Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2015

« Η «Ωραιότερη Άσχημη» του ελληνικού κινηματογράφου - ΓΕΩΡΓΙΑ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ »



                                             TRIVAGO - ΚΛΙΚ ΕΔΩ !

                                           ------------------------------------

                                            AIR TICKETS - ΚΛΙΚ ΕΔΩ !

     ----------------------------------------------------------------------------------------------------------


Η «Ωραιότερη Άσχημη» του ελληνικού κινηματογράφου




                  ---------------------------------------------------------------------------

                                Η ΚΑΦΕΤΖΟΥ ( DVD ) - ΚΛΙΚ ΕΔΩ !

                   ---------------------------------------------------------------------------

                    Ο ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΤΗ ( DVD ) - ΚΛΙΚ ΕΔΩ !

                 ------------------------------------------------------------------------------

                     Η ΘΕΙΑ ΑΠΌ ΤΟ ΣΙΚΑΓΟ ( DVD ) - ΚΛΙΚ ΕΔΩ !

                  ------------------------------------------------------------------------------


                     ΦΩΚΙΩΝ ΝΕΓΡΗΣ ( ΒΙΒΛΙΟ ) - ΚΛΙΚ ΕΔΩ !

                  -------------------------------------------------------------------------------     

                    ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 2014 ΑΓΑΠΩ ΤΗΝ ΚΥΨΕΛΗ - ΚΛΙΚ ΕΔΩ !

                  --------------------------------------------------------------------------------

                   Η ΚΥΨΕΛΗ ΤΟΥ ΧΘΕΣ ( ΒΙΒΛΙΟ ) - ΚΛΙΚ ΕΔΩ !

                  ---------------------------------------------------------------------------------

         Ιστορίες από τη γειτονιά μου και... λίγο παραπέρα ( ΒΙΒΛΙΟ ) – ΚΛΙΚ ΕΔΩ !     

                  ---------------------------------------------------------------------------------


Τόπος γέννησης: Κυψέλη, Αθήνα
( 01 Ιανουαρίου 1897 - 12 Φεβρουαρίου 1980)


Πραγματικό όνομα: Γεωργία Αθανασίου



1918: 

κάνει την πρώτη της εμφάνιση στον "Εργάνη" 

1923:

 ξεκινάει τις σπουδές της στη Γεννάδειο Σχολή Εργάζεται σε μεγάλα θεατρικά σχήματα της εποχής με τους Κυβέλη, Μαρίκα Κοτοπούλη, Δημήτρη Μυράτ 

1925:

 την ανακαλύπτει η Μαρίκα Κοτοπούλη που εντυπωσιάζεται από το παίξιμό της και την παίρνει στο θίασό της. “Εδώ είσαι ένα διαμάντι κρυμμένο στα κάρβουνα. Θα σε πάρω εγώ, να σε βγάλω όξω” της είπε. 

1927: 

συμμετείχε στην “Εκάβη” του Ευριπίδη, που ανέβασε ο θίασος της Κοτοπούλη στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Η Γεωργία Βασιλειάδου πείθει τη μητέρα της να δει την παράσταση και όταν στο τέλος τη ρωτάει ποιες ήταν οι εντυπώσεις της από την παράσταση της λέει: “Τι να σου πω, βρε παιδί μου, εγώ μονάχα εσένα άκουγα!”



Τη δεκαετία του 1930 απορρίπτεται η αίτηση που κάνει για να προσληφθεί στο Εθνικό Θέατρο γιατί οι ιθύνοντες δεν ενέκριναν το γεγονός πως μεγάλωνε μόνη της το παιδί της. Tον δεύτερο γάμο τον κάνει μετά τον πόλεμο, σε ηλικία 48 ετών. 

1939: ο Αλέκος Σακελλάριος, που αντιλαμβάνεται το έμφυτο ταλέντο της, της δίνει ένα ρόλο στα "Κορίτσια της παντρειάς"

Σταθμός όμως στην καριέρα της ήταν η ταινία του Αλέκου Σακελλάριου "Οι Γερμανοί ξανάρχονται" το 1948.



Χαρακτηριστική ατάκα - σκηνή από την ταινία "Η κυρά μας η μαμή":

Η Μ.Μεταξά βρίσκει την κυρα-μαμή στο δρόμο και της λέει ότι το παιδί της είναι ματιασμένο.

Η Βασιλειάδου βλέπει το παιδί και κάνει διάγνωση: "και είναι από γαλανό μάτι"

Μεταξά: "Κι είναι κακό αυτό;"

Μαμή: "Κακό; Τα μαυρομάτικα ματιάσματα καθώς και τα μαυρομάτικα φασόλια δεν είναι τίποτα. Το γαλανό είναι άτιμο μάτι, φτάνει μέχρι το μεδούλι... Μωρέ είναι ρουφηγμένο το παιδί."

Όταν ξεμάτιασε το παιδάκι:

"Και με το συμπάθειο κυρα-μαμή μου τι σου χρωστάω;"

"Τι να μου χρωστάς; Τίποτα δεν μου χρωστάς. Αλλά μιας και άνοιξες την τσάντα και είναι γρουσουζιά να την κλείσεις χωρίς να δώσεις τίποτα..."

"Μπα;"

"Μεγάλη γρουσουζιά δεν το ξέρεις; Ε, αυτά είναι γνωστά. Δώσε τέλος πάντων ό,τι καταλαβαίνεις κι αν δεν έχεις χοντρά δεν πειράζει, μου τα δίνεις άλλη φορά που δεν θα έχεις ψιλά."


Επιμέλεια: Μαρία Παπουτσή

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



 





«Μακαρονάκι κοπτόν», « Να λείπουν τα βεγγαλικά κι οι φωταψίες», «Με μαλλί ντουλαπί …κομοδινί», «Εσείς από τι πάσΚετε, μιλίγκρα;», «Η ανιψιά μου κι εγώ είμαστε very very χολοσκασμένες», «Εμ βέβαια, τραπεζίτης κι αριστερός δεν πάει», «Δώσε τέλος πάντων ό,τι καταλαβαίνεις κι αν δεν έχεις χοντρά δεν πειράζει, μου τα δίνεις καμιά άλλη φορά που δεν θα έχεις ψιλά».

Ένα τσουβάλι ατάκες της στιγμής με διάρκεια στο χρόνο. Ένα πρόσωπο αιώνια φρέσκο, παρ΄όλες τις τσάκες του. Η «Ωραιότερη Άσχημη», το ζωντανό ξεκάρδισμα που άγγιζε το κλάμα,η μεγάλη κυρία της ελληνικής κωμωδίας… Γεωργία Βασιλειάδου. «Η κωμικιά των κωμικών, ω Κωμικιά!» κατά τον Κώστα Χατζηχρήστο που μια μέρα σαν τη χθεσινή, στις 12 Φλεβάρη 1980, κοιμήθηκε κι αραίωσε το χαμόγελο στα χείλη μας. Με βιτρίνα κρυστάλλινη και ψυχή λαβωμένη που χάριζε ανέξοδα το χιούμορ της, όχι γιατί είχε περίσσια, μα για να ξορκίσει πρώτα τους δικούς της δαίμονες και μέσα απ’ τον προσωπικό εξαγνισμό της να οδηγήσει κι εμάς στην κάθαρση. Ήταν ένας άνθρωπος που γεύτηκε τη ζωή με το πικρό μέρος της γλώσσας κι αν η γεμάτη ευφορία, η εύθυμη εικόνα της, αυτή που άφησε στη θύμησή μας, ήταν αρκετή για να την ανεβάσει στο θρόνο της κωμωδίας, μια κλεφτή ματιά στην αθέατη πλευρά των ημερών της εγγυάται πως δε θα εκπέσει ποτέ.





Μεγαλωμένη στην Κυψέλη από οικογένεια φτωχή και θρήσκα, ο Θεός δοκίμασε την πίστη της στα 11 της χρόνια, όταν αυτή και τα 9 (!) αδέρφια της ορφάνεψαν από πατέρα.

Από το πηγάδι του σπιτιού τής Γεωργίας Βασιλειάδου, γωνία Ελικώνος και Βρύαντος, έπινε νερό όλη η γειτονιά.

Υποχρεώθηκε να αφήσει νωρίς το σχολείο για να εργαστεί σε κατάστημα και να βοηθήσει την πολυμελή οικογένειά της, μετά τον αιφνίδιο θάνατο του πατέρα της από πτώση αλόγου, ο οποίος ήταν αξιωματικός του ιππικού.

Η φτώχεια θέριευε και ταυτόχρονα σιγόσβηνε γι’ αυτήν η δυνατότητα του σχολείου. Με τα μεγαλύτερα αδέρφια της καβαλούσανε λάθρα το πίσω μέρος των τραμ, κυνηγώντας (όπως ο πατέρας τους), όχι θηράματα αλλά το μεροκάματο.

Γεννήθηκα 13 ετών, ημέρα του Αγίου Γεωργίου, όταν πρωτάκουσα για θέατρο από μια συμμαθήτριά μου κι αποφάσισα ν’ ασχοληθώ μ’ αυτό.

Με το θράσος μιας έφηβης και τη δειλία μπρος στο άγνωστο μπούκαρε ένα πρωί στη Λυρική Σκηνή, καταφέρνοντας να κερδίσει τον άσημο τίτλο της μαθήτριας. Παράλληλα, εξασκούσε τη βελούδινη βαθειά φωνή της και λίγοι γνωρίζουν πόσο της άρεσε να τραγουδά. Τόσο που ούτε η οικογένειά της, που εξαγριώθηκε με την επιλογή της, δεν κατάφερε να της το στερήσει. Τράβηξαν τη μια πλάγια γραμμή του Χ, αφορίζοντάς της κι η ίδια το αποτελείωσε τραβώντας τη δεύτερη, αλλάζοντας μάλιστα το επίθετό της σε Βασιλειάδου από Αθανασίου που ήταν το πραγματικό της. Το πάθος για το θέατρο δεν ήταν παρά μια αδυσώπητη μάχη ανάμεσα στο στομάχι της και τη στεγνή της τσέπη. Τις βροχερές μέρες μόνωνε με χαρτί τα τρύπια παπούτσια της για να καταφέρει να πάει στο μάθημα. Απ’ την Κυβέλη και το πρώτο σανίδι στην αιώνια αντίζηλό της, Μαρίκα Κοτοπούλη που είδε την πεταλούδα μέσα από το κουκούλι και την «έκλεψε».

Με είδε σ’ ένα θίασο το 1925 και μου είπε ορθά κοφτά πως είμαι ένα διαμάντι κρυμμένο στα κάρβουνα και πως θα με πάρει αυτή να με βγάλω όξω.






Κουβαλώντας μέσα της τη μονάκριβη κόρη της, Φωτεινή, καρπό ενός άτυχου γάμου, η φουσκωμένη κοιλιά την έχρισε πομπό και δέκτη ενός ζεύγους απορρίψεων. Αρνείται την πρόταση της Κοτοπούλη για περιοδεία στην Αμερική και το Εθνικό Θέατρο της κλείνει ρατσιστικά την πόρτα επειδή θα μεγάλωνε μόνη το παιδί της. Ένας απεγνωσμένος μεσημεριανός καφές στο καφενείο «Στέμμα», ένα στέκι των άνεργων ηθοποιών, έμελλε να της αλλάξει τη ζωή όταν μπήκε ο θρυλικός Αλέκος Σακελλάριος και στο πρόσωπό της είδε την επιτομή της κουτσομπόλας της γειτονιάς, ένας ρόλος που αποστρεφόταν μέχρι δακρύων και παραλίγο να μην έπαιζε ποτέ, ένας ρόλος που κέρδισε αμέσως το κοινό. Στον ελληνοϊταλικό πόλεμο του ‘40 ψυχαγωγούσε τους φαντάρους στο μέτωπο και στη Γερμανική Κατοχή, έκρυβε Άγγλους στο υπόγειο του σπιτιού της βοηθώντας την Αντίσταση ενώ περιφερόταν ακόμα και ξυπόλητη απ’ το σανίδι στα συσσίτια των ηθοποιών που στήριζε ενεργά από το υστέρημά της.

Εγώ δίνω κι ο Θεός μου τα δίνει απ’ αλλού.





Στη δεκαετία του ’50, κουβαλώντας στις πλάτες της μισό αιώνα ζωής, ξεκίνησε η συνεργασία με το Φίνο κι η άλλοτε νέα και γοητευτική κατά πολλούς Γεωργία Βασιλειάδου δέχεται από το κοινό που την αγάπησε ένα απρόσμενο δώρο όταν,με την ταινία «Η Ωραία των Αθηνών» με το Μίμη Φωτόπουλο και το Νίκο Σταυρίδη, της κόλλησε τη γλυκιά ρετσινιά της «άσχημης» του σινεμά. Κάποτε ο Νίκος Τσιφόρος τη ρώτησε περιπαιχτικά :

 “Βρε Γεωργία, το σκέφτηκες να πας να κάνεις πλαστική στο πρόσωπο;” κι εκείνη απάντησε :

Κι εσύ σκέφτηκες ότι τότε οι κωμωδίες σου θα πήγαιναν στράφι άμα τις έπαιζα;




Πάντως, δεν ξέρω γιατί τότε μοίραζαν τα προσόντα σαν τα γλυκά στα ζαχαροπλαστεία, εδώ κάνει την καλύτερη πουτίγκα, εκεί την καλύτερη τουλούμπα, η Γεωργία Βασιλειάδου είχε τον τίτλο της ωραιότερης γάμπας (?!?) της μεγάλης οθόνης. Μια 5ετία ταινίες που αξίζουν όσο τίποτα μια μόνιμη γωνιά του εγκεφάλου μας:

 «Η καφετζού»,

 «Η θεία απ’ το Σικάγο», 

«Η κυρά μας η μαμή», 


«Ο θησαυρός του μακαρίτη»,

 «Η κυρία δημαρχίνα», 

«Ο Κλέαρχος η Μαρίνα κι ο κοντός», 

«Οι γαμπροί της ευτυχίας» χάρισαν σ’ εκείνη κι όλες τις επόμενες γενιές το γέλιο που μας χρωστά η ζωή και στη Γεωργία Βασιλειάδου τη ζωή που της χρώσταγε ο πόνος.




Το χαμόγελο εμπιστεύεται στο γέλιο τη χαρά που δεν μπορεί να σηκώσει κι εμείς εμπιστευτήκαμε στη Γεωργία Βασιλειάδου το γέλιο, αυτό που ο Όσκαρ Ουάιλντ είπε ότι είναι η καλύτερη αρχή για μιαν αγάπη και το καλύτερο για να τελειώσει. Στις 12 Φεβρουαρίου 1980 έσβησε μόνο το γέλιο της μα η αγάπη μας θα σιγοκαίει αιώνια.


Φιλμογραφία


Οι Γερμανοί ξανάρχονται... (1948) [(σύζυγος Λευτέρη)]
Μια νύχτα στον Παράδεισο (1951) [Βυζαντίου]
Ο γρουσούζης (1952) [Επιστήμη]
Γκολ στον έρωτα (1954) [Φωφώ]
Η ωραία των Αθηνών (1954) [Αριστέα Καραμπίνη]
Χαρούμενο ξεκίνημα (1954) [Βαλεντίνα]
Πιάσαμε την καλή (1955) [Κατίνα Σουρταφέρτα]
Η καφετζού (1956) [Καλλιόπη]
Η θεία από το Σικάγο (1957) [Καλλιόπη Μπάρδα-Πάππας-Ντούναλη]
Το αμαξάκι (1957) [(γυναίκα Θόδωρου)]
Η κυρά μας η μαμμή (1958) [Καλλιόπη Π. Μουστάκη]
Αστέρω (1959) [Σταματίνα]
Μπουμπουλίνα (1959) [Παρασκευούλα]
Νταντά με το ζόρι (1959) [Λουλού]
Ο θησαυρός του μακαρίτη (1959) [Θεώνη Κανελοπιπερίδου]
Η κυρία δήμαρχος (1960) [Ασπασία Ζομπαρλά]
Ο Κλέαρχος η Μαρίνα και ο κοντός (1961) [Μαρίνα Ζουγκαλά]
Έξυπνοι και κορόιδα (1962) [Κλεοπάτρα]
Η Ελληνίδα και ο έρωτας (1962) [Αφροδίτη]
Ο μαγκούφης (1962) [Φωτεινή]
Ο Μιχαληός του 14ου συντάγματος (1962) [Μαριάνθη Καραδήμου]
Οι γαμπροί της Ευτυχίας (1962) [Ευτυχία Ταρνιάτη]
Εμείς τα μπατιράκια (1963) [(τρελλή)]
Ο ανηψιός μου ο Μανώλης (1963) [Ασπασία Παπακάτσικα]
Ήταν όλοι τους... κορόιδα! (1964) [Παγώνα Σουσάμη]
Κάλλιο πέντε και στο χέρι (1965) [Κατίνα (Κάθριν) Πουρέ]
Δοσατζού επιχείρησις γαμπρός (1966) [Ευανθία Κότσυφα]
Ησαΐα χόρευε (1966) [Καλλιρρόη]
Προξενήτρα πράκτωρ 017 (1966) [Γεωργία Σιλμπίλη]
Η λυγερή (1968) [Κυριαζούλα]
...Ένα ...ένα ...τέσσερα (1977) [Σταυρούλα]

Η Γεωργία Βασιλειάδου και ο Βασίλης Αυλωνίτης έπαιξαν μαζί σε 18 ταινίες.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------



--------------------------------------------------------------------------------------------------------------


ΠΗΓΕΣ



arive.gr/pages/tributes/georgia_vasileiadou/georgia_vasileiadou.html

Γεωργία Βασιλειάδου - Η Μηχανή Του Χρόνου


ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΓΕΩΡΓΙΑ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΗΣ ΝΕΤ "ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ¨"




Δημοσίευση σχολίου