Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2015

ΠΟ. ΛΕ. Μ. ΑΣ. - Λαμπρινή Ζαφείρη









( Εισαγωγικό σημείωμα )

«Όταν ο ήλιος του πολιτισμού είναι χαμηλά στον ορίζοντα, ακόμα και οι νάνοι ρίχνουν μεγάλες σκιές
Karl Kraus, 1874-1936, Αυστριακός συγγραφέας »



Η κρίση που μαστίζει τη χώρα μας εδώ και χρόνια δεν είναι μόνο οικονομική όπως πολλοί υποστηρίζουν.

Είναι πρωτίστως πνευματική, συνεπώς ηθική.

Ένας από τους καλύτερους τρόπους να αντισταθούμε, να πολεμήσουμε είναι να προτάξουμε τη συλλογική μας δράση μέσω του πολιτισμού, μέσω των Γραμμάτων και των Τεχνών.

Ο ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ θέλοντας να ευχαριστήσει εμπράκτως και όχι τυπικώς τα μέλη εκείνα που κοσμούν τη σελίδα του με τα πονήματά τους, αποφάσισε να προχωρήσει στη δημιουργία Πολιτιστικού Λευκώματος Μελών ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΥ .  ( ΠΟ. ΛΕ. Μ.  ΑΣ. )

Η σημερινή ανάρτηση του ΠΟ. ΛΕ. Μ. ΑΣ. είναι αφιερωμένη στη κυρία Λαμπρινή Ζαφείρη.  

Λαμπρινή Ζαφείρη


Ο ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ δίνει βήμα λόγου κι έκφρασης στον κόσμο του κι εύχεται όμορφες δημιουργίες και συλλεκτικές αναρτήσεις !



ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ



       ------------------------------------------------------------------------------------------------





Λαμπρινή Ζαφείρη


ΣΥΝΤΗΞΗ

Ιδανικές γραμμές σωμάτων
με όλο το φάσμα των αισθήσεων ακροβατούν
σε ένα απέραντο γαλάζιο βράδυ.
Η θερμοκρασία ανεβαίνει
το τζάμι θολώνει
λευκή ασπίδα.
Τα βλέμματα δεν μπορούν να περάσουν.
Γη και ουρανός κάνουν σύντηξη
εκμηδενίζοντας την απόσταση.
Αναπνοές και ψίθυροι
γεννούν βροχή κι αστέρια.
Έγκλειστοι μα κι ελεύθεροι.
Αγωνία και έκσταση !
Ένα όνειρο πλανιέται,
στέλνοντας άρωμα ελπίδας,
ως το ξημέρωμα που φθάνει …!

                             -------------------------------------------------------

ΕΝΑ ΑΣΤΕΡΙ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ

Η απόλυτη σιωπή
γεμάτη βωβούς εφιάλτες λύθηκε.
Η έρημος ποτίστηκε
Η ξερή άμμος έγινε δροσερό χώμα
και βλάστησε.
Αμέτρητα δένδρα σχημάτισαν μια όαση.
Ένα αστέρι γεννήθηκε
στον κήπο της Εδέμ.
Η Εύα άγγιξε το θεϊκό κορμί του Αδάμ
και το απόλαυσε.
Ο άνεμος μάζεψε όλη τη θλίψη της
και τη σκόρπισε.
Γλυκιά μελωδία ξεχύθηκε στο σύμπαν
Το αστέρι τους δεν έσβησε ποτέ !

                         --------------------------------------------------------------


ΔΕΗΣΗ

Πάρε τις σκέψεις μου
και βάλτες στη δική σου συχνότητα.
Πάψε τους χτύπους της καρδιάς μου
και καν’ τους γλυκιά μελωδία
Πάρε τους φόβους απ’ το βλέμμα μου
και άναψε γαλήνιο φως
Κόψε τις κραυγές απ’ τα χείλη μου
και άπλωσε ατέλειωτη σιωπή
Κράτα με σφιχτά, μη με αφήνεις
και δείξε μου το δρόμο για τη ΛΥΤΡΩΣΗ !

                       ---------------------------------------------------------------------

Ήρθες ξανά !

Νυχτερινός επισκέπτης,
για να ταράξεις την ήρεμη λήθη.
Αφέθηκα στο δροσερό σου χάδι
και την πρόσφατη αλμύρα
απ’ το θαλασσινό σου ταξίδι
Ρούφηξα σταγόνα σταγόνα
την ονειρεμένη επαφή
Και μεσ’ τη νηνεμία της γαλήνης
ταξίδεψα,
ζωγραφίζοντας ορίζοντες!
Ήρθες ξανά !
Δυναμικά κι απρόσκλητα
για να με κάνεις θυμίαμα αγάπης !
Έπειτα έφυγες.
Δεν πρόλαβα να μάθω γιατί ήρθες !

                                   -----------------------------------------------

ΟΛΑ ΤΑ ΗΞΕΡΕΣ

Ήξερες πως θα ‘ρθω στο κάλεσμά σου
κι ότι με θεϊκή δύναμη
θα εξοντώσω τα φίδια
που κύκλωναν το νου μου.
Ήξερες πως τα πύρινα δάκρυά μου,
θα έσβηναν,
όλες τις φωτιές της κόλασης !
Ήξερες πως η Ιώβεια υπομονή
χαράζει δρόμους προς την αιωνιότητα,
κι εκεί, σε κάποια άκρη του σύμπαντος,
σίγουρα θα σε περιμένω !
Όλα τα ήξερες!

                                   -------------------------------------------------------------


ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΕΚΕΙ

Και τούτη η νύχτα ακόμη να τελειώσει.
Μου είπες όνειρα σε τυραννούν.
Μα πριν χαράξει το φως της μέρας,
θα είμαι κει για να σκορπίσω χρώματα.
Να διαγράψω για πάντα το σκοτάδι
κι ύστερα να πάμε ένα ταξίδι !
Θα φορέσεις το καλό σου χαμόγελο.
Ας πάρουμε και μια βαλίτσα αστέρια!
Θα μου μιλήσεις για το θάνατο του έρωτα
Θα σου διδάξω την αληθινή αγάπη.
Ίσως προλάβουμε και λίγο από Άνοιξη,
Γιατί φοβάμαι ο Χειμώνας πλησιάζει 

                           -------------------------------------------------------


ΠΟΡΕΙΑ

Μια ζωή, μια περιπέτεια.
Άγρια πάλη με τ’ αφρισμένα κύματα.
Μια ανάσας σε δαντελωτό ακρογιάλι
κι έπειτα καβαλάρης σε ασημένιο σύννεφο.
Οι πληγές στο στήθος και οι ουλές
από αγάπη,
προδοσία
και συγχώρεση.

Τώρα με στολή στρατιώτη
Περιπλανιέται στα βουνά.

                         --------------------------------------------------------------------




ΠΛΑΝΑ ΔΙΑΔΡΟΜΗ

Ακολούθησα,
την πλάνα διαδρομή ενός ποταμού.
Χωρίς αποσκευές, χωρίς σωσίβιο.
Έπλεξα,
σ’ ένα κλαδί από ανθισμένη κερασιά,
στεφάνι τα όνειρά μου.
Τα τοποθέτησα ,
με ευλαβική προσοχή , στα μαλλιά μου.
Άφησα,
τις δροσερές σταγόνες ,
να διατηρήσουν ανέπαφα τα άνθη τους.
Ένοιωσα ,
το χάδι του ανέμου,
το πέταγμα των γλάρων,
το κόασμα των βατράχων.
Η διαδρομή ατέλειωτη και πλάνα.
Δεν ψάχνω για το τέρμα .
Δεν θέλω να γυρίσω πίσω


Λαμπρινή Ζαφείρη


          ---------------------------------------------------------------------------------


Δημοσίευση σχολίου