Τρίτη, 28 Απριλίου 2015

ΑΛΟΝΝΗΣΟΣ




Μικρό παιδί ήμουν όταν σε πρωτογνώρισα. .

Στις Σποράδες με γοργόφτερο πανί

Πράσινο και γαλάζιο στήσανε τρελό χορό

Εικόνες μπαλαρίνες

Κι όλα μοιάζαν μαγικά

Όλα ήταν μαγικά

Αλόννησος το όνομά σου !



ΤΡΥΦΩΝΑΣ




               ----------------------------------------------------------------------

                     ΑΛΟΝΝΗΣΟΣ - ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ - ΚΛΙΚ ΕΔΩ !
               ------------------------------------------------------------------------      









Αλόννησος: 

Η ζωή στο άλσος που ταξιδεύει


Το καλοκαίρι το διαχειρίζονται κυρίως οι γυναίκες, πάνω σε ένα πανέμορφο, καταπράσινο καράβι φορτωμένο ζωντάνια




Αλόννησος: Η ζωή στο άλσος που ταξιδεύει




Τα σημάδια της αυθεντικής ζωής

Το ταξίδι δεν είναι ένα διάλειμμα στην καθημερινότητα, αλλά ένας τρόπος να βλέπεις τη ζωή, μια ιδεολογία για την καθημερινότητα. Το αισθάνεσαι εντονότερα από οπουδήποτε αλλού στο Βόρειο Αιγαίο, στις Βόρειες Σποράδες, όπου δεν χάνεσαι καθόλου σε μεγάλα διαστήματα πελαγίσιας μοναξιάς. Ήδη από τον όρμο του Αγίου Κωνσταντίνου που ξεκινά το καράβι, δύο δελφίνια δημιουργούν με τις μαύρες ράχες τους ρυτίδες στο αστραφτερό νερό. Τα κοινωνικά δελφίνια και οι ακριβοθώρητες φώκιες γύρω από το πολύνησο της Αλοννήσου είναι τα σημάδια μιας φυσικής, αυθεντικής ζωής. Η κίνηση των δελφινιών μέσα και έξω από το νερό του θαλασσίου πάρκου είναι από τις πλέον συγκλονιστικές εικόνες ζωής που μπορεί να αντικρίσει ο περιηγητής σε ολόκληρη τη θητεία του στα ταξίδια. Οι φώκιες πλησιάζουν συχνά το ψιλό βότσαλο στα ειδυλλιακά Γλυφά που θα γίνουν για λίγο σπίτι μας στην Αλόννησο. Μερικά σκάφη από το κοπάδι που μας συντροφεύει συνεχώς στον δρόμο μας - καθώς το καράβι παρελαύνει μπροστά σε δυναμικά τοπία πράσινης στεριάς και γαλάζιας θάλασσας και μπαινοβγαίνει διαδοχικά στην αγκαλιά της Σκιάθου και μετά της Σκοπέλου - αράζουν δίπλα στη Στενή Βάλα, όπου οι γυναίκες μπροστά τους, σε αυτήν εδώ τη γραφική προκυμαία, έχουν αναπτύξει έναν μοναδικό γευστικό πολιτισμό που τελικά είναι η πιο αντιπροσωπευτική έκφανση της ζωής στην Αλόννησο, μαζί φυσικά με το δυναμικό τοπίο. Κι εδώ, στη Στενή Βάλα, το τοπίο είναι αντιπροσωπευτικό του νησιού. Tα πρασινογάλαζα νερά μπαίνουν στο πευκοδάσος για να δημιουργήσουν μια αγκαλιά για να δέσουν τα κτίσματα και τα τρεχαντήρια. Ολα βέβαια κάτω από τη σκιά του Παλιού Χωριού που σκορπά παλμούς ζωής σε όλο το νησί. Ναι, η Αλόννησος είναι θηλυκή σε όλα της, στις χάρες και στην ομορφιά της...



Η άκρη του νήματος της ζωής στο Πατητήρι

Μιλάμε τώρα για μια ζωή που σε αυτό το πέλαγος έχει ηλικία 100.000 ετών. Τότε που τα νησιά των Βορείων Σποράδων ήταν μια στεριά με την ηπειρωτική Ελλάδα και οι παλαιολιθικοί άνθρωποι μια γίνονταν κυνηγοί στη χέρσα κοιλάδα ανάμεσα στην Αλόννησο και στην Περιστέρα (το Ξερό, όπως το λένε οι αυτόχθονες) και μια ψαράδες στη λιμνοθάλασσα που πλημμύριζε την ίδια περιοχή, αναλόγως των διαθέσεων των νερών. Είναι συναρπαστική η ιδέα να πλησιάσεις έστω και από πολύ μακριά τη φιλοσοφία για τη ζωή αυτών των προγόνων της Μέσης Παλαιολιθικής Eποχής, και εμείς κερδίσαμε την υπόσχεση του Κώστα Μαυρίκη ότι το φθινόπωρο θα μας φιλοξενήσει - εμάς από τις Νότιες Σποράδες - στο μοναδικό σπίτι που υπάρχει στην Περιστέρα, χωρίς ρεύμα και ηλεκτρονική σύνδεση, μόνο με αυτά που μας δίνει η γη και η θάλασσα.



Ο Κώστας είναι ένα ξεχωριστό κομμάτι της ζωής στην Αλόννησο. Αποτύπωσε το παρελθόν των Βορείων Σποράδων στο βιβλίο του «Ανω Μαγνήτων Νήσοι» και το παρουσιάζει «ζωντανά» στο μουσείο που δημιούργησε με τη σύζυγό του Αγγέλα και άλλους εθελοντές στο Πατητήρι. Ανεβαίνοντας όροφο-όροφο το ωραίο κτίριο, ανεβαίνεις μνήμη τη μνήμη, τεκμήριο το τεκμήριο ως το καφέ στην ταράτσα, για να ρίξεις μια πανοραμική ματιά στη σύγχρονη ζωή στο Πατητήρι, στους ανθρώπους που κάνουν μπάνιο στη σκιά των πεύκων μπροστά στα μπαράκια, στο καράβι της γραμμής από τον Βόλο που έχει δέσει, στο τουριστικό πλοιάριο που ξεκινά από τη Σκιάθο, πάει στα δελφίνια του θαλάσσιου πάρκου, μπαίνει στη σπηλιά, αράζει στην παραλία του και μετά πιάνει τα λιμάνια της Αλοννήσου και της Σκοπέλου προτού επιστρέψει στη βάση του.

Στο μουσείο εκτίθενται μυριάδες εκπλήξεις, όχι μόνο τοπικού αλλά και γενικού ενδιαφέροντος. Ο Κώστας φωτογραφίζεται δίπλα στην πρώτη αντλία βενζίνης που ήλθε στην Αλόννησο, που είναι όμως και από τις παλαιότερες που υπάρχουν ακόμη σε ολόκληρο τον κόσμο. Η συλλογή των φωτογραφικών μηχανών είναι πλούσια και πολύ ενδιαφέρουσα, όπως και η ενότητα των τεκμηρίων των πολέμων του 20ού αιώνα. Αλλά έχουμε την εντύπωση ότι η πιο συναρπαστική αίθουσα είναι αυτή με την ιστορία των πειρατών στις Βόρειες Σποράδες. Η παλιά σειρήνα που εκτίθεται σε περίοπτη θέση ηχούσε συχνά εδώ. Οι Βόρειες Σποράδες με επίκαιρη θέση πάνω στον πολυσύχναστο εμπορικό δρόμο από τη Μαύρη Θάλασσα προς τις Κυκλάδες και την Κρήτη και μετά προς την Ανατολική και τη Δυτική Μεσόγειο και τις ακτές της Αφρικής, με πλήθος ερημονήσια-κρησφύγετα, ήταν ήδη από την 9η χιλιετία π.Χ. ορμητήρια πειρατών. Γι' αυτό γύρω από την Αλόννησο, την αρχαία Ικο, ο Κώστας έχει καταγράψει τα περισσότερα ναυάγια εμπορικών πλοίων και αγωνίζεται να γίνουν επισκέψιμα από τους υποβρύχιους επισκέπτες.

Στην αίθουσα των πειρατών εντυπωσιάζουν τα ωραία και σπάνια κεραμικά του Τσανάκ Καλέ που δεν βρέθηκαν σε αρχοντικά της Αλοννήσου αλλά σε τυροκομεία. Οι πειρατές αντάλλασσαν την πολύτιμη λεία τους με τα τυριά και το κρέας των βοσκών. Ένας ολόκληρος θησαυρός μνήμης υπάρχει μέσα στις προθήκες, το σκαντίλιο που βυθομετρούσε ο λοστρόμος, μια τουαλέτα καραβιού, μια ειδική άγκυρα ρεσάλτου, ένας τριόβολος που σκορπούσαν στο κατάστρωμα για να μπει στο πόδι των ξυπόλυτων επιδρομέων και πλήθος άλλα.      



Οι κυρίες βγάζουν τη γεύση του τόπου στη Στενή Βάλα

Ο Κώστας έζησε πολύ στο ψαράδικο καΐκι του πατέρα του. Εκεί μυήθηκε στη φιλοσοφία των φυσικών υλικών και της οικονομίας τους. Πάνω στην κουβέρτα του καϊκιού και στις έρημες ακρογιαλιές που ξώμεναν, είχαν λίγο χρόνο και ελάχιστα υπάρχοντα, αλλά ήσαν πλούσιοι σε ψάρια και θαλασσινά και χόρτα των ερημόνησων. Το πιο γρήγορο φαγητό με ψάρια που μπορούσαν να μαγειρέψουν ήταν ψάρια λεμονάτα. Στο καζάνι - κατά προτίμηση ανοιχτό και χαμηλό - έστρωναν τα ψάρια (ροφουδάκια, σκορπίνες, σαλούβαρδους, σάλπες, ό,τι να 'ναι) και τα έκρυβαν με νερό μέχρι τη μέση. Μετά πρόσθεταν σέλινο και ρίγανη, και φουλ φωτιά με σκεπασμένο το καζάνι. Σε δέκα λεπτά ήταν έτοιμο το γεύμα. Και τι γεύμα, ίσως το νοστιμότερο που μπορεί να δοκιμάσει ποτέ.

Εμείς το δοκιμάσαμε σε «αρχοντικές» συνθήκες στο Φανάρι, πάνω στην προκυμαία στη Στενή Βάλα. Ο Σταμάτης μας έφερε στο τραπέζι δίπλα στα δεμένα τρεχαντήρια ροφό λεμονάτο. Ηταν από τα καλύτερα φαγητά που έχουμε δοκιμάσει ποτέ. Τον μαγείρεψε η κυρία Ναυσικά και είχε προσθέσει - από τα φανερά λέμε τώρα - πατάτες και πιπεριές. Και τι δεν βγάζει το τσουκάλι της μαμάς Ναυσικάς: χταπόδι στιφάδο, καλαμάρι γεμιστό (τυρί, ντομάτα, πιπεριά, μαϊντανό), χταπόδι ξιδάτο ψητό, κολοκυθοκεφτέδες, ψάρι πλακί, κατσικάκι ντόπιο.

Στην ίδια γραμμή, η κυρία Χαρίκλεια, στο Παραδοσιακό, μαγειρεύει σκορπίνα λεμονάτη, αστακομακαρονάδα, γεμιστά και άλλα λαδερά του κήπου. Και πιο πέρα, στο Ικός, η κυρία Κατίνα μας μυεί στα μυστικά της αλοννησιώτικης τυρόπιτας, του τόνου και των χόρτων της Αλοννήσου και των ερημονησιών. Μας ανοίγει το μυστικό συρτάρι της με τα τουρσιά και αποκαλύπτεται ένας «θησαυρός» παλιού πειρατή. Μέχρι και τις κορφές του μυρωδάτου σκίνου τις κάνει τουρσί (σε άρμη και ξίδι) όταν είναι ακόμη τρυφερές, και πιστέψτε με, είναι πολύ νόστιμες και παντρεύονται πολύ ταιριαστά με τον καπνιστό ή τον βραστό τόνο της Αλοννήσου. Ο τόνος είναι μια καινούργια παράδοση στο νησί και είναι πολύ ωραίο να δημιουργούνται νέες παραδόσεις. Αυτή είναι η δύναμη της παράδοσης. Οι ποιητές που τα έχουν πει όλα, λένε διά στόματος Γιώργου Σεφέρη ότι η δύναμη της παράδοσης βρίσκεται στο μέλλον της. Τον τόνο τον έμαθαν στις αλοννησιώτισσες οι Ιταλοί πριν από μερικές δεκαετίες και ρίζωσε πολύ δημιουργικά στην παράδοσή τους.

Τόνους άρχισαν να ψαρεύουν από τον Οκτώβριο ως τα Χριστούγεννα τα τελευταία 30 χρόνια. Μετά τους παραλαμβάνουν οι νοικοκυρές. Κόβουν τον τόνο στα τρία ή τέσσερα κομμάτια ανάλογα με το μέγεθός του και τα βράζουν σε μεγάλη κατσαρόλα σε νερό αλατισμένο με αλάτι χοντρό. Τα στραγγίζουν σε σουρωτήρια και αφού καθαρίσουν τα κομμάτια ώστε να μείνει μόνο το λευκό κρέας, τα αφήνουν να στεγνώσει 4-5 ώρες πάνω σε χαρτί κουζίνας. Το κάθε κομμάτι χωρίζεται σε τέσσερα κομμάτια και αυτά μετά κόβονται κατά μήκος σε μικρότερα. Αυτά τα τακτοποιούν με επιμέλεια μέσα στα βάζα που τα γεμίζουν με ηλιέλαιο ή καλαμποκέλαιο που προτιμά η κυρία Κατίνα. Τα καλά σφραγισμένα βάζα τα χοχλάζουν για μισή ώρα σε σκεπασμένη κατσαρόλα για να αποστειρωθούν. Οταν κρυώσουν και πλυθούν είναι έτοιμα για το ράφι. Τα κομμάτια που θα γίνουν καπνιστά, τα καπνίζουν με τον παραδοσιακό τρόπο στο τζάκι μετά το βράσιμο, με καπνό από τη φωτιά που καίει και φασκόμηλο, σκίνο και πριονίδι οξιάς.

Ο τόνος πάει πολύ ωραία με τσιτσίραφλα ή κρίταμα τουρσί που η κυρία Κατίνα προμηθεύεται από τα Σκάντζουρα και τα διατηρεί σε λάδι και ξίδι. Είναι πραγματικός τροφοσυλλέκτης. Ο πατέρας της ήλθε από την Ικαρία και ήταν ο πρώτος μόνιμος κάτοικος εδώ. Από τον Οκτώβριο ως τον Μάρτιο ψαρεύει το βράδυ καλαμάρια στην προκυμαία στη Στενή Βάλα. Τα κάνει με κριθαράκι ή τηγανιτά με ξίδι και λεμόνι. Είναι πολύ ωραία. Μετά βγαίνει στην εξοχή για σκίνα ή φτέρες για να τα κάνει τουρσί. Μαζεύει και πολλά βότανα του νησιού που βράζει ωραίο ρόφημα. Μετά έχει τον κήπο και τις κατσίκες της που το γάλα τους κάνει μυζήθρα ή ένα κεφαλοτύρι που μοιάζει με κασέρι. Πήζει μόνη της και τη φέτα που βάζει στην παραδοσιακή αλοννησιώτικη τυρόπιτα. Την είδαμε να ζυμώνει το φύλλο (αλεύρι, αλάτι, λίγο ξίδι, ελάχιστη ζάχαρη για να παίρνει χρώμα και νερό) και να το ανοίγει με μαεστρία με το ξυλίκι. Αφού σκόρπισε πάνω το τυρί και το λάδι, με ταχυδακτυλουργικές κινήσεις το τσαλάκωσε με μια ωραία τυρόπιτα που έψησε στο τηγάνι.

Τζωρτζή Γιαλός, Λευκός Γιαλός, Γλυφά και άλλες θαλασσινές αγκαλιές

Μεταξύ Περιστέρας, Αλοννήσου και Κυρά-Παναγιάς έχουν εντοπιστεί δέκα τουλάχιστον διαφορετικά ναυάγια από τον 5ο αιώνα π.Χ. ως τον 12ο. Και τώρα αυτό εδώ είναι ένα πολυσύχναστο πέρασμα σκαφών. Μπαίνουν και βγαίνουν στην αγκαλιά της Στενής Βάλας, ταξιδεύουν για το θαλάσσιο πάρκο και την Κυρα-Παναγιά. Ετσι, περνούν καμαρωτά, με φόντο την Περιστέρα, μπροστά από τα πολύχρωμα βότσαλα και τα σμαραγδένια νερά των Γλυφών. Αυτή η παραλία μοιάζει να κάνει εικόνα τη γαλήνη και τον αισθησιασμό των διακοπών. Ακούς και βλέπεις την ηρεμία, ειδικά το λιόγερμα. Πίσω από τα βότσαλα, πέρα από το χειμέριο κύμα, πίσω από τη φορτωμένη με καρπούς χρυσομηλιά, στο «κατάστρωμα» των «Ilya Suites» (τηλ. 6938 327.401, www.ilyasuites.gr) το ταξίδι των διακοπών συνεχίζεται. Αυτό είναι το προσωρινό σπίτι μας στην Αλόννησο και είναι πραγματικά εξαιρετικό, ευρύχωρο, αρχοντικά λιτό, άνετο με κρεβάτι και υφάσματα Coco-mat, σε στενή επαφή με το περιβάλλον και την ατμόσφαιρα του νησιού. Αυτή η ατμόσφαιρα της Αλοννήσου ολοκληρώνεται στη βεράντα της βίλας, της μεγαλύτερης από τις σουίτες, από τους οικοδεσπότες Γιώργο, Όλγα και Δημήτρη Ξυλαγρά, με σαλάτα ντομάτα από τις Κεχριές της Κορίνθου - οι πιο νόστιμες σύμφωνα με την Όλγα - και με λευκό κρασί σαρντονέ Παπαϊωάννου, επιλογή του Γιώργου.




Στην περιήγησή μας στις παραλίες της Αλοννήσου πετύχαμε στο ζύμωμα και την κυρία Ελένη που έφτιαχνε μπουρέκι με κρέας. Κάνει ένα σωρό τέτοιες πίτες, με τραχανά, με χταπόδι, με γλυκιά κολοκυθόπιτα, στο εστιατόριο «Ελαιώνας» που διατηρεί η κόρη της Μαγδαληνή στον Λευτό Γιαλό. Η προσέγγιση αυτής της ωραίας παραλίας από τη στεριά, από τον δρόμο, είναι μια ξεχωριστή εμπειρία, καθώς τα πεύκα «ανοίγουν» παράθυρα για να φανούν τα ιστιοπλοϊκά που έχουν αράξει στο «φιορδ» και οι επιβάτες τους ήδη έχουν αρχίσει να κάνουν βουτιές στα πρασινογάλαζα νερά. Ο δρόμος συνεχίζει και στην άλλη όχθη του «φιορδ» και για άλλες, απίθανες, πιο πανοραμικές εικόνες των σκαφών, των παραλιών, της θάλασσας, των κατάφυτων ακρωτηρίων.

Πριν από τον Λευκό Γιαλό υπάρχει ένας άλλος ειδυλλιακός γιαλός, του Τζώρτζη, και άλλο ένα ζευγάρι που διδάσκει παραδοσιακή κουζίνα, μάνα και κόρη, η Γιώτα και η Μάχη, που μαγειρεύουν σπιτικά φαγητά, με δικά τους υλικά και λάδι, ψάρια της ώρας, χταπόδι στιφάδο, αστακομακαρονάδα με συνταγή του ψαρά, ιμάμ, μουσακά, γεμιστά. Το όνομα του εστιατορίου τους, «Παρά Θιν' Αλός», και ο προβληματισμός τους σχετικά με το όνομά του περιγράφουν την ατμόσφαιρα στον γιαλό του Τζώρτζη. Η Μάχη λέει ότι ταλαντεύτηκαν πολύ ανάμεσα σε αυτή την ομηρική φράση και στο όνομα της Νηρηίδας Κυμοθόης, της γρήγορης σαν το κύμα.   




Στον δρόμο για το Παλιό Χωριό

Ενα κομμάτι πλέον της ατμόσφαιρας του νησιού αποτελεί η Διεθνής Ακαδημία Κλασικής Ομοιοπαθητικής (www.vithoulkas.com) της Αλοννήσου. Στα δεξιά του δρόμου που πάει προς το Πατητήρι και το Παλιό Χωριό, από τα σκαλιά που οδηγούν σε ωραία κτίρια, κατεβαίνει ένα πολύχρωμο πλήθος ανθρώπων. Είναι γιατροί, φαρμακοποιοί και άλλοι ψαγμένοι τύποι από 35 χώρες που παρακολουθούν τα εβδομαδιαία σεμινάρια που διοργανώνονται εδώ από τον Μάιο ως τον Οκτώβριο. Την ακαδημία ίδρυσε ο διακεκριμένος στον χώρο της ομοιοπαθητικής σε παγκόσμιο επίπεδο Γεώργιος Βυθούλκας. Σε ένα διάλειμμα του σεμιναρίου, αυτός ο πολύ γνωστός «γκουρού» της ομοιοπαθητικής βγήκε από την κατάμεστη αίθουσα και πρόλαβε να μας πει ότι το τοπίο της Αλοννήσου, η ηρεμία και η ομορφιά του, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του να ιδρύσει εδώ και να αναπτύξει την ακαδημία. Εξάλλου, γι' αυτό και ο ίδιος έρχεται στο νησί εδώ και 23 χρόνια, ενώ μένει πλέον μόνιμα σε αυτό, ασχολούμενος με την ακαδημία, τον κήπο και τα ζώα του, ενταγμένος πλήρως στη ζωή του τόπου.

Στον δρόμο που μπαίνει στο Πατητήρι υπάρχει εκτεθειμένη μία ακόμη πρωτοβουλία των γυναικών της Αλοννήσου στο κατάστημα του συνεταιρισμού τους. Πλήθος βαζάκια με παραδοσιακά σκευάσματα υπάρχουν στα ράφια και δίσκοι με αλοννησιώτικα γλυκά, αμυγδαλωτά με κανέλα, ψητά στο φούρνο ή κλασικά, και χαμαλιά. Αυτά τα τελευταία, επειδή περιέχουν μέλι και καρύδια και είναι ακριβά, τα έδιναν μόνο στους γάμους ως κάτι εξαιρετικό. Μάλιστα, κάποιοι θυμούνται ότι σε πιο δύσκολες εποχές μερικές φορές έκαναν μετρημένα κομμάτια, μόνο για το ζευγάρι και τους πολύ στενούς συγγενείς. Και το ξενοδοχείο Λιαδρόμια (τηλ. 24240 65521, www.liadromia.gr) εδώ στο Πατητήρι, έχει άρωμα γυναίκας, της πληθωρικής Μαίρης.

Και η Γοργόνα, στην αρχή του κεντρικού σοκακιού του Παλιού Χωριού, έχει τη σφραγίδα μιας γυναίκας και σε εφοδιάζει με ρομαντική διάθεση, καθώς αρχίζεις να περπατάς στον κεντρικό δρόμο της ζωής στην Αλόννησο. Τα σφιχτοδεμένα σπίτια γύρω από το σοκάκι της μέσης και τα στενά καλντερίμια που συγκλίνουν προς αυτό, δημιουργούν το σκηνικού του κάστρου, όπως πραγματικά ήταν παλιά η Χώρα. Η ματιά όμως αποκλίνει συνεχώς και εκμεταλλεύεται κάθε μικρό άνοιγμα της περίοπτης πολιτείας για να αποδράσει προς το πέλαγος. Στο τέλος μάλιστα του κεντρικού δρόμου η ματιά απελευθερώνεται μέχρι κάτω τον υδάτινο δρόμο που μας έφερε στην Αλόννησο. Από εκεί, έπειτα από ένα ταξίδι με το «Expres Pigasus» (ξεκίνησε στις 10.00 από τον Αγιο Κωνσταντίνο και έφτασε στις 15.15 στο Πατητήρι), οι εικόνες των κόκκινων κεραμοσκεπών των λευκών και χρωματιστών σπιτιών του Παλιού Χωριού, στην κορυφή του πράσινου λόφου, είναι η καλύτερη εισαγωγή στον κόσμο της Αλοννήσου. Μετά ακολουθούν οι γιαλοί, με πρώτο αναγνωρίσιμο την αγκαλιά με τις πολύχρωμες ομπρέλες θαλάσσης που κλείνει το μικρό ακρωτήρι του Marpunta Village Club (τηλ. 24240 65212,www.marpunta.com).








 







                         -----------------------------------------------------------------

                               ΑΛΟΝΝΗΣΟΣ - ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ - ΚΛΙΚ ΕΔΩ !

                        -------------------------------------------------------------------



Πολιτιστικές Εκδηλώσεις

Μέσα Ιουλίου - αναπαράσταση του αλωνίσματος στο Παλιό Χωριό στα Αλώνια, όπου φτιάχνεται με παραδοσιακό τρόπο ο τραχανάς από «χόνδρο» (σιτάρι). Ταξίδι στο παρελθόν με «όχημα» τη γεύση!

Τέλος Ιουλίου - ψαράδικη βραδιά, όπου προφέρεται γαύρος ψητός στα κάρβουνα και άφθονο κρασί δωρεάν. Γεύση από… θάλασσα και ντόπια φιλοξενία!

Πανηγύρια

21 Μαΐου - εορτασμός του Αγ. Κωνσταντίνου και Ελένης. 

Στο γραφικό παρεκκλήσι του Αγ. Κωνσταντίνου στη «Ψηλή Ράχη», μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, προσφέρεται γίδα με μακαρόνια και ζεστό ρυζόγαλο (από φρέσκο κατσικίσιο γάλα).

25 Ιουλίου - εορτασμός της Πολιούχου Αγ Παρασκευής.

 Ευλαβική περιφορά της εικόνας  της Πολιούχου του νησιού, το βράδυ, στους δρόμους του Πατητηριού, παρουσία των ντόπιων και των επισκεπτών.

15 Αυγούστου - παραδοσιακός γάμος. 

Η Αλόννησος «παντρεύει» με μοναδικό τρόπο τα δώρα της φύσης με τα ανθρώπινα συναισθήματα. Οι παραδοσιακοί γάμοι  θυμίζουν τελετουργία και αποτελούν αντιπροσωπευτικό δείγμα της Ελληνικής παράδοσης . Η ιστορία ξεκινά όταν ο κουμπάρος επισκέπτεται το σπίτι του γαμπρού με τους μουσικούς. Πολλά γλυκά, άφθονο  κρασί, τσίπουρο και άλλα πλούσια κεράσματα είναι η ανταμοιβή τους. Στη συνέχεια πηγαίνουν όλοι μαζί στο σπίτι της νύφης. Όμως τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο σύμφωνα με την παράδοση… Η πόρτα μένει κλειστή και ανοίγει μόνο όταν ο γαμπρός υποσχεθεί κάποιο δώρο στην πεθερά! Στη συνέχεια πηγαίνουν όλοι μαζί στην εκκλησία. Η νύφη φοράει ένα παραδοσιακό φόρεμα το οποίο ονομάζεται «μόρκα». Μετά τη τελετή, οι παρευρισκόμενοι γεύονται κοκκινιστή γίδα με μακαρόνια και το γλέντι καλά κρατεί μέχρι το πρωί.

Εορτασμός Αγ. Γεωργίου-

Στη γιορτή του Αγίου ,οι κάτοικοι της Αλοννήσου πηγαίνουν στο ξωκκλήσι όπου παρακολουθούν τη Θεία Λειτουργία και γιορτάζουν την ημέρα ψήνοντας κρέας και πίνοντας κρασί.













Η Αλόννησος, κοινώς Λιαδρόμια (η), είναι ένα νησί της Ελλάδας. Βρίσκεται στο Αιγαίο πέλαγος και ανήκει στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Σποράδων.

 Η συνολική έκτασή του φθάνει τα 64,5 τχλμ. και το μήκος των ακτών του τα 67 περίπου χλμ. Μέγιστο μήκος περίπου 20 χλμ. και πλάτος από 3 μέχρι 4,5 χλμ. 

Χωρίζεται από τη Σκόπελο νοτιοδυτικά με τον πορθμό Αλοννήσου, εύρους 2 ν.μιλίων και βορειοανατολικά από τη νήσο Πελαγονήσι με τον πορθμό Πελαγονησίου, εύρους 3,5 ν.μ. Ο όρμος Πατητήρι αποτελεί το επίνειο της νήσου, όπου και συνδέεται ακτοπλοϊκά με το Βόλο, τη Σκιάθο, τη Σκόπελο και τη Θεσσαλονίκη. Αναφέρονται επτά μοναστήρια.

 Μαγνησία

 Έχει έκταση 2.636 τ.χλμ και βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα της Θεσσαλίας. Συνδυάζει την ηπειρωτική Ελλάδα με περιοχές όπως ο Βόλος, το Πήλιο, η Ζαγορά και η Τσαγκαράδα με τα νησιά των Βόρειων Σποράδων, την Αλόννησο, την Σκιάθο και την Σκόπελο.  

Νησιωτικό σύμπλεγμα: 

Βόρειες Σποράδες

 Οι Σποράδες περιλαμβάνουν τα νησιά Σκιάθος, Σκόπελος, Αλόννησος, Σκύρος και πολλά ακόμη νησάκια (Περιστέρα, Κυρα Παναγιά, Ψαθούρα, Σκάτζουρα κα) τα οποία είναι ακατοίκητα στο μεγαλύτερο μέρος τους. Διοικητικά οι Βόρειες Σποράδες ανήκουν στην Περιφέρεια Θεσσαλίας και αποτελούνται από τους δήμους Σκιάθου, Σκοπέλου και Αλοννήσου.

Νησί:

 Αλόννησος.

 Η Αλόννησος (Λιαδρόμια), ανήκει στο σύμπλεγμα των Σποράδων. Η συνολική του έκταση υπολογίζεται στα 64,5 τ.χλμ και το μήκος των ακτών του ανέρχεται στα 67 περίπου χλμ. Χωρίζεται από την Σκόπελο νοτιοδυτικά με τον πορθμό Αλοννήσου, εύρους 2 ναυτικών μιλίων και βορειοανατολικά από τη νήσο Πελαγονήσι με τον πορθμό Πελαγονησίου εύρους 3,5 ναυτικών μιλίων.  Η ιδιαίτερη γεωγραφία του προορισμού φαίνεται από τη δυνατότητα του επισκέπτη να εξερευνήσει την Αλόννησο μαζί με τα νησάκια που την «περιτριγυρίζουν», δημιουργώντας ένα μοναδικό οικοσύστημα, το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου και Βορείων Σποράδων.

Αρχιπέλαγος
Νησιωτικό σύμπλεγμα
Έκταση
64,5 km2
Υψόμετρο
475 m
Υψηλότερη κορυφή
Κουβούλι
Χώρα
Περιφέρεια
Νομός
Πρωτεύουσα
Δημογραφικά
Πληθυσμός
2.750 (απογραφής 2011)


Αναφορά της Αλόννησου ως Λιδρόμι(Lidromi). Η Ολόνησος (Holonisus) εμφανίζεται β.α. της Σαμοθράκης στη ΖουράφαΒιντσένζο Μαρία Κορονέλι, 1697


                    --------------------------------------------------------

                           ΑΛΟΝΝΗΣΟΣ - ΚΛΙΚ ΕΔΩ !

                    ---------------------------------------------------------


Το λιμάνι της Αλοννήσου

Ονομασία

Το όνομα Αλόννησος δόθηκε επί Όθωνα, το 1838, με πρόταση του τότε Υπουργείου Εσωτερικών σε αντικατάσταση του προηγουμένου ονόματος Λιαδρόμια ή Ηλιοδρόμια, όπως αναφέρεται στη Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας του 1828.

Από μετέπειτα έρευνα αυτό διαπιστώθηκε ως λάθος δεδομένου ότι κατά την αρχαιότητα ήταν άλλη η Αλόννησος. Παρά ταύτα αυτό δεν άλλαξε και το όνομα παραμένει ως έχει για τη συγκεκριμένη νήσο, όπου κατά τους αρχαίους Έλληνες λέγονταν "Ίκος".

Το προηγούμενο όνομα (η) Λιαδρόμια πολλοί υποστηρίζουν ότι προέρχεται από παραφθορά του "Διαδρόμια", αντίστοιχο με τα Διαπόρια, με τη διαφορά ότι το πρώτο φέρεται ως θηλυκού γένους, ενώ το δεύτερο ουδέτερου.

Σε χάρτη που χρονολογείται από τη δεκαετία του 1690 o Φραγκισκανός μοναχός και χαρτογράφος Βιντσένζο Μαρία Κορονέλι (Vincenzo Maria Coronelli) από τη Βενετία, την αναφέρει ως Λιδρόμι(Lidromi) ενώ παράλληλα απεικονίζει ένα νησί στα βορειοανατολικά της Σαμοθράκης ως Ολόνησο(Holonisus), στην τοποθεσία που αντιστοιχεί στη νησίδα Ζουράφα. Ωστόσο η τοποθεσία της αρχικής Αλοννήσου πιθανώς και να προέρχεται από το αρκετά πιο κοντινό νησί της Κυρά Παναγιάς προς τα βορειοανατολικά.


Ιστορία

Ίχνη προϊστορικής κατοίκησης που ανάγονται στην Παλαιολοιθική εποχή έχουν εντοπισθεί στην Αλόννησο. Σε πολλά σημεία της νοτιοανατολικής κυρίως πλευράς της νήσου, μεταξύ των οποίων η χερσόννησος Κοκκινόκαστρο και η νησίδα Μικρό Κοκκινόκαστρο, οι θέσεις Λεπτός Γιαλός, Γλύφα κ.α, διαπιστώνεται η παρουσία ευρημάτων που χρονολογούνται από τη Μέση Παλαιολιθική έως και τη Μεσολιθική εποχή. Κατάλοιπα εγκαταστάσεων υπάρχουν στη νησίδα Μικρό Κοκκινόκαστρο και αλλου, ενώτάφος της γεωμετρικής περιόδου βρέθηκε στη βόρεια πλευρά της νήσου, στη θέση Άγιος Κωνσταντίνος, από τον οποίο πιθανόν προέρχεται μία ακέραιη οινοχόη με γραπτή διακόσμηση. Στους ιστορικούς χρόνους ήταν ΄΄δίπολις΄΄ σύμφωνα με τον Σκύλακατο τον Καρυανδέα.

 Η μια πόλη βρισκόταν στη χερσόννησο Κοκκινόκαστρο, όπου σώζεται τμήμα τείχους κλασικών χρόνων.

 Η άλλη πόλη τοποθετείται στη θέση Άγιος Ιωάννης, κοντά στο Παλίο Χωριό της Αλοννήσου, όπου δεν υπάρχουν ορατά ίχνη κτισμάτων, έχει εντοπιστεί όμως και εν μέρει ανασκαφεί νεκροταφείο κλασικών χρόνων.

 Αρκετές ακόμα κώμες, οχυρωμένες αγροικίες με στρογγυλούς πύργους και άλλες αγροτικές εγκαταστάσεις κλασικών, κυρίως αλλά και ελληνιστικών χρόνων, εντοπίζονται σε διάφορα σημεία της κεντρικής και βόρειας πλευράς της Αλοννήσου, όπως στις θέσεις Ράχες, Καστράκι, Καρμπίτσες και άλλες.

 Στο τέλος των ελληνιστικών χρόνων φαίνεται ότι η Ίκος έχει περιπέσει σε μαρασμό. Σύμφωνα με μαρτυρία του Φιλόστρατου, γύρω στα τέλη του 2ου και στις αρχές του 3ου αι.μ.Χ. ολόκληρη η νήσος αποτελούσε έναν απέραντο αμπελώνα που βρισκόταν στην κατοχή του Πεπαρήθιου αμπελουργού Ύμναιου.



Γεωμορφολογία

Ο κύριος όγκος της Αλοννήσου αποτελείται από ασβεστόλιθους, στο νοτιοδυτικό όμως τμήμα του νησιού παρατηρούνται λιμναίες αποθέσεις της Νεοτέρας Τριτογενούς, οι οποίες καλύπτονται από ασβεστόλιθο, πάνω στον οποίο συχνά επικάθονται κροκαλοπαγή πετρώματα, καλυπτόμενα από ερυθρωπές μάργες του Ποντίου. Η διαπίστωση αυτή εξηγεί την παρουσία παλαιολιθικών σταθμών κατά μήκος μιας πεδινής λωρίδας της Αλοννήσου και άφθονων θηραμάτων.

Μορφολογικά η νήσος διακρίνεται στη βόρεια ορεινή και νότια πεδινή ζώνη. Κυριότερες κορυφές είναι τα υψώματα Γελαδάρα (456 μ.) και Κουβούλι (475 μ.), τα οποία μαζί με εκείνα της Σκοπέλου αποτελούν ένα συνεχές ορεινό τόξο. Στο νότιο μέρος, που είναι πεδινό, βρίσκονται και οι οικισμοί, στις δε άγριες και βραχώδεις ακτές του υπάρχουν σπήλαια που φωλιάζουν φώκιες και αγριοπερίστερα. Επίσης πάνω στη νήσο και στις γύρω νησίδες εντοπίζονται αγριοκάτσικα όμοια με τα λεγόμενα "κρι-κρι" της Κρήτης, της Αντιμήλου και της Σύμης.



Ο Δήμος Αλοννήσου


Ο δήμος Αλοννήσου λειτούργησε σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας ως δήμος του νομού Μαγνησίας από το 1999 έως το 2010, με έδρα τη Αλόννησο.

Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), από 1 Ιανουαρίου 2011 τα διοικητικά όρια του δήμου και η έδρα του δεν μεταβλήθηκαν. Η διοικητική του υπαγωγή όμως μεταφέρθηκε από τη νομαρχία Μαγνησίας στην Περιφέρειας Θεσσαλίας.

Περιλαμβάνει την Αλόννησο και τα γύρω νησιά και νησίδες. Αναλυτικά οι οικισμοί και οι νησίδες που αποτελούν το δήμο Αλοννήσου είναι:

το Πατητήρι [ 1.628 ]
ο Άγιος Γεώργιος (νησίδα) [ 0 ]
οι Αδελφοί (νησίδα) [ 0 ]
η Αλόννησος [ 208 ]
η Βότση [ 473 ]
ο Γέρακας [ 62 ]
τα Γιούρα (ή Γεροντία) (νησίδα) [ 0 ]
τα Ισιώματα [ 49 ]
τα Καλαμάκια [ 59 ]
ο Κόρακας (νησίδα) [ 0 ]
η Κυρά Παναγιά (νησίδα) [ 2 ]
τα Μαρπούντα [ 59 ]
το Μουρτερό [ 48 ]
η Περιστέρα (νησίδα) [30 ]
το Πιπέρι (νησίδα) [ 6 ]
τα Σκάντζουρα (νησίδα) [ 0 ]
το Σκαντήλι (νησίδα) [ 0 ]
η Στενή Βάλα [ 104 ]
η Ψαθούρα (νησίδα) [ 0 ]



Πώς πάω Aλόννησο


Το νησί της Αλοννήσου ανήκει στο νησιώτικο σύμπλεγμα των Βόρειων Σποράδων. Η συνολική έκτασή του φθάνει τα 64 τχλμ. και το μήκος των ακτών του τα 67 περίπου χλμ. Μέγιστο μήκος περίπου 20 χλμ. και πλάτος από 3 μέχρι 4,5 χλμ. Την Αλόννησο μπορείτε να την επισκεφτείτε με 3 τρόπους:

Ακτοπλοϊκώς μέσω Βόλου: Καθημερινά δρομολόγια για Αλόννησο. Πληροφορίες: Λιμεναρχείο Bόλου 24210-38888, 28888

Ακτοπλοϊκώς μέσω Αγ. Κωνσταντίνου: Πυκνά δρομολόγια το καλοκαίρι, για Σκιάθο Πληροφορίες: Λιμεναρχείο Αγίου Κωνσταντίνου 22530-31759

Ακτοπλοϊκώς μέσω Θεσσαλονίκης : Δρομολόγια για Αλόννησο. Πληροφορίες: 2310-547407με χρόνο διαδρομής 5 ώρες

Στον Αγ. Κωνσταντίνο μπορείτε να φτάσετε

Με Λεωφορεία του Κ.Τ.Ε.Λ. Υπάρχει καθημερινή ανταπόκριση από το Σταθμό υπεραστικών λεωφορείων (Λιοσίων 260) προς Αγ. Κωνσταντίνο. Η διαδρομή είναι 165 χλμ. και ο χρόνος περίπου 1 ώρα και 55 λεπτά. ΚΤΕΛ Πρακτορείο Αθηνών: 210-8317153

Με δικό σας Ι.Χ . Η διαδρομή είναι 165 χλμ. και ο χρόνος περίπου 1 ώρα και 55 λεπτά από Αθήνα και γύρω 345 χλμ περίπου 3 ώρα και 25 από Θεσσαλονίκη

Στον Βόλο μπορείτε να φτάσετε

Με Λεωφορεία του Κ.Τ.Ε.Λ. Aθήνας, Λιοσίων 260, σε 6 ώρες. Πληροφορίες: KTEΛ Aθήνας 210-8317186, 8329585

Με δικό σας Ι.Χ . Η διαδρομή είναι 325 χλμ. και ο χρόνος περίπου 3 ώρα και 50 λεπτά από Αθήνα και γύρω 210 χλμ περίπου 2 ώρα και 25 από Θεσσαλονίκη

Με Τρένο από Αθήνα στο Βόλο σιδηροδρομικώς με “Intercity” σε 4 ώρες και 30΄Δρομολόγια

Από Θεσσαλονίκη στο Βόλο σιδηροδρομικώς σε 3 ώρες και 30΄ Δρομολόγια

Ακτοπλοϊκώς από Βόλο την γραμμή εξυπηρετούν: α) πλοίο κάνει περίπου 5 ώρες β) δελφίνια κάνουν περίπου 3 ώρες από Αλόννησο στο Βόλο
Ακτοπλοϊκώς από Αγ. Κωνσταντίνο την γραμμή εξυπηρετούν: α) πλοίο κάνει περίπου 5 ώρες β) δελφίνια κάνουν περίπου 3:10 ώρες

Σημείωση :

Από την οδό Ακαδημίας 97 (πλατεία Κάνιγγος) αναχωρούν καθημερινά λεωφορεία για τον Άγιο Kωνσταντίνο απ’ όπου ξεκινούν δελφίνια και καράβια για την Αλόννησο Πληροφορίες : Αλκυών τηλ: 210 – 3843220. Mε δελφίνι υπάρχει καθημερινή σύνδεση από τη Θεσσαλονίκη για Aλόννησο. Πληροφ.: 2310-547407.


Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου–Βορείων Σποράδων

                             ---------------------------------------------------------------------

                            ΣΚΙΑΘΟΣ - ΣΚΟΠΕΛΟΣ - ΑΛΟΝΝΗΣΟΣ - ΚΛΙΚ ΕΔΩ !

                             ----------------------------------------------------------------------


ΠΗΓΕΣ




Αλόννησος - Φυσιολατρικός τουρισμός


Ξενοδοχεία – Διαμονή στην Αλόννησο



Πώς πάω Αλόννησο ;




----------------------------------------------


------------------------------------------------------


Δημοσίευση σχολίου