Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2015

Η ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑ











 

           ------------------------------------------------------------------------

H Γκρέις Κέλι μέσα από τα μάτια της καλύτερης της φίλης

Μέσα από τη μαρτυρία της Τζόαν Ντέιλ, αποκαλύπτεται ένα άγνωστο πρόσωπο, της χολιγουντιανής ντίβας και πριγκίπισσας- Η άγνωστη αποβολή, η «μυστηριώδης» μελαχρινή και η πίεση που αισθανόταν πριν το μοιραίο δυστύχημα



Πίσω από τις κλειστές πόρτες του παλατιού του Μονακό, μας μεταφέρουν τα προσωπικά έγγραφα της καλύτερης φίλης της Γκρέις Κέλι, Τζόαν Ντέιλ, που συγκεντρώθηκαν σε ένα βιβλίο, χάρη στην κόρη της, 32 χρόνια μετά τον θάνατο της πριγκίπισσας. Οι δύο τους είχαν
γνωριστεί, το 1956. Η Κέλι μόλις είχε παντρευτεί τον πρίγκιπα Ρενιέ και ο σύζυγός της Τζόαν, Μάρτιν Ντέιλ, είχε διοριστεί πρόξενος των Η.Π.Α στο παλάτι του Μονακό. Από τότε έγιναν αχώριστες φίλες μέχρι τον θάνατο τους. Η Joan «έφυγε» από τη ζωή το 2005, σε ηλικία 74 ετών, αλλά η κόρη της, Γκρέις - τη βάφτισε η πριγκίπισσα Κέλι-θέλησε να συμπεριλάβει όσα κατέγραψε η μητέρας της σε ένα βιβλίο.








Μέσα από τη μαρτυρία της Τζόαν Ντέιλ, αποκαλύπτεται ένα άγνωστο πρόσωπο, πολύ πιο ζεστό και ανθρώπινο, της Γκρέις Κέλι, της χολιγουντιανής ντίβας και πριγκίπισσας, που είχε τη φήμη της ψυχρής και της απόμακρης. «Για μία γυναίκα, που μπορούσε να έχει σαμπάνια, χαβιάρι και
φουά γκρα, ήταν ίδια, ίσως και μεγαλύτερη η απόλαυση ενός σάντουιτς με φυστικοβούτυρο!» έγραψε η Joan Dale και συνέχισε: «Προτιμούσε την απλότητα από το γκλάμουρ, δεν έβαζε πολύ μέικ απ ή πολλά κοσμήματα, λάτρευε το casual ντύσιμο και τις εσπαντρίγιες και πολλές φορές τύλιγε ένα μαντήλι στο κεφάλι της».

Η Dale εξιστόρισε ένα περιστατικό που η Κέλι την είχε
εντυπωσιάσει με την απλότητα της. Μόλις τρεις εβδομάδες, πριν η πριγκίπισσα χάσει τη ζωή της, μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη ενώ οδηγούσε, φορούσε το παλτό, που είχε αγοράσει η ίδια 30 χρόνια πριν με τα πρώτα της χρήματα που κέρδισε με την υποκριτική.«Και δεν ήταν μόνο αυτό: Φορούσε τα ίδια φορέματα εγκυμοσύνης, σε όλες τις εγκυμοσύνης της»
έγραφε η Τζόαν Ντέιλ. Το ίδιο απλός φαίνεται να ήταν και ο σύζυγός της Γκρέις Κέλι, ο πρίγκιπας Ρενιέ, προτιμούσαν να ζουν σε ένα δωμάτιο σε μέγεθος κανονικού σπιτιού, από το παλάτι των 200 δωματίων. «Ποτέ δεν ήθελε να ζει σε ένα βάθρο, ήταν ταπεινή» έγραφε η Ντέιλ

Ο γάμος της με τον πρίγκιπα και η μυστηριώδης μελαχρινή

Η Κέλι είχε βρει την απόλυτη ευτυχία στο πλευρό του πρίγκιπα Ρενιέ, σύμφωνα με την μαρτυρία της Ντέιλ. Παρέμεναν ερωτευμένοι καθ΄όλη τη διάρκεια του έγγαμου βίου τους, είχαν κοινή αίσθηση του χιούμορ και τους άρεσαν τα απλά πράγματα. «Μπορούσες να δεις την αγάπη στα μάτια τους, όταν ο ένας κοιτούσε και χαμογελούσε στον άλλον. Γέλαγαν πολύ μεταξύ τους και τους άρεσε να πειράζουν ο ένας τον άλλον» αναφέρει το βιβλίο.

«'Ενα βράδυ...» έγραψε η Τζόαν «ο πρίγκιπας Ρενιέ κατέφθασε σε ένα πάρτι του παλατιού, με μία εκθαμβωτική μελαχρινή. Όλοι μείναμε με το στόμα ανοιχτό. Ξαφνικά ένα γνώριμο γέλιο ακούστηκε. Ήταν η Γκρέις και φορούσε μία μελαχρινή περούκα».

Ωστόσο, όπως και όλοι οι γάμοι, έτσι και ο γάμος της Κέλι με τον Ρενιέ, είχε τα σκαμπανεβάσματα του. Μία από τις δύσκολες στιγμές του ζευγαριού ήταν η αποβολή που είχε η Κέλι το 1963, όταν και κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να αποκτήσει τέταρτο παιδί. «Ο Ρενιέ και η Κέλι ήταν συντετριμμένοι» έγραφε η Τζόαν για το περιστατικό. Λίγο πριν η πριγκίπισσα του Μονακό, χάσει τη ζωή της, είχε ζητήσει από την καλή της φίλη να τη συγχωρέσει επειδή την είχε επιβαρύνει με τα προβλήματα της. «Είμαι σίγουρη, ότι κάποιες φορές ένιωθε σαν φυλακισμένη μέσα σε ένα χρυσό κλουβί, πίσω από τους τοίχους του παλατιού» έλεγε η Τζόαν.

Το μοιραίο δυστύχημα

Στις 13 Σεπτεμβρίου του 1982, ενώ επέστρεφε οδικώς μαζί με τη μικρή της κόρη της Στεφανί, από το εξοχικό τους στην επαρχία, η πριγκίπισσα Γκρέις υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο που την έκανε να χάσει τις αισθήσεις της, με αποτέλεσμα να ρίξει το αυτοκίνητο στο γκρεμό. Το σώμα της ανασύρθηκε από το αυτοκίνητο αλλά είχε υποστεί πολλαπλά κατάγματα κι είχε πέσει σε κώμα. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο του Μονακό όπου της διαγνώστηκε σοβαρή εγκεφαλική βλάβη. Η οικογένεια της αποσυνέδεσε το μηχανισμό που την κρατούσε στη ζωή. Η κόρη της, Στεφανί, είχε υποστεί σοβαρό κάταγμα στην αυχενική μοίρα και αναγκάστηκε να φορέσει κολάρο.

 «Η καρδιά μου έσπασε και το πνεύμα μου συνετρίβη» εκμυστηρεύτηκε η Τζόαν στα γραπτά της. «Στην κρουαζέρια μας, έναν μήνα πριν το ατύχημα, η Γκρεις έδειχνε ότι σημάδια στρες και πίεσης λόγω των καθηκόντων και των ευθυνών που είχε αναλάβει. Πιστεύω ότι αυτή η κατάσταση την οδήγησε στο εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη και της κόστισε τη ζωή»

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Πριγκίπισσα Γκρέις και Λαίδη Νταϊάνα

Στις 18 Απριλίου του 1956, η πανέμορφη ηθοποιός του Χόλιγουντ, Γκρέις Κέλι, παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο τον Πρίγκιπα του Μονακό, Ρενιέ.

 Την επόμενη μέρα, στις 19 Απριλίου, πραγματοποιήθηκε η μεγαλοπρεπής θρησκευτική τελετή. Το νυφικό της κόστισε 8 χιλιάδες δολάρια και 12 μοδίστρες δούλευαν μέρα – νύχτα επί έξι βδομάδες για να το ετοιμάσουν. Ήταν η σωστή επένδυση για ένα γάμο που παρακολούθησαν σχεδόν δύο χιλιάδες δημοσιογράφοι και αργότερα προβλήθηκε στους κινηματογράφους, προς τέρψιν των «κοινών θνητών». Ο Πρίγκιπας Ρενιέ επέλεξε για νύφη του την αμερικανίδα ηθοποιό επειδή ήταν πανέμορφη, επικοινωνιακή και έπρεπε σύντομα να αποκτήσει απογόνους. Αν ο Ρενιέ πέθαινε και δεν υπήρχε διάδοχος, το Μονακό θα περνούσε στην κυριαρχία της Γαλλίας. Γι’ αυτό πριν παντρευτούν, ο Ρενιέ απαίτησε να εξεταστεί η γονιμότητα της Κέλι. Η ηθοποιός ανησύχησε, γιατί ο γιατρός θα ανακάλυπτε ότι δεν ήταν παρθένα. Στοιχείο βέβαια, που ολόκληρη η Αμερική γνώριζε πολύ καλά.

 Οι «παράνομοι» έρωτες της Γκρέις Κέλι 

Η Γκρέις Κέλι αντιπροσώπευε την κομψότητα, την αγνότητα και τους καλούς τρόπους. Η οικογένειά της ανήκε στην καλή κοινωνία της Φιλαδέλφειας και ο πατέρας ήταν Ολυμπιονίκης, ενώ είχε υπάρξει και υποψήφιος Δήμαρχος. Η Κέλι ήταν ξανθιά, γαλανομάτα, λεπτεπίλεπτη και μετά από πολλές ώρες ορθοφωνίας, μιλούσε σχεδόν σαν αριστοκράτισσα της Μεγάλης Βρετανίας. Ήταν η κατάλληλη..



Γκρέις Κέλι


Όμως η αγαπημένη δεσποσύνη της Αμερικής δεν ήταν το καλό κορίτσι που όλοι φαντάζονταν. Είχε αδυναμία στους ώριμους άντρες, τουλάχιστον 15 χρόνια μεγαλύτερούς της, που μάλιστα είχαν οικογένεια και παιδιά. Σχεδόν σε όλες τις σχέσεις της, η Κέλι ήταν το τρίτο πρόσωπο. 

Η πρώτη μεγάλη της αγάπη ήταν ο καθηγητής της στην υποκριτική, Ντον Ρίτσαρντσον. Μεγαλύτερος από την Κέλι, παντρεμένος και Εβραίος. Όταν τον γνώρισε στη συντηρητική, καθολική οικογένειά της, ο πατέρας της δεν εδέησε καν να τον χαιρετήσει. Η μητέρα της έψαξε τα πράγματά του και βρήκε όχι μόνο χαρτιά διαζυγίου, αλλά και προφυλακτικά! Έκτοτε, η Κέλι «φυλακίστηκε» στο πατρικό της σπίτι και της απαγόρευσαν να τον ξαναδεί. 

Ακολούθησαν σύντομα «κορταρίσματα» από επιφανείς άντρες όπως ο Σάχης του Ιράν, που πολλοί λένε ότι της έκανε πρόταση γάμου. Η Κέλι την απέρριψε γιατί δεν ήθελε να εγκαταλείψει τον κινηματογράφο. Επόμενος ήταν ο ηθοποιός Τζιν Λιόνς, που ακολουθούσε το κλασσικό πρότυπο των εραστών της Κέλι: μεγάλος σε ηλικία και παντρεμένος. Χώρισαν γιατί ο Λιόνς βρισκόταν στα πρόθυρα αλκοολισμού και η Κέλι δεν ανεχόταν τα καμώματά του.

Χρόνια μετά τη σύντομη σχέση τους, η Πριγκίπισσα Γκρέις του Μονακό συνάντησε πάλι τον Σάχη του Ιράν
Χρόνια μετά τη σύντομη σχέση τους, η Πριγκίπισσα Γκρέις του Μονακό συνάντησε πάλι τον Σάχη του Ιράν

Το 1952, η Κέλι ξεκίνησε την καριέρα της στον κινηματογράφο, με συμπρωταγωνιστή τον παντρεμένο 50χρονο, Γκάρι Κούπερ, στην ταινία «Το τραίνο θα σφυρίξει τρεις φορές». Το ειδύλλιο ήταν σύντομο, γιατί ο Κούπερ είχε και δεύτερη ερωμένη παράλληλα με την Κέλι. Μέχρι τότε, οι σχέσεις της ηθοποιού είχαν περάσει απαρατήρητες από τον Τύπο και η υπόληψή της παρέμενε άθικτη.

 Το 1954, ο έρωτας με τον συμπρωταγωνιστή της στην ταινία «Τηλεφωνήσατε Ασφάλεια Αμέσους Δράσεως», Ρέι Μίλαντ, βγήκε στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. Όταν το έμαθε η γυναίκα του Μίλαντ, τον έδιωξε απ’ το σπίτι και η Κέλι απέκτησε το παρατσούκλι «αντροχωρίστρα». Η δημοσιογράφος Χέντα Χόπερ διέδωσε τη φήμη ότι η ηθοποιός ήταν νυμφομανής και η καριέρα της Κέλι κόντεψε να καταστραφεί. Ο Μίλαντ τη χώρισε για να αποφύγει τα έξοδα του διαζυγίου και η Κέλι έπνιξε τον «καημό» της με ένα σύντομο, αλλά έντονο ρομάντζο με τον ηθοποιό Γουίλιαμ Χόλντεν. 


Γκρέις Κέλι και Ρέι Μίλαντ
Γκρέις Κέλι και Ρέι Μίλαντ


Η επόμενη μεγάλη σχέση της Κέλι ήταν με τον σχεδιαστή μόδας, Όλεγκ Κασίνι. Ήταν ίσως η πρώτη φορά που η ηθοποιός δεν έπρεπε να ανταγωνιστεί τη σύζυγο του εραστή της. Ο Κασίνι ήταν διαζευγμένος με δύο παιδιά και δεν άργησε να κάνει πρόταση γάμου στην Κέλι, η οποία δέχτηκε. Όμως η οικογένειά της, για ακόμα μία φορά, περιφρόνησε τον αγαπημένο της και ο Κασίνι εξοργίστηκε με την Κέλι, επειδή δεν τον υπερασπίστηκε.


Γκρέις Κέλι και Όλεγκ Κασίνι

Γκρέις Κέλι και Όλεγκ Κασίνι

Ο Πρίγκιπας του Μονακό

 Τον Μάιο του 1955, η Γκρέις Κέλι ταξίδεψε στο Μονακό για να συμμετάσχει ως κριτής στο Φεστιβάλ των Καννών. Σκόπευε να απορρίψει την πρόταση και άλλαξε γνώμη την τελευταία στιγμή, όταν την ενημέρωσαν ότι ο πρίγκιπας του Μονακό, Ρενιέρ, άλλαξε όλο του το πρόγραμμα για να τη γνωρίσει. Η συνάντηση δεν ήταν όπως την περίμενε. Κόπηκε το ρεύμα στο ξενοδοχείο και η Κέλι δεν είχε τρόπο ούτε να στεγνώσει τα μαλλιά της, ούτε να σιδερώσει τα ρούχα της. Κατέληξε να φορέσει μια στέκα που έκρυβε την αχτένιστη κόμη της και ένα φαρδύ φόρεμα που έδειχνε σχετικά ατσαλάκωτο. Ο πρίγκιπας Ρενιέ, απ’ την άλλη, καθυστέρησε περισσότερο από μία ώρα και πρόλαβε την Κέλι λίγο πριν αποχωρήσει.

Γκρέις Κέλι και Πρίγκιπας Ρενιέ, όταν γνωρίστηκαν
Γκρέις Κέλι και Πρίγκιπας Ρενιέ, όταν γνωρίστηκαν


Μίλησαν για λίγη ώρα και αποχαιρετίστηκαν απρόθυμα.

 «Μόνο η καλύτερη»

 Όταν η Κέλι επέστρεψε στην Αμερική άρχισαν να αλληλογραφούν μανιωδώς. Τα Χριστούγεννα του ίδιου χρόνου, ο Ρενιέ πήγε στην Αμερική για να τη βρει. Οι δημοσιογράφοι τον ρώτησαν ποια κοπέλα θα μπορούσε να γίνει γυναίκα του και ο Ρενιέ απάντησε: «Μόνο η καλύτερη». 

Ανήμερα των Χριστουγέννων, ο πρίγκιπας γνώρισε την οικογένεια της Κέλι και δύο μέρες μετά της ζήτησε να τον παντρευτεί, ενώ στέκονταν πάνω σε μια νησίδα στη μεγάλη λεωφόρο. Η Κέλι είπε ένα ηχηρό «ναι», ίσως γιατί ήταν η πρώτη φορά που οι γονείς της ενέκριναν τον σύντροφό της και φυσικά γιατί όλα τα κορίτσια περιμένουν έναν πρίγκιπα, αλλά αυτές που τον συναντούν και τον παντρεύονται είναι μετρημένες στα δάκτυλα. Η Κέλι δεν θα κλώτσαγε ποτέ το γοβάκι από τα πόδια της!

 Στις 4 Απριλίου του 1956, έχοντας αποχαιρετήσει οριστικά το Χόλιγουντ, η Κέλι επιβιβάστηκε στο πλοίο που θα τη μετέφερε στο Μονακό. Την συνόδευαν συγγενείς, φίλοι, 400 δημοσιογράφοι και 80 βαλίτσες. 

Παντρεύτηκαν στις 18 Απριλίου με πολιτικό γάμο και στη δεξίωση παρευρέθηκε όλος ο πληθυσμός του Μονακό, δηλαδή τρεις χιλιάδες άτομα. Την επόμενη μέρα έγινε ο θρησκευτικός γάμος, με 600 επίτιμους προσκεκλημένους. 


Ο γάμος της Κέλι με τον πρίγκιπα


Ο γάμος της Κέλι με τον πρίγκιπα


Το νιόπαντρο ζευγάρι έφυγε για το ταξίδι του μέλιτος με τη θαλαμηγό τους. Ήταν το γαμήλιο δώρο του Αριστοτέλη Ωνάση, που τη βάφτισε «Deo Juvante II». Απέκτησαν τρία παιδιά και η Κέλι δεν επέστρεψε ποτέ στο Χόλιγουντ, αν και το επιθυμούσε πολύ. Έμεινε στο Μονακό μέχρι το τέλος της ζωής της, στις 14 Σεπτεμβρίου του 1982. Ο θάνατός της σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα συγκλόνισε τον κόσμο και ειδικά μία άλλη λατρεμένη πριγκίπισσα, τη Λαίδη Νταϊάνα, που είχε την ίδια τραγική κατάληξη.


Πριγκίπισσα Γκρέις και Λαίδη Νταϊάνα



       -----------------------------------------------------------------------------------





Η Γκρέις σε έργο του Andy Warhol


ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΙΚΟΛΑ NTAMON ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
 
Η Γκρέις Κέλλυ ήταν μια πανέμορφη γυναίκα, φωτογενής, αθεράπευτα κομψή, ταλαντούχα ηθοποιός και όσοι την γνώριζαν προσωπικά περιέγραφαν έναν άνθρωπο με ακλόνητες ηθικές αρχές και έντονες ευαισθησίες.

 Γεννήθηκε τον Νοέμβριο του 1929 στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ. Η οικογένειά της ήταν αρκετά εύπορη, με έναν πατέρα ιδιοκτήτη κατασκευαστικής εταιρείας και δυναμικό χαρακτήρα που δε σήκωνε μύγα στο σπαθί του. Στα δεκαοχτώ της έφυγε για τη Νέα Υόρκη για να σπουδάσει υποκριτική. Οι γονείς της, της ξεκαθάρισαν πως θα πληρώσουν μόνο τα δίδακτρα του πρώτου έτους. Έτσι, η Γκρέις άρχισε να εργάζεται ως μανεκέν για να καλύψει τα έξοδά της.  

 Εισήλθε δυναμικά στον χώρο του θεάματος με συμμετοχές σε τηλεοπτικά επεισόδια και θεατρικές παραστάσεις. Καθιερώθηκε το 1953 με τη ταινία Mogambo και την επόμενη χρονιά κέρδισε το Όσκαρ καλύτερης γυναικείας ερμηνείας για την ταινία The Country Girl.


 Στο Μogambo με τον Clarke Gable.





 Kέρδισε το Όσκαρ το 1955  




 Συνεργάστηκε τρεις φορές με τον σκηνοθέτη Alfred Hitchcock για τις ταινίες Deal M for Murder, Real Window και To Catch a Thief με συμπρωταγωνιστή της τον Cary Grant και τα γνωστά πλάνα του ζευγαριού στους δρόμους του Μονακό.




Στο – To catch a thief -  συμπρωταγωνιστούσε με τον Κάρυ Γκραντ

Ο Άλφρεντ Χίτσκοκ γιορτάζει τα γενέθλια του στα γυρίσματα της ταινίας - To catch a thief -  





Στον – Σιωπηλό μάρτυρα – με τον James Stewart


Το Μονακό έγινε η δεύτερη πατρίδα της Γκρέις. Το 1956, εμφανίστηκε στο Φεστιβάλ των Καννών και ο πρίγκιπας Ρενιέ του Οίκου Γκριμάλντι του Μονακό τη ζήτησε σε γάμο. Η Γκρέις δέχθηκε αλλά όπως πρόσταζε το πρωτόκολλο, ο Ρενιέ ζήτησε προίκα δύο εκατομμυρίων δολαρίων από τη Γκρέις. Τον γάμο παρακολούθησαν 30 εκατομμύρια τηλεθεατές από όλο τον κόσμο. Το ζευγάρι απέκτησε τρία παιδιά, τον πρίγκιπα Αλβέρτο και τις πριγκίπισσες Καρολίνα και Στεφανία.


Έχουν γραφτεί πολλά για τη σχέση του ζευγαριού και τη μεγάλη αδυναμία της Γκρέις στους άντρες. Ότι στη ζωή της δεν πέρασε ούτε μια μέρα που να μην είχε σύντροφο. Ο Hitchcock έλεγε πως η Γκρέις είναι σαν ένα χιονισμένο ενεργό ηφαίστειο. Φαίνεται συνεσταλμένη αλλά μέσα της βράζει από πάθος. Ακόμη και στα δεκαοχτώ της που είχε μετακομίσει στη Νέα Υόρκη για να σπουδάσει, έκανε δεσμό με έναν κατά δέκα χρόνια μεγαλύτερο και παντρεμένο συμφοιτητή της. Το 1949 και ενώ δεν ήταν ακόμη πολύ διάσημη, ο Σάχης του Ιράν τη ζήτησε σε γάμο, χαρίζοντάς της κοσμήματα αμύθητης αξίας και την υπόσχεση ότι δε θα χρειαστεί να ασπαστεί το Ισλάμ για να τον παντρευτεί. Τα κοσμήματα αυτά, η Γκρέις τα δώρισε στις σαράντα παρανύμφους της, όταν παντρεύτηκε τον Ρενιέ.

 Επίσης, φήμες θέλουν τους δεσμούς πίστης ανάμεσα στο πριγκιπικό ζεύγος του Μονακό να ξεθώριασαν με το πέρασμα του χρόνου και ότι οι δυο τους διατηρούσαν εξωσυζυγικές σχέσεις. Συγκεκριμένα, η Γκρέις με τον Φρανκ Σινάτρα.



Η  Grace Kelly με τον  Frank Sinatra στη ταινία - High Society -1956


Στις 13 Σεπτεμβρίου 1982, η Γκρέις μαζί την κόρη της Στεφανί επέστρεφαν στο Παλάτι από τις διακοπές τους στο Roc Agel. Η Γκρέις απέρριψε την πρόταση του σοφέρ να οδηγήσει εκείνος και πήρε η ίδια το τιμόνι. Ενώ οδηγούσε έπαθε εγκεφαλικό, έχασε τον έλεγχο και το αμάξι έπεσε σε έναν γκρεμό ύψους 120 μέτρων και καρφώθηκε σε δέντρα. Ένας μοτοσικλετιστής που βρισκόταν ακριβώς πίσω από το όχημα της Γκρέις παρατηρούσε για κάμποση ώρα ότι το αμάξι έκανε επικίνδυνους ελιγμούς δηλώνοντας ότι ο οδηγός του ήταν μεθυσμένος ή κοιμισμένος.

 Η Στεφανί κατάφερε να βγει από το αμάξι και με τη βοήθεια ενός άντρα να βγάλουν τη μητέρα της. Η πριγκίπισσα Γκρέις Κέλλυ κατέληξε την επόμενη μέρα, 14 Σεπτεμβρίου, από εσωτερική αιμορραγία. Ήταν 52 ετών.

--------------------------------------------------------------------------------------------






Dial M for Murder1.jpg
Dial M for Murder

      --------------------------------------------------------------------------------------

Η Γκρέις Πατρίσια Κέλι (αγγλ.Grace Patricia Kelly, 12 Νοεμβρίου 1929 - 14 Σεπτεμβρίου 1982), γνωστότερη ωςΓκρέις Κέλι, ήταν μια βραβευμένη με όσκαρ Αμερικανίδα ηθοποιός, καθώς και πριγκίπισσα του Μονακό. Τον Απρίλιο του 1956 η Κέλι παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Ρενιέ Γ' του Μονακό κι έκτοτε αποκαλούνταν Η Αυτής Γαλήνια Υψηλότης, πριγκίπισσα του Μονακό ή απλούστερα Πριγκίπισσα Γκρέις.

Στα έξι χρόνια που η Κέλι εργάστηκε στο Χόλιγουντ γύρισε μόνο 11 ταινίες, εντούτοις κατατάσσεται στις πιο πολυαγαπημένες πρωταγωνίστριες του Χόλιγουντ και το όνομά της αποτελεί συνώνυμο του στιλ, της ακτινοβολίας και της χάρης. Συνεργάστηκε τρεις φορές με τον Άλφρεντ Χίτσκοκ το για τις ταινίες Σιωπηλός Μάρτυς (Rear Window, 1954),Τηλεφωνήσατε Ασφάλεια Αμέσου Δράσεως (Dial M for Murder, 1954) και Το Κυνήγι του Κλέφτη (To Catch A Thief, 1955) και κέρδισε το όσκαρ το 1954 για την ταινία Η χωριατοπούλα (The Country Girl). Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου την έχει κατατάξει 13η στη λίστα με τις 25 μεγαλύτερες σταρ όλων των εποχών.

Πρώτα Βήματα

Η Γκρέις Κέλι γεννήθηκε το 1929 από τον Τζον Μπρένταν Κέλι και τη σύζυγό του Μάργκαρετ Κάθριν Μάγερ στη Φιλαδέλφεια της Πενσιλβανία. Ονομάστηκε Γκρέις προς τιμή της αδικοχαμένης σε νεαρή ηλικία αδερφής της μητέρας της.

 Η οικογένεια της ήταν εύπορη, καθώς ο τρεις φορές ολυμπιονίκης στο άθλημα της κωπηλασίας πατέρας της, που είχε τη μεγαλύτερη επιχείρηση οικοδομικών υλικών στην ανατολική ακτή, ήταν αυτοδημιούργητος εκατομμυριούχος.

 Η μητέρα της είχε σπουδάσει φυσική αγωγή και αργότερα ανέλαβε την έδρα της φυσικής αγωγής στο πανεπιστήμιο της Πενσιλβανία.

 Η Κέλι είχε δυο μεγαλύτερα αδέρφια την Πέγκι και τον Τζον και μια μικρότερη αδερφή τη Λιζάν. Ο Τζον χρόνια αργότερα έγινε χάλκινος ολυμπιονίκης στους ολυμπιακούς αγώνες του 1956 στη Μελβούρνη. Ο δρόμος της Φιλαδέλφεια Kelly Drive ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του αδελφού της Κέλι. Οι αδελφοί του πατέρα της Γκρέις Κέλι ήταν διακεκριμένοι καλλιτέχνες. Ο Γουόλτερ Κέλι, ο μεγαλύτερος αδερφός του πατέρα της, ήταν σταρ της επιθεώρησης κι ο άλλος ο Τζορτζ Κέλι ήταν ένας βραβευμένος με Πούλιτζερ δραματουργός.

Κινηματογραφική καριέρα

Από την παιδική της ηλικία η Κέλι ονειρευόταν να κάνει καριέρα στο θέατρο. Ήδη στα δώδεκά της είχε εμφανιστεί στον πρωταγωνιστικό ρόλο του θεατρικού Don't Feed the Animals που ανέβασε η τοπική θεατρική ομάδα.

 Στα 18 της δεν κατάφερε να μπει στο κολέγιο Μπένινγκτον, λογω των χαμηλών της βαθμών στα μαθηματικά, κάτι που την ώθησε στο να ακολουθήσει το όνειρό της να γίνει ηθοποιός. Κατά συνέπεια απαγγέλοντας ένα μονόλογο από το θεατρική παράσταση The Torch-Bearers, που είχε συγγράψει ο θείος της Τζόρτζ, κατάφερε να μπει στην Αμερικανική ακαδημία των δραματικών τεχνών.

 Η Κέλι δούλεψε ως μοντέλο για να συντηρήσει τις σπουδές της και εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο Μπρόντγουεϊ στο πλευρό του Ρέιμοντ Μάσεϊ στο θεατρικό του Στρίντμπεργκ , Ο Πατέρας.

 Μετά την αποφοίτησή της το 1948 ο σκηνοθέτης Ντέλμπερτ Μαν την προσέλαβε για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην τηλεοπτική μεταφορά του μυθιστορήματος του Σίνκλερ Λιούις Μπέθελ Μέριντεϊ. Η επιτυχία αυτής της παραγωγής για την τηλεόραση, που ότι είχε αρχίσει να μπαίνει πλέον στη ζωή των Αμερικανών, την οδήγησε στον πρώτο κινηματογραφικό της ρόλο στην ταινία Δεκατέσσερεις ώρες αγωνίας (Fourteen Hours, 1951). Ο ρόλος αυτός ήταν μικρός και η Γκρέις πέρασε απαρατήρητη με αποτέλεσμα να μην έχει άλλες προσφορές για κινηματογραφικούς ρόλους για κάμποσο καιρό.

 Ένα χρόνο αργότερα επικοινώνησε μαζί της ο παραγωγός κι αργότερα σκηνοθέτης Στάνλεϊ Κρέιμερ, ο οποίος της προσέφερε ένα ρόλο στο πλάι του Γκάρι Κούπερ στην ταινία Το τρένο θα σφυρίξει τρεις φορές (High Noon, 1952), που επρόκειτο να σκηνοθετήσει ο Φρεντ Τσίνεμαν. Η ταινία είχε μεγάλη επιτυχία και της χάρισε μεγάλη δημοτικότητα.

 Επόμενος της στόχος ήταν η οντισιόν για την ταινία του Τζον ΦορντΜογκάμπο, όπου θα πρωταγωνιστούσε πλάι στον Κλαρκ Γκέιμπλ και την Άβα Γκάρντνερ. Η Τζιν Τίρνεϊ που είχε προσληφθεί αρχικά αποφάσισε να αφήσει το ρόλο λόγω της ψυχολογικής αστάθειας που την ταλαιπωρούσε εκείνη την περίοδο. Η οντισιόν της Κέλι ήταν επιτυχημένη και ο ρόλος ήταν δικός της. Δυο μήνες αργότερα το συνεργείο και οι συντελεστές της ταινίας βρέθηκαν στη Ναϊρόμπι της Κένυα για να ξεκινήσουν τα γυρίσματα. Το γεγονός ότι η ταινία γυριζόταν στην Αφρική αποτελούσε μεγάλο δέλεαρ για την Γκρέις. Η ταινία προβλήθηκε το 1953 και η Κέλι που είχε πλέον γίνει σταρ προτάθηκε για όσκαρ Β' γυναικείου ρόλου.

 Η επιτυχία ακολούθησε όταν το 1954 πρωταγωνίστησε στη μεταφορά του θεατρικού του Φρέντρικ Νοτ Τηλεφωνήσατε Ασφάλεια Αμέσου Δράσεως (Dial M for Murder, 1954) με σκηνοθέτη τον Άλφρεντ Χίτσκοκ. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων ο Χίτσκοκ της μιλούσε συνέχεια για την επόμενή του ταινία με τίτλο Σιωπηλός Μάρτυς (Rear Window), εντυπωσιάζοντάς την σε τέτοιο βαθμό, ώστε να αρνηθεί την ευκαιρία να πρωταγωνιστήσει στο πλευρό του Μάρλον Μπράντο στην ταινία του Ηλία Καζάν Το λιμάνι της αγωνίας (On The Waterfront, 1954). Ο Χίτσκοκ προσέλαβε την Κέλι για το Σιωπηλός Μάρτυς κι η Έυα Μαρί Σεντ ερμήνευσε το ρόλο της Ίντι στο πλευρό του Μπράντο. Ο Τζέιμς Στιούαρτ, συμπρωταγωνιστής της στην ταινία Σιωπηλός Μάρτυς, ενθουσιάστηκε με την ερμηνεία της. Το φιλμ έκανε πρεμιέρα τον Οκτώβριο του 1954 κι η Κέλι έλαβε διθυραμβικές κριτικές. 

Κατά τη διάρκεια του 1954 γύρισε άλλες δυο ταινίες και τις δυο με συμπρωταγωνιστή τον Γουίλιαμ Χόλντεν. Η πρώτη ήταν το Οι γέφυρες του Τόκο-Ρι (The Bridges at Toko-Ri) και η δεύτερη ήταν Η χωριατοπούλα (The Country Girl), βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό δράμα του Κλίφορντ Όντετς. Εκτός από τον Χόλντεν στην ταινία πρωταγωνιστούσε και ο Μπινγκ Κρόσμπι στο ρόλο του αλκοολικού της συζύγου. Η Κέλι δεν ήταν η πρώτη επιλογή για το ρόλο. Πρώτη επιλογή ήταν η Τζένιφερ Τζόουνς που αναγκάστηκε να τον απορρίψει λόγω εγκυμοσύνης. Η Metro-Goldwyn-Mayer που έπρεπε να τη δανείσει στην εταιρία Paramount δεν της επέτρεπε να αναλάβει το ρόλο. Όταν όμως η Κέλι απείλησε να μαζέψει τα πράγματά της και να σπάσει το συμβόλαιό της με την εταιρία, της επέτρεψαν να λάβει μέρος στην ταινία.


Grace Kelly 1956.jpg
Η Γκρέις Κέλι σε διαφημιστική φωτογραφία του 1954

Όσκαρ και αριστοκρατία

Η ερμηνεία της στη Χωριατοπούλα έλαβε τις καλύτερες κριτικές κι η Κέλι θεωρούταν το φαβορί για το όσκαρ Α' γυναικείου ρόλου το 1954. Η πιο κοντινή της αντίπαλος για το βραβείο ήταν η Τζούντι Γκάρλαντ που είχε κάνει επιτυχημένη επανεμφάνιση την ίδια χρονιά με το Ένα αστέρι γεννιέται (A star is Born). Τα σκανδαλοθηρικά περιοδικά ανέφεραν κόντρα μεταξύ των δυο σταρ. Τη βραδιά της απονομής η Γκάρλαντ βρισκόταν στο νοσοκομείο έχοντας μόλις γεννήσει το γιο της Τζόζεφ και δίπλα της υπήρχαν κάμερες, ώστε σε περίπτωση που κέρδιζε το βραβείο να μπορούσε να βγάλει ευχαριστήριο λόγο από το νοσοκομείο. Νικήτρια όμως αναδείχτηκε η Κέλι, κάτι που η Γκάρλαντ δεν ξέχασε ποτέ.

 Τα επόμενα δυο χρόνια γύρισε άλλες τρεις ταινίες, εκ των οποίων η πρώτη ήταν η τρίτη και τελευταία της συνεργασία με τον Άλφρεντ Χίτσκοκ στην ταινία Το Κυνήγι του Κλέφτη (To Catch A Thief, 1955), όπου σαγηνεύει με τη γοητεία της τον μικροαπατεώνα Κάρι Γκραντ στο ηλιόλουστο Μόντε Κάρλο.

 Την ίδια χρονιά στο φεστιβάλ των Καννών γνώρισε τον πρίγκιπα Ρενιέ Γ' του Μονακό, με τον οποίον κράτησε για μήνες επικοινωνία. Επιστρέφοντας στη Αμερική γύρισε την ταινία Ο κύκνος (The Swan, 1956) όπου πλάι στον Άλεκ Γκίνες υποδύθηκε μια πριγκίπισσα. Η ταινία ήταν προφητική και η ζωή να μιμήθηκε την τέχνη καθώς ο Ρενιέ μετά το τέλος των γυρισμάτων τη ζήτησε σε γάμο. Η εταιρία παραγωγής της ταινίας καθυστέρησε την κυκλοφορία της μέχρι την ημέρα του γάμου της Κέλι με το Ρενιέ.

 Στο μεταξύ είχε προβληθεί και η πρoτελευταία της ταινία το Υψηλή κοινωνία (High Society, 1956) που αποτελούσε ριμέικ της ταινίας του 1940Κοινωνικά σκάνδαλα (The Philadelphia Story). Στην αυτή ταινία συμπρωταγωνιστούσε με τον Φρανκ Σινάτρα και τον Μπινγκ Κρόσμπι.

Πριγκίπισσα του Μονακό




Εννιά μήνες και τέσσερις μέρες μετά το γάμο της με το Ρενιέ, η Κέλι έφερε στον κόσμο το πρώτο της παιδί την πριγκίπισσα Καρολίνα, της οποίας των ερχομό ανακοίνωσαν 21 πυροβολισμοί και η μέρα της γέννησής της κηρύχθηκε μέρα αργίας. Ο πρίγκιπας Ρενιέ και η πριγκίπισσα Γκρέις απέκτησαν τρία παιδιά: την πριγκίπισσα Καρολίνα, τον πρίγκηπα Αλβέρτο και την πριγκίπισσα Στεφανί.

 Μετά το γάμο ο Ρενιέ απαγόρευσε την προβολή των φιλμ της Κέλι.

 Το 1962 ο Άλφρεντ Χίτσκοκ της προσέφερε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο φιλμ Μάρνι (Marnie) και η Κέλι ήθελε να ξανασυνεργαστεί μαζί του. Όταν όμως η κοινή γνώμη στράφηκε εναντίον της, λόγω του γεγονότος ότι η υπόθεση του φιλμ θα αμαύρωνε την εικόνα της, αναγκάστηκε να μη δεχτεί το ρόλο.

 Το 1977 ο σκηνοθέτης Χέρμπερτ Ρος προσπάθησε να τη δελεάσει να επιστρέψει στη μεγάλη οθόνη προσφέροντάς της τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Η Κρίσιμη Καμπή (The Turning Point). Συνεπώς η Κέλι δεν επέστρεψε ποτέ στη μεγάλη οθόνη, προσπάθησε παρόλα αυτά να υποστηρίξει την καλλιτεχνική άνθιση στο Μονακό ιδρύοντας το Ίδρυμα Πριγκίπισσα Γκρέις που βοηθούσε όλους τους καλλιτέχνες και τεχνίτες της περιοχής. Επίσης οργάνωνε κάθε χρόνο γιορτή για τα ορφανά. Τα χρόνια πέρασαν και το 1981 η Γκρέις και ο Ρενιέ γιόρτασαν 25 χρόνια γάμου.

Θάνατος

Στις 13 Σεπτεμβρίου του 1982, ενώ επέστρεφε οδικώς μαζί με τη μικρή της κόρη της Στεφανί, από το εξοχικό τους στην επαρχία, η πριγκίπισσα Γκρέις είχε ένα εγκεφαλικό επεισόδιο που την έκανε να χάσει τις αισθήσεις της και να ρίξει το αυτοκίνητο στο γκρεμό. Το σώμα της ανασύρθηκε από το αυτοκίνητο αλλά είχε υποστεί πολλαπλά κατάγματα κι είχε πέσει σε κώμα. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο του Μονακό όπου της διαγνώστηκε σοβαρή εγκεφαλική βλάβη. Η οικογένεια της αποσυνέδεσε το μηχανισμό που την κρατούσε στη ζωή. Η κόρη της Στεφανί είχε υποστεί σοβαρό κάταγμα στην αυχενική μοίρα και αναγκάστηκε να φορέσει κολάρο . Η κηδεία της έγινε στις 18 Σεπτεμβρίου στον καθεδρικό ναό του Αγίου Νικολάου στο Μονακό. Ανάμεσα στους παρευρισκόμενους στην κηδεία της ήταν οι πρώην συμπρωταγωνιστές της Τζέιμς Στιούαρτ και Κάρι Γκραντ. Ενώ την κηδεία της παρακολούθησαν από την τηλεόραση 100 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως. Ο πρίγκηπας Ρενιέ που δεν ξαναπαντρεύτηκε κηδεύτηκε στο πλευρό της μετά το θάνατό του το 2005.

Επιλεγμένη Φιλμογραφία

Έτος
Τίτλος
Ελληνικός τίτλος
Σκηνοθέτης
Σημειώσεις
Fourteen Hours
Δεκατέσσερεις ώρες αγωνίας

High Noon

Mogambo
Υποψηφιότητα: Όσκαρ Β' γυναικείου ρόλου
Νίκη: Χρυσή Σφαίρα: Β' Γυναικείος Ρόλος
Υποψήφια - Βραβείο βρετανικής ακαδημίας κινηματογράφου (BAFTA)
Dial M for Murder
Νίκη: Βραβείο κύκλου κριτικών Νέας Υόρκης
Νίκη: National Board Of Review - Καλύτερη γυναικεία ερμηνεία
Rear Window
Νίκη: Βραβείο κύκλου κριτικών Νέας Υόρκης
Νίκη: National Board Of Review - Καλύτερη γυναικεία ερμηνεία
The Country Girl
Νίκη: Όσκαρ Α' γυναικείου ρόλου
Νίκη: Χρυσή Σφαίρα: Καλύτερη Ηθοποιός (σε Δραματική ταινία)
Νίκη: Βραβείο κύκλου κριτικών Νέας Υόρκης
Νίκη: National Board Of Review - Καλύτερη γυναικεία ερμηνεία
Υποψήφια: Βραβείο βρετανικής ακαδημίας κινηματογράφου (BAFTA)
Green Fire
Άντριου Μάρτον

The Bridges at Toko-Ri
Μαρκ Ρόμπσον

To Catch a Thief

The Swan

High Society
Τσαρλς Γουόλτερς





Νίκη: Χρυσή Σφαίρα: Δημοφιλέστερη ηθοποιός παγκοσμίως (1956)



   -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------


ΠΗΓΕΣ








 --------------------------------------------------------------------------------------------------























Δημοσίευση σχολίου