Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2015

ΚΟΥΡΔΙΣΣΕΣ ΑΝΤΑΡΤΙΣΣΕΣ








Και ξαφνικά... θυμηθήκαμε τις Κούρδισσες αντάρτισσες


Της Dilar Dirik  



Στον απόηχο της δολοφονίας των κουρδισσών Sakine Cansiz, Fidan Dogan και Leyla Saylemez στις 9 Ιανουαρίου του 2013 στο Παρίσι, τα κυρίαρχα μέσα μαζικής ενημέρωσης επικεντρώθηκαν ξαφνικά σε ένα για πολύ καιρό ξεχασμένο, αλλά συναρπαστικό θέμα: τον αξιοσημείωτο ρόλο των γυναικών στο κουρδικό απελευθερωτικό κίνημα.

Τα τελευταία δύο χρόνια οι κούρδοι κατέλαβαν τον έλεγχο του Δυτικού Κουρδιστάν (συριακό Κουρδιστάν ή Ροτζάβα) και σταδιακά εγκαθίδρυσαν δομές δυαδικής εξουσίας στη διάρκεια του συριακού εμφυλίου πολέμου.

Από την αρχή οι γυναίκες συμμετείχαν ως ενεργά μέλη της Επανάστασης στη Ροτζάβα μέσω του κοινωνικού και πολιτικού ακτιβισμού τους, αλλά αυτό που εξέπληξε περισσότερο τα κυρίαρχα δυτικά μέσα ενημέρωσης ήταν ότι οι γυναίκες συμμετείχαν στις  μάχες ή στο πεδίο των μαχών ισότιμα. Αυτές οι γυναίκες, οι οποίες πολεμούν ενάντια στο καθεστώς του Άσαντ, καθώς και σε ομάδες τζιχαντιστών, τονίζουν κατ’ επανάληψη ότι ο αγώνας τους είναι ένας πολυμέτωπος αγώνας για την ελευθερία τους, σαν κούρδισσες και σαν γυναίκες.

Αν και η ύπαρξη γυναικών μαχητριών αποτελεί φυσικό στοιχείο της πολιτικής δράσης σε ολόκληρο το Κουρδιστάν εδώ και δεκαετίες, ο κόσμος μόλις τώρα αρχίζει να συνειδητοποιεί τον ισχυρό ρόλο των γυναικών στο κουρδικό απελευθερωτικό κίνημα. Ειδικά το τελευταίο διάστημα το γυναικείο κίνημα έχει εξάψει τη φαντασία των κυρίαρχων μέσων με διάφορους τρόπους, που κυμαίνονται μεταξύ δέους,  συγκαταβατικού οριενταλισμού μέχρι καθαρού σεξισμού.

Τα περισσότερα άρθρα σχετικά με τις κούρδισσες μαχήτριες είναι τουλάχιστον απλοϊκά, μισογυνιστικά, οριενταλιστικά και πατερναλιστικά.

Αντί να προσπαθήσουν να κατανοήσουν το φαινόμενο σε όλη του την πολυπλοκότητα, αυτά τα άρθρα συχνά καταφεύγουν σε σκανδαλιστικές ανακοινώσεις για να εκμεταλλευτούν την κατάπληξη του κοινού σχετικά με το γεγονός ότι «οι φτωχές γυναίκες στη Μέση Ανατολή» μπορούν με κάποιο τρόπο να είναι μαχήτριες.

Ως εκ τούτου, αντί να αναγνωρίσουν την πολιτιστική επανάσταση που συνιστούν οι ενέργειες αυτών των γυναικών σε μια κατά τα άλλα συντηρητική, πατριαρχική κοινωνία, πολλοί δημοσιογράφοι την πατάνε με τις ίδιες πολυχρησιμοποιημένες κατηγοριοποιήσεις: τη στιγμή που τα κρατικά μέσα ενημέρωσης, ιδιαίτερα στην Τουρκία και το Ιράν, απεικονίζουν τις γυναίκες αντάρτισσες ως «σατανικές τρομοκράτισσες πόρνες», ως ερωτικά παιχνίδια των αντρών μαχητών, οι οποίες μισούν την οικογένεια και έχουν υποστεί πλύση εγκεφάλου, τα δυτικά μέσα ενημέρωσης αναφέρονται συχνά σε αυτές τις γυναίκες ως «καταπιεσμένα θύματα που αναζητούν διέξοδο από την οπισθοδρομική κουλτούρα τους», οι οποίες διαφορετικά θα αντιμετώπιζαν μια ζωή γεμάτη από εγκλήματα τιμής και παιδικούς γάμους.

Εκτός του ότι αγνοούν πλήρως τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εναντίον των Κούρδων, γεγονός που προκάλεσε αυτή την αντίσταση, οι ανακοινώσεις αυτές όχι μόνο δεν βασίζονται σε γεγονότα, αλλά διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα σκόπιμα.

Πράγματι, οι κούρδισσες αντιμετωπίζουν μια πολύ πατριαρχική κοινωνία με πολύ μεγάλη βία κατά των γυναικών, αλλά τα κίνητρα αυτών των γυναικών που αγωνίζονται είναι πολύ διαφορετικά, πολύπλοκα και – λαμβάνοντας υπόψη τις κοινωνικές δομές του Κουρδιστάν και της Μέσης Ανατολής – επαναστατικά με πολλούς τρόπους. Ανεξάρτητα αν συμφωνούν ή όχι  με τους σκοπούς τους, είναι άδικο και προβληματικά απλοϊκό να ονομάζουν την επιλογή αυτών των γυναικών να γίνουν αντάρτισσες ως «διέξοδο».

Αυτές οι γυναίκες μάχονται ενεργά ενάντια στην πατριαρχία – πώς μπορεί αυτό να θεωρηθεί «διέξοδος»;! Διερευνώντας τους λόγους αυτής της διαστρεβλωμένης απεικόνισης αποκαλύπτεται ότι η αναγνώριση τους ως δρώντα υποκείμενα θα έθετε το σύστημα σαφώς σε κίνδυνο…
Το γεγονός ότι οι Κούρδισσες παίρνουν τα όπλα, τα παραδοσιακά σύμβολα της ανδρικής εξουσίας, είναι από πολλές απόψεις μια ριζική παρέκκλιση από την παράδοση.

Γι’ αυτό το λόγο είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η κριτική των κυρίαρχων μέσων για τη συμμετοχή των Κουρδισσών στη μάχη δεν γίνεται σε πασιφιστική βάση, αλλά στη βάση ουσιοκρατικών, δυαδικών αντιλήψεων για το τι συνιστά να είσαι «γυναίκα». Το να μάχεσαι θεωρείται «μη-γυναικείο», διαπερνά κοινωνικά όρια, κλονίζει τα θεμέλια του κατεστημένου.

Οι γυναίκες μαχήτριες κατηγορούνται για παραβίαση της «ιερότητας της οικογένειας», επειδή τολμούν να βγουν από την αιώνια φυλακή που έχει καθοριστεί για αυτές, επειδή ανατρέπουν το σύστημα, την πατριαρχική, γυναικοκτονική τάξη, επιλέγοντας την ενεργή συμμετοχή από το να παραμένουν θύματα. Ο πόλεμος θεωρείται ανδρική υπόθεση, που ξεκινά, καθοδηγείται, και τελειώνει από τους άνδρες.

Οπότε είναι η λέξη «γυναίκες» στην έκφραση «γυναίκες που μάχονται» που προκαλεί αυτή τη γενική δυσφορία. Παρόλο που είναι οι ίδιοι οι παραδοσιακοί έμφυλοι ρόλοι που συχνά φυσικοποιούν και εξιδανικεύουν τις γυναίκες ως αγίες, η τιμωρία είναι άγρια, όταν οι γυναίκες παραβιάζουν αυτούς τους ρόλους που τους έχουν ανατεθεί.

Αυτός είναι και ο λόγος που πολλές γυναίκες αγωνίστριες σε όλον τον κόσμο υπόκεινται σε σεξουαλική βία ως μαχήτριες στον πόλεμο και ως πολιτικές κρατούμενες.

Όπως έχουν επισημάνει πολλές φεμινίστριες, ο βιασμός και η σεξουαλική βία σπάνια έχει σχέση με τη σεξουαλική επιθυμία, αλλά είναι εργαλεία εξουσίας για να κυριαρχήσει και να επιβληθεί η θέληση κάποιου πάνω σε κάποιον άλλο άνθρωπο. Στο πλαίσιο των γυναικών μαχητριών ο στόχος της σεξουαλικής βίας, σωματικής ή λεκτικής, είναι να τις τιμωρήσει, επειδή εισέρχονται σε μια σφαίρα που διασφαλίζει τα προνόμια των ανδρών.

Μια σύντομη ματιά στην απεικόνιση των κουρδισσών μαχητριών από τα τουρκικά και ιρανικά μέσα ενημέρωσης αποκαλύπτει τίτλους όπως «έμεινε έγκυος», «απελπισμένες βουνίσιες γυναίκες», «η πραγματικότητα των βιασμών στα βουνά», «δες ποιανού είναι ερωμένη», «δεν ήταν παρθένα», κ.λπ.

Το γεγονός αυτό εκθέτει τη σεξιστική νοοτροπία που κρύβεται πίσω από αυτούς τους ισχυρισμούς, οι οποίοι αξιοποιούν τις συνήθεις συντηρητικές κοινωνικές αξίες, όπως η υπεράσπιση της «τιμής» μιας οικογένειας, και συνδυάζουν το μισογυνισμό με τα ρατσιστικά στερεότυπα της κουρδικής κουλτούρας για να την παρουσιάσουν ως οπισθοδρομική. Αντί να εξοργίζονται με τους βιασμούς και τη σεξουαλική βία από το στρατό και τους φρουρούς των φυλακών (ειδικά στα παιδιά που είναι στη φυλακή), τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ασχολούνται με την παρθενία αυτών των γυναικών.

Αυτή η μέθοδος σεξιστικής προπαγάνδας έχει στόχο κατά κύριο λόγο να απονομιμοποιήσει το κίνημα των γυναικών και να συγκαλύψει τη ριζοσπαστική πραγματικότητα, η οποία θα μπορούσε να αμφισβητήσει, να ταράξει και να τραυματίσει τα υπερ-αρρενοποιημένα ετεροπατριαρχικά συστήματα, εναντίον των οποίων αγωνίζονται αυτές οι γυναίκες.

Έχει ως στόχο να αποσπάσει την προσοχή από το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία των κουρδισσών συμμετέχουν στον αγώνα από πεποίθηση, από επιθυμία να καταπολεμήσουν την καταπίεση, ότι η ενεργή συμμετοχή τους είναι συνειδητή, με σκοπό να πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους.

Γίνεται φανερό ότι η συζήτηση γύρω από την «εργαλειοποίηση του θύματος» είναι μια προσπάθεια να απορρίψει τη συνειδητότητα ​​αυτών των αγωνιζόμενων γυναικών. Ένας ψευτο-επιστήμονας ακαδημαϊκός ισχυρίζεται επιπλέον: «Καθότι οι γυναίκες είναι πιο συναισθηματικές από τους άνδρες, είναι πιο εύκολο να τις ελέγξεις». Αν το κουρδικό κίνημα είχε σκοπό τη στρατολόγηση γυναικών αποκλειστικά ως φυσικού εργαλείου πολέμου ή ως αντικείμενα του σεξ, γιατί να βασιζόταν κατά ένα μεγάλο ποσοστό στην εκλεπτυσμένη φεμινιστική ιδεολογία και σε εκπαιδευτικά σεμινάρια για να τις κινητοποιήσει; Δεν θα ήταν καλύτερα σε αυτή την περίπτωση, για το PKK και τα παραρτήματά του για παράδειγμα, να μην υπήρχε μια ιδεολογική ηγεσία που να λέει «ο άνθρωπος είναι ένα σύστημα.

Το αρσενικό έχει γίνει καθεστώς και το μετατρέπει σε κυρίαρχη κουλτούρα. Η ταξική και η έμφυλη καταπίεση αναπτύσσονται από κοινού. Η αρρενωπότητα έχει δημιουργήσει το κυρίαρχο φύλο, την κυρίαρχη τάξη και το κυρίαρχο κράτος. Όταν ο άνθρωπος αναλύεται σε αυτό το πλαίσιο, είναι σαφές ότι η αρρενωπότητα πρέπει να εκλείψει.

Πράγματι, το να σκοτώσεις τον κυρίαρχο άνθρωπο είναι η θεμελιώδης αρχή του σοσιαλισμού.

Αυτό σημαίνει η δύναμη του να σκοτώνεις: να σκοτώνεις τη μονόπλευρη κυριαρχία, την ανισότητα και τη μισαλλοδοξία. Επιπλέον σημαίνει να σκοτώνεις το φασισμό, τη δικτατορία και το δεσποτισμό»; Ο ισχυρισμός ότι η κινητοποίηση των γυναικών είναι ένας ύπουλος τρόπος στρατολόγησης αποφεύγει να θέσει την εμπλοκή της φεμινιστικής φιλοσοφίας του κινήματος, η οποία διακηρύσσει ρητά τη χειραφέτηση των γυναικών ως θεμελιώδη αρχή.

Ένας άλλος τρόπος άρνησης της σημασίας των κουρδισσών μαχητριών είναι ο ισχυρισμός ότι καταφεύγουν στα βουνά προκειμένου να «ξεφύγουν» από την καταπιεστική κουλτούρα τους. Τόσο τα δυτικά όσο και τα κρατικά μέσα ενημέρωσης έχουν επανειλημμένα αναπαράξει αυτόν τον ισχυρισμό, πιθανότατα χωρίς να έχουν μιλήσει ποτέ έστω και με μία κούρδισσα μαχήτρια.

Ακόμη και αν δεχτούμε την υπόθεση, για χάρη της συζήτησης, ότι τα βουνά αποτελούν «διέξοδο» για τις γυναίκες, γιατί δεν ρωτάμε ποιοι κοινωνικο-οικονομικοί και πολιτικοί παράγοντες, που διαιωνίζονται από αυτά τα κράτη, έχουν συμβάλει στην απόφαση μιας γυναίκας να διαλέξει μια ζωή που θα μάχεται για την ελευθερία από τη ζωή ενός απλού ανθρώπου;

Γιατί οι γυναίκες βρίσκουν την ελευθερία, που διαφορετικά δεν θα είχαν στη ζωή τους, στον αγώνα; Το να παραπλανάσαι από την παλιά κρατική προπαγάνδα, η οποία αναφέρεται συχνά στις γυναίκες μαχήτριες ως θύματα σε σύγχυση ή εύκολες στρατολογίες, είναι πολύ τεμπέλικο και προβληματικό και απλοποιεί ένα πολύ σύνθετο φαινόμενο.

Οι κούρδισσες που παίρνουν τα όπλα έχουν υψηλό επίπεδο πολιτικής συνείδησης, η οποία ενισχύεται περαιτέρω από εκπαιδευτικά σεμινάρια. Δηλώνοντας ότι η κινητοποίηση των αναλφάβητων γυναικών της υπαίθρου, χωρίς ιδιαίτερο εκπαιδευτικό υπόβαθρο, είναι ενδεικτικό της επιπολαιότητας του γυναικείου κινήματος και της έλλειψης «συνθετότητας», ακόμα και αυτοαποκαλούμενες φεμινίστριες συγγραφείς πατρονάρουν με προβληματικό τρόπο γυναίκες από αυτά τα κοινωνικά στρώματα.

Δεν είναι μόνο ότιαυτές οι «εξηγήσεις» είναι εγγενώς σοβινιστικές ή σεξιστικές, αλλά και ότι αυτού του είδους τα επιχειρήματα δεν μπορούν να εξηγήσουν πώς το κουρδικό κίνημα δημιούργησε ένα λαϊκό φεμινιστικό κίνημα βάσης, το οποίο αμφισβήτησε την παράδοση και μετασχημάτισε την κοινωνία σε εντυπωσιακό εύρος, ενδυναμώνοντας τις γυναίκες στην ευρύτερη κοινωνία σε αξιοσημείωτο βαθμό.

Περιέργως, παρόλο που το γυναικείο κίνημα δείχνει να εμφανίζεται σήμερα στην ημερήσια διάταξη, τα κίνητρα και οι ιδεολογίες πίσω από το κίνημα αποσιωπούνται επίτηδες.

Για παράδειγμα, ενώ ορισμένα άρθρα άρχισαν να θαυμάζουν τη δύναμη και το θάρρος των γυναικών που μάχονται εναντίον του καθεστώτος και των δυνάμεων της Αλ-Κάιντα στο δυτικό Κουρδιστάν, οι ίδιοι οι συγγραφείς συχνά δεν αναφέρουν ότι οι γυναίκες αυτές λένε ρητά ότι η ιδεολογία του Αμπντουλάχ Οτσαλάν είναι η κινητήρια δύναμη πίσω από αυτό το κίνημα.

Παράγοντες που επιβάλλονται, όπως η απελπισία, ο παραλογισμός ή η σύγχυση σχετικά με τις δράσεις των κουρδισσών μαχητριών και η εξάπλωση της προπαγάνδας για τη σεξουαλική εκμετάλλευση αποτελούν έμφυλα εργαλεία πολέμου που χρησιμεύουν για να απονομιμοποιήσουν τον ενδυναμωτικό τους αγώνα.

Γιατί, πριν καν μιλήσουν με αυτές τις γυναίκες, φαίνεται να έχουν όλοι έτοιμες εξηγήσεις για τη συμμετοχή των κουρδισσών; Από πού προέρχεται αυτός ο έντονος φόβος για τις αποφάσεις αυτών των γυναικών; Αν θέλουμε να κατανοήσουμε την παράξενη και διαστρεβλωμένη απεικόνιση των κουρδισσών μαχητριών στα μέσα ενημέρωσης, πρέπει να αναρωτηθούμε:

«Ενάντια σε ποιον αγωνίζονται αυτές οι γυναίκες;»

Η απάντηση θα μας προσφέρει σημαντικές πληροφορίες.

Οι κούρδισσες μαχήτριες (αυτή τη στιγμή) αγωνίζονται ενάντια στο  τουρκικό κράτος, τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό του ΝΑΤΟ με την υπερ-αρρενωπή στρατιωτική δομή, και ενάντια σε έναν πρωθυπουργό που ζητά από τις γυναίκες να κάνουν τουλάχιστον τρία παιδιά, ενάντια στο ιρανικό καθεστώς, το οποίο αρνείται την ιδιότητα του ανθρώπου στις γυναίκες, στο όνομα του Ισλάμ υποτίθεται, και ενάντια στους τζιχαντιστές της Αλ-Κάιντα που διακηρύσσουν ότι είναι «επιτρέψιμο (halal)» να βιάζουν κούρδισσες ενώ τους υπόσχονται 72 παρθένες στον παράδεισο για τις βάρβαρες πράξεις τους.

Επιπλέον όμως αυτές οι γυναίκες μάχονται ενάντια στη βάναυση πατριαρχία μέσα στην ίδια κουρδική κοινωνία.

Ενάντια στον παιδικό γάμο, στους εξαναγκαστικούς γάμους, στα εγκλήματα «τιμής», στην ενδοοικογενειακή βία, στην κουλτούρα του βιασμού. Δεν είναι περίεργο λοιπόν που οι οπλισμένες κούρδισσες θεωρούνται τεράστια απειλή!

Η προσπάθεια να υπονομευτεί η συμμετοχή αυτών των γυναικών μέσω λεκτικών και σωματικών σεξουαλικών επιθέσεων είναι μια τεχνική επιβίωσης των πατριαρχικών δομών, εναντίον των οποίων αυτές οι γυναίκες παίρνουν τα όπλα.

Η αποδοχή των γυναικών ως εχθρό τους στη μάχη κάνει αυτά τα εύθραυστα, γεμάτα τεστοστερόνη τάγματα να χάνουν τη γη κάτω από τα πόδια τους …

Μετάφραση: Λίνα Φιλοπούλου via fylosikis.gr

Πηγή: Kurdish Question




   ------------------------------------------------------------------------------------------------


Ποιές ειναι οι κούρδισσες μαχήτριες πεσμεργκά του YPJ;

 ΦΩΤΟ - ΒΙΝΤΕΟ



Επιμέλεια- Μετάφραση: OnAlert
Πηγή: marie claire

Συριακό Κουρδιστάν: Μια ομάδα 7.500 στρατιωτίνων πολεμούν επί 2 χρόνια, σε ανυπολόγιστα επικίνδυνες συνθήκες . Κάθε μέρα, συνεχίζουν να μάχονται, παρά τον αυξημένο κίνδυνο να τραυματιστούν, ακόμη και να χάσουν τη ζωή τους. Αντιμετωπίζουν δυνάμεις ανώτερες από τις δικές τους, με εχθρικό οπλισμό που είναι μεγαλύτερος και βαρύτερος από το δικό τους, κατά ενός αδυσώπητου εχθρού: του Ισλαμικού Κράτους. Και όμως συνεχίζουν να μάχονται.

Η ομάδα στην οποία αναφερόμαστε είναι η YPG, και είναι η Γυναικεία Μονάδα Προστασίας του συριακού Κουρδιστάν, μια αμιγώς γυναικεία, εθελοντική κουρδική στρατιωτική φράξια της Συρίας που ιδρύθηκε το 2012, με σκοπό την άμυνα του κουρδικού πληθυσμού από τις θανάσιμες επιθέσεις πολλών εχθρών: του Σύριου προέδρου, Μπάσαρ αλ-Άσσαντ, του Μετώπου Νούσρα (που είναι παρακλάδι της αλ- Κάιντα) και του “Ισλαμικού Κράτους”

Σε ένα πρόσφατο άρθρο του BBC, η μονάδα γυναικών YPJ και η ομόλογη σε αυτήν μονάδα ανδρών YPG, χαρακτηρίστηκαν ως “εξαιρετικά αποτελεσματικοί” στον πόλεμο κατά του ολοένα αναπτυσσόμενου στρατιωτικά “Ισλαμικού Κράτους”, παρά τα περιορισμένα μέσα που διαθέτουν σε σχέση με τις εχθρικές δυνάμεις. Στη γυναικεία μονάδα YPJ αναφέρθηκε πρόσφατα και η Ουάσιγκτον Ποστ, προτείνοντας την ως μια φερέγγυα στρατιωτική σύμμαχο της Δύσης. Τόσο η YPJ όσο και η YPG, πήραν εύσημα όταν βοήθησαν τις ΗΠΑ στη διαδικασία εκκένωσης χιλιάδων αμάχων Γιαζίντι που είχαν αποκλειστεί στο όρος Σίντζαρ όταν οι μαχητές της ISIS εισέβαλαν στις πόλεις τους.

Η Αμερικανίδα φωτογράφος Erin Trieb πέρασε πρόσφατα μια βδομάδα καταγράφοντας μέλη της μονάδας YPJ σε διάφορα στρατιωτικά φυλάκια και βάσεις της Νοτιοανατολικής Συρίας, κατά μήκος των κουρδο-συριακής συνοριογραμμής. Η φωτογράφος περιγράφει ένα περιστατικό που την εντυπωσίασε κατά την παραμονή της στην περιοχή: “Ένα πρωινό άκουσα δυο δυνατές εκρήξεις, την μια μετά την άλλη. Τότε ρώτησα την μεταφράστρια μου, την Ράμα, τι συνέβη, και εκείνη μου απάντησε,'Μην ανησυχείς, απλά η YPJ και η ISIS καλημερίζουν η μια την άλλη' ”

Ποιες είναι αυτές οι γυναίκες που αντιμετωπίζουν μια από τις πιο διαβόητες και αιμοσταγείς παραστρατιωτικές ομάδες σε παγκόσμιο επίπεδο; Γιατί η Δύση γνωρίζει τόσο λίγα για αυτές; 


Έβιν Αχμέντ, 26 ετών, φωτογραφημένη σε φυλάκιο ελέγχου της YPJ στις παρυφές του Ράμπια, στο Κουρδιστάν, στις 7 Αυγούστου 2014



"Πρέπει να είναι απαλλαχτούμε από τη συριακή κυβέρνηση," λέει το μέλος της YPJ, Evin Ahmed, 26, (που απεικονίζεται παραπάνω). Συμπληρώνοντας «Θα πρέπει να ελέγξουμε οι ίδιοι την περιοχή χωρίς να εξαρτόμαστε από αυτούς. Η συριακή κυβέρνηση δεν μπορεί να μας προστατεύσει από την [ISIS], αμυνόμαστε από τον εχθρό και υπερασπιζόμαστε τους πάντες... ανεξαρτήτως φυλής ή θρησκεύματος."

Η Αχμέντ, όπως και οι συμπολεμίστριες της στην YPJ, είναι ιδιαίτερα αφοσιωμένη στις συντρόφους της. “Λατρεύω το να είμαι στρατιωτίνα του YPJ, αγαπώ τις συμπολεμίστριες μου, είμαστε σαν αδελφές. Αυτή είναι ο τρόπος ζωής μου. Δεν μπορώ να φανταστώ να ζω κατά άλλο τρόπο.”

Τα αισθήματα αφοσίωσης, είναι παρόμοια σε όλα τα μέλη της YPJ, που ζουν ακολουθώντας έναν κώδικα ειλικρίνειας, ηθικής και δικαιοσύνης. “Το σύνθημα που χρησιμοποιούν είναι το Haval που σημαίνει φιλία”, εξηγεί η φωτογράφος “αυτή η αξία είναι ιδιαίτερα σημαντική για αυτές. Καθορίζει τον τρόπο συμπεριφοράς μεταξύ τους, αλλά και προς εμένα, καθώς μου φέρθηκαν αλληλέγγυα και συντροφικά. Φωνάζουν η μια την άλλη Χαβάλ, και όταν απευθύνονταν σε μένα με φώναζαν αντίστοιχα Χαβάλ Ερίν. Κατά αυτόν τον τρόπο ενισχύεται το αίσθημα του ανήκειν και της αλληλουποστήριξης”.

Η γυναικεία ομάδα διαθέτει μαχήτριες ηλικίας από 18 έως 40 ετών, αν και υπάρχουν ορισμένες έφηβες εθελόντριες όπως η Χεβεντάρ Μοχάμεντ, που είναι ηλικίας μόλις 12 ετών. Οι στρατεύσιμες κάτω των 18 ετών δεν επιτρέπεται να πολεμήσουν, αλλά συμμετέχουν στα γυμνάσια και βοηθούν την ομάδα εκτελώντας επικουρικές εργασίες, μαγειρεύοντας, καθαρίζοντας και εκτελώντας άλλες εργαίες στην μονάδα τους. Η Χεβεντάρ, όπως και αρκετές άλλες μαχήτριες της YPJ, εμπνεύστηκε και εντάχθηκε στη μονάδα, εξαιτίας της φήμης που έχει αυτή, στην καλλιέργεια δυνατών, ανεξάρτητων γυναικών και για την θετική προσφορά της στην κοινότητα. 



Στρατιωτίνα της YPJ, Hevedar Mohammed, 12 ετών, φωτογραφημένη κατά τη διάρκεια εκπαίδευσης σε βάση της YPJ, κοντά στην πόλη Derek, της Συρίας, 20 Αυγούστου 2014. 



Όπως είπε η έφηβη Χεβεντάρ, “στο σπίτι, έβλεπα όλες τις φίλες μου να κατατάσσονται στην YPJ. Μια μέρα, επέστρεψα σπίτι και είπα στη μητέρα μου ότι θέλω να καταταγώ και εγώ. Αρχικά μου είπε όχι, γιατί ήμουν πολύ μικρή. Όταν όμως επέμεινα, μου είπε πως μπορούσα. Ο πατέρας μου είναι πολύ περήφανος για μένα.”

Πολλές από τις γυναίκες όπως η Στρατηγός Ζελαλ, 33 ετών, μια από τις ηγέτιδες του YPJ, αναλύει πως η ανεξαρτησία της γυναίκας στη μονάδα φέρνει αλλαγές στην θέση των Κουρδισσών σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία. “Δεν θέλω να παντρευτώ, να κάνω παιδιά και να είμαι στο σπίτι όλη μέρα. Θέλω να είμαι ελεύθερη. Αν δεν μπορούσα να είμαι μια YPJ, πολύ φοβάμαι ότι το μαχητικό πνεύμα μου θα πέθαινε. Το να είμαι στρατιωτίνα της YPJ σημαίνει ότι είμαι ελεύθερη”.

Όπως επισημαίνει η φωτογράφος, “Κυριαρχεί η αίσθηση μεταξύ των γυναικών πως η YPJ είναι από μόνη της ένα φεμινιστικό κίνημα, αν και αυτή δεν είναι η πρωταρχική αποστολή της μονάδας. Οι γυναίκες επιθυμούν 'ισότητα' μεταξύ ανδρών και γυναικών και ένα μέρος των λόγων που επιλέγουν να ενταχθούν στην μονάδα είναι το ότι μπορούν να αναπτύξουν και να εξελίξουν τις προοπτικές των γυναικών στη δική τους κουλτούρα- μπορούν να είναι δυνατές, μπορούν να είναι ηγέτιδες.”




Στρατηγός Zelal, 33ετών, Φωτογραφημένη σε φυλάκιο ελέγχου YPJ, στις παρυφές της Ράμπια, στο Κουρδιστάν, στις 7 Αυγούστου του 2014. 




Σα ελ Μοράντ, 20 ετών,  φωτογραφημένη κατά τη διάρκεια εκπαίδευσης σε βάση της YPJ, κοντά στην πόλη Derek, της Συρίας, 20 Αυγούστου 2014 

Μια 20χρονη μαχήτρια, η Σα ελ Μοράντ, υποστηρίζει πως ο λόγος που κατατάχθηκε στην YPJ είναι να αποδείξει πως “μπορούμε να κάνουμε τα ίδια πράγματα που οι άνδρες μπορούν να κάνουν. Ότι οι γυναίκες μπορούμε να κάνουμε τα πάντα. Ότι δεν υπάρχει τίποτα αδύνατο για μας. Όταν ήμουν στο σπίτι, όλοι οι άντρες σκέφτονταν πως οι γυναίκες είμαστε απλά για το καθάρισμα του σπιτιού και δεν δεν μπορούσαμε να βγούμε έξω από το οικιακό περιβάλλον. Όταν όμως μπήκα στην YPJ, όλα άλλαξαν. Απέδειξα σε όλους πως μπορώ να κρατήσω όπλο, ότι μπορώ να αγωνιστώ σε πεδίο συγκρούσεων, ότι μπορώ να κάνω οτιδήποτε ήταν αδιανόητο να κάνει μια γυναίκα. Τώρα, ο τρόπος που με αντιμετωπίζουν οι άνδρες στην πατρίδα μου, αλλά και τις άλλες γυναίκες, έχει αλλάξει. Τώρα βλέπουν πως είμαστε ίσοι, και πως έχουμε τις ίδιες ικανότητες. Καταλαβαίνουν πως είμαστε δυνατές και πως μπορούμε να κάνουμε οτιδήποτε κάνουν και εκείνοι.”




Ζεβίν Μποτάν, 20 ετών, Φωτογραφημένη σε φυλάκιο ελέγχου YPJ, στις παρυφές της Ράμπια, στο Κουρδιστάν, στις 7 Αυγούστου του 2014. 

Σύμφωνα με την φωτογράφο, οι γυναίκες όντως αντιμετωπίζονται ως δυνατές, πειθαρχημένες και αφοσιωμένες στο καθήκον, όσο και οι άντρες συνάδελφοι τους. Διανύουν μήνες σκληρής εκπαίδευσης στην χρήση οπλισμού και κινήσεις τακτικής, προτού τους επιτραπεί να πολεμήσουν. Επιπλέον, τιμούνται από τις κοινότητες τους, και αυτό, είναι για την φωτογράφο κάτι μη αναμενόμενο, σε μια περιοχή του κόσμου όπου οι γυναίκες αντιμετωπίζονται ως κατώτερες των ανδρών. 




Μιζγκουίν Εμραλί, 14 ετών, Φωτογραφημένη σε φυλάκιο ελέγχου YPJ, στις παρυφές της Ράμπια, στο Κουρδιστάν, στις 7 Αυγούστου του 2014. 

Τέλος, οι εχθροί συχνά τις αντιμετωπίζουν με μεγαλύτερο φόβο από ότι τους άντρες καθώς, όπως επισημαίνει η φωτογράφος, “Θεωρείται ότι οι μαχητές της ISIS τις φοβούνται περισσότερο από τους Κούρδους μαχητές της Συρίας, καθώς εάν σκοτωθούν από γυναικείο χέρι πιστεύουν ότι δεν θα μπορέσουν να πάνε στο Παράδεισο”




Χασράλ Χασάντ, 23 ετών, Φωτογραφημένη σε φυλάκιο ελέγχου YPJ, στις παρυφές της Ράμπια, στο Κουρδιστάν, στις 7 Αυγούστου του 2014.


Δείτε παρακάτω το 60λεπτο βίντεο αφιέρωμα γνωστής τηλεοπτικής εκπομπής της Βρετανίας στις Κούρδισσες μαχήτριες της YPJ





 ------------------------------------------------------------------------------------------------------


Ηρωικά μαχόμενη, «έφυγε» με την τελευταία της σφαίρα για να μην πέσει στα χέρια των ισλαμιστών



κούρδισα ηρωίδα


«Δεν φοβόμαστε τίποτα. Θα παλέψουμε μέχρι το τέλος. Προτιμάμε να ανατιναχθούμε παρά να πέσουμε στα χέρια της ISIS (Ισλαμικού Κράτους)», δήλωνε η 19χρονη Κούρδισσα αμαζόνα σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει πριν από λίγο καιρό στο BBC.
Η Ceylan Ozalp πολεμούσε στην κουρδική πόλη Kobani εναντίον των ισλαμιστών όταν αυτοί περικύκλωσαν την ομάδα της και άρχισαν το σφυροκόπημα. Η 19χρονη ηρωίδα έχασε όλες τις συντρόφισσές της αλλά συνέχισε να αντιστέκεται.
Όταν της τελείωσαν πια τα πυρομαχικά, κράτησε την τελευταία  της σφαίρα για την ίδια, ώστε να μην πέσει στα νύχια των ισλαμιστών.

Σήμερα, οι Κούρδοι πεσμεργκά επιβεβαίωσαν το θάνατο της 19χρονης ηρωίδας…

   -----------------------------------------------------------------------------------------------


Κούρδισσες πολεμίστριες: Οι γυναίκες που στέλνουν τους τζιχαντιστές "στην κόλαση"



-------------------------------------------------------------------------------------------------------





------------------------------------------------------------------------------------------------------


ΠΗΓΕΣ





   ------------------------------------------------------------------------------------------------



Δημοσίευση σχολίου