να ζωγραφίζουν σαν να επρόκειτο να ζήσουν μόνο μία μέρα και να μελετάνε σαν να επρόκειτο να ζήσουν αιώνια.

10) Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

Να τελειώσω τον επόμενό μου πίνακα.

11) Ποιο είναι το μεγαλύτερο όνειρό σας που δεν έχει πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα;

Να ζήσω δίπλα σε ένα ποτάμι.

12) Ποια είναι η γνώμη σας για την ιστοσελίδα μας; (www.hellasgr.gr)


Πολύ καλή δουλειά, χρήσιμη και ευκολόχρηστη.



          =================================









 









"Εάν ήσουν δένδρο αγάπη μου..." 

Ατομική έκθεση ζωγραφικής του Μιχάλη Κόκκινου



Michel Kokkinos
"Η φλέβα στο κύμα"
Λάδι σε καμβά 51x71 cm


             =====================================================


Του Βασίλη Παπαβασιλείου
περιοδικό «Αυλαία»

Θεσσαλονίκη, Δεκέμβριος 2006

«ΜΙΧΑΛΗΣ Σ. ΚΟΚΚΙΝΟΣ»
«Εμπνέομαι από την άσπρη νιφάδα του χιονιού
που θα καεί στην κόκκινη κόλαση»

Μεγάλωσε μέσα στα ατελιέ του παππού του, γλύπτη Μιχαήλ Γ. Κόκκινου (1900-1990) και της θείας του Ειρήνης Κοκκίνου (1928-) γλύπτριας και ζωγράφου. Από πολύ μικρός άρχισε να μαθαίνει ζωγραφική. Τον τρόπο, με τον οποίον ο άνθρωπος θα πρέπει να βλέπει και να συγχωρεί τον εαυτό του. Την ζωή και τον θάνατο.
Όταν τέλειωσε το Πειραματικό Σχολείο Πανεπιστημίου Αθηνών, το 1980, έφυγε για το Μόναχο. Εκεί μελέτησε, πόνεσε και αγάπησε.
Ώριμος, χωρίς ηλικία -είναι πέραν ηλικίας ο Κόκκινος, είναι φανατικός διώκτης της σεμνοτυφίας, της εγκράτειας του banal. Με σώας τας φρένας, αλλά χωρίς φρένα, χωρίς τροχοπέδη στην αναζήτηση του ηδονικού, του αληθινού, του ωραίου, ζωγραγίζει με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο.
Παθιασμένος, χωρίς εμπάθεια, φαντασιόπληκτος, ζει και κινείται στον χώρο του υπερρεαλισμού, ενώ η τέχνη του αποτυπώνεται με πινελιές πρώιμου εξπρεσιονισμού ή ακόμη φοβισμού.
Για 20 χρόνια υπήρξε εκδότης των «Eκδόσεων Όμβρος». Έχει συγγράψει και εκδώσει έντεκα βιβλία, καθώς ακόμη έχει συνθέσει τον ορχηστικό κύκλο «Ωκεανός».
Πολλά περισσότερα μπορεί να βρει κανείς στην ιστοσελίδα του www.mkokkinos.gr

Έχει τρία παιδιά την Άρια, τον Σακελλάρη και την Μιχαέλλα.
Γεννήθηκε το 1962 στον Πειραιά.

– Ποιο είναι το περιεχόμενο των έργων σας?

– «Θα έλεγα ότι είμαι ένας καθαρά ανθρωποκεντρικός ζωγράφος.
Με πηγαίο τρόπο, προσπαθώ να φτάσω στην άκρη της ευαισθησίας αλλά και της σκληρότητας. Ίσως ακόμη και αυτή της καθημερινής σκληρότητας. Μέσα από τολμηρές πινελιές και αντιθέσεις προσπαθώ να ανασύρω την αλήθεια των πραγμάτων για να σημάνει μέσ’ από αυτήν μία άλλη καθαρτήρια μυστική ίσως εικόνα».

– Το χρώμα παίζει σημαντικό ρόλο στη ζωγραφικής σας?

– «Ξεκάθαρα τον σημαντικότερο. Είναι το σπουδαιότερο εργαλείο της δουλειάς μου. Πρόκειται για μια εισβολή στο χώρο του ονείρου. Για μια κατάδυση θα έλεγα στο ασυνείδητο».

– Ποιες είναι οι πηγές έμπνευσής σας?

– «Εμπνέομαι από την άσπρη νιφάδα του χιονιού που θα καεί στην κόκκινη κόλαση. Εμπνέομαι από τις φαντασιώσεις μου και τις μικρές ιστορίες που πλάθω στο μυαλό μου. Κάθε πίνακας για μένα είναι και ένα κομμάτι από τη τούρτα της ζωής».

– Πώς άρχισε το ενδιαφέρον σας για τη ζωγραφική?

– «Μετρώντας και συσσωρεύοντας τις εμπειρίες. Και οι εμπειρίες αυτές, είτε είναι βιωματικές, είτε του υποσυνείδητου. Έζησα σε μια περίοδο με ανθρώπους γύρω μου που μου δημιούργησαν σωρεία εμπειριών.
Έπρεπε με κάποιο τρόπο να εκφραστούν, να αποτυπωθούν, να καταγραφούν. Αλλιώς θα έσκαγα!».

Τα πρόσωπα, τι ρόλο έχουν στα έργα σας?

– «Σχεδόν σε κάθε έργο μου προβάλλει το πρόσωπο «της μυστικής αγαπημένης», που στην ουσία είναι πάντοτε το πρόσωπο αναφοράς. Και τοπίο να ζωγραφίσω μέσα στο μυαλό μου κάπου πετάει το όραμα της γυναίκας. Είναι όργανο παραγωγής ικανοποίησης».

– Τι είναι η ζωγραφική για σας?

– «Είναι η λύτρωση. Και δεν την φτάνει κανείς αναίμακτα κι ανώδυνα.
Για να αισθανθεί κάποιος την δυνατή λάμψη του φωτός, πρέπει να βγει από το πυκνό σκοτάδι. Για να νοιώσει την απόλυτη ομορφιά πρέπει ν’ αντικρίσει την ασχήμια και για να γευτεί την ευτυχία, πρέπει να διαβεί πολλά μονοπάτια θλίψεων».

– Οι Θεσσαλονικείς είναι φιλότεχνοι?

«Με μια γρήγορη κι αβίαστη ματιά θα έλεγα, ναι.
Βρίσκομαι μόνο δύο μήνες στη Θεσσαλονίκη, αλλά έχω την γλυκιά αίσθηση, ότι ενδιαφέρονται για την τέχνη. Τα «Δημήτρια» τα θεωρώ μεγάλη πολιτιστική ένεση».


ΠΗΓΗ



  ============================================




ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ



Για τον Άνθρωπο, τον Πολιτισμό, τις Τέχνες, τα Γράμματα, τις Επιστήμες, τη Κοινωνία, τη Πολιτική με όραμα και σκεπτόμενο τρόπο.









Δημοσίευση σχολίου