Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2015

ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ

                                            




Γυναίκες ζωγράφοι της ιταλικής Αναγέννησης


Στην Αναγέννηση υπήρχαν περισσότερες γυναίκες ζωγράφοι απ’ όσο  συνήθως θεωρούμε σήμερα. Οι ιστορίες αυτών των καλλιτεχνιδών αρχίζουν σταδιακά να αποκαλύπτονται και τα έργα τους να γίνονται ευρύτερα γνωστά.

Κατά την ιταλική Αναγέννηση, οι καλές τέχνες ήταν μία κοινωνική αναγκαιότητα, εν μέρει επειδή το μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού ήταν αναλφάβητο και έτσι η πνευματική του καθοδήγηση στηρίχθηκε σε οπτικά ερεθίσματα.

Η πνευματικότητα έπαιζε σημαντικότατο ρόλο στην αναγεννησιακή κοινωνία ενδεχομένως εξαιτίας της πανταχού παρούσας απειλής του θανάτου, είτε από ασθένειες είτε λόγω πολιτικών ασταθειών. Δεν μπορούσε κανείς να προβλέψει πότε θα ξεσπάσει ένας πόλεμος ή πότε θα εξαφανιστεί ο μισός πληθυσμός από την Πανούκλα.

Για τις γυναίκες ο κίνδυνος θανάτου ήταν ακόμη μεγαλύτερος. Καθώς θεωρούνταν ότι ήταν γεννημένες για να παντρευτούν, οι γάμοι τους χρησιμοποιούνταν για να ενισχυθούν οι δεσμοί ανάμεσα σε οικογένειες. Με το που παντρευόταν μία γυναίκα, αναμενόταν να φέρει στον κόσμο όσο περισσότερα παιδιά μπορούσε. Δυστυχώς, μη έχοντας ακόμη εφευρεθεί η σύγχρονη ιατρική, οι επιπλοκές στη γέννα οδηγούσαν πολύ συχνά σε πρόωρο θάνατο των γυναικών.

Lavinia Fontana, Venus and Cupid.

Λαμβάνοντας υπόψη τους κοινωνικούς και πολιτισμικούς περιορισμούς της εποχής, προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι στην Αναγέννηση ορισμένες γυναίκες είχαν τη δυνατότητα να ασχοληθούν με ο,τιδήποτε άλλο από το να είναι μητέρες και σύζυγοι. Το κοινωνικό συμβόλαιο της περιόδου δεν επέτρεπε στις γυναίκες να έχουν οποιαδήποτε άλλη απασχόληση έξω από το σπίτι τους, εκτός και αν επρόκειτο για μοναστήρι. Τα μοναστήρια ήταν συχνά η εναλλακτική λύση στο γάμο. Εκεί οι γυναίκες είχαν τη δυνατότητα να μάθουν να διαβάζουν και να ζωγραφίζουν και γενικότερα να συμμετάσχουν σε δραστηριότητες στις οποίες δεν θα είχαν καμία πρόσβαση σε αντίθετη περίπτωση.

Μία από τις πρώτες γυναίκες καλλιτέχνιδες της Αναγέννησης που «μπήκαν» στην ιστορία ήταν μία μοναχή, γνωστή ως Αγία Αικατερίνη της Μπολόνιας. Μετά τον θάνατό της, το σώμα της εξετάφη και το σκήνωμά της διατηρείται μέχρι σήμερα σε ένα παρεκκλήσι στη Μπολόνια, όπου η Αγία  βρίσκεται καθισμένη περιτριγυρισμένη από τις δημιουργίες της.

Plautilla Nelli, Madonna con bambino e quattro angeli.

Μία ακόμη μοναστική ζωγράφος της Αναγέννησης, η οποία ανακτά σταδιακά την αναγνωσιμότητα, είναι η Plautilla Nelli (1523-1588). Ο ζωγράφος και ιστορικός Giorgio Vasari (1511-1574) έγραψε εκτενώς για τους αναγεννησιακούς καλλιτέχνες, όμως αναφέρθηκε μόλις σε τέσσερις γυναίκες, η Nelli ήταν μία από αυτές. Εκπαιδεύτηκε σύμφωνα με το ύφος του Fra Bartolomeo (1472-1517), με τα έργα του οποίου ήρθε σε επαφή μέσω του μαθητή του, Fra Paolino. Το έργο της  «Θρήνος» το εμπνεύστηκε από παρόμοιες συνθέσεις του Fra Bartolomeo.

Οι μοναχές που έμαθαν να ζωγραφίζουν στην Αναγέννηση είχε τυπικά ανορθόδοξη εκπαίδευση και το μοναδικό στυλ τους συχνά είχε ως αποτέλεσμα να θεωρείται το έργο τους «λαϊκό», απλοϊκό, ή περιθωριακό καλλιτεχνικά. Ένα τέτοιο παράδειγμα μπορεί κανείς να δει στο μοναστήρι της Santa Anna Novella στη Φλωρεντία, στο οποίο στεγάζεται το μεγάλο έργο της Nelli με θέμα τον Μυστικό Δείπνο. Παραδοσιακά, ένα τέτοιο έργο προοριζόταν για τον χώρο της τραπεζαρίας του μοναστηρίου (έτσι έγινε για παράδειγμα και με τον διάσημο «Μυστικό Δείπνο» του Λεονάρντο ντα Βίντσι). Παρά τις τεχνικές της ικανότητες, τα θηλυπρεπή φυσικά χαρακτηριστικά των αποστόλων αποκαλύπτουν την έλλειψη εξοικείωσης της μοναχής ζωγράφου με το ανδρικό σώμα. Πράγματι, μόνο από τον 19ο αιώνα κι έπειτα επιτράπηκε σε γυναίκες ζωγράφους να μελετήσουν σχέδια από ζωντανά θέματα.
Εκτός από το να μπουν σε κάποιο μοναστήρι, οι γυναίκες μπορούσαν επίσης να διδαχθούν την τέχνη της ζωγραφικής από τους πατεράδες τους. Άνδρες καλλιτέχνες συχνά δίδασκαν τις κόρες τους οι οποίες δούλευαν στα εργαστήρια τους.

Αρκετές αξιόλογες γυναίκες ζωγράφοι ξεκίνησαν έτσι την καριέρα τους, όπως η Lavinia Fontana, η Barbara Longhi, η Marietta Robusti (κόρη του Τιντορέττο) και η Fede Galizia.


Fede Galizia, Judith mit dem Haupt des Holofernes, 1596.

Από τις πιο εξαιρετικές ζωγράφους της εποχής ήταν ηSofonisba Anguissola (1532-1625). Σε αντίθεση με πολλές άλλες, η Anguissola δεν ήταν μοναχή ούτε κόρη ζωγράφου. Μάλιστα, ο πατέρας της την ενθάρρυνε, όπως και τα υπόλοιπα παιδιά του, να αναπτύξουν τα ταλέντα τους στις τέχνες (πολλές από τις αδελφές της έγιναν επίσης ζωγράφοι).



Sofonisba Anguissola, «Η Lucia, η Minerva και η Europa Anguissola ενώ παίζουν σκάκι», 1555.

Η Anguissola πειραματίστηκε με νέους τρόπους και νέες μεθόδους προσωπογραφίας, στις οποίες τα αντικείμενα  ή πρόσωπα τοποθετούνταν με ασύμβατο τρόπο ή κάνοντας κάποια δραστηριότητα. Το διάσημο έργο της τέτοιου τύπου είναι οι προσωπογραφίες των αδελφών της, με τίτλο «Η Lucia, η Minerva και η Europa Anguissola ενώ παίζουν σκάκι», το οποίο φιλοξενείται στο Εθνικό Μουσείο στο Poznam της Πολωνίας.



Sofonisba Anguissola, Self Portrait.

Το ταλέντο της αναγνωρίστηκε από πολλές γνωστές προσωπικότητες της εποχή της, συμπεριλαμβανομένου του Μιχαήλ Αγγέλου και του Τζόρτζιο Βαζάρι, οι οποίοι τις έπλεξαν τον εγκώμιο. Έγινε η ζωγράφος της αυλής της βασίλισσας της Ισπανίας, την οποία επιπλέον δίδαξε ζωγραφική. Αντίθετα με τις σύγχρονές της γυναίκες, στην Anguissola δόθηκε η ευκαιρία να έχει μία καριέρα ενώ δεν παντρεύτηκε έως περίπου τα 40 της χρόνια.

Τα τελευταία χρόνια , σημαντικοί οικονομικοί πόροι έχουν δοθεί στην έρευνα σχετικά με το έργο και τη ζωή αυτών των ταλαντούχων γυναικών, ώστε να μπορέσουν να ακουστούν οι ιστορίες τους. Τα έργα γυναικών αναγεννησιακών ζωγράφων ανακαλύπτονται σε μουσειακά αρχεία, σε δημοπρασίες καθώς και σε εργαστήρια συντήρησης έργων τέχνης.

Πηγή: Artnet.com

----------------------------------------------------------------------------------------------------------


Γυναίκες ζωγράφοι της αρχαιότητας




Δεν υπάρχει κανένα αρχείο για το ποιοι ήταν οι καλλιτέχνες των προϊστορικών εποχών, αλλά οι μελέτες πολλών πρώιμων εθνογράφων και πολιτιστικών ανθρωπολόγων δείχνουν ότι οι γυναίκες ήταν συχνά οι πρωτεργάτες στους νεολιθικούς πολιτισμούς, δημιουργώντας την αγγειοπλαστική, τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, την καλαθοπλεχτική, τα κοσμήματά τους, τη διακόσμηση.

Η εργασία τους για την παραγωγή των παραπάνω προϊόντων, χαρακτηριζόταν απ’ την ομαδικότητα. Τα προϊόντα που παρήγαγαν δεν ήταν αποτέλεσμα ατομικής, αλλά συλλογικής εργασίας.Η εξέλιξη στο έργο τέχνης και τις δεξιότητες του παλαιολιθικού ανθρώπου ακολουθεί την ίδια διαδρομή κατανόησης των πολιτισμών που είναι γνωστών και που μελετώνται μέσω της αρχαιολογίας.

Οι σπηλαιογραφίες που εικονίζουν το κυνήγι της αρκούδας, του βίσσωνα και άλλων ζώων, υπάρχουν παράλληλα και συν τω χρόνω με τα αποτυπώματα χεριών γυναικών και παιδιών, εξίσου όπως και των ανδρών.

Στα πιο πρόσφατα αρχεία των δυτικών πολιτισμών, λίγοι καλλιτέχνες αναφέρονται επώνυμα, αν και οι γυναίκες αφήνουν το στίγμα τους σ’ όλη τη διαδρομή της τέχνης, κυρίως ως μούσες στην έμπνευση των αντρών, ενώ μερικές μόνο εργάζονται ως καλλιτέχνες.
Ένα σπάνιο χειρόγραφο στη συλλογή Τorno στο Μιλάνο που αποδίδεται στο ζωγράφο του Λένινγκραντ και χρονολογείται γύρω στο 460-450 π.Χ., εμφανίζει γυναίκες που εργάζονται παράλληλα με τους άνδρες σε ένα εργαστήριο όπου ζωγράφιζαν αγγεία.

Οι αρχαίες αναφορές από Όμηρο, Κικέρωνα, και Βιργίλιο περιγράφουν τους ρόλους των γυναικών στην κλωστοϋφαντουργία, στην ποίηση, την μουσική και άλλες καλλιτεχνικές δραστηριότητες, κατονομάζοντας, όμως ελάχιστες από τις δημιουργούς.

Επίσημα αναφερόμενες γυναίκες, ως κλασσικοί καλλιτέχνες, εμφανίζονται από τον 7ο π.Χ. αιώνα στην αρχαία Ελλάδα σύμφωνα με τη Φυσική Ιστορία του Πλίνιου του πρεσβύτερου.

Η Κόρα (600 π.Χ) ήταν θυγατέρα και βοηθός του αγγειοπλάστη Βουτάδη και σχεδίασε, μεταξύ άλλων, με κάρβουνο και πάνω στον τοίχο του σπιτιού της, την αναχώρηση του αγαπημένου της. Απ’ αυτό το σχέδιο εμπνεόμενος ο πατέρας της, δημιούργησε το πρώτο πήλινο μενταγιόν.

Η Αναχάνδρα ή Αναξάντρα, η περίφημη Συκιωνία ζωγράφος. Την αναφέρει ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς, ο χριστιανός θεολόγος του 2ου μ.Χ. αιώνα, σ’ ένα κείμενό του κείμενό του με τίτλο « Οι γυναίκες είναι άτομα εξίσου ικανά για την τελειότητα με τους άντρες». Η Αναξάντρα έζησε τον 3ο αιώνα π.Χ. και ήταν κόρη και μαθήτρια του Νεάλκη, ο οποίος ήταν σπουδαίος ζωγράφος μυθολογικών θεμάτων . Το όνομά της δόθηκε από τη Διεθνή αστρονομική ένωση το 1994 σε έναν μεγάλο κρατήρα της Αφροδίτης διαμέτρου 20 km ,για να τιμήσει την μνήμη της καλλιτέχνιδας.

Η Κυρήνη, της οποίας ένας ζωγραφικός πίνακας διεσώθη στην Προσπερίνα.

Η Αριστάντη, η οποία ζωγράφισε τον Εσκουλάπιους.(Ασκληπιό)

Η Καλυψώ, της οποίας το ζωγραφικό έργο «Μητέρα που επιβλέπει την τουαλέτα της κόρης της» μεταφέρθηκε απ’ τα ερείπια της Πομπηίας στην Νεάπολη.

Η Λάγια (100 π.Χ.), ασχολήθηκε με την μικροτεχνική και διακρίθηκε για την ικανότητά της στην επεξεργασία του ελεφαντόδοντου.

Η Λάλα (1ος αι. π.Χ.) ελληνίδα ζωγράφος απ’ την Κύζικο, έγινε διάσημη στη Ρώμη για την υπέροχη κατασκευή μπούστων (μικρές προτομές μέχρι το στήθος) σε ελεφαντόδοντο. Προς τιμήν της, οι Ρωμαίοι ανήγειραν άγαλμα.

Η Αρισταρέτη, που όπως αναφέρει ο Πλίνιος, τα ζωγραφικά της έργα ήταν εξίσου ονομαστά όσο και του Απελή.

Η Λαμία, η περίφημη αθηναία εταίρα, αγαπημένη του Δημήτριου του πολιορκητή, η οποία ίδρυσε στη Σικυώνα την πρώτη Πινακοθήκη στον κόσμο.

Η Ειρήνη για την οποία μας πληροφορεί ο Πλίνιος πως ήταν κόρη ζωγράφου, μαθήτευσε στον πατέρα της και ζωγράφισε μια περίφημη εικόνα ενός κοριτσιού, η οποία βρισκόταν στην Ελευσίνα.

Την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, επίσης, υπήρξαν πολλές γυναίκες καλλιτέχνιδες.
Πιο γνωστή ήταν η Ελένη (330 π.Χ.) της οποίας η πρωτότυπη ζωγραφική απεικόνιση του Αλέξανδρου ενώ κατατροπώνει το Δαρείο, πιστεύεται ότι επηρέασε το περίφημο σχετικό μωσαϊκό της Πομπηίας.

Κατά τη διάρκεια της Αναγέννησης, ο Βοκκάκιος, ο ανθρωπιστής του 14ου αιώνα, περιέλαβε την
Ειρήνη στο βιβλίο του De mulieribus claris (Διάσημες γυναίκες). Εντούτοις, σ’ αυτήν την αφήγηση, ο Βοκκάκιος συγχωνεύει προφανώς πολλές από τις γυναίκες που περιγράφονται από τον Πλίνιο και αποδίδει τα περισσότερα ζωγραφικά έργα στην Ειρήνη. Μερικά απ’ τα έργα ζωγραφικής που χρεώνει στην Ειρήνη, ανήκουν μάλλον στην παλαιότερη Καλυψώ, στην Ολυμπία και στη ζωγράφο Αλκισθένη, που ήταν επίσης φημισμένη χορεύτρια.

Επίσης ο Πλίνιος ο πρεσβύτερος, αναφέρει την Τιμαρέτη, για την οποία μας πληροφορεί πως ήταν ελληνίδα ζωγράφος, κόρη του αθηναίου ζωγράφου Μήκωνα του νεώτερου. Σύμφωνα με τον Πλίνιο, αγνόησε τα καθήκοντα και τους παραδοσιακούς ρόλους των γυναικών της εποχής της και άσκησε την τέχνη του πατέρα της. Κατά την διάρκεια της βασιλείας του Αρχέλαου του 1ου του Μακεδόνα, 413 -399 π.Χ., έγινε γνωστή για μια θαυμάσια ζωγραφική αναπαράσταση της θεάς Αρτέμιδος που φυλάσσονταν στην Έφεσο, όπου υπήρχε ιδιαίτερος σεβασμός και λατρεία για τη θεά και παρέμεινε εκεί για πολλά χρόνια.

-Δημοσίευση :περιοδικό “Ρωγμές”
για την αντιγραφή: eicastikon.blogspot.com

------------------------------------------------------------------------------------------------------


Γυναίκα και Τέχνη - Belle Εpoque


Γυναίκα και Τέχνη - Belle ?poque


. Εκτός από τις πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές αλλαγές, είχαμε και την εμφάνιση του κινήματος για την χειραφέτηση των γυναικών. Δικαίωμα στη μόρφωση ,δικαίωμα στη ψήφο, στην εργασία και ισότητα με τους άντρες απέναντι στο νόμο.Τόσο με την εμφάνιση του γυναικείου κινήματος, όσο και με την κοινωνική πολιτική που ασκείται εκείνη την περίοδο, οι γυναίκες και τα εργατικά στρώματα αποκτούν κοινωνικά δικαιώματα. Αμφισβητήθηκε από πολλές γενεές η παρουσία της, γιατί η πυγμή και η διαφορετικότητα που έδειξε συναρτήσει με το αντίθετο φύλο, είχε ως αποτέλεσμα να αφιερωθεί μία ημέρα στο πρόσωπο της.

 Η 8η Μαρτίου. Τώρα οι γυναίκες έχουν δικαίωμα και στην Τέχνη.

Ήδη από την προϊστορική εποχή, οι γυναίκες συνέλαβαν στην ζωγραφική των σπηλαίων, σύμφωνα με κάποιους εθνογράφους. Αναφορές από τον Όμηρο, τον Κικέρωνα, τον Βιργίλιο μας περιγράφουν το ρόλο των γυναικών σε πολλές δραστηριότητες. Ποίηση,μουσική, κλωστοϋφαντουργία και άλλες καλλιτεχνικές δραστηριότητες. Σύμφωνα με τη Φυσική Ιστορία του Πλινίου του πρεσβύτερου ,αναφέρεται σε γυναίκες ως «κλασσικοί καλλιτέχνες». Η Κόρα (600 π.Χ) ήταν κόρη και βοηθός του αγγειοπλάστη Βουτάδη. Αργότερα αυτή σχεδίασε με κάρβουνο το περίγραμμα της σκιάς του προσώπου του αγαπημένου της που έριχνε το λυχνάρι πάνω στον τοίχο.

____________
Γυναίκα διδάσκει στις μαθήτριες της μουσική 14ος αι. μ.Χ., Από την εικονογράφηση του βιβλίου του Βοκκάκιου "Διάσημες Γυναίκες"


Πολλοί ζωγράφοι της Αναγέννησης αποτύπωσαν αυτή την διαδικασία της Τέχνης, που είχε υιοθετηθεί από μία γυναίκα, την Κόρα. Μεταξύ αυτών και ο Jean Baptiste Regnault (18ος αι.). Από αυτό το σχέδιο ο πατέρας της δημιούργησε το πρώτο πήλινο μενταγιόν. Πολλές αναφορές και παραδείγματα αυτήν την εποχή. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον αποτελεί η Ελένη, οποία συμπεριελήφθη στο βιβλίο του Βοκκάκιου «Διάσημες Γυναίκες».

Μία έκθεση, η οποία συγκέντρωσε όλα τα φώτα πάνω της και ανέδειξε περισσότερο την παρουσία του γυναικείου φύλου στο χώρο της Τέχνης.

Παρίσι .27/5/2009 έως 21/2/2011, Centre national d?art Georges Pompidou. 200 γυναίκες ,περισσότερα από 500 έργα.

 Γυναίκες όλων των ειδικοτήτων, ζωγραφική, γλυπτική, φωτογραφία, αρχιτεκτονική, χαρακτικά, έπιπλα και αρχιτεκτονικά πρότυπα. Η έκθεση οργανώνεται κατά χρονολογική σειρά με επτά διαφορετικά θέματα. Γυναίκες όλων των εθνικοτήτων. Έργα που το καθ? ένα ξεχωριστά προβάλλει το δικαίωμα στη τέχνη και το πάθος τους για καλλιτεχνική έκφραση, τα προβλήματα, τους στοχασμούς και τις ανησυχίες τους.

Κορυφαίες προσωπικότητες όπως

 η Sonia Delaunay,

 Frida Khalo που εκτίθενται τα βιβλία που έχουν αφιερωθεί στο όνομα και το έργο της , 

Dorothea Tanning,

 Joan Mitchell, 

Maria-Elena Vieira da Silva,

 Louise Bourgeois,

 Rosemarie Trockel, 

Rachel Whiteread,

 Valie Export et Dominique Gonzalez-Foerster.

 Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί η Marina Abramovic γιατί μέσα από το noir video της ?Art must be beautiful Artist must be beautiful?, και την ρετροσπεκτίβα της στο Moma, μας αποδεικνύει ότι τα Βαλκάνια μπορούν να δώσουν και κάτι άλλο εκτός από νεκρούς στα πεδία των μαχών: Τέχνη.

Delaunay_Sonia
  
Delaunay Sonia


-------------------------------------------------------------------------------------------------


Διάσημες γυναίκες εικαστικοί σήμερα

 Στα έργα τους μιλούν για την ταυτότητα, τη βία και τις διακρίσεις




Η Αγγλίδα Τρέισι Εμιν. Το έργο της χαρακτηρίζεται συχνά ως "εξομολογητικό". Η εγκατάσταση με το αντίσκηνο είναι ένα από τα πιο διάσημα έργα της. Στο εσωτερικό του υπάρχουν όλα τα ονόματα των ανθρώπων με τους οποίους έχει κοιμηθεί. Ήταν ένας ευφημισμός για τους ανθρώπους της ζωής της. υπήρχε εκεί ακόμα και το όνομα της γιαγιάς της. Καταστράφηκε σε μια πυρκαγιά το 2004 και δε θα ανασυνταχθεί ποτέ.

                     ------------------------------------------------------------------------------

Η Κάθριν Όπι έκανε μια σπουδαία φωτογραφική καριέρα, διερευνώντας τα θέματα ταυτότητας και φωτογραφίζοντας τρανσέξουαλ στο Λος Αντζελες. Το Γκούγκενχάϊμ της έκανε αναδρομική έκθεση το 2008.

                                     ---------------------------------------------------------



Η Γκάντα Αμέρ και η αφηρημένη της ζωγραφική βασίζεται κυρίως σε ακουαρέλες και κεντήματα. Η ίδια δηλώνει ότι η χρήση των μεικτών μέσων έχει πολιτική αναφορά, συνδέει το αρσενικό της ζωγραφικής και το θηλυκό της χειροτεχνίας.  



                                      --------------------------------------------------------------







 Blind Landinig by Jane and Louise Wilson brought Orford Ness' unique experience to existing and new audiences, communicating the complex landscape and ecology, the historical significance, and actively curating the site in a contemporary cultural context. Referring to the Blind Landing Experimental Unit that was operational during the Cold War period, the work comprised of a series of yardsticks sited within the laboratory buildings, that challenged the sense of scale and ruin, pointing to the architecture of forensics and camouflage, and highlighting their historic relevance as 'future ruins'.

Trust New Art is the National Trust's programme connecting people and places through contemporary arts. Supported by a partnership with Arts Council England. Find out more about our projects here:http://bit.ly/SLhor1


Τζέϊν και Λουίζ Γουίλσον, δυο αδερφές που δουλεύουν μαζί. Έχουν ιδιαίτερη αδυναμία στα εγκαταλελειμένα κτίρια. Σε αυτό το βίντεο χρησιμοποιούν έναν τόπο στρατιωτικών δοκιμών.  


                                                    -------------------------------------------------------------------------------------------------------


Η Τζανίν Αντονι κάνει περφόρμανς και γλυπτική. Αυτό είναι ένα έργο, το εκμαγείο του προσώπου της με σοκολάτα.

                                            ---------------------------------------------


Τζούλι Μέρετου από την Αιθιοπία. Το έργο της χαρακτηρίζεται συχνά αρχιτεκτονικό. Η ίδια πιστεύει ότι απλώς πρόκειται για μια μεταφορά στο χώρο, κάνοντας  μια αναφορά στην εξουσία και στις εξουσίες.

                                                  --------------------------------------------------


 Πιπιλότι Ρίστ από την Eλβετία. Κινούμενες εικόνες σε τοίχους. Φωτεινά χρώμτα και τοπία. Το Νιου Γιόρκερ χαρακτήρισε τη δουλειά της "ευαγγελισμό της ευτυχίας".

                                ----------------------------------------------------------





Λίζα Γιουσκαβάτζε. Γνωστή περισσότερο για τα γυναικεία γυμνά της. Αγαπά να χρησιμοποιεί ό,τι συνδέεται με τη γονιμότητα.

                                          -----------------------------------------------------



Ζιστίν Κέρλαντ, φωτογράφος με ρομαντικά θέματα φυγής. Έγινε διάσημη από τη δουλειά της με μια σειρά γυμνά στην αμερικάνικη εξοχή.

                                          ----------------------------------------------------



Κάρα Γουόκερ. Οι σιλουέτες της διηγούνται ιστορίες ωμότητας του ρατσισμού. Τα φυλετικά θέματα είναι κυρίαρχα στη δουλειά της. Τα έργα της είναι αφοπλιστικά .

                                                   --------------------------------------------------------------------------------

  

Λίζα Λου. Το έργο της η Κουζίνα, είναι ένα από τα πιο διάσημα και έκανε πέντε χρόνια για να το ολοκληρώσει.  Δουλεύει με χάντρες. Τα έργα της αναστατώνουν πάντα. Θεωρούνται ιδιοφυή.

                                         ------------------------------------------------------


Γεννημένη στην Κένυα η Βανγκέτσι Μούτου κάνει κολάζ και αυτά είναι τα πιο διάσημα έργα της. Της αρέσει να ξαναδουλεύει εικόνες που βρίσκει σε περιοδικά.  Μάχεται για τα διακιώματα των γυναικών και στο έργο της προβάλλει συχνά το θέμα της παραμόρφωσης.

                                    -------------------------------------------------

Η Αντρεα Ζίτελ κάνει έργα που χαρακτηρίζονται "δύσκολα". Κάποτε νοίκιασε μια βιτρίνα στο Μπρούκλιν και εξέτρεφε κοτόπουλα.Οι κριτικοί τέχνης θεωρούν ότι κάνει μια  "έρευνα των θεμελιωδών πτυχών της σύγχρονης εγχώριας και της αστικής ζωής στις δυτικές κοινωνίες." 


                                                    --------------------------------------------------------------------------------------------




Η Κέιτ Γκίλμορ επεξεργάζεται θέματα σχτικά με το χάος και την καταστροφή. Εδώ είναι μερικά από διάσημα αγγεία της, γεμάτα χρώμα τα οποία θρυμματίζονται.

                                      ---------------------------------------------------------------





Η Μίκα Ρότενμπεργκ από την Αργεντινή κάνει βίντεο-εγκαταστάσεις στις οποίες χρησιμοποιεί ασυνήθιστες γυναίκες. Στη δουλειά της θέτει τα ζητήματα της εργασίας και του καπιταλισμού.

                     ---------------------------------------------------------------------

 


Γιαέλ Μπαρτανα  "And Europe Will Be Stunned", μια βιντεοεγκατάσταση που πήγε στη Μπιενάλε της Βενετίας πριν λίγα χρόνια. Στο έργο της διερευνά τα θέματα της Εβραίκής ταυτότητας. 

                                             -------------------------------------------




Σάρον Χέιζ, καλλιτέχνης και ακτιβίστρια συνδυάζει την περφόρμανς με τις εγκαταστάσεις. Μελετά την αλληλεπίδραση της προσωπικής και πολιτικής ταυτότητας, χρησιμοποιώντας συχνά τα συνθήματα.

                        --------------------------------------------------------------------



Η Τάνια Μπρουγκέρα από την Κούβα κάνει εγκαταστάσεις.Στον κόσμο της,  έννοιες όπως η ελευθερία, και η αυτοδιάθεση δεν είναι αφηρημένα ιδεώδη. Η εγκατάσταση που απεικονίζεται εδώ έκλεισε μετά από μια μέρα από τις  κουβανικές αρχές, επειδή φαινόταν να είναι ένα (ανατρεπτικό) σχόλιο για την πολιτική κατάσταση που επικρατεί εκεί. 


                      -----------------------------------------------




Νάταλι Τζούρμπεργκ. Σουηδή βίντεο-άρτιστ. Δουλεύει συχνά με πηλό και τα έργα της θυμίζουν παραμύθια.


                    ----------------------------------------------------------------------





Τερέζα Μαργκόλις, μεξικάνα καλλιτέχνης, η οποία κάνει εγκαταστάσεις. Στο έργο της απεικονίζεται συχνά η βία του πολέμου των ναρκωτικών. Στην Eλλάδα έχουμε δει στο Outlook έργο της, με φύλλα χαρτιού ποτισμένα με το νερό των νεκροτομείων.


Αργυρώ Μποζώνη

                              ----------------------------------------------------------------


ΠΗΓΕΣ






              
Δημοσίευση σχολίου