Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2015

ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ

                                             TRIVAGO - ΚΛΙΚ ΕΔΩ !

                                           ------------------------------------

                                            AIR TICKETS - ΚΛΙΚ ΕΔΩ !

     ----------------------------------------------------------------------------------------------------------







Αθλητισμός


Ο αθλητισμός είναι η συστηματική σωματική καλλιέργεια και δράση με συγκεκριμένο τρόπο, ειδική μεθοδολογία και παιδαγωγική με σκοπό την ύψιστη σωματική απόδοση, ως επίδοση σε αθλητικούς αγώνες, στο αθλητικό και κοινωνικό γίγνεσθαι  . Παράλληλα ο αθλητισμός είναι ένας κοινωνικός θεσμός ο οποίος αντικατοπτρίζει τη δεδομένη κοινωνία και τον πολιτισμό της. Για παράδειγμα στην Αρχαία Ελλάδα, ο αθλητισμός στην Αθήνα θεωρούταν κοινωνικό και πολιτισμικό αγαθό και είχε παιδαγωγικό χαρακτήρα, ενώ αντίθετα στην Σπάρτη ο αθλητισμός χρησιμοποιούταν για την στρατιωτική εκπαίδευση. Ωστόσο σημαντική είναι η στρωματική διάσταση του αθλητισμού στο πέρασμα του χρόνου. Η γενική τάση ήταν ιδίως τον 18ο και 19ο αιώνα τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα να ασχολούνται με τα «λαικα παιχνίδια» όπως το ποδόσφαιρο, ενώ τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα με τα «ευγενή αθλήματα» όπως ήταν η ιππασία και η ξιφασκία.

Ο πόθος του Πιερ ντε Κουμπερτέν ήταν να εντάξει τον Αθλητισμό σε μια σφαιρική, παιδαγωγική και ανθρωπιστική προοπτική. Ο αθλητισμός δεν ήταν, κατά την άποψη του, αυτοσκοπός, αλλά ένα μέσο στην υπηρεσία του πολίτη".

Ωστόσο πρέπει να διαχωριστεί η έννοια της άθλησης από την έννοια της άσκησης. Η άσκηση γίνεται άθληση όταν αποκτάει ανταγωνιστικό χαρακτήρα, για παράδειγμα ένας που τρέχει στο δρόμο κάνει άσκηση, ωστόσο εάν έχει κάποιον αντίπαλο ώστε για το ποιος θα τερματίσει πρώτος ή ακόμα και αν ανταγωνίζεται τον ίδιο του τον εαυτό, με το χρονόμετρο κάνει άθληση. Επίσης πρέπει να προστεθεί και η έννοια, της κίνησης.

Ο αθλητισμός μπορεί να πάρει πέντε μορφές, είτε ως ερασιτεχνικός, είτε ως επαγγελματικός, είτε ως μαζικός αθλητισμός, είτε ως φυσικές δραστηριότητες, είτε με την μορφή των παιχνιδιών.

Υπάρχουν τρεις θεωρίες σχετικά με τη γένεση του αθλητισμού:

Όλες οι αθλητικές ασκήσεις έχουν λατρευτικές ρίζες (Carl Diem)

Οι σωματικές ασκήσεις είναι φυσική συνέπεια των διαδικασιών της εργασίας και της παραγωγής (Μαρξιστική άποψη, Wolfgang, Eichel, Gerhard Lukas)

Η άσκηση είναι μια εκδήλωση ενστικτωδών κινήσεων ή παρορμήσεων (Ηθολογία, Konrad Lorenz, David Sanson, Friedrich Eppensteiner)

Ιστορική αναδρομή

Η λέξη αθλητισμός ως έννοια διαμορφώθηκε στους μετά-ομηρικούς χρόνους, καθώς η λέξη αυτή δεν συναντάται ούτε στην Οδύσσεια ούτε στην Ιλιάδα. Πιθανότατα, η έννοια διαμορφώθηκε με την καθιέρωση των ιερών αγώνων (Ολυμπιακοί αγώνες στην αρχαιότητα Ολύμπια εν Δίω, Πύθι, ΝέμεαΊσθμια κατά τον 8ο αιώνα π.Χ.. Ο αθλητισμός υπό αυτήν την μορφή είναι καθαρά αγωνιστικός κάτι βέβαια που αλλάζει με την πάροδο του χρόνου και την κατάργηση των Ολυμπιακών Αγώνων το 392/93 μ.Χ. από τον Θεοδόσιος Α'. Ο αθλητισμός θα επανεμφανιστεί αργότερα στις αρχές του 19ου αιώνα στη Μεγάλη Βρετανία ως σπορ (sport). Εντούτοις, η λέξη σπορ είναι γαλλική και χρονολογείται από την εποχή του Μεσαίωνα. Ήταν ταυτόσημη με το παιχνίδι και τη διασκέδαση.

Οι Αρχαίοι Αιγύπτιοι καθιέρωσαν πρώτοι τους αγώνες δρόμου, βάδην και την πάλη, περίπου την 3η χιλιετία π.Χ. Η Ελλάδα όμως στάθηκε η αληθινή κοιτίδα του αθλητισμού, γιατί εκεί ο αθλητισμός πήρε τη μορφή του ελεύθερου ανταγωνισμού και της ευγενούς άμμιλας. Στην Αρχαιότητα, ιεροί αγώνες θεωρούνταν μόνο οι στεφανίτες, οι αγώνες δηλαδή που είχαν ως έπαθλο τον κότινο. Χαρακτηριστική είναι η φράση του γιου του Πέρση πολέμαρχου ΑρτάβανουΤριταντέχμη που παρατήρησε ότι ακόμα και αν οι Έλληνες είχαν ηττηθεί από τους Πέρσες, δεν παρέλειπαν να μην διοργανώσουν τους Ζ' Ολυμπιακούς Αγώνες.

"Παπαί, Μαρδόνιε, κοίους επ’ άνδρας ήγαγες μαχησομένους ημέας, οι ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούνται, αλλά περί αρετής"

Οι πρώτοι Ολυμπιακοί Αγώνες έγιναν το 776 π.Χ., για να κατευνάσουν οι Έλληνες την οργή των θεών και να τους ευχαριστήσουν για τις ευεργεσίες τους. Για τη λαϊκή αντίληψη, με τους αγώνες αυτούς θα κέρδιζαν την εύνοια των θεών. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες ετελούντο κάθε τέσσερα χρόνια στον ιερό χώρο της Ολυμπίας. Ο αθλητής που κέρδιζε στους Ολυμπιακούς Αγώνες στεφανώνονταν με το στεφάνι της αγριελιάς, γύριζε θριαμβευτής στην πατρίδα του και οι συμπατριώτες του γκρέμιζαν σ' ένα σημείο τα τείχη της πόλης, για να περάσει από κει ο νικητής -ενέργεια καθαρά συμβολική, που σήμαινε πως η πόλη που αναδείκνυε Ολυμπιονίκες δεν είχε ανάγκη από τείχη για να προασπίσει την ασφάλειά της.

Από τον 4ο αιώνα π.Χ., και κατά την περίοδο της Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, οι αθλητικοί αγώνες εκφυλίστηκαν και μεταβλήθηκαν σε αιματηρούς αγώνες του Ρωμαϊκού Ιπποδρόμου. Οι αγώνες αυτοί ήταν αιματηρές συγκρούσεις μονομάχων, που τους έφερναν αντιμέτωπους μέσα σε τεράστια στάδια.
Ακολουθεί μία εποχή, μετά τον 8ο αι. μ.Χ., όπου ο αθλητισμός ήταν μόνο για τους ευγενείς. Το πιο σημαντικό άθλημα ήταν οι έφιπποι ιπποτικοί αγώνες μέχρι θανάτου. Οι αντίπαλοι, χωρισμένοι σε δύο ομάδες, ρίχνονταν καταπάνω ο ένας στον άλλον, χωρίς να τηρούν κανένα αγωνιστικό νόμο ή κανόνα.
Τον 12ο αιώνα, οι άνθρωποι άρχισαν να αγωνίζονται μεταξύ τους με πιο ειρηνικό τρόπο. Πετούσαν μεγάλες σφαίρες, όπως ρίχνουν σήμερα βάρη. Οι σφαίρες που πετούσαν ήταν από στουπί, τυλιγμένες με δέρμα προβάτου, και τις έριχναν πάνω στον τοίχο. Στην αρχή τις πετούσαν με γυμνό χέρι, σιγά-σιγά όμως η σφαίρα αυτή άλλαξε μορφή. Από τον 16ο αιώνα, όταν πρωτοεμφανίστηκαν οι ρακέτες, οι πρωτόγονες εκείνες σφαίρες αποτέλεσαν τις σύγχρονες μπάλες της αντισφαίρισης.

Από το 1896 με την θέσπιση των Σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων, ο αθλητισμός πήρε διαστάσεις οικονομικές, πολιτικές και πολιτιστικές. Δημιουργήθηκαν κανόνες και κανονισμοί για τα αθλήματα, οι φάσεις των αγωνισμάτων, καθώς και οι εξειδικεύσεις στον τομέα του αθλητισμού. Τα ΜΜΕ είναι σαφώς ο μοχλός για την παγκοσμιοποίηση του αθλητισμού, ενός προϊόντος μοναδικού καθώς μπορεί να ενώσει τους ανθρώπους ανεξαρτήτως διακρίσεων. Με την σύσφιξη των διεθνών σχέσεων, αυξάνεται ο αριθμός των αθλητών και των αθλουμένων, δημιουργούνται νέοι κυβερνητικοί και μη οργανισμοί, ενώ βελτιώνονται και οι αθλητικοί αγώνες. Οι αθλητικοί οργανισμοί μπορούν να διακριθούν στα Σωματεία, στις Αθλητικές Ανώνυμες Εταιρείες, στις ομοσπονδίες, στα τμήματα αμειβομένων αθλητών, στη Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή, η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, καθώς και στους συνδέσμους προπονητών, διαιτητών και κριτών.



Ερμής (μυθολογία), προστάτης του αθλητισμού.


ΠΗΓΕΣ




--------------------------------------------------------------------------------------------------------











Το θαύμα της Λέστερ


Το θαύμα της Λέστερ και του Ρανιέρι

Λέστερ και Ρανιέρι
Λέστερ και Ρανιέρι στην κορυφή της Πρέμιερ Λιγκ για πρώτη φορά στην ιστορία της (ΑΡ)


Το πρωτάθλημα στην Πρέμιερ Λιγκ πήγε στα χέρια της μικρούλας και χωρίς εμπειρίες Λέστερ και του διωγμένου, ως αποτυχημένος, από την Εθνική Ελλάδας, Κλαούντιο Ρανιέρι. Μιλάμε για μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στην ιστορία, όχι μόνο της Αγγλίας ή της ποδοσφαιρικής Ευρώπης αλλά και όλου του αθλητικού κόσμου. Η ομάδα του Κλαούντιο Ρανιέρι αξίζει και με το παραπάνω αυτό το -πρώτο στην ιστορία της- πρωτάθλημα, και μάλιστα δύο αγωνιστικές πριν την λήξη του, αφού σε 36 αγώνες μετράει 22 νίκες, 11 ισοπαλίες και μόλις 3 ήττες, δύο από την Αρσεναλ και μια από τη Λίβερπουλ. Και μπορεί την Κυριακή να μην κέρδισε την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ αλλά το βράδυ της Δευτέρας του Πάσχα η Τότεναμ «αυτοκτόνησε» αφού το 2-0 η Τσέλσι της το έκανε 2-2 κι έτσι η Λέστερ έγινε «Σταχτοπούτα» γράφοντας ιστορία με χρυσά γράμματα και …έσοδα. Στα ταμεία της αναμένεται να μπουν περί τα 190 εκ. ευρώ. Σύμφωνα με την αξιόπιστη εμπορική εταιρεία «Repucom», αυτά θα είναι τα έσοδα των «αλεπούδων» για τη χρονιά του τίτλου! Το ποσό περιλαμβάνει τα χρήματα από τη διοργανώτρια αρχή που ανέρχονται σε 68 εκατ. ευρώ, περίπου 20 εκατ. ευρώ είναι το μπόνους κατάκτησης του τίτλου. Από κει και πέρα, στο… τρελό πακέτο συμπεριλαμβάνονται τα έσοδα που θα έχει ο σύλλογος από την είσοδό του στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ και επίσης από την αύξηση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων. Τα στοιχεία κάνουν λόγο για αύξηση του τηλεοπτικού ενδιαφέροντος για την ομάδα του Ρανιέρι κατά 25% παγκοσμίως, κάτι που αλλάζει και τα έσοδα από τα δικαιώματα της επόμενης σεζόν, τόσο από το Τσάμπιονς Λιγκ όσο από τις εγχώριες διοργανώσεις. Ακόμα ένα στοιχείο που συντελεί στην αύξηση των εσόδων είναι η δυναμική που αποκτάει ο σύλλογος σε οπαδούς ανά τον κόσμο, οι οποίοι είναι παράλληλα καταναλωτές της ομάδας. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός πως η σελίδα της Λέστερ στο facebook είχε αύξηση στα likes κατά 550%, ποσοστό μεγαλύτερο από κάθε άλλο σύλλογο παγκοσμίως. Δυναμική αποκτάει ο σύλλογος και στην ασιατική αγορά, εξαιτίας και της καταγωγής των ιδιοκτητών της ομάδας (Βικάι Σριβαντχαναπράμπχα ο ιδιοκτήτης με καταγωγή από την Ταϊλάνδη), με τους ειδικούς να λένε ότι αυτό φαίνεται και από την ανταπόκριση στα ασιατικά social media.
Οταν καταφέρνει μια ομάδα να βρίσκεται στα «σαλόνια» της, κάτι που πέρυσι η Λέστερ κατάφερε στο «παρά πέντε», νικώντας στους 7 απ’ τους 9 τελευταίους αγώνες της, τότε απολαμβάνει κι αυτού του είδους τα προνόμια. Με την περσινή 14 θέση οι «αλεπούδες» ανέβασαν τα έσοδα τους στα 104 εκατομμύρια λίρες, που σε συνδυασμό με τα 72 εκατομμύρια απ’ τα τηλεοπτικά δικαιώματα, δημιούργησε πλεόνασμα, για πρώτη φορά την τελευταία 10ετία, που έφτασε μάλιστα τα 26 εκατομμύρια! Και έφτασε φέτος να κατακτήσει το πρωτάθλημα για πρώτη φορά στην ιστορία της και να περιμένει τα έσοδά της να εκτοξεύονται…

Ο Ουές Μόργκαν και οι συμπαίκτες του πανηγυρίζουν (ΑΡ).
Ο Ουές Μόργκαν και οι συμπαίκτες του πανηγυρίζουν (ΑΡ).



Ποδοσφαιρικό θαύμα

Για να κατανοήσει κανείς τί πέτυχε η Λέστερ μπορεί απλά να δει τους αριθμούς. Πρόκειται για μια ομάδα που πριν από λίγα χρόνια πολλοί αγνοούσαν την ύπαρξή της, ωστόσο κατάφερε να κερδίσει το τρόπαιο σε ένα από τα δυσκολότερα πρωταθλήματα του κόσμου. Τη σεζόν 2008-2009 η Λέστερ αγωνιζόταν στην τρίτη κατηγορία, ενώ πέρσι κατάφερε τελευταία στιγμή να μην υποβιβαστεί από την πρώτη κατηγορία.
Η απόδοση που έδιναν οι εταιρείες στοιχημάτων για την κατάκτηση του πρωταθλήματος της Λέστερ ήταν 1 προς 5.000, απόδοση που δίνεται από τις εταιρείες στοιχημάτων στην Αγγλία για την ύπαρξη του «Big Foot» ή για να είναι τα Χριστούγεννα η πιο ζεστή ημέρα του χρόνου ή ακόμη για να γίνει πρόεδρος των ΗΠΑ ο Τζάστιν Μπίμπερ. Για να γίνει πιο κατανοητό το πρωτοφανές επίτευγμα της Λέστερ, αξίζει κανείς να σκεφτεί πως η κατάκτηση του Εuro από την Εθνική Ελλάδας το 2004 έδινε απόδοση 254!
Ακόμη το ρόστερ της Λέστερ είναι μόλις 61 εκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή ξεπερνάει μόνο αυτά της Νόριτς, της Γουότφορντ και της Μπόρνμουθ. Η περσινή πρωταθλήτρια της Αγγλία, η Τσέλσι, είχε ρόστερ 273 εκατ. ευρώ, δηλαδή 3μιση Λέστερ.
«Συνολικά η Λέστερ έχει δαπανήσει περίπου 22 εκατομμύρια λίρες για να σχηματίσει το φετινό της ρόστερ και να κατακτήσει τελικά το πρωτάθλημα, την ώρα που η Σίτι ξόδεψε 250 εκατομμύρια τα τελευταία δυο καλοκαίρια!», δηλώνει στο Bloomberg o Μάθιου Γουόκερ, αναλυτής της Nomura Holdings και συνεχίζει: «Μπορεί κανείς να εξηγήσει για ποιόν λόγο, καθοδόν προς την μεταγραφική περίοδο, δεν μπορούν οι υπόλοιπες αγγλικές ομάδες να βρουν φτηνούς παίκτες, όπως η Λέστερ;».

Τα οικονομικά δεδομένα της Λέστερ

Η επιτυχία της Λέστερ πιστώνεται στους ιδιοκτήτες της κι αυτό τους χαροποιεί ιδιαίτερα. Η πρωταθλήτρια Αγγλίας κοστίζει σήμερα 8 φορές περισσότερα χρήματα απ’ την τιμή που πλήρωσε ο δισεκατομμυριούχος Ταϊλανδός, Βικάι Σριβαντχαναπράμπχα, πριν έξι χρόνια για να την αγοράσει. Ταυτόχρονα, κατέρριψε έναν «μύθο» που κόντευε να παγιωθεί ως η απόλυτη πραγματικότητα στην Αγγλία, πως, για να κατακτήσει κανείς το πρωτάθλημα οφείλει να ξοδέψει όσο το δυνατόν περισσότερα και σίγουρα πιο πολλά απ’ τους άλλους.
«Σήμερα κοστίζει πολλά περισσότερα απ’ όσα την πούλησα», παραδέχεται, μάλλον κατηφής ο Μίλαν Μάνταριτς, που ήρθε σε συμφωνία με τον επιχειρηματία απ’ την Ταϊλάνδη το 2010 για 40 εκατομμύρια λίρες, που αντιστοιχούν σε 51 εκατομμύρια ευρώ σε σημερινή ισοτιμία.

Πανηγύρια των οπαδών της Λέστερ.
Πανηγύρια των οπαδών της Λέστερ



Ο διεθνής Τύπος αποθεώνει Λέστερ και Ρανιέρι

Δύο αγωνιστικές πριν την λήξη της Πρέμιερ Λιγκ η Λέστερ αναδείχτηκε πρωταθλήτρια Αγγλίας και ο Κλάουντιο Ρανιέρι απολαμβάνει την καλύτερη περίοδο στην προπονητική του καριέρα. Ο 64χρονος Ιταλός τεχνικός πήρε το πρώτο πρωτάθλημα από τότε που βρέθηκε στους πάγκους, στα τέλη της δεκαετίας του ‘80, και σίγουρα αυτή η Τρίτη θα είναι ξεχωριστή για αυτόν, με τα αθλητικά ΜΜΕ του πλανήτη να αναφέρονται στο επίτευγμα της ομάδας του. «Η Λέστερ πρωταθλήματα-Το θαύμα του αιώνα», αναφέρει ο τίτλος της ισπανικής «As» την ώρα που η «Marca» κάνει λόγο για το παραμύθι που έγινε πραγματικότητα, με τους Ιταλούς από την πλευρά τους να στάζουν μέλι για τον συμπατριώτη τους.
Τα πρωτοσέλιδα όλων τω μεγάλων αθλητικών εφημερίδων στη γειτονική χώρα έχουν σε πρώτο πλάνο τον Ρανιέρι, με την «Gazzetta dello Sport» να χρησιμοποιεί τη βοήθεια της τεχνολογίας για να τεκμηριώσει τον τίτλο της: «Βασιλιάς ο Ρανιέρι».
Συνοπτικά οι τίτλοι των μεγαλύτερων εφημερίδων:

Gazzetta dello Sport: «Βασιλιάς Κλάουντιο» και «Ιστορικός τίτλος για την Λέστερ»
Corriere dello Sport: «Βασιλιάς Ρανιέρι: Η Τσέλσι σταματάει την Τότεναμ και χαρίζει τον τίτλο στον προπονητή μας»
Τuttosport: «Ρανιέρι ο βασιλιάς της Αγγλίας»
Μarca: «Ολέ-Στερ: Το παραμύθι που έγινε πραγματικότητα»
As: «Το θαύμα του αιώνα: η Λέστερ πρωταθλήτρια»
Μundo Deportivo: «Το θαύμα της Λέστερ»
Εquipe: «Τόοοσο καλή: η Λέστερ είναι πρωταθλήτρια Αγγλίας»


«Καρφί» Ρανιέρι για Εθνική Ελλάδας

Απάντηση στους επικριτές του αποτελεί για τον Κλαούντιο Ρανιέρι το «θαύμα» που έκανε με τη Λέστερ, κατακτώντας το πρωτάθλημα και ο Ιταλός τεχνικός ανέφερε στο κανάλι της πατρίδας του «Rai 3» ότι είναι ο ίδιος που απολύθηκε πριν από ενάμιση χρόνο από την Εθνική Ελλάδος.
Αρχικά ανέφερε, μιλώντας για το της Τσέλσι με την Τότεναμ, μέσω του οποίου εξασφάλισαν οι «αλεπούδες» και μαθηματικά τον τίτλο: «Οταν συμβαίνει κάτι που σου αρέσει, δεν είναι εφικτό να το αντιληφθείς πλήρως. Η Τότεναμ κέρδιζε 2-0 στο ημίχρονο και ήμουν κακόκεφος. Οταν σκόραρε ο Κέιχιλ σκέφτηκα ότι κάτι μπορεί να συμβεί. Το γκολ του Αζάρ το πανηγύρισα».
Για το μέλλον του και τους στόχους της επόμενης σεζόν ανέφερε: «Θα παραμείνω στη Λέστερ. Ο πρόεδρος έχει προγραμματίσει να χτίσει μια ομάδα που θα μπορούσε να μπει στο Champions League. Πρόκειται για μια σεζόν που δεν γίνεται να επαναληφθεί, την επόμενη θα πρέπει να παλέψουμε για να τερματίσουμε στην πρώτη δεκάδα του πρωταθλήματος. Πρέπει να συνεχίσουμε να μεγαλώνουμε σαν ομάδα».
Ο Κλαούντιο Ρανιέρι τόνισε ότι πίστευε πως μπορεί να πάρει κάποιο πρωτάθλημα και ότι δεν έχει αλλάξει από την εποχή που ήταν στον πάγκο της Εθνικής μας «Είμαι 64 ετών. Μάχομαι πολλά χρόνια και πάντα ήμουν αισιόδοξος. Πάντα πίστευα ότι θα μπορούσα να πάρω ένα πρωτάθλημα. Είμαι ο ίδιος άνθρωπος που απολύθηκε από την Ελλάδα πριν ενάμιση χρόνο και πολλοί είχαν ξεχάσει τι είχα κάνει. Είμαι αυτός που ήμουνα και στην Ελλάδα, δεν έχω αλλάξει. Το μοναδικό που μπορώ να κάνω είναι να το αφιερώσω σε όσους με πίστεψαν», επεσήμανε.


Ο πρόεδρος της Λέστερ Βισάι Στριβανταναμπράβχα και ο γιος του Αϊγιαγάτ Στριβανταναμπράβχα.
Ο πρόεδρος της Λέστερ Βισάι Στριβανταναμπράβχα και ο γιος του Αϊγιαγάτ Στριβανταναμπράβχα.


«Δεν πουλάμε τα αστέρια μας»

Η Λέστερ στηρίχτηκε φέτος στους Βάρντι, Μαχρέζ (επίθεση), Καντέ (μεσαία γραμμή) -μάλιστα οι τρεις τους ψηφίστηκαν από συμπαίκτες και αντιπάλους οι πολυτιμότεροι του πρωταθλήματος- και Σμάιχελ (τερματοφύλακας) στο δρόμο προς τον τίτλο και πολλοί φίλοι της φοβούνται πως η ομάδα τους θα χάσει μεγάλη από τη δυναμική της αν αποχωρήσουν στο φινάλε της σεζόν, όμως τα αφεντικά των «αλεπούδων» ούτε που θέλουν να ακούν για αυτό το ενδεχόμενο.
Χαρακτηριστικές είναι οι δηλώσεις του αντιπροέδρου του συλλόγου, Αϊγιαγάτ Στριβανταναμπράβχα (γιος του προέδρου Βισάι Στριβανταναμπράβχα), ο οποίος ερωτηθείς για το τι σκοπεύει να πράξει η διοίκηση με τα αστέρια της ομάδας, ξεκαθάρισε: «Δεν είμαστε η ομάδα που θα πουλήσει παίκτες για τα χρήματα. Οπότε μπορώ να επιβεβαιώσω ότι θα κρατήσουμε όλους τους σημαντικούς παίκτες της ομάδας, όπως είναι οι Τζέιμι Βάρντι, Ριγιάντ Μαχρέζ, Εν’Γκολό Καντέ και Κάσπερ Σμάιχελ».

Ινφαντίνο: Η Λέστερ είναι ένα παραμύθι
Εντυπωσιασμένος ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, Τζάνι Ινφαντίνο με το τρομερό επίτευγμα της Λέστερ. Ο Ιταλοελβετός ανέφερε στο περιθώριο του Κογκρέσου της UEFA, που γίνεται στη Βουδαπέστη: «Είναι ένα παραμύθι το οποίο μόνο το ποδόσφαιρο μπορεί να γράψει. Αυτή είναι η μαγεία του ποδοσφαίρου. Συγχαρητήρια στον Κλάουντιο Ρανιέρι, συγχαρητήρια στους ποδοσφαιριστές».

                   ---------------------------------------------------------------------------

Λέστερ: H πόλη πίσω από το θαύμα


Λέστερ: H πόλη πίσω από το θαύμα - Κεντρική Εικόνα/Video


H ποδοσφαιρική ομάδα της Λέστερ ξεκίνησε την κούρσα της στην Premier League ως το απόλυτο αουτσάιντερ. Κι όμως λίγους μήνες μετά πέτυχε το ακατόρθωτο! Η μικρή ομάδα τουClaudio Ranieri κατόρθωσε να φτάσει στην κορυφή, κατακτώντας το αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, σε ένα από τα μεγαλύτερα θαύματα του παγκόσμιου αθλητισμού!
Tι σηματοδοτεί όμως για την πόλη του Λέστερ αυτή η αναπάντεχη επιτυχία της ποδοσφαιρικής της ομάδας;
Ως έφηβος, ο Riaz Khan έγινε αρκετά γρήγορα φανατικός οπαδός της ποδοσφαιρικής ομάδας της Λέστερ. Με καταγωγή από την Ασία, έμοιαζε… σχεδόν «ξένο σώμα» ανάμεσα στους φιλάθλους της Λέστερ, η πλειοψηφία των οποίων ήταν λευκοί και σπάνια μιλούσαν με αλλοεθνείς. «Ήταν πολύ δύσκολα στην αρχή», παραδέχεται ο 50χρονος σήμερα Khan, καθηγητής της αγγλικής γλώσσας στο Λέστερ. Η ενασχόλησή του με τη βρετανική ποδοσφαιρική ομάδα – ακόμη και από τη θέση του οπαδού – δεν άρεσε στους γονείς του, oι οποίοι δεν ήθελαν τίποτα και κανείς να αποσπάσει την προσοχή του μικρού τότε Khan από τον στόχο του να γίνει γιατρός. Τελικά έγινε καθηγητής της αγγλικής γλώσσας και φυσικά δεν έπαψε ποτέ να είναι φίλαθλος της Λέστερ.


Τα τελευταία 24ωρα δεκάδες χιλιάδες οπαδοί της βρετανικής ομάδας ζουν το όνειρο του πρωταθλητή, πανηγυρίζοντας για το θαύμα της κατάκτησης του πρωταθλήματος του αγγλικού ποδοσφαίρου!
Η βρετανική ομάδα των «Αλεπούδων» (Foxes) που ιδρύθηκε το 1884 δεν είχε ποτέ μέχρι σήμερα τον αέρα του νικητή. Η αμέσως προηγούμενη καλύτερη επίδοσή της ήταν μόλις το… 1929, όταν κατέκτησε τη δεύτερη θέση του Football League.
Μετά το αθλητικό θαύμα, η πόλη Λέστερ, που βρίσκεται 100 χιλιόμετρα βόρεια του Λονδίνου, έχει βρεθεί – ασυνήθιστα μεν, όχι άδικα δε – στο επίκεντρο της διεθνούς, όχι μόνο αθλητικής, ειδησεογραφίας.
Πέραν της τεράστιας αθλητικής της επιτυχίας, η πόλη είναι διάσημη και για έναν ακόμη λόγο. Για τα μοναδικά, δημογραφικά της στοιχεία. Η Λέστερ είναι η πιο πολυφυλετική πόλη της Μεγάλης Βρετανίας, μετά το Λονδίνο. Μόλις ένας στους δύο από τους σχεδόν 330.000 κατοίκους της δήλωσε «λευκός Βρετανός» στην τελευταία απογραφή, το 2011. Η συνύπαρξη ωστόσο τόσων πολλών και διαφορετικών φυλών – από Ασία, Καραϊβική, Αφρική – είναι τόσο αρμονική, που πολλοί μιλούν πλέον για το «μοντέλο» της Λέστερ. Την ώρα που την Ευρώπη ολόκληρη στοιχειώνει ο φόβος της τρομοκρατίας, η Λέστερ αποτελεί… φωτεινή εξαίρεση μέσα στο γύρω σκοτάδι.
Το να περάσει κανείς χρόνο στην πόλη του Λέστερ είναι συχνά εκτός από ευχάριστο και απογοητευτικό. Η βρετανική πόλη είναι μετριοπαθώς ευημερούσα, ενώ ακόμη και η αρχιτεκτονική της δεν είναι εκείνη που θα μείνει για πάντα χαραγμένη στη μνήμη του επισκέπτη.  
Το ίδιο δύσκολη μοιάζει και η απάντηση από ντόπιο Βρετανό της Λέστερ στην ερώτηση «τι οδήγησε την ποδοσφαιρική σας ομάδα σε αυτή την απρόσμενη επιτυχία;». Πολλοί θα σου απαντήσουν ότι ο Claudio Ranieri έγινε ξαφνικά η ιδιοφυία του ποδοσφαίρου.
Οι πολίτες της Λέστερ τείνουν να γίνουν διάσημοι και για έναν ακόμη λόγο. Παρά την αναπάντεχη επιτυχία της ποδοσφαιρικής τους ομάδας, δεν φορούν – στην καθημερινότητά τους – τα χρώματα ή τη φανέλα των «Αλεπούδων». Αντίθετα, εκείνο που θα κάνει εντύπωση σε κάθε επισκέπτη της πόλης είναι το χρώμα των κατοίκων της και η «ποικιλία» του. Μαύροι, λευκοί… όλοι ζουν στο Λέστερ. Στην πόλη αυτή, καμία φυλή δεν έχει την πλειοψηφία, γιατί απλά όσες ζουν εκεί είναι πάρα πολλές! Και αυτό επιβεβαιώνεται περίτρανα από σειρά ερευνών, με πρώτη και καλύτερη εκείνη που πρόσφατα έδωσε στη δημοσιότητα το Πανεπιστήμιο του Manchester.
Οι πρώτοι μετανάστες που έφτασαν στο Λέστερ μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου… ήρθαν σχεδόν από παντού: Από την Πολωνία, την Ουκρανία, την Ινδία, το Πακιστάν (όπως ο πατέρας του Riaz Khan), με όραμα να αναζητήσουν μια καλύτερη ζωή στη Μεγάλη Βρετανία. Αργότερα, στη δεκαετία του 1970, στο Λέστερ έφτασαν και οι πρώτοι Αφρικανοί.
«Δεν είναι λίγες οι ασιατικές οικογένειες που έφτασαν πάμφτωχες στην πόλη του Λέστερ και μέσα σε 2-3 χρόνια έγιναν… εκατομμυριούχοι!», αποκαλύπτει ο Simon Woolley, κάτοικος της Λέστερ με καταγωγή από την Καραϊβική. O ίδιος αισθανόταν άραγε περίεργα ως μαύρος έφηβος όταν πήγαινε στο γήπεδο για να θαυμάσει από κοντά την αγαπημένη του ποδοσφαιρική ομάδα; «Δεν αισθανόμουν καλά, αλλά δεν σταμάτησα να πηγαίνω στο γήπεδο να παρακολουθώ τη Λέστερ», απαντά ο Woolley, επιβεβαιώνοντας πως αισθάνθηκε καλά «στο πετσί του» τον ρατσισμό των λευκών Βρετανών.
«Τα τελευταία χρόνια η ποδοσφαιρική ομάδα της Λέστερ άρχισε να αποκτά ολοένα και περισσότερους φιλάθλους, ανεξαρτήτου εθνικότητας, με ταχύτατους ρυθμούς», σχολιάζει ο Arlo White, ο άνθρωπος που καλύπτει την Premier League για το τηλεοπτικό δίκτυο NBC.
Κι όμως η Λέστερ, αυτή η μικρή βρετανική πόλη, δεν ήταν μέχρι πρότινος ξακουστή για το ποδόσφαιρο. «Η Λέστερ δεν ήταν κατεξοχήν μια πόλη με… ποδοσφαιρική παράδοση. Ήταν κυρίως γνωστή για το ράγκμπι και μετά για το ποδόσφαιρο», αποκαλύπτει ο John Williams, κοινωνιολόγος, με εξειδίκευση στον αθλητισμό του ποδοσφαίρου, στο Πανεπιστήμιο της πολης.
Και πρέπει εδώ να τονιστεί πως πρόκειται για μια πόλη που διαθέτει πολύ καλές ομάδες και σε άλλα κορυφαία αθλήματα, όπως το μπάσκετ και το κρίκετ.
Ποιο είναι όμως το πρόβλημα των αθλητικών ομάδων της Λέστερ; Ότι τους αγνοούν οι αντίπαλοί τους… Το ίδιο συμβαίνει και με την πόλη αυτή καθεαυτή. Δεν είναι τυχαίο ότι για πολλά χρόνια ζούσε στη σκιά του Μπέρμινχαμ.
«Οι άνθρωποι δεν ξέρουν που να τοποθετήσουν την πόλη. Εκείνοι από τον Νότο, θεωρούν ότι η Λέστερ βρίσκεται στον Βορρά, ενώ εκείνοι από τον Βορρά εκτιμούν ότι ανήκει στον Νότο», σχολιάζουν οι κοινωνιολόγοι.
«Η Λέστερ δεν είναι μια πόλη με πολιτιστική ταυτότητα. Αυτό είναι κάτι που δεν υπάρχει. Κανείς δεν θα πει πως είναι περήφανος που ζει ή που κατάγεται από τη Λέστερ. Ας είμαστε ειλικρινείς…», δηλώνει, σχεδόν στο ίδιο μήκος κύματος, ο Khan. «Πρόκειται για μια πόλη χωρίς χαρακτήρα», έγραφε πριν χρόνια ένας Βρετανός συγγραφέας.
Κι όμως για όλους, εκεί ακριβώς έγκειται η επιτυχία της πόλης. «Η επιτυχία της βρίσκεται στη διαφορετικότητά της και στην πολυφυλετικότητά της. Η συνύπαρξη τόσων φυλών είναι αρμονική. Και αυτό την κάνει ένα απίστευτο, ένα θαυμάσιο, ένα μοναδικό μέρος».

                            ---------------------------------------------------------

Τίναξαν την μπάνκα στον αέρα


Τίναξαν την μπάνκα στον αέρα


Λίγα βάζεις πολλά παίρνεις ήταν η περίπτωση της κατάκτηση του Πρωταθλήματος της Premier League από την ομάδα της Λέστερ. Μεγάλα και αναπάντεχα τα κέρδη για όσους είχαν την έμπνευση να πιστέψουν στην ομάδα του Κλαούντιο Ρανιέρι.

Τον περασμένο Αύγουστο το να κατακτήσει το πρωτάθλημα η Λέστερ, που είχε σωθεί στο παρά πέντε πριν μερικούς μήνες, παιζόταν στα γραφεία στοιχημάτων 5000 προς ένα.

Όσο περνούσαν οι αγωνιστικές, οι εβδομάδες και η Λέστερ έμενε πεισματικά στην κορυφή, τα γραφεία στοιχημάτων εξαναγκάστηκαν και σε αλλαγή πλεύσης των αποδόσεων. Η κατάκτηση του Πρωταθλήματος από τη Λέστερ, πέρα από τον ποδοσφαιρικό παροξυσμό σε όλο τον κόσμο, έχει δημιουργήσει μείζον θέμα – ακόμη και ύπαρξης – σε κάποιες στοιχηματικές εταιρείες με χασούρα από 15 ως 30 εκ. ευρώ σε πληρωμές στοιχημάτων.


Το μεγαλύτερο επίτευγμα στην ιστορία της Premier League έριξε στα «τάρταρα» τις εταιρίες στοιχημάτων

Πριν από λίγους μήνες, δημοσίευμα του «sbcnews», ανέφερε χαρακτηριστικά ότι η στοιχηματική εταιρία που ανήκει στο SkySports, θα χρειαστεί να καταβάλει το ιλιγγιώδες ποσό των 5 εκατ. λιρών στους παίκτες, που πόνταραν τις «αλεπούδες» για κατάκτηση της Premier League.

Μάλιστα, το ποσό αυτό αφορούσε τα στοιχήματα μόνο του πρώτου 4μήνου της σεζόν, τότε που οι αποδόσεις κυμαίνονταν από 5000-1000.

Στη Ladbrokes, 47 άτομα είχαν παίξει Λέστερ ενώ η απόδοση ήταν 5000/1. Μάλιστα εκπρόσωπος της εταιρίας δήλωσε ότι «δεν πρόκειται να 'προσφέρουν' ποτέ ξανά στο μέλλον για μια και μόνο ομάδα μια τέτοια απόδοση. Στην William Hill 25 άτομα πήραν το ρίσκο και πόνταραν στις «αλεπούδες», με το μεγαλύτερο ποντάρισμα να είναι περίπου 25 λίρες και το μικρότερο 5 λίρες. 



Οι ιστορίες των παικτών του στοιχήματος που πίστεψαν στο θαύμα της Λέστερ και ρίσκαραν λίγα από τα χρήματα τους, συνεχίζουν να έρχονται στην... επιφάνεια.

Εκείνος που φαίνεται να είναι ο μεγαλύτερος νικητής είναι ένας παίκτης που πόνταρε 80 ευρώ ενώ η απόδοση ήταν 1500/1 και θα βάλει στους λογαριασμούς του περίπου 117.000 ευρώ.

Σύμφωνα με την «Τelegraph», ένας άλλος ανώνυμος χρήστης ανταλλακτηρίου στοιχημάτων στη Βρετανία πόνταρε 100 λίρες στη Λέστερ τον περασμένο Οκτώβριο, σε απόδοση 2000/1 και σήμερα έγινε πλουσιότερος κατά 200.000 λίρες.

Βέβαια υπάρχουν και αυτοί που κυριολεκτικά «χτυπάνε το κεφάλι τους στον τοίχο». Στις αρχές του προηγούμενου μήνα, ένας άλλος οπαδός της Λέστερ επέλεξε να κάνει cash out και πήρε 29.000 λίρες στο στοίχημα που είχε βάλει και εκείνος υπέρ της κατάκτησης του τίτλου από τη Λέστερ με απόδοση 5.000/1.

Και για την ιστορία,  η απόδοση 5000/1, είναι η μεγαλύτερη απόδοση που νίκησε στην ιστορία του ποδοσφαιρικού στοιχήματος!

Επιμέλεια: Κατερίνα Νινιού

   --------------------------------------------------------------------------------------------------------


O "αποτυχημένος" που κατέκτησε την Αγγλία



O "αποτυχημένος" που κατέκτησε την Αγγλία



Του Μπάμπη Παπαφιλιππάκη

To ποδοσφαιρικό παραμύθι που θα σας διηγηθούμε δεν έχει… δράκο. Έχει αλεπού. Και τι αλεπού… Παμπόνηρη, τολμηρή και εν τέλει δικαιωμένη. Κι αυτό γιατί όχι μόνο πήγε στο παζάρι και δεν την έπιασαν, αλλά κατάφερε να φύγει απ’ αυτό κυρία. Και μάλιστα… εστεμμένη.

Ο λόγος, φυσικά, για τη Λέστερ. Την ομάδα του Κλαούντιο Ρανιέρι. Σίγουρα κάτι θα θυμίζει αυτό το όνομα στους Έλληνες ποδοσφαιρόφιλους. Έτσι δεν είναι;

Είναι ο λούζερ, ο «μπάρμπας» που ήρθε στην Εθνική μας για να «κολλήσει τα τελευταία του προπονητικά του ένσημα», όπως επισήμαιναν πολλοί.

Ο ίδιος άνθρωπος, που από την πλήρη απαξίωση μετά την -ομολογουμένως- καταστροφική πορεία του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος επί ημερών του, λίγους μήνες αργότερα έμελλε να γίνει ο αρχιτέκτονας ενός ποδοσφαιρικού θαύματος.

Ίσως του μεγαλύτερου στα χρόνια του σύγχρονου ποδοσφαίρου. Κόντρα σε όλα τα προγνωστικά. Κόντρα στην ποδοσφαιρική λογική.

Με το 17ο μπάτζετ σε σύνολο 20 ομάδων στην Πρέμιερ Λιγκ και με «αιχμή του δόρατος» τον Βάρντι, ο οποίος πριν από μερικά χρόνια έπαιζε σε ερασιτεχνικά πρωταθλήματα και δούλευε σε εργοστάσιο, κατάφερε να οδηγήσει τους «Μίντλαντς» στη... γη της ποδοσφαιρικής επαγγελίας, στην Αγγλία.


Ο Ρανιέρι όντας σε πελάγη ευτυχίας έπειτα από γκολ της ομάδας του
Ο Ρανιέρι όντας σε πελάγη ευτυχίας έπειτα από γκολ της ομάδας του


Ούτε ένα, ούτε δύο, αλλά 132 χρόνια έπρεπε να περιμένει ο αγγλικός σύλλογος για να πιει από το νέκταρ της επιτυχίας από το «άγιο δισκοπότηρο» της Πρέμιερ Λιγκ.

Η μεγαλύτερη μερίδα των Ελλήνων φιλάθλων που τον λοιδορούσε και ζητούσε την κεφαλήν του επί πίνακι πλέον του βγάζει το... καπέλο.

Στο μυαλό των περισσοτέρων βρίσκεται η απορία «μήπως δεν έφταιγε τελικά ο Ρανιέρι για όσα συνέβησαν στην Εθνική, αφού κατάφερε αυτό το τεράστιο επίτευγμα με τη Λέστερ;».

Ή άσπρο ή μαύρο, δηλαδή. Στη χώρα μας είμαστε αυτής της λογικής. Πάντως, η γνώμη μας είναι ότι υπάρχει και... γκρι που αναφέρει ότι ναι μεν έκανε λάθη στη θητεία του στην Εθνική, αλλά σίγουρα δεν ήταν ο κύριος υπεύθυνος για το «κάζο» των προκριματικών του Euro 2016.

Απλώς, ενδεχομένως κάποια σοβαρά προβλήματα που υπήρχαν στην Εθνική κρύφτηκαν κάτω από το... χαλί του Ρανιέρι.


Ο Ρανιέρι όταν γράφονταν οι μαύρες σελίδες στο... βιβλίο της Εθνικής μας ομάδας
Ο Ρανιέρι όταν γράφονταν οι μαύρες σελίδες στο... βιβλίο της Εθνικής μας ομάδας


Επειδή όμως δεν ξέρει κανείς καλύτερα τον «προπονητή και άνθρωπο Ρανιέρι» από αυτούς που τον έζησαν, στο zougla.gr μίλησαν αποκλειστικά τρεις διεθνείς ποδοσφαιριστές, ο μετέπειτα αντικαταστάτης του (μεσολάβησε η σύντομη θητεία του Μαρκαριάν) στον πάγκο της «γαλανόλευκης» και ο πρόεδρος του γαλανόλευκου φάρου, του συνδέσμου των φιλάθλων της Εθνικής μας ομάδας ποδοσφαίρου, καταθέτοντας τη γνώμη που αποκόμισαν από τον Ιταλό.

Παπασταθόπουλος: «Η διοίκηση της ΕΠΟ δεν στήριξε τον Ρανιέρι»


Ο Σωκράτης Παπασταθόπουλος ακούει τις εντολές του πρώην ομοσπονδιακού τεχνικού
Ο Σωκράτης Παπασταθόπουλος ακούει τις εντολές του πρώην ομοσπονδιακού τεχνικού


Ο Σωκράτης Παπασταθόπουλος, ο ηγέτης της γαλανόλευκης άμυνας, μίλησε με τα καλύτερα λόγια για τον πρώην ομοσπονδιακό τεχνικό, επιρρίπτοντας παράλληλα ευθύνες στην ΕΠΟ για το γεγονός ότι δεν τον στήριξε.

«Ήταν και είναι ένας πολύ μεγάλος και αναγνωρισμένος προπονητής πριν έρθει στην Εθνική και πριν κάνει αυτό με τη Λέστερ. Ως άνθρωπος ήταν καταπληκτικός. Μιλούσε πολύ με τους παίκτες και «Πιστεύω ότι ήταν λάθος η χρονική στιγμή που ήρθε στην Εθνική μας ομάδα» τόνισε ο Παπασταθόπουλος εμπιστευόταν τους ποδοσφαιριστές του.  Δεν έχω να πω κάτι κακό για τον Ρανιέρι ως άνθρωπο και ως προπονητή. 


»Απλώς πιστεύω ότι ήταν λάθος η χρονική στιγμή που ήρθε στην Εθνική μας ομάδα, γιατί υπήρχαν πάρα πολλά προβλήματα. Έιχε χαθεί το οικογενειακό κλίμα, το οποίο υπήρχε στα αποδυτήρια, είχαν γίνει πολλές αλλαγές στην ομάδα.

»Η διοίκηση δεν τον στήριξε με την παρουσία ανθρώπων που ήταν δίπλα του, που γνώριζαν την ελληνική πραγματικότητα. Και τελικά πολλά μικρά προβλήματα έφεραν αυτό το μεγάλο πρόβλημα στην Εθνική μας»
τόνισε χαρακτηριστικά ο διεθνής στόπερ.

Μόρας: «Όποιος λέει ότι φταίει μόνο ο Ρανιέρι ψάχνει για εξιλαστήριο θύμα»

Ο Βαγγέλης Μόρας
Ο Βαγγέλης Μόρας


Στο ίδιο μήκος κύματος κυμάνθηκαν και οι δηλώσεις του Βαγγέλη Μόρα, ο οποίος έπλεξε το εγκώμιο του τεχνικού της Λέστερ, τονίζοντας με νόημα ότι όποιος λέει ότι φταίει μόνο ο Ιταλός προπονητής για το «γαλανόλευκο φιάσκο» απλώς προσπαθεί να καλύψει τα δικά του λάθη.

«Ως άνθρωπος ήταν πολύ συμπαθής. Δεν είχε κανένα πρόβλημα με τους ποδοσφαιριστές. Από το λίγο που τον γνώρισα η επαφή μας ήταν πάρα πολύ καλή. Έκανε τα αστεία του, όπου χρειαζόταν ήταν σοβαρός. Ήταν μία παρένθεση η εθνική ομάδα στην καριέρα του. Δεν του βγήκε. Σίγουρα είναι διαφορετικό να προπονείς μια εθνική ομάδα από το να είσαι σε καθημερινή επαφή με τους ποδοσφαιριστές. 

»Μπορείς πιο εύκολα να περάσεις τα θέλω σου όταν είσαι σε σύλλογο. Ενδεχομένως και κάποιοι άνθρωποι να μην τον βοήθησαν όσο θα έπρεπε.

»Όλοι οι ποδοσφαιριστές έχουν ευθύνη για την αποτυχία της Εθνικής, δεν φταίει μόνο ο Ρανιέρι. Όποιος μπει σε διαδικασία να ρίξει όλο το φταίξιμο στον Ρανιέρι προσπαθεί να καλύψει τα δικά του λάθη και να βρει εξιλαστήριο θύμα»
 ανέφερε ο πολύπειρος αμυντικός. 


Παπαδόπουλος: «Διαβασμένος προπονητικά και έξυπνος ο Ρανιέρι»


Ο Κυριάκος Παπαδόπουλος


 Ο Κυριάκος Παπαδόπουλος


Στην προπονητική ευφυΐα του Ρανιέρι και στο ότι «ψαχνόταν» με σκοπό να βελτιώνεται στάθηκε στις δηλώσεις του ο Κυριάκος Παπαδόπουλος, ο οποίος τόνισε ότι δεν βγήκε στον έμπειρο κόουτς το γεγονός ότι προσπάθησε να παίξει με την Ελλάδα πιο επιθετικό ποδόσφαιρο.

«Το να βρίσκεται σε εθνική ομάδα ήταν κάτι καινούργιο για τον Ρανιέρι. Προσπάθησε να παίξει ένα σύστημα πιο επιθετικό και να αλλάξει τον τρόπο παιχνιδιού της Ελλάδας, αλλά δεν το πέτυχε. Ίσως δεν είχε τους παίκτες, ίσως να ήταν και άτυχος.
Πάντως, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι καλός προπονητής » τόνισε ο Παπαδόπουλος. 

 »Ήταν διαβασμένος και έξυπνος. Και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι πήρε μία μικρομεσαία ομάδα και κατάφερε να πάρει πρωτάθλημα στην Αγγλία, όπου είναι πολύ δύσκολο. 

»Επειδή είχα πολύ καλές σχέσεις μαζί του, είχε έρθει στο Λεβερκούζεν και είχε παρακολουθήσει προπονήσεις με όλο το προπονητικό του τιμ για μία εβδομάδα. Αυτό αποδεικνύει ότι θέλει να βελτιώνεται συνεχώς και γι' αυτό έφτασε εκεί που έφτασε με τη Λέστερ»
επισήμανε ο κεντρικός αμυντικός των «ασπιρίνων».


Τσάνας: «Του αξίζουν πολλά συγχαρητήρια για αυτό που πέτυχε» 

Ο Κώστας Τσάνας


Ο Κώστας Τσάνας

Ο Κώστας Τσάνας, ο οποίος ανέλαβε τα ηνία της Εθνικής μας στο τέλος της καταστροφικής της πορείας στο Euro 2016, μιλώντας για τον Ρανιέρι ξεκαθάρισε ότι «...μία επιτυχία δεν προϋποθέτει ότι θα έχεις πάντα επιτυχίες, όπως και μία αποτυχία δεν προϋποθέτει ότι θα έχεις πάντα αποτυχίες».

«Του αξίζουν πολλά συγχαρητήρια για το γεγονός ότι κατέκτησε το πρωτάθλημα στην Πρέμιερ Λιγκ, όπου υπάρχουν ομάδες με τεράστια μπάτζετ.

Αποδείχθηκε ότι πολλές φορές δεν παίζουν ρόλο τα λεφτά αλλά η ομάδα. Επίσης, είναι πολύ διαφορετικό να προπονείς μια εθνική ομάδα από το να είσαι σε κάποιον σύλλογο.

»Το γεγονός ότι έφυγε όπως έφυγε από την Ελλάδα δεν παύει να είναι τεράστια έκπληξη αυτό που έκανε με τη Λέστερ.

»Δεν πήγε στη Μάντσεστερ, πήγε σε μία ομάδα που είχε ως στόχο την αποφυγή του υποβιβασμού και κατάφερε με μία εκπληκτική πορεία να κατακτήσει τον τίτλο πριν τελειώσει το πρωτάθλημα. Μία επιτυχία δεν προϋποθέτει ότι θα έχεις πάντα επιτυχίες, όπως και μία αποτυχία δεν προϋποθέτει ότι θα έχεις πάντα αποτυχίες»
ανέφερε χαρακτηριστικά.




Φλέκκας: «Η καταστροφή της Εθνικής μας έχει όνομα: Κλαούντιο Ρανιέρι»

Ο πρόεδρος του γαλανόλευκου φάρου, Νίκος Φλέκκας

Ο πρόεδρος του γαλανόλευκου φάρου, Νίκος Φλέκκας


Εκ διαμέτρου αντίθετη άποψη για τον Ρανιέρι έχει ο πρόεδρος του γαλανόλευκου φάρου, Νίκος Φλέκκας, ο οποίος υπέδειξε τον Ιταλό ως τον μοναδικό υπεύθυνο για την καταστροφική πορεία που είχε επί ημερών του το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα.

«Η καταστροφή της Εθνικής μας ομάδας έχει όνομα και λέγεται Κλαούντιο Ρανιέρι. Όταν σε τρία εντός έδρας παιχνίδια, έχεις ισάριθμες ήττες και μόνο μία ισοπαλία σε πέντε ματς, δεδομένου ότι η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, η Εθνική μας δεν μπορούσε να κάνει τίποτα. 


»Γιατί ο άνθρωπος που πήρε το πρωτάθλημα στην Αγγλία έφερε τη μεγαλύτερη καταστροφή της Ελλάδας από το 2003.

»Η Εθνική μας που για ένα πέναλτι δεν πήγε στις οκτώ καλύτερες ομάδες του κόσμου επί ημερών Ρανιέρι έφτασε στα... τάρταρα.  Εγώ ξέρω ότι για τέσσερα παιχνίδια ο Ρανιέρι πήρε 1 εκατ. ευρώ και 200.000 οι συνεργάτες του. Άλλωστε, αυτός έκανε τις επιλογές, οπότε δικό του είναι το φταίξιμο. Για εμένα δεν φταίνε τα παιδιά για την καταστροφή της Εθνικής αλλά ο Ιταλός».




              Leicester City ● From Relegation to CHAMPIONS || The Story 2015/16 HD


ΠΗΓΕΣ





   -------------------------------------------------------------------------------------------------------------















































---------------------------------------------------------------------------------------


Ολυμπιάδα 2004 δέκα χρόνια μετά- Τι κερδίσαμε και τι χάσαμε

Του Φώτη Σιούμπουρα

Ολυμπιακοί-αγώνες


Κανονικά η 13η Αυγούστου κάθε χρόνο θα έπρεπε να ορισθεί ως ημέρα μνήμης και να στήνεται μια τελετή, για να θυμόμαστε εμείς οι Ελληνες τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Για να θυμόμαστε πως η μικρή μας χώρα, η γενέτειρα των Ολυμπιακών Αγώνων, ανέλαβε για δεύτερη φορά στην ιστορία της τη διεξαγωγή τους και το έφερε εις πέρας με επιτυχία. Κανονικά… Γιατί … ακανόνιστα, τι να θυμηθείς δέκα χρόνια μετά, και μάλιστα όταν του θριάμβου των Ολυμπιακών Αγώνων επακολούθησε το οικονομικό μας κραχ, το οποίο πολλοί συνδέουν με ό,τι έγινε τότε. Δέκα χρόνια μετά, και όχι μόνο δεν μάθαμε ακόμη πόσο μας στοίχισαν επακριβώς , πόσο δηλαδή εμείς οι Ελληνες φορολογούμενοι πληρώσαμε τα (περισσότερα από οποιαδήποτε άλλη χώρα που ανέλαβε τη διενέργεια Ολυμπιακών Αγώνων) υπερκοστολογημένα ολυμπιακά έργα και τις προπαρασκευαστικές πολυτέλειες ,αλλά τόσα χρόνια μετά και τα ολυμπιακά κτίρια σήμερα είτε έχουν ερημώσει, είτε χρησιμοποιούνται ως κέντρα κράτησης μεταναστών, είτε ενοικιάζονται για συναυλίες από δήμους και τοπικούς φορείς αντί ευτελούς τιμήματος, είτε χρησιμοποιούνται ως κέντρα διακίνησης ναρκωτικών και τέλεσης άλλων αξιόποινων κακουργηματικών πράξεων. Επρεπε πριν από μέρες να τραυματιστεί ο αθλητής καταδύσεων Μιχάλης Φαφαλής, όταν έσπασε στα δύο ο βατήρας στις πρώην αθλητικές εγκαταστάσεις του Αγίου Κοσμά, για να θυμηθούμε και να συζητήσουμε για την άθλια κατάσταση στην οποία βρίσκονται δέκα χρόνια μετά τα «ολυμπιακά έργα». Μακάρι, βεβαίως, το πρόβλημα να ήταν μόνο οι βατήρες. Και μακάρι να αφορούσε μόνο τις αθλητικές εγκαταστάσεις του Αγίου Κοσμά. Θα το είχε λύσει ο αρμόδιος υφυπουργός Αθλητισμού Γιάννης Αδριανός, ο οποίος «εν ριπή οφθαλμού» εκταμίευσε 60.000 ευρώ για να αγοραστούν τέσσερις νέες σανίδες για το κλειστό καταδυτήριο. Αφορά, όμως, όλες τις εγκαταστάσεις που παραμένουν εδώ και δέκα χρόνια στοιχειωμένες, για να μας θυμίζουν τα δισεκατομμύρια ευρώ που ξοδέψαμε για την κατασκευή τους. Αναξιοποίητα παραμένουν στην ουσία και τα ολυμπιακά ακίνητα, με πιο χαρακτηριστικό τον περιβάλλοντα χώρο στο Ολυμπιακό Στάδιο με τις παρεμβάσεις του Σ. Καλατράβα, που παραμένει κλειστός και για τις επισκέψεις τουριστών απαιτείται ειδική άδεια! Υπερσύγχρονα συστήματα παρακολούθησης, ελέγχου και πυρόσβεσης, που είχαν αγοραστεί το 2004, παραμένουν σε αποθήκες (όπως το C41) και δεν αξιοποιήθηκαν ούτε για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών στην Πάρνηθα.  Ευτυχώς απέμειναν η Αττική Οδός, το ΜΕΤΡΟ, το αεροδρόμιο και … Γιάννα Αγγελοπούλου. Για όλα αυτά ίσως αξίζει η τελετή μνήμης κάθε 13 Αυγούστου και όχι για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, των οποίων η διοργάνωση, για να αρχίσουμε και από τα θετικά, από πολιτική άποψη έδωσε την ευκαιρία στην Ελλάδα να προβληθεί διεθνώς ως μια χώρα που είναι σε θέση να φέρει σε πέρας ένα εξαιρετικά δύσκολο εγχείρημα, το οποίο απαιτούσε υψηλή τεχνολογία και τεχνογνωσία, άριστη οργάνωση και υψηλό επαγγελματισμό. Η ανάδειξη αυτής της όψης της χώρας ήταν ένα σημαντικό επίτευγμα, καθώς μέχρι σήμερα η Ελλάδα ήταν γνωστή κυρίως για το ιστορικό παρελθόν της και τις ευκαιρίες για τουρισμό που προσέφερε.




Από οικονομικής άποψης, οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004 προσέφεραν τις συνθήκες εκείνες που επιτρέπουν υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, ακόμη και σε μια διεθνή περίοδο ύφεσης. Τα σημαντικότατα έργα υποδομής που έγιναν, η τεχνολογία που αποκτήθηκε, ο επιβαλλόμενος εκσυγχρονισμός του τρόπου λειτουργίας των δημόσιων και ιδιωτικών μονάδων σε σημαντικούς τομείς της οικονομίας, η υποχρέωση αναβάθμισης της ποιότητας των κάθε είδους παρεχόμενων υπηρεσιών και προϊόντων αποτελούν την τεράστια προστιθέμενη αξία που επέφεραν στην οικονομία της χώρας οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Αλλά και σε ό,τι αφορά την κοινωνική πτυχή των Ολυμπιακών Αγώνων, η σημασία της διοργάνωσής τους είναι δεδομένη. Τα έργα που συντελέστηκαν σε περιοχές της Αττικής που μέχρι τη διοργάνωση των Αγώνων ήταν υποβαθμισμένες, η δημιουργία θέσεων εργασίας, τόσο για Ελληνες, όσο και για μετανάστες, η αξιοποίηση του επιστημονικού δυναμικού της χώρας, σε βαθμό πρωτόγνωρο για τα μέχρι τότε δεδομένα, η βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών μέσα από τα έργα που έγιναν και που είχαν ορίζοντα και μετά το πέρας των Αγώνων, η ενθάρρυνση της αθλητικής προσπάθειας, που επήλθε ως συνέπεια της διοργάνωσης του μεγαλύτερου παγκόσμιου αθλητικού γεγονότος, και η αναμενόμενη στροφή τμήματος της νεολαίας προς τον αθλητισμό, συνθέτουν την κοινωνική παράμετρο του όλου θέματος.



Η καταγραφή αυτών των θετικών παραμέτρων δεν αποσκοπεί, βεβαίως, στην απόκρυψηπροβληματικών πτυχών του εγχειρήματος. Η απορρόφηση σημαντικών πόρων, αλλά και η παραγωγική προσπάθεια της χώρας από το μητροπολιτικό κέντρο (έστω και με τη συμμετοχή των λεγόμενων ολυμπιακών πόλεων), η πίεση που δημιουργούσαν οι αμετάθετες προθεσμίες, οι αδικαιολόγητες  καθυστερήσεις  και οι «συμβιβασμοί» ως προς τη διαφάνεια και την προστασία του περιβάλλοντος, που επέδειξαν  όλοι οι αρμόδιοι της τότε κυβέρνησης του Κ. Σημίτη, αποτελούν ορισμένες μόνο πηγές για προβληματισμό σχετικά με τις συνέπειες των Ολυμπιακών Αγώνων. Δέκα χρόνια μετά, και η κληρονομιά των πολυτελών και πανάκριβων εγκαταστάσεων που άφησαν πίσω τους  οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004 κατέληξεστον κάλαθο των αχρήστων .
Μαζί με τη φλόγα, έσβησε και κάθε ελπίδα αξιοποίησης των υποδομών που αντί να παραδοθούν στους πολίτες, όπως είχε προεκλογικώς υποσχεθεί ο Γιώργος Παπανδρέου, τα κέρδισε… η εγκατάλειψη! Ακόμη κι απ’ τα πρώτα χρόνια, του πλούτου και της ευημερίας, τα όποια σχέδια αξιοποίησης έμειναν στα χαρτιά, με τα ολυμπιακά ακίνητα να αποτελούν ακόμη και σήμερα μία αρκετά δαπανηρή υπόθεση όσον αφορά τη συντήρησή τους.
Σύμφωνα με στοιχεία της Εταιρείας Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ), στην οποία περιήλθαν ολυμπιακές εγκαταστάσεις μετά την απορρόφηση της Ολυμπιακά Ακίνητα, η συντήρηση μόνο τεσσάρων εκ των ολυμπιακών εγκαταστάσεων που παραμένουν αναξιοποίητες την τελευταία δεκαετία κόστισε περί τα 35 εκατ. ευρώ στους Ελληνες φορολογουμένους. Πρόκειται για τμήμα της συνολικής δαπάνης συντήρησης και αφορά μόνο το Ολυμπιακό Κέντρο του Μαρκόπουλου, το Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο του Σχινιά, το Ολυμπιακό Κέντρο στο Γουδή και την αντίστοιχη εγκατάσταση στο Γαλάτσι .



Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει παρουσιάσει η ΕΤΑΔ, το κόστος συντήρησης του Ιππικού Κέντρου στο Μαρκόπουλο ανήλθε σε 11,3 εκατ. ευρώ την περίοδο 2005 -2013, ενώ μόνο πέρυσι δαπανήθηκαν 478.000 ευρώ. Για τη συντήρηση του Κωπηλατοδρομίου στο Σχινιά δαπανήθηκαν την ίδια περίοδο 10,5 εκατ. ευρώ, 725.000 εκ των οποίων ξοδεύτηκαν πέρυσι. Για το Γουδή (όπου έχει παραχωρηθεί τμήμα της εγκατάστασης) το κόστος συντήρησης έφτασε τα 9,6 εκατ. ευρώ (384.000 ευρώ για το 2013). «Φθηνότερο», από πλευράς κόστους, αναδεικνύεται το Ολυμπιακό Κέντρο Γαλατσίου, το οποίο είχε παραχωρηθεί επί χρόνια σε ιδιώτη ο οποίος δεν κατάφερε τελικά να το αξιοποιήσει. Το συνολικό κόστος έφτασε τα 1,8 εκατ. ευρώ. Ωστόσο, η κοινοπραξία στην οποία είχε παραχωρηθεί το ακίνητο και αποχώρησε στα μέσα του 2013 ζητά με δικαστική προσφυγή από το Δημόσιο περί τα 20 εκατ. ευρώ.
Ακόμη και μετά από 10 χρόνιαπαραμένουν τα ερωτήματα για το εάν τελικά η διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 ωφέλησε ή έβλαψε την ελληνική οικονομία.Το μόνο σίγουρο είναι πως η χώρα μας αποτελεί τον χειρότερο αποδέκτη της μεταολυμπιακής κληρονομιάς.



Εξωπραγματικές οι υπερκοστολογήσεις

Η ανακατασκευή του Ολυμπιακού Σταδίου κοστολογήθηκε με 3,9 εκατ. ευρώ και έφτασε στα 398,9 εκατ. ευρώ (αύξηση κατά 12.771%).
Μπορεί δέκα χρόνια μετά να μην έχει προσδιοριστεί επακριβώς το κόστος των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, ωστόσο η σημερινή κατάσταση της χώρας συνδέεται και με τις υπέρογκες δαπάνες που έγιναν για τη διεκπεραίωση των Ολυμπιακών Αγώνων. Αν και στον φάκελο διεκδίκησης ο προϋπολογισμός της διοργάνωσης ήταν 7,741 δισ. ευρώ, το κόστος τελικά εκτινάχθηκε στα ύψη. Ωστόσο, ακόμα και σήμερα το κόστος αποτελεί γρίφο που προσεγγίζεται μόνο με εκτιμήσεις, προερχόμενες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, οι οποίες κινούνται ανάμεσα στα 11 και τα 30 δισ. ευρώ. Για παράδειγμα, σύμφωνα με τον διεθνή οίκο αξιολόγησης Standard and Poor’s, το κόστος αυτό κυμαίνεται κοντά στα 30 δισ. ευρώ. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι τον Δεκέμβριο του 2003 ο Ε. Βενιζέλος δήλωνε στη Βουλή ότι το κόστος των Ολυμπιακών Αγώνων ανήλθε στα 4,5 δισ. ευρώ, ενώ τον Αύγουστο του 2004 ο τότε υφυπουργός Οικονομικών Πέτρος Δούκας έκανε λόγο για 7 δισ. ευρώ,  τον Νοέμβριο του ιδίου έτους για 8,9 δισ. ευρώ και τον Αύγουστο του  2005 η τότε αναπληρώτρια υπουργός Πολιτισμού Φάνη Πάλλη-Πετραλιά ανέβασε το κόστος στα 13 δισ.!
H ίδια, μάλιστα, έδωσε και έναν πίνακα πιστοποιήσεων για έργα που παρελήφθησαν από τον προκάτοχό της ως τον Φεβρουάριο και τα οποία παρουσίαζαν υπερβάσεις 522 εκατ. ευρώ ή 48,55%!
Σε έκθεση, δε, του υπουργείου Οικονομικών το 2005 αναφέρονται ενδεικτικά τα εξής:



Η ανακατασκευή του Ολυμπιακού Σταδίου το 1999 είχε κοστολογηθεί 3,9 εκατ. ευρώ. Το 2000 ανήλθε στα 8,8 εκατ. ευρώ, το 2001 στα 23,9 εκατ. ευρώ, το 2002 στα 241,5 εκατ. ευρώ (!), το 2003 στα 356, 4 εκατ. ευρώ και το 2004 στα 398,9 εκατ. ευρώ, έχοντας υπερκοστολογηθεί κατά 12.771%! Αντιστοίχως, το Καυτανζόγλειο της Θεσσαλονίκης, από 1,1 εκατ. ευρώ αρχικό κόστος το 1999, χρειάστηκε τελικά 66,8 εκατ. ευρώ για να οικοδομηθεί επαρκώς και να φιλοξενήσει τους ποδοσφαιρικούς αγώνες της ελληνικής Ολυμπιάδας, εμφανίζοντας κοστολογική υπέρβαση 6.073%.
Το Ολυμπιακό Στάδιο της Πάτρας, επί των ημερών Φούρα, από 1,1 εκατ. ευρώ κόστισε πέντε χρόνια αργότερα 44,1 εκατ. ευρώ, δηλαδή ποσοστιαία πρόσθετη δαπάνη 4.009%!


Η ανακατασκευή του Παναθηναϊκού Σταδίου, το οποίο ως αρχαιολογικός χώρος συντηρείται τακτικά και μόνιμα, υπερκοστολογήθηκε κατά 3.733%, ήτοι από αρχικώς εκτιμώμενη δαπάνη 300.000 ευρώ πληρώσαμε τελικά 11,2 εκατ. ευρώ παραπάνω. Ακόμη και για τις εγκαταστάσεις του Μοντέρνου Πένταθλου (Γουδή), ενώ ο αρχικός προϋπολογισμός του έργου ήταν 3,6 εκατ. ευρώ, τελικά το ελληνικό Δημόσιο έβαλε βαθιά το χέρι στην τσέπη, καταβάλλοντας 39,5 εκατ. ευρώ (απόκλιση 1.029%).



Το υπουργείο Οικονομικών, πάντως, μετά από έρευνα ανακοίνωσε το 2005 ότι το συνολικό ακαθάριστο κόστος ανήλθε στο ποσό των 8,5 δισ. ευρώ, συμπεριλαμβανομένων τόσο των δαπανών που καλύφθηκαν από το ελληνικό Δημόσιο (Τακτικός Προϋπολογισμός και Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων), όσο και των δαπανών της Οργανωτικής Επιτροπής «Αθήνα 2004», πρόεδρος της οποίας υπήρξε η κα Γιάννα Αγγελοπούλου.



Μελέτη,ωστόσο, των ερευνητών της Οξφόρδης Bent Flyvbjerg και Allison Stewart, που εξετάζει τις Ολυμπιάδες από το 1960 έως το 2012, επισημαίνει πως υπήρξαν υπερβάσεις κόστους σε ποσοστό 60% (σε πραγματικές τιμές) και 97% (σε ονομαστικές τιμές) στους Ολυμπιακούς της Αθήνας. Μάλιστα, όπως επισημαίνουν, η υπέρβαση κόστους και ο δανεισμός για τους Ολυμπιακούς συνέβαλαν στη μεγέθυνση της οικονομικής κρίσης από το 2007 και μετέπειτα.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες με όλα τα συμπαρομαρτούντα έργα είχαν προϋπολογιστεί να στοιχίσουν 4,6 δισ. ευρώ, ποσό το οποίο θα κατανεμόταν στους προϋπολογισμούς της τελευταίας τετραετίας. H κυβέρνηση Σημίτη, με τις καθυστερήσεις που ανέχθηκε και τις υπερβάσεις στα έργα που ενεθάρρυναν οι υπουργοί της, εκτόξευσε το κόστος σε απίθανα ύψη.


Μόνο την περίοδο 2002-2004, μέχρι την πτώση του από την εξουσία, στο υπουργικό σχήμα Σημίτη συμμετείχαν 13 συναρμόδιοι υπουργοί και υφυπουργοί για την εκτέλεση των ολυμπιακών έργων, τα οποία, φυσικά, παραδόθηκαν ημιτελή, με κορυφαία παραδείγματα τις ημικατασκευές στις εγκαταστάσεις του ΟΑΚΑ και την ανυπαρξία συστημάτων επικοινωνίας μεταξύ των αθλητικών κέντρων και των ραδιοτηλεοπτικών μεγάρων, εγκληματική ενέργεια που επέσυρε κατηγορίες «εσχάτης προδοσίας» σε βάρος των εργολάβων, καθώς, αν δεν «περνούσαν» τα «καλώδια», δεν θα μεταδίδονταν οι Αγώνες! Και αυτό το έργο ολοκληρώθηκε δύο εβδομάδες πριν από την έναρξή τους, με τα γνωστά μπλακ άουτ στην τελετή έναρξης!

Σπατάλες, «πολυτέλειες» και μισθοί-πρόκληση

Οι τελετές έναρξης και λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 κόστισαν 63.860.747,29 ευρώ, η σύμβαση των οποίων όχι μόνο είχε αρχίσει να εκτελείται προ της υποβολής της για έλεγχο αλλά ήδη ακόμα και προ της υπογραφής της! Σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, αλλά και μετέπειτα («Νέα», «Ελευθεροτυπία», REAL), τα οποία ουδέποτε διαψεύστηκαν, οι σπατάλες και οι «πολυτέλειες» που διέκριναν την προετοιμασία των Ολυμπιακών της Αθήνας δεν είχαν τελειωμό. 

Χαρακτηριστικά:

.Κατά τον έλεγχο των πιστωτικών καρτών που χορηγούνταν σε γενικούς διευθυντές, διευθυντές και μέλη του Δ.Σ. με σκοπό την αντιμετώπιση των επαγγελματικών εξόδων, το ποσό ανήλθε σε 513.326 ευρώ!
.Οι μισθοί που δίνονταν ήταν υπέρογκοι. Πέραν των μισθών υπήρχαν και «χρυσές» παροχές, όπως σε ένα άτομο το οποίο πληρωνόταν 31.000 ευρώ υπήρχαν και έξοδα μετακίνησης, διαμονής και διατροφής.
.Της… τρελής γινόταν και με τις δεξιώσεις, τα coffee break και τις εκδηλώσεις με κοκτέιλ, οι οποίες είχαν ανατεθεί σε εταιρεία χωρίς να προκύπτει πως κλήθηκαν κι άλλες εταιρείες!
Το «πάρτι» έχει και συνέχεια: Δεκαέξι υπάλληλοι που αποσπάστηκαν από το Δημόσιο στην «Αθήνα 2004» Α.Ε. το 2003, το 75% από αυτούς εισέπραξε αποδοχές ως και 85,95 % αυξημένες σε σχέση με εκείνες της οργανικής τους θέσης, ενώ τρεις εξ αυτών είχαν αυξημένες αποδοχές κατά 154,52%, 459,83% και 465,79% αντίστοιχα σε σχέση με την οργανική τους θέση! Ακόμα ένα σκανδαλώδες ποσό αφορά στην αμοιβή του δικηγορικού γραφείου με το οποίο συνεργάστηκε η εταιρεία, αφού έγινε συμφωνία για 180 ευρώ ανά ώρα απασχόλησης, με ανώτατο όριο τις 2.300 ώρες. Με την επέκταση μάλιστα της σύμβασης, το δικηγορικό γραφείο έλαβε συνολικά 843.000 ευρώ!

Ο έλεγχος που έγινε στις πιστωτικές κάρτες που χορηγούνταν σε γενικούς διευθυντές, μέλη Διοικητικού Συμβουλίου και… παρατρεχάμενους ήταν αποκαλυπτικός. Ο καθένας από αυτούς είχε δικαίωμα να χρεώσει την πιστωτική του κάρτα με ποσό από 8.211 ευρώ έως και 24.994 ευρώ τον χρόνο, ανάλογα με τη θέση του. Ολοι σχεδόν είχαν ξεπεράσει το όριο, φτάνοντας συνολικά τις 51.3326 ευρώ, αγοράζοντας για τον εαυτό τους ή για αιθέριες υπάρξεις πανάκριβα δώρα.
Η οργανωτική επιτροπή «Αθήνα 2004» κάλυπτε και μέρος του μισθώματος των σπιτιών που έμεναν τα στελέχη. Ετσι, πλήρωνε νοίκι για μονοκατοικία στη Φιλόθεη που έμενε υψηλόβαθμο στέλεχος το ποσό των 2.935 ευρώ τον μήνα περά από την αμοιβή του. Η γαλαντόμος οργανωτική επιτροπή «Αθήνα 2004» πλήρωσε για νοίκι κατοικίας στο Καστρί συμβούλου σε θέματα σχεδίασης και εφαρμογής του προγράμματος ασφάλειας των Ολυμπιακών Αγώνων το ποσό των 4.000 τον μήνα για τον πρώτο χρόνο, δίνοντας άλλα 400 ευρώ για την ανανέωση του ενοικίου. Το σκανδαλώδες είναι ότι ο ίδιος άνθρωπος πήρε για τις συμβουλές του 1.300.000 ευρώ.
Η οργανωτική επιτροπή «Αθήνα 2004» χρυσοπλήρωνε τα στελέχη της που, σημειωτέον, τα προσελάμβανε απευθείας, χωρίς προκήρυξη.

.Στελέχη με μισθούς από 31.000 ευρώ έως και 117.388 ευρώ έπαιρναν επιπλέον χρήματα για διαμονή, διατροφή κινητά τηλεφωνά και μετακίνηση. Τα έξοδα μετακίνησης των εταιρικών αυτοκινήτων στη διάρκεια των ολυμπιακών αγώνων έφτασαν τα 4.668.292 ευρώ.
.Δικηγόρος πήρε 132.000 ευρώ για να δίνει συμβουλές για ενάμιση χρόνο, ενώ δικηγορικό γραφείο πήρε συνολικά 843.000 ευρώ για τη νομική υποστήριξη της διεύθυνσης τελετών έναρξης και λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων, συν 180 ευρώ για την κάθε ώρα υπερωρίας.

.Ελληνίδα ήρθε από το εξωτερικό που έμενε μόνιμα για να συντονίζει τους λαμπαδηδρόμους με μισθό το μήνα 4.200 ευρώ, αεροπορικά εισιτήρια για τη χώρα που κατοικούσε πριν προσληφθεί και άλλες 4.000 ευρώ για την κάλυψη βασικών αναγκών διαβίωσης στη χώρα μας. Η έρευνα της επιτροπής έδειξε ότι ήταν μόνιμος κάτοικος Καλλιθέας…
 Ο κάθε Έλληνας έδωσε 844 ευρώ
Σύμφωνα με στοιχεία που κατατέθηκαν στη Βουλή τον Ιούνιο του 2011:
• Ο κάθε Αυστραλός έδωσε για τους αγώνες του Σίδνεϊ το 2000 το ποσό των 75 ευρώ.
• Ο κάθε Έλληνας έδωσε τουλάχιστον 844 (!) ευρώ, λόγω «εξωπραγματικών υπερκοστολογήσεων έργων το 2004».
• Στην Ατλάντα το 1996, που έγινε και βομβιστικό χτύπημα κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων, η ασφάλεια για κάθε αθλητή κόστισε 9,7 ευρώ και για κάθε θεατή 7,8 ευρώ.
• Το κόστος αυτό εκτινάχθηκε στην Αθήνα, εν μέρει λόγω των Δίδυμων Πύργων και της Μαδρίτης, σε 107,5 ευρώ για την ασφάλεια κάθε θεατή και 213 ευρώ για κάθε αθλητή!
.Στο Λονδίνο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 δαπανήθηκαν 11,5 δισ. ευρώ για στάδια και εγκαταστάσεις που θα κοσμούν το «Νησί» τις επόμενες δεκαετίες και αποτελούν ήδη φυτώρια δημιουργίας εκατοντάδων χιλιάδων νέων αθλητών. Στην Αθήνα δαπανήθηκαν  πολύ περισσότερα δισ. ευρώ για Αγώνες που διενεργήθηκαν 8 χρόνια νωρίτερα.

Με ρυθμούς χελώνας η αξιοποίηση των εγκαταστάσεων
Με ρυθμούς χελώνας  προχωρούν εδώ και δέκα χρόνια οι διαδικασίες για την αξιοποίηση των ολυμπιακών εγκαταστάσεων. Το Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων (ΤΑΙΠΕΔ) έχει δημοσιεύσει την προκήρυξη για την αξιοποίηση του Ιππικού Κέντρου στο Μαρκόπουλο και του Ολυμπιακού Κέντρου Γαλατσίου, ενώ  αναμένεται να ξεκινήσει η διαδικασία για Σχινιά και Γουδή.
Οπως ανέφερε σε σχετική ανακοίνωση, τα δύο ολυμπιακά ακίνητα που μεταβιβάστηκαν πρόσφατα στο ΤΑΙΠΕΔ «επί δέκα έτη υποαξιαποιούνται ή έχουν εγκαταλειφθεί», τονίζοντας πως στόχος είναι η μακροχρόνια παραχώρηση και διατήρηση των αθλητικών χρήσεων των δύο ακινήτων, «ώστε να δημιουργηθούν σύγχρονες αθλητικές υποδομές που θα συμβάλουν άμεσα στη βελτίωση της ποιότητας της ζωής των πολιτών». Το ΤΑΙΠΕΔ τονίζει πως η αξιοποίηση αυτή θα είναι επωφελής όχι μόνο λόγω του προσδοκώμενου οικονομικού ανταλλάγματος αλλά και γιατί θα απαλλάξει το Δημόσιο από τα υψηλά κόστη συντήρησης.

Το Ολυμπιακό Κέντρο Γαλατσίου διαθέτει οικοπεδική έκταση 91 στρεμμάτων και το αθλητικό συγκρότημα συνολικής επιφάνειας 36.000 τετραγωνικών μέτρων. Σύμφωνα με το ΤΑΙΠΕΔ, «το ακίνητο είναι κατάλληλο για χρήσεις αθλητισμού, πολιτισμού, αναψυχής, εκπαίδευσης και ενημέρωσης σε συνδυασμό με ήπιες εμπορικές χρήσεις».

Συνολικά η κατασκευή των ολυμπιακών εγκαταστάσεων που μεταβιβάστηκαν στο ΤΑΙΠΕΔ κόστισε περισσότερα από 700 εκατ. ευρώ. Πρόκειται για τις υποδομές:

.Ολυμπιακό Κέντρο Κωπηλασίας-Κανό Καγιάκ
.Ολυμπιακό Κέντρο Ιστιοπλοΐας στον Αγιο Κοσμά
.Ολυμπιακό Συγκρότημα Ελληνικού
.Ολυμπιακές Εγκαταστάσεις Baseball, Softball, Hockey και έργα υποδομής και ανάπλασης στο Ολυμπιακό Συγκρότημα του Ελληνικού
.Ολυμπιακές Εγκαταστάσεις Καλαθοσφαίρισης, Χειροσφαίρισης και Ξιφασκίας στο Ολυμπιακό Συγκρότημα του Ελληνικού
.Ολυμπιακό Κέντρο Κανόε-Σλάλομ
.Ολυμπιακό Κέντρο Γαλατσίου

Μετά από ιδιαίτερα χρονοβόρα διαγωνιστική διαδικασία, η αξιοποίηση του Ελληνικού εισέρχεται στην τελική ευθεία για την ανάπλασή του. Το επενδυτικό σχέδιο της Lamda Development αλλάζει άρδην την εικόνα του παραλιακού μετώπου, καθ” όλη την έκταση του πρώην αεροδρομίου, που σήμερα έχει μεταμορφωθεί σεκέντρο αστέγων! Η ανάπλαση προβλέπει, μεταξύ άλλων, την κατασκευή 3-4 εμβληματικών κτηρίων, την αναβάθμιση του παραλιακού μετώπου με τη δημιουργία αμμώδους παραλίας μήκους ενός χιλιομέτρου και πλάτους 50μ., τη δημιουργία μαρίνας για την εξυπηρέτηση μικρών σκαφών, και την κατασκευή ενυδρείου διεθνών προδιαγραφών.

Παράλληλα, σύμφωνα με τον προγραμματισμό, προβλέπεται η δημιουργία Μητροπολιτικού Πάρκου μεγέθους όσο 15 Εθνικοί Κήποι, καθώς και η κατασκευή πάρκου οικοκαλλιέργειας, εκθεσιακών χώρων, πεζόδρομων και ποδηλατόδρομων μήκους 100 χλμ., θεματικού πάρκου με θέμα τη μυθολογία και αθλητικών χώρων. Αυτά είναι μόνο μερικά από τα έργα που πρόκειται να γίνουν στο πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού, τα οποία θα δημιουργήσουν έναν εσωτερικό και διεθνή προορισμό υψηλής αισθητικής. Με την έναρξη των εργασιών, αναμένεται να δημιουργηθούν 10.000 θέσεων εργασίας, οι οποίες θα ανέλθουν μακροπρόθεσμα σε 50.000.

Η  παράκτια περιοχή, πάντως, από το Φάληρο έως το Σούνιο, στην οποία βρίσκονται και ολυμπιακές εγκαταστάσεις, αναμένει την αναβάθμιση-αξιοποίησή της, η οποία θα γίνει από το Παράκτιο Αττικό Μέτωπο, αμέσως μόλις επιλυθούν τα προβλήματα σχετικά με τις μεταβιβάσεις και τις παραχωρήσεις.

Καταγγελίες βουλευτών για απευθείας αναθέσεις και πολυτελείς δεξιώσεις
 Στο στόχαστρο υπουργοί του ΠΑΣΟΚ και η Γιάννα Αγγελοπούλου
Βουλευτές από όλα τα κόμματα, εκτιμώντας ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004 εξελίχθηκαν σε ένα πάρτι δισεκατομμυρίων που καταχρέωσε τον προϋπολογισμό και τους φορολογούμενους και ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για τη σημερινή κρίση, έχουν ζητήσει κατά καιρούς να πέσει φως στην «υπόθεση του κόστους» και της μαύρης τρύπας μισού δισ. ευρώ, που κάλυψε ο κρατικός προϋπολογισμός. Στο στόχαστρο βρέθηκαν κυρίως οι υπουργοί της κυβέρνησης του Κ. Σημίτη, που διαχειρίστηκαν τα κονδύλια, αλλά και η  πρόεδρος του «Αθήνα 2004» Γιάννα Αγγελοπούλου. Πολλοί βουλευτές από τη Νέα Δημοκρατία διαμήνυσαν ότι δεν μπορεί να μείνουν χωρίς διερεύνηση οι καταγγελίες για υπερκοστολογήσεις και σπατάλες στην προετοιμασία και την τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων, καθώς ορισμένες εκτιμήσεις ανεβάζουν το συνολικό κονδύλι στα 30 δισ. ευρώ.

«Λείπουν πολλά εκατομμύρια, έγιναν φοβερές σπατάλες σε δεξιώσεις, σε ενοικιάσεις αυτοκίνητων με απευθείας αναθέσεις, δεν είναι ούτε της κα Αγγελοπούλου, ούτε δικά μου τα χρήματα» ανέφερε χαρακτηριστικά ο βουλευτής της ΝΔ Αδωνις Γεωργιάδης.
Ακόμη και από το ΠΑΣΟΚ, που ήταν στην εξουσία μέχρι το 2004, όταν γινόταν η προετοιμασία των Αγώνων, ζήτησαν να πέσει φως στη σκανδαλώδη εκτόξευση του κόστους. Στελέχη όπως ο Λεωνίδας Γρηγοράκος και ο Γιώργος Ντόλιος έχουν ζητήσει με δημόσιες δηλώσεις τους να διερευνηθεί σε βάθος η υπόθεση.

«Δεκάδες μεγάλα έργα που σήμερα είναι εγκαταλελειμμένα κόστισαν 10 και 20 φορές πάνω από τον αρχικό τους προϋπολογισμό.Ομως κανείς δεν έδωσε μέχρι σήμερα εξηγήσεις για όλη αυτή τη σπατάλη», είπαν οι δύο βουλευτές.

Να διερευνηθεί με ακρίβεια το κόστος και η οικονομική διαχείριση που έγινε, ζήτησαν επίσης στελέχη και από τη Δημοκρατική Αριστερά.«Επισήμως έχει ανακοινωθεί ότι το κόστος των Ολυμπιακών Αγώνων ήταν 8,5 δισ. ευρώ, δηλαδή αυξήθηκε πάνω από 4 φορές σε σχέση με τον αρχικό προϋπολογισμό, που ήταν 2 δισ. Ομως ανεπίσημες εκτιμήσεις για το σύνολο των δαπανών που περιλαμβάνουν και έργα τα οποία έγιναν με αφορμή τους Αγώνες ανεβάζουν τη «λυπητερή» στα 30 δισ. ευρώ» τόνισε ο ανεξάρτητος (πρώην βουλευτής της ΔΗΜΑΡ) Γρ. Ψαριανός.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ζητήσει με ερώτηση του προέδρου του και κορυφαίων στελεχών την σε βάθος εξέταση της υπόθεσης. «Δυστυχώς οι Ολυμπιακοί Αγώνες έχουν σημαντικό μερίδιο ευθύνης για τα σημερινά χάλια της χώρας και για το πρόβλημα της υπερχρέωσης», τόνισε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Π. Λαφαζάνης, ενώ ο Π. Μελάς από τους Ανεξάρτητους Ελληνες επισήμανε ότι: «Η οικονομία έφτασε εκεί που έφτασε λόγω της διαχρονικής σπατάλης στο δημόσιο χρήμα».

«Φούσκωσαν» το χρέος οι Ολυμπιακοί Αγώνες
Δεν μπορεί να είναι άσχετο το γεγονός ότι ο δανεισμός της χώρας, από 43 δισ. ευρώ που ήταν την περίοδο 2001-2004, εκτοξεύθηκε, με ευθύνη κυρίως της κυβέρνησης Κ. Σημίτη, στα 186 δισ. ευρώ την πενταετία 2005-2009, γεγονός που οφείλεται στις υπέρογκες υποχρεώσεις που δημιουργήθηκαν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, οι οποίες  άρχισαν να «σκάνε», αφού δεν μπορούσαν να καλυφθούν από τα έσοδα των προϋπολογισμών, με αποτέλεσμα να «φουσκώσει» το χρέος της χώρας.

«Μα είναι δυνατόν οι Ολυμπιακοί Αγώνες να ευθύνονται για τα ελλείμματα των προϋπολογισμών από το 2005 και μετά, που έχουν φέρει τη χώρα στο χείλος της αβύσσου;», αναρωτιούνται κάποιοι. Η απάντηση προκύπτει από μια απλή ανάγνωση των δημοσιονομικών στοιχείων, η οποία αποκαλύπτει ότι την πενταετία 2005-2009 καταβλήθηκαν περίπου 230 δισ. ευρώ σε τόκους και χρεωλύσια για δάνεια που έγιναν λίγο πριν από την Ολυμπιάδα της Αθήνας.

«Καμπανάκι» από Σάμαρανκ
Το «καμπανάκι» του Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ «σήμανε» τον κίνδυνο στον τότε πρωθυπουργό  Κ. Σημίτη, o οποίος, κατά την αναζήτηση των αιτίων της καθυστέρησης στην υλοποίηση των ολυμπιακών έργων, αλλά και των προσώπων εκείνων που στο εξής θα χειρίζονταν αποτελεσματικά την υπόθεση της Ολυμπιάδας, κατέληξε στην τότε επικεφαλής της επιτροπής διεκδίκησης των Αγώνων, Γιάννα Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη. Στο πλαίσιο αυτό, παραιτείται στις 22 Μαΐου του 2000 η αντιπρόεδρος της επιτροπής, Νίκη Τζαβέλα, ενώ ακολουθούν ο διευθύνων σύμβουλος της επιτροπής, Κώστας Μπακούρης, τον οποίο η Ν. Τζαβέλα φωτογραφίζει ως υπεύθυνο για τις καθυστερήσεις, αλλά και τα υπόλοιπα μέλη της εκτελεστικής επιτροπής. Στη θέση τους η Γ. Αγγελοπούλου τοποθετεί τους Πέτρο Συναδινό, Γιώργο Λιάσκα, Μάρτον Σίμιτσεκ και Σπύρο Καπράλο.



ΠΗΓΕΣ

www.paraskhnio.gr › Πολιτική › Παρασκηνιακά  


www.imerisia.gr › ΕΙΔΗΣΕΙΣ › ΚΟΙΝΩΝΙΑ


------------------------------------------------------------------------------------------------------
























































Δημοσίευση σχολίου